Από παιδί αγαπούσε τη λογοτεχνία και για εκείνη το καλύτερο δώρο ήταν πάντα ένα καλό βιβλίο. Ανάμεσα στις γραμμές του έπλαθε τα όνειρά της και ταξίδευε σε παραμυθένιους κόσμους.
Πιστεύει ότι η παιδική λογοτεχνία είναι ένας δημιουργικός τρόπος για να κεντρίσεις το ενδιαφέρον των παιδιών και να τους μεταδώσεις γνώσεις, βιώματα κι αξίες.
Πέρα και πάνω από το ταλέντο σ’ έναν συγγραφέα χρειάζονται και κάποια άλλα προσόντα, όπως η ποιότητα της ευαισθησίας, η καλλιέργεια, η γνώση, η συναισθηματική και ψυχική αγωγή.
Η Χριστίνα Αλεξίου είναι μία συγγραφέας που πληροί όλες αυτές τις προϋποθέσεις.
Γράφει με πάθος και εγρήγορση, απλώνοντας σε χάρτινο καμβά με πετυχημένες πινελιές ζωηρά χρώματα, συναισθήματα και μοναδικά αρώματα.
Κυρίως όμως στο αποτέλεσμα της δουλειάς της είναι ολοφάνερες η αγάπη και η φροντίδα του γραπτού της. Γι’ αυτό και η τέρψη στον αναγνώστη έρχεται αβίαστα.
Για εκείνη το παιδικό βιβλίο προσφέρει πολλαπλά οφέλη στον αναγνώστη του. Κατά κύριο λόγο όμως ψυχαγωγεί και βοηθά το παιδί να αναπτύξει τη φαντασία του, και επιπλέον συμβάλλει στην πνευματική του καλλιέργεια και στη συγκρότηση της υγιούς προσωπικότητάς του.
Με αφορμή τη σημερινή συνέντευξη καλεί μικρούς και μεγάλους να διαδώσουμε τη χαρά της ανάγνωσης, μέσα από ένα βιβλίο…
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μιχάλη Σιδέρη» το βιβλίο σας, που απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους με τίτλο «Λέων και Δανάη». Τι μαθαίνει ένα παιδί διαβάζοντάς το, κυρία Αλεξίου;
Το «Λέων και Δανάη» είναι ένα παιδικό διήγημα που ως πρώτο στόχο έχει να ψυχαγωγήσει με έναν πιο εποικοδομητικό τρόπο τα «βομβαρδισμένα» από το διαδίκτυο και τις οθόνες σημερινά παιδιά. Μέσα από τις περιπέτειες των δύο σκανδαλιάρικων κι αξιαγάπητων γατιών, τα παιδιά μαθαίνουν για τη ζωή στο παραδοσιακό χωριό, μυούνται σε στοιχεία λαογραφίας και παράδοσης και χορταίνουν από εικόνες της θερινής φύσης κι ελληνικής υπαίθρου!
Το βιβλίο σας είναι καλαίσθητο, ο λόγος του ρέει αβίαστα και το κείμενο του ντύνεται με μια όμορφη ασπρόμαυρη εικονογράφηση. Υπάρχουν ευκαιρίες σήμερα για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς παιδικών βιβλίων, κυρία Αλεξίου;
Σας ευχαριστώ πολύ για τα ωραία σας λόγια, κυρία Δούλη! Θεωρώ πως υπάρχουν, αρκεί να υπάρχει θέληση, υπομονή κι επιμονή από την πλευρά του νέου συγγραφέα. Επίσης, διάφοροι λογοτεχνικοί διαγωνισμοί άλλα και το διαδίκτυο, μπορούν να βοηθήσουν στην ανάδειξη ενός πρωτοεμφανιζόμενου ταλέντου.
Έχετε σπουδάσει στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάζεστε αρκετά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε να στραφείτε συγγραφικά στον κόσμο των παιδιών και τι είναι αυτό που σας συγκινεί στον κόσμο τους;
Από παιδί αγαπούσα τη λογοτεχνία και για εμένα το καλύτερο δώρο ήταν πάντα ένα καλό βιβλίο. Ανάμεσα στις γραμμές του έπλαθα τα δικά μου όνειρα και ταξίδευα σε παραμυθένιους κόσμους. Το «Λέων και Δανάη» το εμπνεύστηκα όταν ήμουν και η ίδια ακόμη παιδί… εκεί γύρω στα δεκαπέντε μου χρόνια. Για να «δουλέψω» περισσότερο πάνω στο συγκεκριμένο κείμενο, ως ενήλικη πλέον, υπήρξε αφορμή η πρώτη μου εγκυμοσύνη… ως μελλοντική μαμά δεν μπορούσα παρά να λαχταρώ να μεταδώσω γνώσεις και βιώματα τόσο στα δικά μου παιδιά, όσο και στα παιδιά του κόσμου. Με συγκινούν η αγνότητα και η απλότητα της σκέψης τους και η ανεμελιά τους!
