Η γραφή αποτελεί για εκείνον τρόπο ζωής και δεν διστάζει να μας αποκαλύψει πως δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτή. Αψηφά τους νόμους τού πιθανού και του δυνατού και βαδίζει σε μονοπάτια που ικανοποιούν τις νέες γνώσεις και την περιγραφή ψυχικών καταστάσεων.
Με τη γραφή του εκπλήσσει, προβάλλει το νόημα, το σημαντικό. Έχει την επιθυμία να εντοπίσει με τη σκέψη του το αγαπημένο, να το κάνει μοναδικό πεδίο αισθημάτων και παρατήρησης, να το μεγεθύνει με απλότητα, για να το δούμε καλύτερα και να γνωρίσουμε την αλήθεια του. Πιστεύει πως το βιβλίο ανταγωνίζεται άλλες καθημερινές δραστηριότητες του ανθρώπου, διεκδικώντας την προσοχή και τον χρόνο του.
Ο Άρης Γαβριηλίδης θεωρεί πως ο συγγραφέας οφείλει να τέρψει και παράλληλα να κάνει σοφότερο τον αναγνώστη, εξάλλου αυτός είναι και ο σκοπός των βιβλίων του. Τον χαρακτηρίζει η υπέρβαση, η ορμητικότητα, το χιούμορ, ο ζήλος, στοιχεία που δεν παύουν ποτέ να συναρπάζουν.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Κύριε Γαβριηλίδη, το τελευταίο σας βιβλίο «Αντίο πάχος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διόπτρα», είναι ένα χρήσιμο βιβλίο που έλειπε από την ελληνική πνευματική παραγωγή κι εσείς το τολμήσατε. Ποιά ήταν η σημαντικότερη σκέψη και επιδίωξή σας, όταν ξεκινήσατε να γράφετε για το δύσκολο θέμα τού πάχους και ποιο το εναρκτήριο έναυσμα για την υλοποίησή του;
Το «Αντίο Πάχος!» όπως και το προηγούμενο βιβλίο μου «Αντίο Άγχος!» είναι βιωματικά. Και στις δύο περιπτώσεις, η επιδίωξη μου ήταν να δώσω την ευκαιρία σε άλλους ανθρώπους με το ίδιο πρόβλημα που είχα εγώ, να μάθουν πώς το αντιμετώπισα και να κάνουν, εφόσον θέλουν, το ίδιο. Αν δεν έγραφα τα βιβλία, όλη αυτή η πολύτιμη κατά τη γνώμη μου εμπειρία μου, θα πήγαινε χαμένη.
Το βιβλίο είναι γραμμένο με απλή γλώσσα και χιούμορ, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, αλλά ταυτόχρονα τον στηρίζει και ψυχολογικά, δίνοντας του παραδείγματα. Πώς καταφέρατε να μας δώσετε ένα τόσο άρτιο αποτέλεσμα;
Όταν έγραφα στο βιβλίο, φανταζόμουν πως είχα απέναντί μου έναν άνθρωπο, που κουρασμένος από τον κάματο της ημέρας, το άνοιξε, βράδυ, για να το διαβάσει. Φρόντισα λοιπόν να γραφτεί με τέτοιο τρόπο που να διαβάζεται ξεκούραστα.
Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το στοιχείο εκείνο, που κάνει το συγκεκριμένο βιβλίο να ξεχωρίζει και να έχει τόσο μεγάλη απήχηση;
Και στα δύο βιβλία η πρωτοτυπία έγκειται στο γεγονός ότι δεν γράφτηκαν από κάποιο ειδήμονα επαγγελματία, που, μιλώντας από καθέδρας, δίνει εντολές «κάνε τούτο, μην κάνεις το άλλο», όπως συνηθίζεται στα σχετικά βιβλία. Αντίθετα, είναι γραμμένο από κάποιον πρώην ομοιοπαθή, ο οποίος, αφού βίωσε το πρόβλημα, εξηγεί στους άλλους το πώς το ξεπέρασε. Αυτό το στοιχείο αναγνωρίζει και εισπράττει ο αναγνώστης.
