Η ανάγκη να ανοίξει και να λειτουργήσει το δημοτικό κατάστημα της Ανθούσας δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί. Ένα κτήριο στο οποίο, σύμφωνα με τον Δήμαρχο, ο Δήμος έχει δαπανήσει περίπου 25.000 ευρώ για να το καταστήσει λειτουργικό, δεν έχει κανέναν λόγο να παραμένει κλειστό.
Από εκεί και πέρα όμως η συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο άφησε πίσω της ερωτήματα που δεν μπορούν να προσπεραστούν.
Το σημαντικότερο βρίσκεται στους αριθμούς: 10.000 ευρώ το μίσθωμα με το οποίο, όπως αναφέρθηκε στη συνεδρίαση, ξεκίνησε η διαδικασία, δύο άγονες δημοπρασίες στη συνέχεια και τελικά πρόταση της Τοπικής Κοινότητας για απευθείας εκμίσθωση με 1.000 ευρώ τον χρόνο.
Η απόσταση ανάμεσα στα δύο ποσά είναι μεγάλη. Και από μόνη της αρκεί για να δικαιολογήσει το ερώτημα που τέθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο: εφόσον τα 10.000 ευρώ θεωρούνταν ένα ποσό που δύσκολα θα μπορούσε να υποστηρίξει ένας ενδιαφερόμενος για ένα κατάστημα σε ένα ορεινό χωριό, με ποια δεδομένα είχε προσδιοριστεί εξαρχής σε αυτό το ύψος;
Εδώ ακριβώς μπήκε στη συζήτηση και ο ρόλος του Προέδρου της Κοινότητας. Από την αντιπολίτευση διατυπώθηκαν αιχμές για «μεθοδεύσεις», ενώ χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ο χαρακτηρισμός «φωτογραφική» για την εισήγηση. Πρόκειται για βαριές εκφράσεις, οι οποίες αποτελούν θέσεις εκείνων που τις διατύπωσαν και ασφαλώς δεν μπορούν να θεωρηθούν αποδεδειγμένα γεγονότα.
Υπάρχει όμως ένα πραγματικό γεγονός που παραμένει: η πρώτη διαδικασία με τα 10.000 ευρώ δεν έφερε μισθωτή, ακολούθησαν δύο άγονες δημοπρασίες και το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε κατά πλειοψηφία απευθείας ανάθεση με ετήσιο μίσθωμα 1.000 ευρώ, έπειτα από πρόταση της Τοπικής Κοινότητας.
Από τις 10.000 ευρώ στις 1.000 ευρώ υπάρχει μεγάλη απόσταση. Και αυτή η απόσταση χρειάζεται εξήγηση, όχι άλλη αντιπαράθεση.












































