Είναι μία συγγραφέας που σφύζει από έντονες απόψεις, για τις οποίες εκφράζεται με ζέση.
Αναμφισβήτητα, διαθέτει μια οξεία αντίληψη, εμβαθύνει στο «πώς» της γραφής, αντλεί υλικό από τις εμπειρίες της και βιώνει τη διαδικασία της συγγραφής ενός βιβλίου ως κυοφορία.
Πρόκειται για μια αξιοπρεπή και αγέρωχη γυναίκα, που σε κάνει να αντιλαμβάνεσαι πως είναι ταγμένη στη λογοτεχνία και τη γραφή από τα πρώτα δευτερόλεπτα της συζήτησης μαζί της.
Το ταξίδι της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου στον συναρπαστικό κόσμο τής λογοτεχνίας ξεκίνησε όταν ήταν έξι χρόνων. Από τότε, πέρασαν αρκετά χρόνια ώσπου να γίνει κυρία του χρόνου της, και χωρίς κανέναν αποχρώντα λόγο να ξεπηδήσει για εκείνη επιτακτική η ανάγκη της γραφής, η γλυκιά φαγούρα στα χέρια της, ο «ενοχλητικός» συναγερμός στο μυαλό της.
Γι’ αυτό, συνεχίζει να γράφει μέχρι σήμερα, χωρίς να ελαττώνεται αυτή η ανάγκη, αλλά να γίνεται ουσιαστικότερη για την ύπαρξή της.
Εξάλλου, η ίδια τονίζει ότι οτιδήποτε και να γράψει τη συγκινεί, κλαίει ή γελά με τους ήρωές της, υποφέρει μαζί τους. Όλο αυτό όμως είναι μαγικό, κι αυτή η μαγεία είναι το οξυγόνο της.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «24 γράμματα» το μυθιστόρημά σας «Παλαιοί Λογαριασμοί». Ποιο ερέθισμα στάθηκε αφορμή για τη συγγραφή του, κυρία Παπαναστασοπούλου;
Το ερέθισμα ήταν μια συζήτηση με φίλους με θέμα κατά πόσο τιμωρείται κάποιος για τις ασχήμιες που διαπράττει. Σκέφτηκα αμέσως τη θεωρία του κάρμα και η ιδέα της συγγραφής ενός μυθιστορήματος βασισμένου σ’ αυτή τη θεωρία γεννήθηκε αμέσως.
Το μυθιστόρημά σας έχει όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία, για να κρατήσει σε εγρήγορση τις αισθήσεις του αναγνώστη. Μυστήριο, έρωτα, γρίφους, δράση, περιπέτεια και πολλά μυστικά. Σε ποιο από αυτά τα στοιχεία δώσατε περισσότερο συγγραφικό χώρο;
Αυτή τη φορά μ’ ενδιέφερε η ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων, οι πράξεις και τα αποτελέσματά τους. Επομένως, έδωσα βαρύτητα στις ιστορίες που θα στήριζαν τις ηρωίδες μου, ψάχνοντας με τη φαντασία μου να δημιουργήσω «προηγούμενα», πάνω στα οποία η τελευταία καλείται να προσπαθήσει, να «πληρώσει» και να προχωρήσει παρακάτω.
Ο λόγος σας ρέει γλυκά και παρασέρνει τον αναγνώστη να βουτήξει βαθιά στην πλοκή της ιστορίας σας, που εκτείνεται σε 604 σελίδες. Αποτελεί η ιστορία της Γουάν Φεν, της Τζόντι Βίνεη και της Βασιλείας Γερανίου μια κατάδυση σε πτυχές μιας άλλης εποχής;
Ναι, βέβαια, κυρία Δούλη. Εφ’ όσον ήθελα να μιλήσω για προηγούμενες ζωές, ήταν απαιτούμενο να αναζητήσω περιοχές και εποχές, τέτοιες ώστε να προκαλέσουν ενδιαφέρον με τα άγνωστα και ιδιαίτερα στοιχεία τους. Βέβαια, η Βασιλεία Γερανίου έζησε στην εποχή μας, αλλά ήταν εξίσου ενδιαφέρον να ερευνήσω το πρόσφατο παρελθόν της Πάτρας και του Πύργου, για να δώσω τις ανάλογες εικόνες.
