Ανήσυχος και πάντα παραγωγικός ο δικηγόρος Ηρακλής Γεωργαντής αναζητά να δοκιμαστεί σε νέα μονοπάτια, αυτά της συγγραφής και της λογοτεχνίας.
Είναι ένας δημιουργικός άνθρωπος που τολμά να ζήσει νέες καταστάσεις μέσα από την αστυνομική λογοτεχνία, κάθε είδος, κάθε ήχο, κάθε εικόνα, που μπορεί να εκφράσει με το συγγραφικό του ταλέντο, με τη φαντασία του και με την καλλιέργειά του.
Ακροβατώντας και δοκιμάζοντας, ανακατεύοντας με κάθε ευκαιρία τάσεις, κατηγορίες και επιρροές, δεκτικός στις νέες προκλήσεις, ερευνώντας και παίζοντας σαν μικρό παιδί, προχώρησε στη συγγραφή μιας νουάρ τριλογίας με τίτλο «Τρεις βαθμοί μυωπίας» αισιοδοξώντας να μεταφέρει τον αναγνώστη βαθιά μέσα στο μυθιστόρημά του ώστε να ταυτιστεί με τους ήρωές του. Ευελπιστεί να τον θυμώσει, να τον διεγείρει, να τον ενθουσιάσει, να τον απογοητεύσει. Να του δημιουργήσει ένα παράλληλο σύμπαν κατά τη στιγμή της ανάγνωσης.
Για τον ίδιο η συγγραφή δεν μπορεί να είναι χόμπι, χρειάζεται εκτός των άλλων αφιέρωση και επαγγελματισμό. Ενώ πιστεύει ότι αν θέλει κάποιος να μιλήσει για την ανθρώπινη ψυχή, το αστυνομικό μυθιστόρημα προσφέρει το πιο γόνιμο έδαφος.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Το πρώτο βιβλίο της νέας νουάρ τριλογίας σας έχει τίτλο «Τρεις βαθμοί μυωπίας – Χριστίνα» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κλειδάριθμος». Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης και μίσους, εγκλήματος και προσωπικής αναζήτησης με φόντο τη σύγχρονη Αθήνα. Ποιες ήταν οι παράμετροι και οι στόχοι που θέσατε ως συγγραφέας γι’ αυτό το μυθιστόρημα από το ξεκίνημα της συγγραφής του, κύριε Γεωργαντή;
Να είναι πρωτότυπο, κυρία Δούλη. Τόσο αναφορικά με την πλοκή, όσο και με τη δομή του. Η πλοκή δένεται γύρω από τον κορμό μιας απολύτως πρωτότυπης ασφαλιστικής απάτης εύκολα εφαρμόσιμης από τον καθένα. Αυτό εντυπωσιάζει και προσελκύει τον αναγνώστη. Η δομή του έχει το εξής ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: πρώτα αναλύονται οι χαρακτήρες με βάση τα βιώματά τους, ώστε ο αναγνώστης να αποδέχεται τις επιλογές τους, αφού είναι απολύτως συνεπείς με την προσωπικότητά τους. Δεν ενεργεί κάποιος διότι απλώς έτσι συμβαίνει, αλλά διότι με βάση το χαρακτήρα του είναι μονόδρομος η συγκεκριμένη αντίδραση. Δεν έχω μια αφήγηση reporter με απλές αναφορές στα γεγονότα.
Είστε ένας νέος άνθρωπος που τολμήσατε να κολυμπήσετε στα βαθιά νερά της αστυνομικής λογοτεχνίας. Ποιες θεωρείτε βασικές αρετές σε έναν συγγραφέα;
Να μεταφέρει τον αναγνώστη βαθιά μέσα στο μυθιστόρημά του, ώστε να ταυτιστεί με τους ήρωές του. Να τον θυμώνει, να τον διεγείρει, να τον ενθουσιάζει, να τον απογοητεύει. Να του δημιουργεί ένα παράλληλο σύμπαν κατά τη στιγμή της ανάγνωσης. Έτσι, ο αναγνώστης ζει εμπειρίες, τις οποίες ακόμη και δέκα ζωές αν είχε, δεν θα μπορούσε να βιώσει. Μετά το τέλος της ανάγνωσης τα σύμπαντα ενώνονται. Αν είναι καλό το βιβλίο, τότε οι εμπειρίες στις οποίες συμμετείχε ο αναγνώστης μπορούν να του καθορίσουν τη ζωή.