Το τελευταίο σας βιβλίο «Αντίο, πάχος!», όπως και το προηγούμενο «Αντίο, άγχος!», θίγουν δύο από τα σημαντικότερα προβλήματα που απασχολούν σήμερα τους ανθρώπους. Σκοπός των βιβλίων που γράφετε είναι η ψυχική ανάταση ή ο προβληματισμός του αναγνώστη;
Σκοπός των βιβλίων είναι η παροχή βοήθειας στον αναγνώστη. Είναι το άπλωμα του χεριού από κάποιον πρώην συμπάσχοντα προς έναν ομοιοπαθή, βοηθώντας τον να αντιμετωπίσει το δικό του πρόβλημα, κομμάτια του οποίου εκείνος ανακαλύπτει διαρκώς μέσα στο κείμενο. Στο τέλος, πείθεται να πάψει να δέχεται το πρόβλημά του (άγχος ή πάχος) μοιρολατρικά, ως αναπόφευκτο κακό, με το οποίο θα ζει για το υπόλοιπο της ζωής του, και αναλαμβάνει δράση. «Το καλό είναι ότι είμαστε ευτυχισμένοι. Το κακό ότι δεν το ξέρουμε», γράφω στο πρώτο βιβλίο, και στο δεύτερο την παραλλαγή «Το καλό είναι ότι μπορούμε να αδυνατίσουμε. Το κακό ότι δεν το πιστεύουμε».
Τα βιβλία, κυρία Δούλη, έρχονται να βγάλουν από την αδράνεια τον αναγνώστη και να τον πείσουν ότι οφείλει στον εαυτό του και στην υγεία του, σωματική και ψυχική, να αντιδράσει.
Ποια στοιχεία πρέπει να διαθέτει ένα βιβλίο για να έχει αξία κατά τη γνώμη σας, κύριε Γαβριηλίδη;
Το βιβλίο ανταγωνίζεται άλλες καθημερινές δραστηριότητες του αναγνώστη, διεκδικώντας την προσοχή και τον χρόνο του. Οφείλει να τον τέρψει και παράλληλα να τον κάνει σοφότερο με την πρωτοτυπία, την γλαφυρότητα, την σαφήνεια και την κατάλληλη θεματολογία του.
Πώς επιλέγετε τα βιβλία που διαβάζετε;
Πολλοί οι παράγοντες που επηρεάζουν την επιλογή μου: θέμα που κεντρίζει την περιέργεια και ικανοποιεί την πάντα έντονη επιθυμία μου για νέες γνώσεις, γλαφυρό ύφος, γλώσσα στρωτή (κι αν είναι μετάφραση, σωστή). Ιδιαίτερα στη λογοτεχνία, εκτιμώ πολύ την περιγραφή ψυχικών καταστάσεων, τις «φευγάτες» καταστάσεις, τις απροσδόκητες παρομοιώσεις, τις ντοπιολαλιές, τις ανατροπές στην υπόθεση και το αναπάντεχο τέλος. Όμως, σταματώ εδώ, διότι αλλιώς δεν θα μείνει χώρος για τις υπόλοιπες ερωτήσεις σας…
Πώς νιώθει κάποιος, όταν γράφει ένα βιβλίο; Είναι η γραφή τρόπος ζωής;
Γράφοντας, νιώθεις ότι ζεις σε ένα παράλληλο, μαγικό κόσμο, που εσύ δημιουργείς, σαν τον μεταξοσκώληκα, που πλέκει γύρω του το μεταξένιο κουκούλι. Η γραφή σε ντοπάρει και, ναι, σου προσφέρει έναν τρόπο ζωής, που δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτόν. Όλοι μπορούν να γράψουν, έστω τις εμπειρίες της ζωής τους, όπως ο Μακρυγιάννης, αλλά διστάζουν.
Θα σας ενδιέφερε να πειραματιστείτε και με άλλα ήδη γραφής, όπως μυθιστόρημα, παιδική λογοτεχνία, κ.ά.;
Μόλις τελείωσα το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Η κόρη (;) του εφοπλιστή», σχεδιάζω ένα παιδικό μυθιστόρημα περιπέτειας και ευφυΐας, έχω στο συρτάρι μια συλλογή διηγημάτων κάποια από τα οποία είναι βραβευμένα, εξέδωσα ιδιωτικά την συλλογή ποιημάτων μου «Τα φλύαρα αποσιωπητικά», που χαρίζω σε φίλους, εκθέτω σκέψεις και εικαστικά μου δημιουργήματα στον ιστότοπο www.aris-tourgimata.blogspot.com.
Οι σπουδές σας αφορούν στα οικονομικά και στη διοίκηση επιχειρήσεων. Τι ήταν αυτό που σας κέρδισε στον μαγικό κόσμο τής λογοτεχνίας;
Μα, αυτό ακριβώς: το «μαγικό» της λογοτεχνίας!
q Με αφορμή το θέμα τού βιβλίου σας, θα με ενδιέφερε η άποψή σας για τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων.
Εξαμερικανισμένες. Εγκαταλείψαμε την μεσογειακή δίαιτα και αγκαλιάσαμε το τρίπτυχο «αλάτι, λίπη, ζάχαρη» που, μαζί με τον καναπέ, μας χόντρυναν και μας αρρώστησαν ως λαό.