Με ποιον τρόπο ένας ενήλικας «εισβάλει» στον κόσμο της παιδικής φαντασίας;
Ο μόνος τρόπος είναι η άδολη αγάπη. Αν αγαπάς τα παιδιά, τότε με ένα ανεξήγητο τρόπο γνωρίζεις και πώς να επικοινωνήσεις με αυτά. Η παιδική λογοτεχνία είναι ένας δημιουργικός τρόπος, για να κεντρίσεις το ενδιαφέρον τους και να τους μεταδώσεις γνώσεις, βιώματα κι αξίες. Εξίσου σημαντικό είναι να μην έχει απολέσει το παιδί που κρύβει κάθε ενήλικας μέσα του!
Υπάρχουν συγγραφείς ή βιβλία που σας έχουν επηρεάσει;
Βεβαίως! Οι νέοι συγγραφείς αποτελούν πνευματικά παιδιά των παλαιοτέρων. Ως παιδί αγαπούσα πολύ τα βιβλία των Άλκη Ζέη και Ζωρζ Σαρρή. Η μωβ ομπρέλα της πρώτης και το Ε.Π. της δεύτερης ήταν από τα αγαπημένα μου. Ακόμη, ένα βιβλίο που μου άρεσε ως παιδί και κινείται σε παρόμοια θεματολογία με το δικό μου είναι «Τα ψηλά βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου.
Μέσα από τις παρουσιάσεις του βιβλίου σας έρχεστε σε επαφή με πολλά παιδιά αλλά είστε και εσείς μητέρα δύο μικρών αγοριών. Πιστεύετε ότι ένα μικρό παιδί έχει την ικανότητα να εισπράξει ευκολότερα μηνύματα μέσα από ιστορίες;
Ναι, μέσω χαριτωμένων ιστοριών τα παιδιά εγκολπώνονται με διασκεδαστικό και αβίαστο τρόπο συμβουλές, ιδανικά, αξίες και όλη την εμπειρία και σοφία που έχει αποκομίσει η ανθρωπότητα ανά τους αιώνες.
Κατά τη γνώμη σας οι ιστορίες των παιδικών βιβλίων προετοιμάζουν ψυχικά τα παιδιά να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες του κόσμου ή τα εγκλωβίζουν σε κάτι ιδανικό, κυρία Αλεξίου;
Υπάρχουν λογιών, λογιών ιστορίες. Τόσο ιστορίες που στοχεύουν να προετοιμάσουν τα παιδιά για την είσοδο τους στον κόσμο των ενηλίκων, όσο και ιστορίες που θέλουν απλώς να «ταξιδέψουν» τα παιδιά σε έναν ονειρικό και ιδανικό κόσμο, που ως ενήλικες αργότερα ίσως δεν θα βρουν. Καλό είναι όμως να πιστέψουν πως μπορούν να είναι η γενιά που θα καταφέρει να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για ένα καλύτερο κόσμο στο μέλλον. Οπότε, όλα τα βιβλία με τον τρόπο τους μπορούν να υπηρετήσουν έναν ιερό σκοπό.
Σε μια εποχή που υπάρχουν πολλά ερεθίσματα και πολλές δραστηριότητες για τα παιδιά, πόσο εύκολο είναι να τα κερδίσει το διάβασμα;
Είναι σημαντικό οικογένεια και εκπαιδευτικοί να εστιάσουμε στα μικρής ηλικίας παιδιά έως 6 ετών, για να τους καλλιεργήσουμε την αγάπη για το βιβλίο και το διάβασμα από νωρίς. Η πληθώρα δραστηριοτήτων και ερεθισμάτων δεν αποτελεί εμπόδιο για αυτό. Μπορεί να υπάρξει καταμερισμός του διαθέσιμου χρόνου και να καθιερωθεί μέσα στη μέρα η ώρα ή έστω το μισάωρο του διαβάσματος. Μπορεί να είναι το βράδυ για χαλάρωση πριν τον ύπνο ή το μεσημέρι που είναι ώρες ησυχίας και ανάπαυσης.