Ποιοι συγγραφείς αστυνομικών ιστοριών σάς επηρέασαν στο γράψιμο του συγκεκριμένου μυθιστορήματος;
Είναι εγωιστικό αυτό που θα σας πω, αλλά με την τριλογία μου επιχειρώ να δημιουργήσω δική μου σχολή γραφής. Οι επιρροές μου πρέπει να αναζητηθούν στην εικοσαετή και πλέον επαφή μου, ως δικηγόρος, με το έγκλημα, την απάτη και τους παραβατικούς ανθρώπους. Ο λόγος μου προς τον αναγνώστη είναι αποδεικτικός, όπως αντίστοιχα και προς τον δικαστή.
Εξασκείτε και τη δικηγορία. Πόσο θεραπευτικό είναι το συναίσθημα της συγγραφής για εσάς;
Όσο το ελιξίριο της ζωής. Μην παρερμηνευτεί όμως αυτό. Η συγγραφή της τριλογίας «ΤΡΕΙΣ ΒΑΘΜΟΙ ΜΥΩΠΙΑΣ», είναι ασύγκριτα πιο δύσκολη από τη σύνταξη ενός δικογράφου. Κάθε λέξη και ιδέα έχει τοποθετηθεί εκεί που ήθελα να είναι, όπως ήθελα να είναι. Αυτή είναι ιδιαίτερα επίπονη διαδικασία. Η συγγραφή δεν μπορεί να είναι χόμπυ. Χρειάζεται εκτός των άλλων αφιέρωση και επαγγελματισμό.
Γράφετε κυρίως με βάση το ένστικτο και ανακαλύπτετε την ιστορία κατά τη συγγραφή, κύριε Γεωργαντή;
Η βασική ιδέα υπάρχει μέσα μου. Όσο ζωντανεύουν οι χαρακτήρες, τόσο αποκτούν δικές τους προσωπικότητες. Έτσι, προσαρμόζω το κείμενο σύμφωνα με αυτές. Νομίζω ότι μια από τις σημαντικότερες αρετές ενός συγγραφέα είναι να δημιουργεί αληθινούς χαρακτήρες, οι οποίοι ταιριάζουν απολύτως με τους ρόλους που θέλει να τους απονείμει.
Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας σας κρύβουν και κρύβονται από την αλήθεια, διεκδικώντας περισσότερα από αυτά που τους αναλογούν. Υπάρχουν σε αυτή την ιστορία αυτοβιογραφικά στοιχεία;
Ναι, κυρία Δούλη. Υπάρχουν προσαρμοσμένα στις ανάγκες του μυθιστορήματος. Οι σκέψεις, οι ιδέες, οι τάσεις, οι ματαιοδοξίες των πρωταγωνιστών βρίσκονται μέσα σε ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Στους «ΤΡΕΙΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΜΥΩΠΙΑΣ» συστηματοποιούνται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να αποδοθούν σε συγκεκριμένους χαρακτήρες και να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της πλοκής.
Η εξέλιξη της ιστορίας σας γίνεται σε φόντο νουάρ. Ποια είναι η άποψή σας για το νουάρ μυθιστόρημα και ποια πιστεύετε ότι είναι η θέση του στο αναγνωστικό κοινό της Ελλάδας;
Για να μπορέσουν να αποδοθούν τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης, πρέπει στους ήρωες του μυθιστορήματος να παρουσιαστούν έκτακτες καταστάσεις. Σε αυτές τις καταστάσεις αναδεικνύεται η προσωπική ηθική ή ανηθικότητα των ανθρώπων, και εξαιτίας αυτών των καταστάσεων θα υποφέρουν ή θα δικαιωθούν. Αν δεν υπήρχε το φόντο νουάρ και έβλεπες τους χαρακτήρες μου μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ, τότε θα θεωρούσες ότι είναι απλοί καθημερινοί άνθρωποι. Πιστεύω ότι το νουάρ είναι το απολύτως κυρίαρχο μυθιστόρημα στις προτιμήσεις του αναγνωστικού κοινού τόσο του Ελληνικού, όσο και του διεθνούς, εφόσον είναι καλογραμμένο.
