Μέσα της ενυπάρχουν η ευγένεια, η ειλικρίνεια και η αγάπη. Τη χαρακτηρίζει το χαμόγελο και η καλή διάθεση ενώ διαθέτει έναν έξοχο ψυχικό κόσμο.
Η συντοπίτισσά μας συγγραφέας Μαρία Σιούτα είναι ένα αξιαγάπητο πλάσμα που νοιάζεται να μάθει, ενεργοποιεί τη δυναμική δυνατότητα που πηγάζει από την επιμονή της και την αγάπη της για τη ζωή. Είναι από τους ανθρώπους που συμπαθείς χωρίς καθυστέρηση και αμφιβολίες, καθώς σε κατακτά ανεπιφύλακτα.
Τόσο από τα λεγόμενά της όσο και από τα γραφόμενά της διαπιστώνεις τον στοχασμό, τη δύναμη και την ελπίδα, την οικειότητα και την αισιοδοξία.
Από μικρή θυμάται τον εαυτό της να κρατά ένα χαρτί και ένα μολύβι και να γράφει διάφορα πράγματα, τις σκέψεις της, τις αγωνίες της, κι αυτό γιατί ήθελε στη ζωή της να υπάρχουν οι εναλλαγές.
Η προσωπικότητά της είναι μια πολυδιάστατη και συγκινητική συνάντηση με την εκφραστικότητα, τόσο στη μυθοπλασία, όσο και στην αληθινή ζωή. Αγαπά την ιδιαίτερη πατρίδα της τη Θεοτόκο Καλαμπάκας, γι’ αυτό και φροντίζει να έρχεται τακτικά και συγκινείται κάθε φορά που ακούει για τις περιοχές που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο αγαπημένος της πατέρας.
Ρομαντική και δωρική, διαθέτει ένα ταλέντο αληθινά σπάνιο, καθώς στα γραπτά της τής αρέσει να χτίζει σταθερές σχέσεις μεταξύ παρελθόντος και παρόντος.
Ανήκει στη νέα γενιά συγγραφέων, η οποία καταφέρνει να ξεχωρίζει ανάμεσα στις πολλές αντιξοότητες του επαγγέλματος και του τόπου. Ένα ξεχωριστό ταλέντο που αξίζει να προσέξουμε…
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
«Σε δυο ζωές» είναι ο τίτλος του πρώτου σας βιβλίου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μετρονόμος». Πρόκειται για ένα καταπληκτικό βιβλίο –που ξεδιπλώνει μέσα στις 148 σελίδες του ιστορίες αγάπης, έρωτα, πολέμου, φυγής– με φόντο τη Σμύρνη των Ελλήνων τού 1921-22. Κυρία Σιούτα, συνήθως οι συγγραφείς ξεκινούν να γράφουν έχοντας κάποια εμπειρία, που ήθελαν να μοιραστούν. Ποιος ήταν ο λόγος που αποφασίσατε να ασχοληθείτε συγγραφικά με την ιστορία της Σμύρνης;
Κυρία Δούλη, σας ευχαριστώ πολύ για το βήμα που μου δίνετε στην υπέροχη στήλη της εφημερίδας «Τα Μετέωρα». Μέσα από τη δουλειά μου ως ξεναγός αλλά και ως Ιστορικός Μελετητής έχω επισκεφθεί πάμπολλες φορές τα Μικρασιατικά παράλια. Η Σμύρνη και η Κωνσταντινούπολη είναι βαθιά χαραγμένες μέσα μας, ακόμη και για εμάς που δεν έχουμε καμία καταγωγή από ’κει. Πάντα με μάγευε, με γοήτευε αλλά και με συγκινούσε η ιστορία των χαμένων πατρίδων.
Στο βιβλίο σας διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από την ιστορία –όπως ξεδιπλώνεται– ότι γνωρίζετε καλά πρόσωπα και καταστάσεις. Να τολμήσω να ρωτήσω εάν υπάρχουν πρόσωπα στο εργασιακό, οικογενειακό ή φιλικό σας περιβάλλον, που σας τα εμπιστεύτηκαν;
Πέραν της καταγωγής του συζύγου μου που είναι από την Πόλη, δεν γνώριζα κανέναν άλλο στο στενό μου περιβάλλον. Με τον καιρό όμως όσο ασχολούμουν έκανα γνωριμίες που με βοήθησαν αρκετά στο να μάθω ιστορίες πέρα από αυτές που διαβάζουμε στα βιβλία.
