Τα παραμύθια την ξεκουράζουν και την διασκεδάζουν. Έχει διαβάσει όμως και παραμύθια που έχουν αλλάξει την οπτική της γωνία, που την έχουν συγκινήσει περισσότερο και από βίωμα. Πιο πολύ όμως θεωρεί πως τα παραμύθια την βοηθούν να μεγαλώνει και να μικραίνει όποτε θέλει εκείνη. Είναι μια νέα γυναίκα γεμάτη πάθος για τη ζωή, γεμάτη φαντασία και γεμάτη όνειρα. Έμαθε από μικρή ν’ αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής νικηφόρα. Ακόμη κι όταν τα προβλήματα ήταν φουρτουνιασμένα κύματα, κατάφερνε μ’ έναν μαγικό τρόπο να τα τιθασεύει.
Η Άννη Θεοχάρη έχει τον τρόπο να βρίσκει τις λύσεις. Δεν λυγίζει αλλά και δεν αφήνει τους άλλους να καταλάβουν ποιες μάχες δίνει κάθε φορά. Διαθέτει ένα πλατύ χαμόγελο, προσηλώνεται, ωριμάζει, αναπνέει, ζει μέσα από τα παιδιά κάνοντας θεατρικό παιχνίδι, δραματοποιήσεις και αφηγήσεις παραμυθιών αλλά και μέσα από τη συγγραφή παιδικών βιβλίων δίχως παράλληλα να παραβλέπει την ίδια τη ζωή…
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Ποια είναι η σχέση των σημερινών παιδιών με το παραμύθι, κυρία Θεοχάρη;
Τα παιδιά που συναντώ δείχνουν να αγαπούν και να απολαμβάνουν τα παραμύθια. Ξεφυλλίζουν τα βιβλία, επεξεργάζονται τις εικόνες, πολλές φορές τα αγκαλιάζουν και ζητάνε με επιμονή κάποιον να τους τα διαβάσει. Άλλες φορές θέλουν μόνο να τα ακούσουν και να αφήσουν τη φαντασία τους να τα οδηγήσει σε άλλους κόσμους. Μα γίνεται να είσαι παιδί και να μην διψάς για παραμύθια; Εδώ οι μεγάλοι και μαγεύονται το ίδιο και περισσότερο…
Ποια είναι η δική σας σχέση με το παραμύθι;
Τα παραμύθια με ξεκουράζουν, με διασκεδάζουν, με κάνουν να στραβώνω το στόμα μου προς τα πάνω κάνοντας «χμ!». Υπάρχει «ελαφρύτερο» και πιο ξεκούραστο συναίσθημα από αυτό; Έχω όμως διαβάσει και παραμύθια που έχουν αλλάξει την οπτική μου γωνία, που με έχουν συγκινήσει περισσότερο και από βίωμα. Πιο πολύ όμως είναι πως τα παραμύθια με βοηθούν να μεγαλώνω και να μικραίνω όποτε θέλω εγώ!
