Στην συγγραφική της πορεία αισθάνεται πάντοτε τα ίδια συναισθήματα με την πρώτη φορά. Αγωνία, χαρά, ικανοποίηση, καμιά φορά και απογοήτευση. Θέλει όμως να βαδίζει με σταθερά και σίγουρα βήματα. Μπαίνει στις ιστορίες των βιβλίων της με την ψυχή της, με συναίσθημα, και με απόλυτο σεβασμό. Πρόκειται για μια συγγραφέα που μπαινοβγαίνει με θέρμη σε καταστάσεις και βυθίζεται στις ζωές των ηρώων της.
Εκτός από πάθος έχει και σωστό ρυθμό, συντονισμό, απόλυτη ειλικρίνεια. Άλλωστε, η σαγήνη της πένας της απλώνεται μεθυστική και τυλίγει, αιχμαλωτίζει και συναρπάζει τον αναγνώστη.
Η Πένυ Παπαδάκη είναι μια ευγενική και καλλιεργημένη προσωπικότητα. Είναι φιλική και ζεστή ως άνθρωπος και σε κατακτά από την πρώτη στιγμή. Θεωρεί ότι το πώς θα διαχειριστούμε το πρόβλημα της κρίσης, έχει να κάνει με τον χαρακτήρα μας, αλλά και την ικανότητα μας να ψάχνουμε για άλλες, δεύτερες ευκαιρίες και να ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον.
Τέλος, παροτρύνει τους νέους ανθρώπους να αξιοποιήσουν τα πτυχία τους για να αλλάξουν την χώρα μας, κι όχι για να αλλάξουν χώρα…
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
«Χωρίς δίχτυ ασφαλείας» είναι ο τίτλος του τελευταίου σας βιβλίου. Πρόκειται για ένα δυνατό και επίκαιρο μυθιστόρημα, που αφορά στην κρίση που γεννά κρίσεις αξιών, ιδεών, χαρακτήρων, αλλά και δεύτερες ευκαιρίες για όσους τολμούν. Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες σκέψεις για το βιβλίο σας, κυρία Παπαδάκη;
Πιστεύω πως η ιστορία με οδηγούσε από μόνη της στα κεφάλαια, καθώς όλοι μας, ή σχεδόν όλοι, είμαστε εν δυνάμει ήρωες της ιστορίας. Βιώνουμε την κρίση, χάνουμε τα μέχρι χθες δεδομένα μας, είτε σε επαγγελματικό είτε σε οικονομικό επίπεδο, κι αυτό έχει σαν συνέπεια να επηρεάζεται και να αλλάζει η ζωή μας. Το πώς θα διαχειριστούμε το πρόβλημα, έχει να κάνει με τον χαρακτήρα μας, αλλά και την ικανότητά μας να ψάχνουμε για άλλες, δεύτερες ευκαιρίες, ρίχνοντας κάπου-κάπου μια ματιά στο παρελθόν, μόνο για τις εμπειρίες και τις καλές στιγμές που μας έδωσε, και ατενίζοντας το μέλλον με αισιοδοξία.
Το εν λόγω βιβλίο είναι το τέταρτο κατά σειρά και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Ποια είναι τα συναισθήματά σας για τη συγγραφική σας πορεία και για τη συνεργασία σας με τον εκδοτικό σας οίκο;
Το «Χωρίς δίχτυ ασφαλείας» είναι το έκτο κατά σειρά βιβλίο μου, καθώς στο παρελθόν συνεργαζόμουν με άλλη εκδοτική εταιρεία. Σε ό,τι αφορά στη συγγραφική μου πορεία, αισθάνομαι πάντοτε τα ίδια συναισθήματα με την πρώτη φορά. Αγωνία, χαρά, ικανοποίηση, καμιά φορά και απογοήτευση. Ανθρώπινα όλα. Επίσης, θέλω να βαδίζω με σταθερά και σίγουρα βήματα, κι αυτό ακριβώς νιώθω στον εκδοτικό μου οίκο. Σιγουριά και ασφάλεια, που την δημιουργεί η σκληρή αλλά γεμάτη αγάπη και υπευθυνότητα δουλειά, όλων αυτών που εργάζονται στις εκδόσεις «Ψυχογιός».
