Τα βιώματά της είναι δυνατά και την έχουν καθορίσει. Επίσης οι ρίζες της είναι βαθιά χαραγμένες μέσα της και της έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα, το οποίο την χαρακτηρίζει σε όλη την πορεία τής μέχρι τώρα ζωής της.
Η Πένυ Παπαδάκη αποφάσισε από κοινού με την «Άνεμος εκδοτική» να προχωρήσουν στην αναθεωρημένη επανέκδοση του βιβλίου της καρδιάς της «Το Ζεϊμπέκικο της Κατίνας». Το κίνητρο γι’ αυτή την ενέργεια ήταν η ίδια η ηρωίδα, αλλά και η υπόσχεση που έδωσε η συγγραφέας στον εαυτό της, πως αυτή η ιστορία θα μείνει ανεξίτηλη στον χρόνο. Γι’ αυτό και όδεν έχει αλλοιώσει τίποτε, εκτός από κάποια σημεία που έχει λειάνει τις αιχμηρές γωνίες.
Η γραφή την γοήτευε πάντα. Από τη μικρή της ηλικία αποτελούσε για εκείνη την πηγή της αβίαστης χαράς και ελευθερίας της. Η αποτύπωση των ιστοριών της στο χαρτί τη συνέδεε με γεγονότα που έμοιαζαν να αναδύονται από παλιές μνήμες, ενώ η διαδικασία της συγγραφής ήταν για εκείνη μονόδρομος και ο συμπληρωματικός τρόπος επικοινωνίας με τον δημιουργικό εαυτό της.
Πιστεύει ότι το να προσφέρεις όνειρα, διεξόδους σε κόσμους φανταστικούς και μια άλλη οπτική στους αναγνώστες σου είναι υπέροχο. Το να δώσεις όμως και να μεταφέρεις στο αναγνωστικό κοινό την αλήθεια σου, αυτό είναι μαγικό. Διότι μόνο όταν το πνεύμα παραμένει ανήσυχο, μπορεί η αλήθεια να βρίσκει τον δρόμο της και η γραφή να μετατρέπεται σε ουσιαστική συνάντηση.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε σε αναθεωρημένη έκδοση από την Άνεμος Εκδοτική το αγαπημένο μυθιστόρημά σας με τίτλο «Το ζεϊμπέκικο της Κατίνας», που είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία. Γιατί αποφασίσατε να προχωρήσετε σε αναθεωρημένη επανέκδοση του βιβλίου σας, κυρία Παπαδάκη;
«Το Ζεϊμπέκικο της Κατίνας» για πολλούς λόγους είναι το βιβλίο της καρδιάς μου. Όταν έπαψε να χτυπάει αυτή η καρδιά στον προηγούμενο εκδοτικό οίκο, αποφασίσαμε από κοινού με την Άνεμος Εκδοτική να του δώσουμε ξανά μια ανάσα ζωής. Έτσι, προέκυψε και η αναθεωρημένη επανέκδοση του.
Τι σας οδήγησε να μετατρέψετε μία αληθινή ιστορία σε λογοτεχνικό έργο; Υπήρξαν στοιχεία της πραγματικής ιστορίας τα οποία κρατήσατε αναλλοίωτα ή χρειάστηκε να τροποποιήσετε κάποια για τη ροή της αφήγησης;
Το κίνητρο ήταν η ίδια η ηρωίδα, κυρία Δούλη. Ήταν μια υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου πως αυτή η ιστορία θα μείνει ανεξίτηλη στον χρόνο. Δεν έχω αλλοιώσει τίποτε, μα απολύτως τίποτε, απλώς σε κάποια σημεία έχω λειάνει τις αιχμηρές γωνίες.
Η Κατίνα ήταν υπαρκτό πρόσωπο; Πόσο στενή ήταν η σχέση σας με το πρόσωπο που την ενέπνευσε;
Ναι, ήταν υπαρκτό πρόσωπο και πιο στενή σχέση δεν θα μπορούσα να έχω, μια που είμαι κόρη της.
Τι νέο και διαφορετικό προσθέτει η αναθεωρημένη έκδοση σε σχέση με την αρχική; Υπάρχουν σημεία που ξαναγράψατε επειδή με τα χρόνια άλλαξε ο τρόπος που βλέπετε την ιστορία της Κατίνας;
Το νέο στοιχείο είναι μια ιστορία που έμαθα από πρόσωπο της οικογένειάς μου λίγο πριν την επανέκδοση του βιβλίου, και αποφάσισα να την προσθέσω. Αυτή η μικρή ιστορία που προστέθηκε δίνει ένα επιπλέον στοιχείο για τον χαρακτήρα της ηρωίδας.