Πιστεύετε ότι οι διαχρονικές και παραδοσιακές διατροφικές συνήθειες του λαού μας επηρεάζουν τον τρόπο διατροφής μας;
Η υπέροχη ελληνική κουζίνα, που εξέθρεψε υγιεινά γενιές Ελλήνων, στα χρόνια της «ευημερίας», παραμερίστηκε από τις ξενόφερτες σκουπιδοτροφές (πίτσες, σνακς, χάμπουργκερ κ.λπ.), και την αυξημένη κατανάλωση κόκκινου κρέατος. Τις συνέπειες τις βλέπουμε στη ζυγαριά και στον καθρέφτη μας. Τώρα που προσγειωθήκαμε στην πραγματικότητα, ευκαιρία να επιστρέψουμε στις παραδοσιακές διατροφικές μας συνήθεις.
Ποιες μεθόδους θεωρείται πιο αποτελεσματικές για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας;
Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η απόφαση για αλλαγή τρόπου διατροφής. Αυτό το «κλικ» που πρέπει να γίνει στο μυαλό μας και, στη συνεχεία, η ψυχολογική στήριξη είναι το θέμα του βιβλίου μου.
Λαμβάνοντας υπόψη μας τις συνθήκες που επικρατούν σήμερα σε όλους τους τομείς της ζωής μας, πιστεύετε ότι μπορούμε να επιτύχουμε μια ισορροπημένη διατροφή, και μάλιστα να τη συνδυάσουμε και με άσκηση;
Ασφαλώς, ναι. «Οι συνθήκες που επικρατούν…» που αναφέρατε δεν είναι παρά η πρόφαση για αδράνεια. Ομιλώντας εκ πείρας, είμαστε ιδιαίτερα εφευρετικοί στην ανακάλυψη ψεύτικων δικαιολογιών για να κοροϊδεύουμε του εαυτούς μας.
Πόσο εύκολο είναι εντός αλλά και εκτός του βιβλίου να χαμογελάσει ο κόσμος;
Εύκολο στα βιβλία γραμμένα με χιούμορ, όπως τα δικά μου. Εκτός βιβλίων, φαίνεται δύσκολο, αλλά δεν είναι. Στην «εποχής της «αστακομακαρονάδας», ο κόσμος δεν χαμογελούσε περισσότερο. Η πηγή του χαμόγελου βρίσκεται μέσα μας, όπως εξηγώ στο «Αντίο, άγχος!».
Ποιο βιβλίο διαβάσατε τελευταία και σας άρεσε;
Τον «Γλάρο Ιωνάθαν Λίβινγκστον», του Richard Bach, (Διόπτρα), που βρίσκεται τώρα, όχι τυχαία, στην 45η έκδοση.
Τι σημαίνει για εσάς η λέξη προσπάθεια;
Εφαρμόζω την παλιά, αγγλική παροιμία «If at first you don’t succeed, try, try again» (αν αρχικά αποτύχεις, προσπάθησε πάλι και πάλι) και, σχεδόν πάντα, τα καταφέρνω.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Άρης Γαβριηλίδης γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στον Πειραιά. Είναι οικονομολόγος, διευθυντικό στέλεχος ναυτιλιακών τραπεζών και επιχειρήσεων. Τις ελεύθερες ώρες του γράφει.
Τρία διηγήματά του διακρίθηκαν: (α) «Η πρώτη φορά», Α΄ βραβείο διηγήματος 2005 της Φιλολογικής Στέγης Πειραιά με θέμα τον Πειραιά. (β) «Το τζέπελι», γραμμένο στην αργκό, 6ο βραβείο από τα 10, στον διαγωνισμό διηγήματος 2004 των εκδόσεων Καστανιώτη και του ιστότοπου Pathfinder με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες. (γ) «Ποίος ήτο ο φονεύς της μητρός μου», γραμμένο στην καθαρεύουσα, περιελήφθη στη λίστα των 10 καλύτερων, στον διαγωνισμό 2006 των εκδόσεων Πατάκη με θέμα τον Γεώργιο Βιζυηνό. Αρθρογραφεί τακτικά στον τοπικό Τύπο.
Ασχολείται με τη μικρογλυπτική (κατασκευές-συνθέσεις με ετερόκλητα υλικά). Παρουσιάζει τα τεχνουργήματα αυτά στην ιστοσελίδα του, το «πνευματικό μου σπίτι», όπως το αποκαλεί, www.arisgavriilidis.gr, ενώ εκθέτει τις σκέψεις του στον ιστότοπo www.Aris-tourgimata.blogspot.com. H συλλογή ποιημάτων του «Τα φλύαρα αποσιωπητικά…» εκδόθηκε ιδιωτικά και προσφέρεται στους φίλους του.
* Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τα Μετέωρα» στις 14/2/2014.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
