Η ανάγκη της επικοινωνίας με ανθρώπους μακριά από το καθημερινό του περιβάλλον, ταυτόχρονα με την επιθυμία να τους ψυχαγωγήσει, τον οδήγησε στη συγγραφή και στην έκδοση βιβλίων.
Γνωρίζει καλά ότι ο συγγραφέας πρέπει να προβληματίζει και ταυτόχρονα να ψυχαγωγεί.
Η φαντασία για τον Σάββα Καλιοντζή είναι πυρακτωμένο μέταλλο που ξεχύνεται και παίρνει καλούπια ασύλληπτα και απερίγραπτα. Η δουλειά του βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτό το στοιχείο.
Μπορεί να υποστηρίξει κάθε ιστορία, με πλάσματα χαμένα και απελπισμένα, επηρμένα και αυταρχικά, βουβά και εξεγερμένα, γενναία και αόρατα.
Επιθυμεί να δώσει βήμα και στο πιο αυτοκαταστροφικό πρόσωπο, στο πιο αθόρυβο και ηττημένο ανθρωπάκι, και στον πιο πρωτοπόρο φιλόσοφο. Τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει.
Εκείνο που τον ενοχλεί περισσότερο είναι η άδικη κριτική. Η κριτική που εκπορεύεται από το συμφέρον και δεν έχει το χαρακτηριστικό της ανιδιοτέλειας.
Υποστηρίζει ότι πολλοί άνθρωποι κατακρίνουν πράξεις και ενέργειες άλλων, και σε ανύποπτη στιγμή έρχονται και κάνουν τα ίδια.
Πλήρης αισθησιασμού, με απίστευτη άνεση και χωρίς ίχνος φόβου, παρελαύνει στον χώρο της λογοτεχνίας, τρομάζοντας τους άτολμους και τους συμβιβασμένους, ταξιδεύοντάς μας στο μέλλον μέσα από ένα μαγικό παραμύθι, με μοναδικό όπλο στη λογοτεχνική του φαρέτρα τη φαντασία του και την εσωτερική του ανάγκη να προβληματίσει και να αφυπνίσει τους αναγνώστες.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Πότε αισθανθήκατε την ανάγκη, ή την παρόρμηση να συγγράψετε και γιατί, κύριε Καλιοντζή;
Ξεκίνησα να γράφω όταν αποφάσισα να εξωτερικεύσω κάποιες σκέψεις μου και να τις κάνω γνωστές στο ευρύ κοινό. Η ανάγκη της επικοινωνίας με ανθρώπους μακριά από το καθημερινό μου περιβάλλον, ταυτόχρονα με την επιθυμία να τους ψυχαγωγήσω, με οδήγησε στη συγγραφή και στην έκδοση των βιβλίων.
Το τελευταίο σας μυθιστόρημα με τίτλο «Εκτός ορίων», που κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική έχει μεταφυσικές προεκτάσεις. Από πού αντλείτε την έμπνευση για κάθε νέο σας έργο;
Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πηγή έμπνευσης, κυρία Δούλη. Μία σκιά στο μισοσκόταδο, ένα ερημικό τοπίο, μία παράξενη φιγούρα, οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει τη γέννηση ενός θέματος.
Ποιο συναίσθημα κυριάρχησε μέσα σας όταν γράψατε την τελευταία φράση στο «Εκτός ορίων» μετά την τεράστια βουτιά στον χώρο του απόλυτου φόβου και στις ανασφάλειες απέναντι στο άγνωστο που επιχειρήσατε;
Ικανοποίηση, διότι τελείωσα το βιβλίο και αισιοδοξία για την ανταπόκριση που θα είχε στο κοινό.
Τι είδους έρευνα κάνετε πριν και κατά τη συγγραφή των βιβλίων σας; Επικεντρώνεστε στη συλλογή πληροφοριών και στην παρατήρηση, ή σε προσωπικά σας βιώματα και εμπειρίες τα οποία ενσωματώνετε στη μυθοπλασία σας;
Όταν θέλω να αναπτύξω το θέμα σ’ ένα περιβάλλον υπαρκτό και να το πλαισιώσω με γεγονότα και πληροφορίες πραγματικές, τότε ερευνώ την ιστορία, τα περιστατικά, τους ανθρώπους. Σε διαφορετική περίπτωση πλάθω ένα φανταστικό περιβάλλον που κάποιες φορές μπορεί να περιέχει και βιώματα.