Θεωρείτε πως είναι σημαντικό να διαβάζουν τα παιδιά βιβλία από μικρά, για να αναπτύξουν αγάπη για τη λογοτεχνία αλλά και για να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους;
Τα παιδιά είναι απαραίτητο να μυηθούν στην αγάπη για τα βιβλία και το διάβασμα από… την κούνια ακόμη! Όταν τα παιδιά είναι ακόμη μικρά, πρέπει γονείς κι εκπαιδευτικοί να τους προσφέρουν άφθονο υλικό για αφήγηση ιστοριών μέσω παρατήρησης εικόνων σε μικρότερη ηλικία, και για διάβασμα σε μεγαλύτερη. Φυσικά, το καλό παράδειγμα των ενηλίκων αποτελεί το μεγαλύτερο κίνητρο για τα παιδιά. Αν το οικογενειακό περιβάλλον αγαπά το βιβλίο, θα το αγαπήσουν κι εκείνα.
Αν η σημερινή ελληνική πραγματικότητα ήταν παιδικό βιβλίο, τι τίτλο θα είχε και πώς θα εξελισσόταν;
Πρωτότυπη και ωραία η ερώτηση σας, κυρία Δούλη! Επειδή μου αρέσει να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο (κι όχι μισοάδειο), θα επέλεγα τον τίτλο «Η πεταλούδα Ελπίδα». Στην ιστορία αυτή μια πεταλουδίτσα με λευκά και γαλάζια φτερά θα πετούσε ανά την Ελλάδα από μέρος σε μέρος, περνώντας από τα σπίτια των Ελληνόπουλων. Θα τους χάριζε λύσεις στα προβλήματά τους και νότες χαράς και αισιοδοξίας, ώστε το χαμόγελο στα παιδικά πρόσωπα να μένει πάντα ανθισμένο!
Γεννηθήκατε στα όμορφα Τρίκαλα, όπου ζείτε μέχρι σήμερα με την οικογένειά σας. Τι νοσταλγείτε από τα παιδικά σας χρόνια και τι σημαίνουν τα Τρίκαλα για εσάς;
Τα Τρίκαλα για εμένα είναι όλη μου η ζωή. Εδώ γεννήθηκα και μεγάλωσα, κι εδώ επέστρεψα μετά τις σπουδές μου, όπου γνώρισα τον άνδρα μου κι έκανα τα παιδιά μου. Το παιδικό μου διήγημα «Λέων και Δανάη», εκτυλίσσεται στον ορεινό όγκο του νομού μας. Από τα παιδικά μου χρόνια νοσταλγώ τον πολύ ελεύθερο χρόνο για παιγνίδι και χόμπι. Τα καλοκαίρια μου στο όμορφο ορεινό χωριό Βροντερό και την ξενοιασιά!
Σας ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ πολύ κι εγώ για την όμορφη συνέντευξη, κυρία Δούλη, και καλή συνέχεια και στο δικό σας πολιτιστικό έργο! Επιτρέψετε μου κλείνοντας να ενημερώσω το αναγνωστικό κοινό ότι από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη κυκλοφορεί κι ένας γιορτινός τόμος, με δύο παραμύθια μου, ένα για τα Χριστούγεννα και ένα για την Πρωτοχρονιά με τίτλο: Το αστέρι που έπεσε από τον ουρανό / Πρωτοχρονιά με τους λιλιπούτειους. Δύο ιστορίες που πλαισιώνονται από την όμορφη, έγχρωμη εικονογράφηση του κ. Γιώργου Πετρίδη.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Χριστίνα Αλεξίου γεννήθηκε το 1984, στα Τρίκαλα. Το 2008 έλαβε το πτυχίο της από το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μιλά αγγλικά και ιταλικά και εργάζεται αρκετά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα.
Έχει διακριθεί , μέχρι στιγμής, σε δύο λογοτεχνικούς διαγωνισμούς για το διήγημά της «Στα στενά του Βαρουσίου», το οποίο εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2014, μαζί με άλλα, από τις εκδόσεις iwrite.gr σε συνεργασία με τις πρότυπες εκδόσεις Πηγή, στον συλλογικό τόμο: «Ιστορίες της πόλης μας, Τρίκαλα» και για το παιδικό παραμύθι της «Οι πρωτεξαδέλφες», που απέσπασε το 2ο βραβείο σε Πανελλήνιο Λογοτεχνικό διαγωνισμό.
Έχει γράψει αρκετά, σύντομα διηγήματα για ενήλικες και παιδιά, λαμβάνοντας θετική ανταπόκριση από το αναγνωστικό κοινό.
Μένει μόνιμα στα Τρίκαλα με τον σύζυγό της και τα δύο τους παιδιά.
Το τελευταίο της βιβλίο έχει τίτλο «Λέων και Δανάη, περιπέτεια στο βουνό», απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σιδέρη».
*Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ” ΣΤΙΣ 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2023.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