Πώς επηρέασε η χρονική απόσταση την κρίση και τη ματιά της πάνω στους χαρακτήρες σας;
Σας απαντώ με απόλυτη ειλικρίνεια, κυρία Δούλη. Καθόλου. Αν έγραφα σήμερα την ιστορία, θα την έγραφα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Πώς θα περιγράφατε την κεντρική ηρωίδα σας, την Κατίνα, και τι είναι αυτό που την κάνει ξεχωριστή;
Ανεξάρτητη, δυναμική και έξω από τα στερεότυπα μιας εποχής, που ήθελε τη γυναίκα με σκυφτό κεφάλι. Η Κατίνα δεν το έσκυψε ποτέ. Το πλήρωσε το τίμημα, αλλά υπερασπίστηκε τις επιλογές της μέχρι τέλους. Κι αυτό την κάνει ξεχωριστή!
Ποιες συναισθηματικές δυσκολίες αντιμετωπίσατε γράφοντας για μια πραγματική ζωή, ίσως και τραυματική;
Ήταν πολλές οι δυσκολίες και κυρίως οι συναισθηματικές. Όταν αναφέρεσαι σε υπαρκτά πρόσωπα, κινείσαι σε τεντωμένο σχοινί. Οι ισορροπίες είναι εύθραυστες και πρέπει να προσέχεις, για να μην προσβάλεις ή θίξεις κανέναν.
Πόσο δύσκολη ήταν η διαδικασία έρευνας για την εποχή και τις κοινωνικές συνθήκες που παρουσιάζονται μέσα από την ιστορία σας;
Πάντα κάνω έρευνα για να αποδώσω πιστά τις ιστορίες μου. Εδώ όμως είχα την πρώτη ύλη μέσα από μαρτυρίες κοντινών μου ανθρώπων, αλλά και προσωπικά βιώματα.
«Στα δύσκολα, που ήταν πολλά, άναβε το τσιγάρο της και σηκωνόταν σε ένα βαρύ ζεϊμπέκικο. Αυτός ο χορός της ταίριαζε, εξάλλου. Μοναχικός, λεβέντικος, αυτοσχεδιαστικός και ελεύθερος. Σαν την Κατίνα». Με ποιον τρόπο το ζεϊμπέκικο λειτουργεί συμβολικά μέσα στην ιστορία, κυρία Παπαδάκη;
Αυτός ο χορός είναι μια δυνατή έκφραση πολλών συναισθημάτων. Του πόνου, της μοναδικότητας, της μοναχικότητας, της λεβεντιάς, της δύναμης. Όλα αυτά είναι η Κατίνα.
Πώς διαχειρίζεστε στο έργο σας το ζήτημα της γυναικείας δύναμης και αντοχής μέσα σε δύσκολες περιστάσεις και τι θεωρείτε ότι έχει να προσφέρει σήμερα αυτή η ιστορία, ειδικά στη σύγχρονη γυναίκα;
Με σεβασμό και θαυμασμό. Και επειδή στις μέρες μας η δύναμη μιας γυναίκας βάλλεται διαρκώς από κακοποιητικές συμπεριφορές, αυτό το βιβλίο είναι ένα μάθημα ζωής και η απόδειξη πως κάθε γυναίκα έχει μέσα της δύναμη, που, όταν χρειαστεί να την επιστρατεύσει, ίσως ξαφνιαστεί από το πόσο μεγάλη είναι.
Τι θα θέλατε να νιώσει ή να σκεφτεί ο αναγνώστης, όταν ολοκληρώσει και την τελευταία σελίδα του βιβλίου σας;
Θα ήθελα να σκεφτεί πως άξιζε να το διαβάσει, διότι σίγουρα θα νιώσει πολλά συναισθήματα.
Πώς εντάσσεται το συγκεκριμένο βιβλίο στη συνολική λογοτεχνική πορεία της Πένυς Παπαδάκη;
Αυτή την ερώτηση μόνο οι αναγνώστες μπορούν να την απαντήσουν. Αν εκείνοι το εντάξουν στα βιβλία που έχουν διαβάσει, για μένα θα είναι ύψιστη τιμή. Σας ευχαριστώ από καρδιάς!
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ στις 24 Δεκεμβρίου 2025.




























