Αισθάνεστε την ανάγκη κάποιες φορές να καταγράφετε άμεσα σκέψεις ή εμπνεύσεις σας ώστε να τις μετουσιώσετε αργότερα σε μυθιστορήματα;
Καταγράφω συχνά σκέψεις και ιδέες της στιγμής, αλλά η διαδικασία αυτή δεν είναι ακριβώς ανάγκη, αποτελεί μία πράξη με την οποία συγκρατώ κάποια πράγματα που μπορεί να φανούν χρήσιμα στο μέλλον.
Στην πλοκή του τελευταίου σας βιβλίου ο θάνατος παίζει κάποιο ρόλο. Όσοι «φεύγουν» με κάποιο τρόπο συνεχίζουν να «υπάρχουν» στο προσκήνιο και να «ζουν» μέσα στον χρόνο; Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο γίνετε και στην πραγματική ζωή;
Συνήθως, προσπαθώ να αποφεύγω να εκφράζομαι με τη λέξη «πιστεύω», διότι η πίστη μπορεί να είναι και λάθος, και προτιμώ να μιλάω με το «γνωρίζω». Σας λέω λοιπόν, πως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν γνωρίζω, οπότε δεν μπορώ να σας πω οτιδήποτε.
Είναι δυνατόν κάποιος να εκπαιδευτεί σε συγγραφέα, ή πρέπει να γεννηθεί με το συγκεκριμένο χάρισμα;
Και το ένα μπορεί να συμβεί και το άλλο. Η σύνθεση όμως των δύο, μπορεί να κάνει έναν συγγραφέα σπουδαίο, κυρία Δούλη.
Κατά τη γνώμη σας, οι συγγραφείς πρέπει να προβληματίζουν τους αναγνώστες «κεντρίζοντας» τη σκέψη τους, δηλαδή τα βιβλία να αποτελούν «τροφή για σκέψη», ή ο σκοπός των έργων τους να είναι καθαρά και μόνο ψυχαγωγικός, κύριε Καλιοντζή;
Ο συγγραφέας πρέπει να προβληματίζει και ταυτόχρονα να ψυχαγωγεί. Να κινείται συγχρόνως και στα δύο πεδία που αναφέρατε. Ίσως είναι δύσκολο, αλλά νομίζω ότι έτσι γίνετε πιο χρήσιμος.
Είχατε κάποιους «ενδοιασμούς» όταν αποφασίσατε να δώσετε το πρώτο σας βιβλίο προς έκδοση; Αγωνιούσατε ως προς την αποδοχή που θα τύχαινε από το αναγνωστικό κοινό;
Δεν είχα κανέναν ενδοιασμό. Όταν θεώρησα πως ήταν έτοιμο το παρέδωσα. Ούτε αγωνία μπορώ να πως ότι είχα. Θα έλεγα πως διακατεχόμουν από μια ανυπομονησία να δει το φως της δημοσιότητας.
Υπάρχει κάποιο είδος λογοτεχνίας το οποίο προτιμάτε να διαβάζετε ή να συγγράφετε περισσότερο από τα άλλα και γιατί;
Η λογοτεχνία φαντασίας και μυστηρίου, όπως και το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι αυτά που προτιμώ περισσότερο. Μου αρέσει και να διαβάζω, αλλά και να γράφω σχετικά. Η ένταση, το μυστήριο, η ανατροπή στην πλοκή είναι στοιχεία που με ελκύουν στο είδος.
Από την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία υπάρχει κάποιο βιβλίο που έχετε αγαπήσει ιδιαίτερα;
Αν και είμαι λάτρης των ιστοριών μυστηρίου, το βιβλίο που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι ένα έργο της κλασικής λογοτεχνίας. Το αντιπολεμικό έπος του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ: «Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο».
Τι είναι εκείνο που σας ενοχλεί στη συμπεριφορά των ανθρώπων;
Με ενοχλεί περισσότερο η άδικη κριτική. Η κριτική που εκπορεύεται από το συμφέρον και δεν έχει το χαρακτηριστικό της ανιδιοτέλειας. Πολλοί άνθρωποι κατακρίνουν πράξεις και ενέργειες άλλων, και σε ανύποπτη στιγμή έρχονται και κάνουν τα ίδια.