Νοσταλγείτε στιγμές από την παιδική σας ηλικία; Θέλετε να μοιραστείτε κάποιες μαζί μας;
Αν μου λείπει κάτι από την παιδική μου ηλικία είναι οι βόλτες με τη μαμά μου και τον αδερφό μου στην παραλία, τρώγοντας σπιτικά ποπ-κορν σε χειροποίητο σακουλάκι! Και ύστερα τα παιχνίδια μας στην πλατεία, τα κλάματα και οι φωνές, η πεισματική άρνηση να γυρίσουμε σπίτι και ο γλυκός ύπνος που μας έπαιρνε στον καναπέ. Νομίζω πως όσο μεγαλώνεις εκτιμάς και νοσταλγείς την ανεμελιά που χάνεις…
Έχετε τελειώσει δραματική σχολή και ασχολείστε με τα παιδιά, κάνοντας θεατρικό παιχνίδι, δραματοποιήσεις και αφηγήσεις παραμυθιών, αποφασίσατε όμως ν’ ασχοληθείτε και με τη συγγραφή. Τι κερδίζετε από αυτή, κυρία Θεοχάρη;
Δεν ξέρω τι κερδίζω, κυρία Δούλη, ξέρω όμως πως γράφοντας νιώθω μια περίεργη γαλήνη και ίσως μια εκτόνωση που μπορώ και εκφράζομαι με αυτόν τον τρόπο. Περιμένω πώς και πώς να διαβάσω στους φίλους μου τις ιστορίες μου, να ακούσω τη γνώμη τους, να σβήσω και να ξαναγράψω. Υποθέτω πως όλο αυτό κάποιος θα το ονόμαζε «η χαρά της δημιουργίας». Ίσως τελικά να κερδίζω λίγη ευτυχία παραπάνω…
Πιστεύετε ότι το να γράφεις είναι «χάρισμα θεού»;
Βασικά το να γράφεις είναι ανάγκη, τρόπος έκφρασης. Τώρα, όσο περισσότερο διαβάζεις και όσο περισσότερο επιτρέπεις στον εαυτό σου να μπαίνει σε περιπέτειες τόσο πιο πολύ θα έχεις κάτι να πεις. Και όταν πια αυτό που έχεις να πεις αφορά στους άλλους, είσαι σε καλό δρόμο να αναπτύξεις το «χάρισμά» σου. Πάλι με διάβασμα, έρευνα, εμπειρία. Το ταλέντο, αν υπάρχει και όποτε υπάρχει, δεν αρκεί σε καμία μορφή τέχνης.
Τι προσφέρει στα παιδιά ένα εκπαιδευτικό εικονογραφημένο βιβλίο; Τα παιδιά προτιμούν τα παραμύθια ή τα εκπαιδευτικά βιβλία;
Τα παιδιά προτιμούν τις ιστορίες που τα διασκεδάζουν, τα συγκινούν και ταυτόχρονα τα βοηθούν να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους. Το εικονογραφημένο βιβλίο είναι γεμάτο χρώματα, σχήματα, είναι μικροί πίνακες που μιλάνε τη γλώσσα των παιδιών.
Τα σύγχρονα παραμύθια που μας έρχονται από το εξωτερικό συχνά έχουν μυστηριώδη πλοκή και δράση με ανάλογης φύσης ήρωες. Ποια είναι η γνώμη σας για τα βιβλία αυτά;
Εμένα μου αρέσουν και θεωρώ πως δεν μπορείς να γράψεις εύκολα ένα τέτοιου είδους βιβλίο. Αλλά νομίζω πως υπάρχει ποικιλία στα βιβλία που μας έρχονται από το Εξωτερικό και είναι πολύ καλό αυτό, διότι η ποικιλία σε κάνει να διαλέγεις με ευθύνη αυτό που σου αρέσει πραγματικά.
Η σημερινή ελληνική παιδική λογοτεχνία και εικονογράφηση είναι σε καλό επίπεδο;
Όσο μπορώ να ξέρω και να κρίνω από αυτά που διαβάζω και από όσους συγγραφείς και εικονογράφους γνωρίζω προσωπικά, βλέπω κυρίως ανθρώπους με μεγάλη έμπνευση, όρεξη και διάθεση για κάτι ακόμα καλύτερο.
Θεωρείτε πως το παιδικό κοινό είναι ώριμο αναγνωστικό κοινό;
Αν με τη λέξη ωριμότητα εννοείτε τη σοβαρότητα που αντιμετωπίζει ένα παιδί το παιχνίδι και την περιπέτεια, ναι, είναι ένα ώριμο κοινό!
Τι είναι αυτό που αναζητά το παιδί σε μία ιστορία; Να το διδάξει ή να το διασκεδάσει;
Αν ρωτήσεις ένα παιδί θα σου απαντήσει πως θέλει να διασκεδάσει, αλλά με την πρώτη ευκαιρία θα αρχίσει τις ερωτήσεις. Γνώμη μου είναι πως αναζητά και τα δύο με το ίδιο πάθος, απλά δεν το ξέρει!