Στο βιβλίο σας περιγράφετε με γλαφυρό τρόπο τοπία, πρόσωπα, ήθη, έθιμα, περιοχές, συνήθειες. Συνετέλεσε σ’ αυτή την ακριβή αποτύπωση και το επάγγελμά σας ως ξεναγός ή πρόκειται για ένα πηγαίο χάρισμα;
Νομίζω και τα δύο πρέπει να συνετέλεσαν, κυρία Δούλη. Φαντάζομαι πως μόνο το ένα δεν θα μπορούσε να ήταν αρκετό.
Υπάρχει κάποια από τις σκηνές που μας περιγράφετε στο βιβλίο σας, η οποία είναι αληθινή κι έφτασε με κάποιον τρόπο σε εσάς;
Όλο το βιβλίο στηρίζετε πάνω σε αληθινά γεγονότα και ιστορίες. Είναι μια εργασία που έκανα εδώ και δώδεκα περίπου χρόνια, καταγράφοντας όλα όσα μου εκμυστηρεύτηκαν άνθρωποι που έμεναν εκεί ή ήταν απόγονοι αυτών δεύτερης και τρίτης γενιάς.
Φέτος, συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Σας επηρέασε αυτό συγγραφικά ή η ιστορία είχε πάρει ούτως ή άλλως τον δρόμο της έκδοσής της;
Όχι, διότι η ιστορία είχε ήδη πάρει τον δρόμο της έκδοσης από τον προηγούμενο χρόνο. Όμως, συγκυριακά έτυχε να συμπέσει με τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, κάτι που ήρθε σαν Θείο δώρο για το πόνημά μου.
Τι σχέση έχει ο σύγχρονος Έλληνας µε την ιστορία του;
Η ιστορία είναι αναπόσπαστο κομμάτι στη ζωή του Έλληνα. Μεγαλώνουμε με αυτή και μέσα σ’ αυτή. Οι προηγούμενες γενιές, όπως κι εμείς και τα παιδιά μας, αλλά και οι επόμενοι, παίξαμε, ερωτευτήκαμε, ξαποστάσαμε μέσα στους διάσπαρτους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια πιο προσεκτική προσέγγιση της εκμάθησης της ιστορίας μας χωρίς αυτή να είναι στείρα και βαρετή.
Ο λόγος σας ρέει αβίαστα και η γραφή σας μαγεύει τον αναγνώστη, που θέλει να ρουφήξει και την τελευταία αράδα του βιβλίου σας. Αποτελεί το «Σε δυο ζωές» μια κατάδυση σε χρόνους και εποχές ειλικρινών ανθρώπινων σχέσεων;
Πρωτίστως θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τα όμορφά σας λόγια, κυρία Δούλη. Οι ανθρώπινες σχέσεις πάντα έχουν τα πάνω και τα κάτω τους. Νομίζω όμως, βάσει όλων αυτών που διαβάζουμε και ακούμε, ότι ήταν λίγο πιο κοντά ο ένας στον άλλον τότε. Εμείς, λόγω των πολλών υποχρεώσεων και του άγχους που ζούμε στην καθημερινότητα μας, έχουμε αποτραβηχτεί από τις δια ζώσης ανθρώπινες σχέσεις.
Σε ποια ηλικία ξεκίνησε η σχέση σας με τη συγγραφή; Ήταν μια απόφαση στιγμής ή όνειρο ζωής;
Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να κρατάω ένα χαρτί και ένα μολύβι και να γράφω. Διάφορα πράγματα, ό,τι μου ερχόταν, τις σκέψεις μου, τις αγωνίες μου, ακόμη και το πρόγραμμά μου το καθημερινό. Ήταν η φυσική εξέλιξη μάλλον.
