Άλλη μία γυναικοκτονία στην Ηγουμενίτσα τούτη τη φορά. Πηνελόπη το όνομά της. «θόλωσα, η κακιά στιγμή» είπε ο δράστης. Μόνο που η «κακιά στιγμή» τον έκανε να κουβαλά και ένα σουγιά για πεντακόσια χιλιόμετρα από την Αθήνα!
Σε αυτή τη χώρα του κουλιστάν πολλοί δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν μιλούν. Δεν ακούν τις 16 μέχρι σήμερα γυναικοκτονίες του 2026, που όλοι «θόλωσαν» και ήταν καλά παιδιά!
Δεν ακούν τις ανησυχίες των εργατριών που εκεί στη Βιολάντα κάτι μύριζε, αλλά δεν ήταν κάτι μεμπτό και αξιοπρόσεκτο, για τον επιχειρηματία.
Δεν βλέπουν τα τραίνα επί δέκα λεπτά στην ίδια γραμμή, στο τρομακτικό δυστύχημα / έγκλημα των Τεμπών. Με τον πρώην περιφερειάρχη ακόμη και σήμερα να περιφέρεται στα κανάλια και με ύφος «κακόμοιρο», τη μία, αμετροεπές την άλλη να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του. Πενήντα επτά Ιφιγένειες, ώστε με έπαρση ο Κυρανάκης να ανακοινώνει ότι πλέον τα συστήματα ασφαλείας των τραίνων λειτουργούν!
Δεν μιλούν καθώς υπουργοί, πρόεδροι ιατρικών συλλόγων, έπιναν και πίνουν? το καφεδάκι τους με κβαντικούς τσαρλατάνους, σαμάνους γιατρούς, θρησκόληπτους «επιστήμονες», σε «συνέδρια» που μόνον βουντού δεν προπαγάνδιζαν.
Δεν βλέπουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, αν υπάρχουν, ιατρικά μηχανήματα που μπαινόβγαιναν στα μπαλκόνια, στην «κλινική» του Κολωνακίου. Ήταν τυφλοί, ανεπαρκείς ή «είναι πολλά τα λεφτά Άρη», κατά την ταινία στον ελληνικό κινηματογράφο.
Δεν ακούν και δεν βλέπουν τις δολοφονίες του Λουκμάν, του Ζακ Κωστόπουλου, του Παύλου Φύσσα, του Βασίλη Μάγγου. Όλοι τους βρέθηκαν την λάθος στιγμή σε λάθος τόπο. Αυτοί έφταιγαν και όχι η ναζιστική συμμορία του χρυσού λυκόφωτος, οι κυρ παντελήδες που ποδοπατούσαν με μανία, οι επίορκοι κρατικοί υπάλληλοι που έσπαγαν πλευρά (κατά την κατάθεση ιατροδικαστή).
Δεν ακούν και δεν βλέπουν τη μαθητιώσα νεολαία που τα αδιέξοδά της μέσα στα τμήματα των 27 ατόμων, σε άφιλα περιβάλλοντα, με εργαζόμενους γονείς απόντες με τα δεκατριάωρα της Κεραμέως, που οδηγείται σε καταστάσεις με τραγικά αποτελέσματα.
Μια κοινωνία και μια πολιτεία που δεν ακούει, δεν μιλά, δεν βλέπει. Μια κοινωνία που χειροκροτεί τους θύτες και απλά ελεημονεί τα θύματα.
Τελικά πολλές οι Ιφιγένειες, δεν νομίζετε; Με διαχρονικά τα μηνύματα του Ευριπίδη. Χειραγώγηση του όχλου – πολεμιστών τότε, επιχειρούμενη χειραγώγηση της κοινωνίας σήμερα. Με τον Αγαμέμνονας και τον Μενέλαο να ενεργούν όχι με βάση το δίκαιο, αλλά με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον τότε, με κάθε τρόπο προσπάθεια διατήρησης της εξουσίας τους σήμερα.
Και όμως, εκεί έξω, υπάρχει και μια άλλη κοινωνία που αγωνίζεται για την ακαταμάχητη δύναμη της ζωής και την επιβίωση απέναντι σε κάθε προσπάθεια φίμωσης, περιθωριοποίησης ή αφανισμού. «Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε, όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος», γράφει ο θεσσαλονικιός ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος (μικρά ποιήματα, 1978). Είναι μια άλλη κοινωνία που πορεύεται με το «Κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα».
Βασίλειος Παππάς
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