Το τελευταίο σας βιβλίο, που κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Λιβάνη, έχει τίτλο «Μέλση η βασίλισσα του κεριού και του μελιού». Πώς βρίσκετε τους τίτλους των βιβλίων σας;
Μερικές φορές με οδηγεί η ιστορία στον τίτλο, άλλες πάλι μου τον… ψιθυρίζουν οι ίδιοι οι ήρωες στ’ αυτί, όταν κοιμάμαι. Τον συγκεκριμένο τίτλο τον ζήτησε επίμονα ή Μέλση, η μέλισσα και καθ’ ότι βασίλισσα δεν μπορούσα να παρακούσω τις εντολές της!
Τι θέλετε να προσφέρετε στους μικρούς αναγνώστες σας με την όμορφη ιστορία της μέλισσας;
Η Μέλση δεν είναι μια μέλισσα σαν όλες της άλλες. Ζει στην κυψέλη και εργάζεται στην παραγωγή κεριού, είναι μια μέλισσα-εργάτρια μα δεν λέει να το χωνέψει. Εκείνη ονειρεύεται να γίνει βασίλισσα! Κάθε μέρα το σκάει και ζει το όνειρό της μακριά από την κοινωνία των μελισσών, ρουφώντας νέκταρ από τα λουλούδια, φορώντας μια κορώνα και κρατώντας ένα σκήπτρο. Δραπετεύει από την πραγματικότητά της! Όμως, θα έρθουν έτσι τα πράγματα που θα συναντηθεί με την πιο όμορφη και λυγερόκορμη λαμπάδα. Η Μέλση θα θαμπωθεί από την ομορφιά της και όταν θα την ρωτήσει από τι είναι φτιαγμένη, εκείνη θα της πει από κερί! Ξαφνικά η δουλειά της, η ικανότητά της να φτιάχνει κερί θα της φανεί πολύ σπουδαία. «Ποτέ δεν πίστευα πως από το κερί θα μπορούσε να φτιαχτεί κάτι τόσο όμορφο όπως είναι η λαμπάδα», θα πει η Μέλση στον εαυτό της. Και η λαμπάδα θα υποκλιθεί από μεριά της στη μικρή μέλισσα. «Ω, τι χαρά να γνωρίζω μία εκ των δημιουργών μου», θα της πει και η Μέλση θα νιώσει πως είναι στ’ αλήθεια μια βασίλισσα!
Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί η τεχνολογία, πιστεύετε ότι τα παιδιά ενδιαφέρονται για τα βιβλία;
Και βέβαια ενδιαφέρονται, φτάνει να υπάρχει και η κατάλληλη παρότρυνση από γονείς και δασκάλους.
Αυτό που χρειαζόμαστε όλοι οι άνθρωποι είναι η αγάπη. Τα παιδιά όμως την έχουν περισσότερο ανάγκη. Πιστεύετε πως η αγάπη είναι η μεγάλη πλήρωση της ύπαρξής μας;
Είναι το ζητούμενο μετά την υγεία. All you need is love!
Η ελπίδα είναι αναγκαία στις μέρες μας, κυρία Θεοχάρη;
Η ελπίδα είναι μια περίεργη κατάσταση, κάτι σαν παγίδα, θα έλεγα. Θέλει προσοχή, θέλει να πατάς στη γη όταν ελπίζεις, θέλει γείωση. Οι Άγγλοι συνηθίζουν να λένε: «H ελπίδα είναι καλό πρόγευμα, μα κακό δείπνο». Θα συμφωνήσω.
Τι σημαίνει για εσάς η λέξη χαμόγελο;
Ένα χαμόγελο είναι η ευτυχία που θα βρεις κάτω από τη μύτη σου.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Άννη Θεοχάρη μεγάλωσε στο Λουτράκι και ζει στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος δραματικής σχολής και ασχολείται με τα παιδιά κάνοντας θεατρικό παιχνίδι, δραματοποιήσεις και αφηγήσεις παραμυθιών.
Είναι μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Από τις Εκδόσεις Λιβάνη κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της «Το Σιτάρι» και «Ένας Ξεχωριστός Φίλος» . Της αρέσει να συλλέγει γνώμες και απόψεις μικρών και «μεγάλων» παιδιών.
* Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τα Μετέωρα» στις 23/5/2014.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