Πιστεύετε ότι το αστυνομικό είναι το κοινωνικό μυθιστόρημα της εποχής μας;
Ναι. Κατά την πλοκή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος μπορείς να δώσεις κοινωνικές αλλά και ερωτικές – συναισθηματικές προεκτάσεις, χωρίς τον κίνδυνο να γίνει το έργο βαρετό ή μελό.
Τι πρέπει να διαθέτει απαραιτήτως ένα αστυνομικό μυθιστόρημα κατά τη γνώμη σας;
Έγκλημα, απάτη, αγωνία και ανατρεπτικό τέλος.
Ποιος ήταν ο λόγος που επιλέξατε να γράψετε αστυνομική λογοτεχνία, κύριε Γεωργαντή;
Παρατήρησα ότι οι πελάτες του γραφείου μου δεν προσπαθούν να κρύψουν ποτέ τον εαυτό τους. Είτε θέλουν να κυνηγήσουν κάποιον είτε τους κυνηγά αυτός, θα ανοίξουν την –μαύρη ή άσπρη-, ψυχή τους, για να με πείσουν ότι έχουν δίκιο. Μπορεί να μην μου αποκαλύψουν αν πράγματι έχουν τελέσει ή όχι την πράξη, αλλά την ψυχή τους σίγουρα θα την αποκαλύψουν. Για τον λόγο αυτό, πιστεύω ότι, αν θέλει κανείς να μιλήσει για την ανθρώπινη ψυχή, το αστυνομικό μυθιστόρημα προσφέρει το πιο γόνιμο έδαφος.
Λέγεται ότι, όταν γράφεις, πρέπει ν’ αφήνεις ένα κομμάτι της ψυχής σου στο χαρτί, αλλιώς ο αναγνώστης δεν θα σε νιώσει. Ποια είναι η δική σας άποψη;
Αυτή είναι η καλύτερη ερώτηση που μου έχετε κάνει, κυρία Δούλη. Το μυθιστόρημα πρέπει να είναι όλη η ψυχή του συγγραφέα. Δεν πρέπει να έχει στοιχεία και εικόνες από άλλους συγγραφείς. Τουλάχιστον συνειδητά. Ο συγγραφέας πρέπει να εμπνέεται μόνο από την ίδια τη ζωή του. Αν αντιγράφει ή παραλλάσσει άλλους συγγραφείς, τότε ο αναγνώστης θα το καταλάβει αμέσως. Δεν θα κρίνει ως κακό το μυθιστόρημά του, αφού ενδεχομένως το παραλλαγμένο κείμενο να είναι πιο εύπεπτο. Θα τιμωρήσει όμως τον αντιγραφέα, διότι δεν θα τον θυμάται ποτέ.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Γεννήθηκε το 1970, ζει στην Αθήνα, είναι δικηγόρος, συνεχίζει να ταξιδεύει, να συλλέγει και να οικοδομεί.
Το βιβλίο του «Τρεις βαθμοί μυωπίας – Χριστίνα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κλειδάριθμος» είναι το πρώτο της νουάρ τριλογίας, η οποία θα ολοκληρωθεί με τα βιβλία Ναταλία, Άννα.
«Αν ένας άνθρωπος, στον οποίο αρέσουν τα ταξίδια, διαλέγει μία ιδιαίτερη πέτρα από κάθε μέρος που έχει επισκεφτεί, θα αισθανθεί αναπόφευκτα κάποτε την ανάγκη να τις οικοδομήσει σε ένα συνολικό δημιούργημα. Αν από τη ζωή συλλέγεις εμπειρίες, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τις οικοδομήσεις, παρά να γράψεις ένα μυθιστόρημα. Όπως τα ωραία οικοδομήματα προσελκύουν τους τουρίστες, έτσι και τα ωραία βιβλία προσελκύουν τους αναγνώστες, μου είπαν. Ένα οικοδόμημα δεν φτιάχνεται για να μένει κρυμμένο και ένα βιβλίο δεν γράφεται για να μένει στο συρτάρι. Εσύ απλώς συνέχισε να χτίζεις».
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 8 Νοεμβρίου 2019.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