Έλκετε την καταγωγή σας από την περιοχή μας και συγκεκριμένα από χωριό των Χασίων του Δήμου Μετεώρων. Τι νοσταλγείτε από την ιδιαίτερη πατρίδα σας και τι σημαίνει για εσάς, κυρία Σιούτα;
Πράγματι, η καταγωγή μου είναι από την περιοχή σας και είμαι πολύ περήφανη, διότι είναι καταπληκτικά μέρη με υπέροχη ομορφιά, ιστορία, μνημεία και μοναδικούς ανθρώπους. Συγκινούμαι κάθε φορά που ακούω για τις περιοχές που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο αγαπημένος μου πατέρας. Άλλωστε, έχουμε πάρα πολλούς συγγενείς εκεί. Γι’ αυτό, προσπαθώ τουλάχιστον μία με δύο φορές τον χρόνο να έρχομαι. Όσο μου επιτρέπει βέβαια η εργασία μου και οι υποχρεώσεις μου.
Το περιβάλλον σας, με όποια έκφρασή του, συμμετέχει στη διαμόρφωση του συγγραφικού σας έργου;
Φυσικά! Αν δεν υπάρχει η στήριξη και υποστήριξη του οικογενειακού περιβάλλοντος, τα πάντα γίνονται πιο δύσκολα. Εγώ είμαι πολύ τυχερή σ’ αυτόν τον τομέα και τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!
Θα λέγατε πως η συγγραφή είναι θέμα ταλέντου ή προσωπικών βιωμάτων;
Μάλλον ο συνδυασμός και των δύο. Το ένα συμπληρώνει το άλλο. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα.
Τι αξία μπορεί να έχει η «πνευματική τροφή» σε μια εποχή, που τίθεται η αγωνία της επιβίωσης;
Αγωνία για την επιβίωση πιστεύω ότι νοιώθει ο άνθρωπος από τη δημιουργία του. Η πνευματική τροφή όμως, δεν σταμάτησε ποτέ να είναι ποθητή από την ανθρωπότητα και να την αναζητάμε.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή θα γίνουν ανά την Ελλάδα πολλές αφιερωματικές παραστάσεις. Μία πολύ όμορφη παράσταση που θα ταξιδέψει σε πολλούς δήμους της χώρας μας ετοιμάζετε κι εσείς με τους συνεργάτες σας, κυρία Σιούτα. Θέλετε να μάς μιλήσετε σχετικά με την όμορφη αυτή πρωτοβουλία;
Ναι, κυρία Δούλη, είναι αλήθεια ότι θα γίνουν κάποιες παραστάσεις που είναι αφιερωμένες στα 100 χρόνια της Μικρασιατικής Καταστροφής με αφηγηματικά κείμενα δικά μου βασισμένα πάνω στο βιβλίο μου «Σε δύο ζωές» με ορχήστρα από καταξιωμένους μουσικούς, όπως η σπουδαία τραγουδίστρια του Ρεμπέτικου και Μικρασιατικού τραγουδιού κυρία Κατερίνα Τσιρίδου, ο Νίκος Πρωτόπαπας (κιθάρα), ο Τάσος Γιαννούσης (μπουζούκι-φωνή) και ο Νίκος Μήλας (βιολί). Θα επισκεφτούμε διάφορους δήμους της Ελλάδας και θα ήταν μεγάλη χαρά και τιμή, κάποια στιγμή να έρθει και στην ιδιαίτερη πατρίδα μου στην Καλαμπάκα!
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Μαρία Ν. Σιούτα γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα και από νεαρή ηλικία αγάπησε την ελληνική πολιτιστική μας κληρονομιά.
Είναι διπλωματούχος ξεναγός, μέλος της «Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξεναγών» και του «Σωματείου Δωδεκανήσου», και τα τελευταία δώδεκα χρόνια ταξιδεύει συχνά στη Μικρά Ασία, στην Κωνσταντινούπολη και στη Σμύρνη, διερευνώντας και συλλέγοντας μαρτυρίες ως λάτρης και μελετητής της Ιστορίας.
Εργάζεται στη Κω, όπου διαμένει, καθώς και στα γειτονικά νησιά. Μιλάει ξένες γλώσσες, είναι πολυταξιδεμένη και αγαπάει τη μουσική και το διάβασμα. Είναι παντρεμένη κι έχει ένα παιδί.
Το «Σε δυο ζωές – Μια ιστορία της Σμύρνης» είναι ο τίτλος του πρώτου της βιβλίου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μετρονόμος».
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 15 Ιουλίου 2022.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
