Η πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΕ για το «κιτ επιβίωσης 72 ωρών» προκάλεσε ανησυχία και πυροδότησε συζητήσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το ερώτημα που πλανάται στα χείλη των πολιτών είναι απλό: Υπάρχει κάποια άμεση, απόρρητη απειλή που γνωρίζουν οι Βρυξέλλες, κρύβονται οικονομικά συμφέροντα πίσω από τις οδηγίες ή πρόκειται για κάτι άλλο;
Οι Βρυξέλλες διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει καμία πληροφορία για επικείμενο ή άμεσο χτύπημα και ότι η οδηγία εντάσσεται στη Στρατηγική για την Ένωση Ετοιμότητας της ΕΕ και πηγάζει από τα μαθήματα που πήρε η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια από διαδοχικές, απρόβλεπτες κρίσεις.
Η φιλοσοφία πίσω από τις 72 ώρες βασίζεται σε ένα νέο δόγμα ασφαλείας, το οποίο αναγνωρίζει ότι οι σύγχρονες κοινωνίες είναι εξαιρετικά ευάλωτες λόγω της απόλυτης εξάρτησής τους από την τεχνολογία και το ηλεκτρικό ρεύμα.
Τα σενάρια που εξετάζουν οι αναλυτές δεν αφορούν απαραίτητα έναν πυρηνικό πόλεμο, αλλά πολύ πιο «γήινες» και πιθανές απειλές, όπως μία συντονισμένη ψηφιακή επίθεση που θα μπορούσε να «ρίξει» το τραπεζικό σύστημα (ΑΤΜ, POS) ή τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών και ενέργειας για 2-3 ημέρες, ακραία καιρικά φαινόμενα (πλημμύρες, χιονοπτώσεις) που αποκλείουν πλέον συχνά ολόκληρες περιοχές, καθιστώντας αδύνατη την πρόσβαση των κρατικών αρχών τις πρώτες ώρες.
Το σκεπτικό είναι απλό: Αν οι πολίτες μπορούν να συντηρηθούν μόνοι τους για 72 ώρες, οι κρατικές υπηρεσίες (ασθενοφόρα, πυροσβεστική) θα μπορέσουν να επικεντρωθούν απρόσκοπτα στους πιο
ευάλωτους (νοσοκομεία, ηλικιωμένους).
Όπως ήταν αναμενόμενο, ιδιαίτερασε αυτή την απρόβλεπτη παγκόσμια συγκυρία, τις οδηγίες ακολούθησε ένα κύμα καχυποψίας για «κατασκευασμένες ανάγκες», συνδεδεμένες με …σκοτεινά οικονομικά συμφέροντα κλπ. Μόνο που η Κομισιόν δεν ζητά από τους πολίτες να αγοράσουν έτοιμα, πανάκριβα «militarygrade» κιτ επιβίωσης από συγκεκριμένες εταιρείες αλλά υλικά που υπάρχουν ήδη σε κάθε σπίτι ή σούπερ μάρκετ (νερό, κονσέρβες, φακός, μπαταρίες).
Πολλοί στη χώρα μας αναρωτιούνται γιατί η Ελλάδα δεν έχει εκδώσει ανάλογες οδηγίες. Η απάντηση είναι απλή. Πρώτον, το ότι δεν έχει ακολουθήσει κατά πόδας άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως πχ η Μ. Βρετανία, σχετίζεται με την πρόβλεψή της ότι οι χώρες που είναι περισσότερο εκτεθειμένες είναι αυτές της κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Οι χώρες αυτές έχουν διαφορετικά μοντέλα διακυβέρνησης, είναι συνηθισμένες σε τέτοιου τύπου προετοιμασίες και είναι εκτεθειμένες σε μεγάλης έκτασης επικίνδυνων καιρικών φαινομένων. Η χώρα μας, όχι.
Οπότε, μία ξαφνική επίσημη καμπάνια για «αποθήκευση τροφίμων για 3 ημέρες» θα προκαλούσε άσκοπο πανικό και φήμες για επικείμενο πόλεμο, λόγω της διαφορετικής ιδιοσυγκρασίας του πληθυσμού. Δεύτερον, έχει επενδύσει σημαντικά στο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης 112. Η φιλοσοφία του ελληνικού μηχανισμού βασίζεται περισσότερο στην άμεση καθοδήγηση του πληθυσμού την ώρα της κρίσης (π.χ. εντολή εκκένωσης ή παραμονής στο σπίτι) παρά στην εκ των προτέρων μαζική αποθήκευση εφοδίων. Άρα, ψυχραιμία…
ΕΛΛΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ – KARFITSA PRESS










