Θεωρείται ότι βιώνουμε ένα κλίμα «παρακμής» ως χώρα, κύριε Καλιοντζή;
Από οικονομικής άποψης σίγουρα έχουμε ένα κλίμα παρακμής και ύφεσης. Σε μια χώρα όμως υπάρχουν δεκάδες ανθρώπινες δραστηριότητες. Άλλες ακμάζουν άλλες παρακμάζουν. Στην Ελλάδα για διαφόρους πολιτικούς λόγους προτιμάμε να προβάλλουμε εκείνες που παρακμάζουν.
Έτσι δημιουργείται στον κόσμο μία αρνητική εικόνα για τη χώρα. Θα αναφέρω κάποια παραδείγματα: Έλληνες μαθητές διακρίνονται συχνά στο εξωτερικό σε διαφόρους διαγωνισμούς. Συγγραφείς και ποιητές εκδίδουν δεκάδες σπουδαία έργα. Αθλητές πετυχαίνουν διακρίσεις στο εξωτερικό. Ελληνικά πανεπιστήμια με ομάδες φοιτητών παρουσιάζουν εφευρέσεις που μπορούν να βγουν στην αγορά. Πολιτιστικοί σύλλογοι σε όλη την επικράτεια διοργανώνουν εκδηλώσεις πολιτισμού και διατηρούν παραδόσεις αιώνων.
Είδατε τίποτε από αυτά να προβάλλεται με θέρμη; Αντιθέτως, έχουμε συνεχώς μια στείρα αντιπαράθεση πολιτικών δυνάμεων και καταστροφολογία, η οποία εξυπηρετεί μόνο τους επαγγελματίες της πολιτικής.
Που αλλού εκτός από το γράψιμο διοχετεύετε τη δημιουργικότητά σας;
Επειδή αυτή την εποχή δεν έχω πολύ χρόνο, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, η δημιουργικότητά μου περιορίζεται στη δουλειά και στο γράψιμο.
Τι επίδραση έχει πάνω σας το χαμόγελο ενός ανθρώπου;
Όταν το χαμόγελο είναι γνήσιο, είναι και αφοπλιστικό. Μ’ ένα χαμόγελο μπορώ να συγχωρέσω το λάθος.
Η μεγάλη επιτυχία και η επίδραση που έχουν σημειώσει τα μέσα μαζικής δικτύωσης τα τελευταία χρόνια, μήπως δείχνουν πως υπάρχει μεγάλη μοναξιά γύρω μας;
Μοναξιά υπάρχει, αυτό είναι σίγουρο. Αλλά για την επιτυχία τους η αιτία δεν είναι μόνο αυτή. Η φιλοδοξία που έχει κάθε άνθρωπος να προβληθεί είναι κι ένας ακόμη λόγος που ανθεί το διαδίκτυο, όπως και η ανωνυμία που προσφέρει σε πολλές περιπτώσεις, και η οποία δίνει την ευκαιρία στο άτομο να εκφραστεί αρνητικά ή θετικά για οποιοδήποτε θέμα.
Πώς αντιδράτε όταν κάποιος προδώσει την εμπιστοσύνη σας.
Παύω πλέον να τον θεωρώ φίλο, κυρία Δούλη.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Σάββας Καλιοντζής γεννήθηκε το 1967 στη Θεσσαλονίκη. Είναι ελεύθερος επαγγελματίας και δραστηριοποιήθηκε κατά διαστήματα στο εμπόριο, σε γεωργικές επιχειρήσεις και στις οικοδομικές κατασκευές. Ασχολείται με την πεζογραφία και την ποίηση, καθώς και με τη μελέτη πάσης φύσεως επιστημονικών δοκιμίων, με ιδιαίτερη προτίμηση σ’ εκείνα που αφορούν κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Διαμένει στο δημοτικό διαμέρισμα της Περαίας, του δήμου Θερμαϊκού, στην ανατολική πλευρά της Θεσσαλονίκης.
Έχει εκδώσει το βιβλίο «Ρήσεις» (εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, 2010) και έχει συμμετάσχει στο ανθολόγιο ποίησης «Η μοναξιά είναι χάρισμα» (εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, 2011).
Το 2014 κυκλοφόρησε από την Άνεμος Εκδοτική το βιβλίο του «Σκιές».
Το «Εκτός ορίων» είναι το τελευταίο του βιβλίο, που κυκλοφορεί κι αυτό από την Άνεμος Εκδοτική.
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 26 Ιουνίου 2015.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