Η πρωταγωνίστρια του βιβλίου σας, η Άννα, έρχεται αντιμέτωπη με όσα επιμελώς έκρυβε κάτω από το χαλάκι της ζωής της, διότι δεν είχε τον χρόνο να ασχοληθεί μαζί τους. Πιστεύετε πως η απερισκεψία των ανθρώπων στα απλά καθημερινά πράγματα προκαλεί «καταστροφές»;
Το πιστεύω απόλυτα, κυρία Δούλη. Τα απλά καθημερινά πράγματα είναι και τα πιο σύνθετα. Οι ρυθμοί και οι απαιτήσεις της ζωής έχουν γίνει ιλιγγιώδεις, και δεν είναι εύκολο να είσαι σύζυγος, γονιός και φιλόδοξος καριερίστας. Επομένως, κάτι που θα αμελήσεις σήμερα, λόγω έλλειψης χρόνου ή απερισκεψίας, θα το βρεις μπροστά σου αύριο.
Τι αποφεύγετε όταν γράφετε και σε ποια πράγματα δίνετε έμφαση, κυρία Παπαδάκη;
Γενικώς αποφεύγω τις μακροσκελείς περιγραφές που έχουν να κάνουν με τοπία, καιρικά φαινόμενα και καταστάσεις, και δίνω έμφαση στους χαρακτήρες και στα συναισθήματα.
Τι είδους βιβλία διαβάζετε και τι μπορεί να σας παρακινήσει για ν’ αγοράσετε ένα βιβλίο;
Διαβάζω όλα τα είδη των βιβλίων, αν και τα τελευταία χρόνια η ενασχόλησή μου με τη συγγραφή δεν μου αφήνει και πολύ χρόνο για διάβασμα. Αυτό που μπορεί να με παρακινήσει όμως είναι ένα σωστά και έξυπνα γραμμένο οπισθόφυλλο.
Ποιους συγγραφείς αγαπάτε περισσότερο; Υπάρχει κάποιος που σας έχει επηρεάσει;
Αγαπώ και θαυμάζω πολλούς συγγραφείς, σύγχρονους και κλασσικούς, αλλά έχοντας μεγαλώσει με Μυριβήλη, Τερζάκη, Καζαντζάκη, Διδώ Σωτηρίου, κι άλλους σπουδαίους, ήταν επόμενο να με έχουν επηρεάσει.
Τι γνώμη έχετε για την αληθινή αγάπη στις μέρες που διανύουμε;
Η αληθινή αγάπη δεν γνωρίζει από δύσκολες και εύκολες μέρες. Αντέχει, υπομένει, επιμένει, όλα τα μπορεί. Αρκεί να είναι αληθινή.
Με τι ασχολείστε όταν δεν βρίσκεστε σε διαδικασία συγγραφής;
Είμαι ένας άνθρωπος απλός και ασχολούμαι με απλά πράγματα. Με το σπίτι μου, τα παιδιά μου και τους φίλους μου. Ενίοτε και όποτε μου ζητηθεί, προσφέρω εθελοντικά τις υπηρεσίες μου στον δήμο μου, για παρουσιάσεις βιβλίων άλλων συγγραφέων, που έχει επιλέξει η Λέσχη Ανάγνωσης.
Ποιο θεωρείτε το πιο δύσκολο πράγμα στη συγγραφή;
Προσωπικά θεωρώ πως το πιο δύσκολο στη συγγραφή, είναι η απόλυτη μυθοπλασία, χωρίς να παρεμβάλλονται βιωματικά στοιχεία.
Πόσο αγχωτική είναι η ζωή ενός συγγραφέα;
Είναι αρκετά αγχωτική, αλλά και γοητευτικά λυτρωτική. Όπως κάθε τι που κάνεις και δεν το βλέπεις σαν δουλειά (δουλεία), αλλά σαν εργασία, (παράγω έργο). Στην πρώτη περίπτωση είσαι καταπιεσμένος, στη δεύτερη περίπτωση είσαι ικανοποιημένος.