Στο βιβλίο σας οι χαρακτήρες ψυχογραφούνται σε βάθος, και αυτό γίνεται κυρίως μέσα από τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις τους. Πόσο δύσκολο είναι για έναν συγγραφέα να καταφέρει να παρουσιάσει ρεαλιστικά και πειστικά ήρωες με διαφορετικά βιώματα, διαφορετική ηλικία ή ιδιότητα από τον ίδιο; Με ποιο κριτήριο διαμορφώνετε τα προφίλ των ηρώων σας;
Ήταν ένα μεγάλο στοίχημα με τον εαυτό μου αυτή η εις βάθος ψυχογράφηση εις τριπλούν και σε διαφορετικούς κόσμους. Χρειάστηκε να μελετήσω πολύ τις εποχές και τις χώρες, για να καταφέρω να εμβαθύνω στους χαρακτήρες των ηρώων μου. Δεν υπάρχουν κανόνες ή κριτήρια. Ο κάθε «ήρωας» γεννιέται στο περιβάλλον του και η διαμόρφωσή του εξαρτάται από τον ρόλο που θα διαδραματίσει.
Φορτιστήκατε συναισθηματικά κατά τη διάρκεια της συγγραφής της υπέροχης ιστορίας σας; Ήταν μια εσωτερική ανάγκη η συγγραφή της;
Ό,τι και να γράψω αποτελεί εσωτερική μου ανάγκη. Πάντα συγκινούμαι, κλαίω ή γελώ με τους ήρωές μου, υποφέρω μαζί τους. Όλα ξεκινούν από την ιδέα-έναυσμα, και από εκεί και μετά ξεκινά η μαγεία. Κι αυτή η μαγεία μετατρέπεται σε οξυγόνο για μένα, η φαντασία απογειώνεται και πολλές, διαφορετικές εκδοχές παρεισφρέουν όσο η συγγραφή προχωρεί και η υπόθεση εξελίσσεται.
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες, με τις οποίες αναμετρηθήκατε, ώσπου να ολοκληρώσετε την ιστορία σας;
Η δυσκολία ήταν στο να δημιουργήσω τα συγκεκριμένα δεδομένα της ζωής των δύο προηγούμενων ηρωίδων και να τα συνδυάσω έτσι, ώστε να υπάρξει συνέχεια στο βαρύ «κάρμα» της Βασιλείας, στο τι έπρεπε να της συμβεί, για να «πληρώσει» τα λάθη του παρελθόντος, και τι θα μπορούσε να κάνει, για να απαλλαγεί από αυτό το βάρος, ώστε να καταφέρει να βάλει τα θεμέλια για ένα καλύτερο μέλλον – πάντα σύμφωνα με τη μεταφυσική θεωρία του κάρμα.
Οι «Παλαιοί Λογαριασμοί» είναι ένα μυθιστόρημα πυκνό σε δράση, οι τρεις διαφορετικές ιστορίες του είναι γεμάτες αγωνία και έξυπνες ανατροπές και παρουσιάζουν με ευκρίνεια τη δύναμη των πρωταγωνιστριών του. Πόσο χρόνο σας πήρε η ολοκλήρωση της συγγραφής του;
Επειδή η έρευνα ήταν εκτενέστατη, μου πήρε περίπου δύο χρόνια.
Φθάνοντας στον επίλογο του βιβλίου σας ο αναγνώστης, με τι συναισθήματα έρχεται αντιμέτωπος;
Ένας πιστός αναγνώστης από τα προηγούμενα βιβλία μου δεν θα περιμένει αυτό το τέλος. Ωστόσο, ήθελα να δώσω ένα αίσιο και χαρμόσυνο τέλος, επιδιώκοντας να ελαφρύνω την ψυχή του, να δώσω μια νότα αισιοδοξίας μέσα σ’ αυτή τη σκοτεινιά που μας περιβάλλει και ταυτόχρονα μας απομονώνει. Οι σκέψεις της Βασιλείας στο τέλος είναι χαρακτηριστικές: «Όσα και να τους έφερνε η ζωή, θα τα αντιμετώπιζαν μαζί, θα συνέχιζαν να περπατούν ενωμένοι στον ίδιο δρόμο, στο ίδιο μονοπάτι».
Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας πώς ξεκίνησε για εσάς το ταξίδι στη λογοτεχνία και αν υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο βίωμα, που ήταν καθοριστικό, για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή, κυρία Παπαναστασοπούλου;
Το ταξίδι στον συναρπαστικό κόσμο της λογοτεχνίας ξεκίνησε στα έξι χρόνια μου. Ο πατέρας έφερε στο σπίτι ένα ΚΛΑΣΣΙΚΟ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ γεμάτο εκπληκτικά σκίτσα και με πρωταγωνίστρια ένα κοριτσάκι. Ήταν ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ του Βίκτωρος Ουγκώ, η ωραιότερη εισαγωγή που θα μπορούσα να κάνω στη λογοτεχνία. Έκτοτε, έγινα λάτρις της ανάγνωσης, φανατική βιβλιοφάγος, με τους ορίζοντες να ανοίγουν διάπλατοι μπροστά μου σε μια εποχή χωρίς τηλεόραση, αλλά με ραδιόφωνο. Μετά τις σπουδές, η ζωή ήταν απαιτητική και εργάσθηκα σκληρά, πολλές φορές πάνω από δώδεκα ώρες την ημέρα, ψάχνοντας ένα δίωρο να διαβάσω, να εισπνεύσω τη μυρωδιά του χαρτιού, για να ισορροπήσω. Ούτε λόγος για γράψιμο. Έπρεπε να περάσουν τα χρόνια, να συνταξιοδοτηθώ και να γίνω κυρία του χρόνου μου. Τότε, χωρίς κανέναν αποχρώντα λόγο, ξεπήδησε επιτακτική η ανάγκη της γραφής, η φαγούρα στα χέρια, ο συναγερμός στο μυαλό. Και συνεχίζω να γράφω, χωρίς να ελαττώνεται αυτή η ανάγκη, αλλά να γίνεται ουσιαστικότερη για την ύπαρξή μου.
Μετά από τη συγγραφή επτά μυθιστορημάτων, θέλετε να μας πείτε ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία ενός συγγραφέα, όταν βάζει την τελευταία λέξη σε κάθε συγγραφικό έργο;
Δεν γνωρίζω αν άλλοι συγγραφείς έχουν αγωνία μετά την τελευταία τελεία ενός έργου τους, αν έχουν δυσκολία να βρουν το επόμενο θέμα, αν αισθάνονται να τους λείπουν οι δυνάμεις, ο ύπνος κ.λπ. Εγώ –ώς τώρα– βασανίζομαι σε ποια από τις ιστορίες, που ήδη πιέζουν τη φαντασία μου πριν τελειώσω ένα βιβλίο, να δώσω ζωή. Με κόπο αναγκάζω τον εαυτό μου να κάνω ένα μικρό διάλειμμα, να διαβάσω μερικά βιβλία, πριν ξεκινήσω να γράφω το επόμενο.
Σε μια εποχή που τα δύσκολα περισσεύουν για όλους μας υπάρχει κάποια σκέψη που σας εμψυχώνει;
Η γραφή και η μελέτη κάνουν το θαύμα τους, κυρία Δούλη. Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού μας, λόγω του κορωνοϊού, εγώ άντλησα δύναμη από τη διερεύνηση των τόπων, την ενασχόληση με τους χάρτινους ήρωές μου, τα ταξίδια του μυαλού και τις περιηγήσεις μου, χρησιμοποιώντας όλα τα σημερινά καταπληκτικά μέσα. Κατανοώντας τι έχει συμβεί στο παρελθόν, με ποιους τρόπους οι άνθρωποι έζησαν παρόμοιες και σκληρότερες καταστάσεις, έβρισκα ένα φως, μια διέξοδο και μια απόσταση από τη θλιβερή καθημερινότητα. Και κατάφερα να παραμείνω συγκροτημένη. Ως αισιόδοξο άτομο εστιάζω πάντα στο φως, και ξέρω ότι πάντα ρει, πάντα χωρεί και ουδέν μένει, εκτός από την αγάπη. Αυτή μας σώζει, αυτή δίνει νόημα στην ύπαρξή μας.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Δήμητρα Παπαναστασοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λάρισα. Σπούδασε ξενοδοχειακά στη Ρόδο (ΑΣΤΕΡ) και Οικονομικά στη Θεσσαλονίκη (Ανωτάτη Βιομηχανική), όπου έμεινε και εργάστηκε για είκοσι χρόνια.
Είναι παντρεμένη και ζει στην Αθήνα.
Αρθρογραφεί σταθερά στα διαδικτυακά περιοδικά The Mythologists, iporta.gr και Books & Style.
Πολλά από τα άρθρα της μπορείτε να τα βρείτε και στο προσωπικό της μπλόγκ: Myownnovelsworld. blogspot.com.
Έχει γράψει μέχρι σήμερα επτά μυθιστορήματα κι έχει συμμετάσχει με διηγήματά της σε τρεις ομαδικές εκδόσεις. Οι «Παλαιοί λογαριασμοί» είναι το τελευταίο της μυθιστόρημα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «24 γράμματα».
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 12 Νοεμβρίου 2021.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