Ποιες θεωρείτε πως είναι οι σημαντικότερες δεξιότητες που πρέπει να διαθέτει ένας συγγραφέας;
Φαντασία, μελέτη, και αγάπη.
Σήμερα πολλοί νέοι άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα όνειρά τους. Ποια είναι η άποψή σας και τι θα τους συμβουλεύατε;
Εμμέσως πλην σαφώς, τους συμβουλεύω μέσα από το βιβλίο μου. Τους παροτρύνω λοιπόν να αξιοποιήσουν τα πτυχία τους, για να αλλάξουν τη χώρα τους, κι όχι για να αλλάξουν χώρα. Να ψάξουν για καινοτόμες ιδέες, να στραφούν στη γη, να εκμεταλλευτούν κάθε ταλέντο που έχουν και κάθε ευκαιρία να το αναδείξουν.
Θεωρείτε πως η λογοτεχνία είναι σημαντική για τον πολιτισμό μας, και για τον πολιτισμό μιας χώρας;
Η τέχνη του λόγου, όπως και κάθε τέχνη, ήταν, είναι και θα είναι σημαντική για τον πολιτισμό μιας χώρας, αρκεί φυσικά και η χώρα να επενδύει στον πολιτισμό της.
Καταλαβαίνετε, κυρία Παπαδάκη, πότε το αποτέλεσμα ενός βιβλίου είναι καλό και οι χαρακτήρες του ολοκληρωμένοι;
Προσπαθώ οι χαρακτήρες μου να είναι ολοκληρωμένοι, τα μηνύματα και τα συναισθήματα ξεκάθαρα, αλλά το αποτέλεσμα του έργου το κρίνει πάντα ο αναγνώστης. Κάτι που εγώ μπορεί να θεωρήσω καλό, ο αναγνώστης να το απορρίψει, και επίσης να συμβεί το αντίθετο.
Οι Έλληνες σήμερα τι σχέσεις έχουν με τα βιβλία; Τα αγοράζουν;
Πιστεύω πως παρά την κρίση, ή ίσως και λόγω αυτής, οι έλληνες διαβάζουν αρκετά στις μέρες μας. Έχουν ανάγκη να βρουν κάτι να πιαστούν, ή από κάτι να ξεφύγουν. Κι εμείς έχουμε καθήκον να τους το προσφέρουμε, και να ρίξουμε όσο μπορούμε φως στα σκοτάδια. Η τέχνη είναι φως.
Πώς καταλαβαίνει ο αναγνώστης την αξία ενός βιβλίου;
Εξαρτάται πώς κοστολογεί κανείς την αξία ενός βιβλίου. Μεταφορικά και κυριολεκτικά. Όπως και νά ’χει, σε αυτή την ερώτηση μόνο ο αναγνώστης μπορεί να απαντήσει.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Πένυ Παπαδάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά μεγάλωσε στις γειτονιές του Πειραιά. Για είκοσι πέντε χρόνια ασχολήθηκε με τα λογιστικά και για επτά χρόνια με το μάρκετινγκ. Από το 2011 είναι συνταξιούχος και τον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται εθελοντικά με τα πολιτιστικά του Δήμου της Αγίας Βαρβάρας, δίνοντας την ευκαιρία στους δημότες της περιοχής να έρχονται σε επαφή με τους συγγραφείς και τα έργα τους. Το 2007 έγινε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Έχει δύο παιδιά, τα οποία θεωρεί το μεγαλύτερο έργο της ζωής της.
Η συγγραφή βιβλίων είναι η καλύτερη διέξοδος για το ανήσυχο πνεύμα της για το οποίο ελπίζει να παραμείνει για πάντα ανήσυχο. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΖΩΗΣ, ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ, ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΙΝΑΣ και ΧΩΡΙΣ ΔΙΧΤΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ.
* Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τα Μετέωρα» στις 25/4/2014.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
