Η ταλαντούχα συγγραφέας Βίκυ Στουφή μέσα από τις ιστορίες των βιβλίων της μάς δείχνει το φωτεινό και αισιόδοξο πρόσωπο μιας συγκροτημένης προσωπικότητας. Οι βασικοί άξονες τους οποίους θέλει να επικοινωνήσει μέσα από τα βιβλία της είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, τα ψυχικά αποθέματα, που χωρίς τις δοκιμασίες δεν θα υποπτευόμαστε καν την ύπαρξή τους όπως και το εύρος των δυνατοτήτων μας, τα όρια που θέτουμε στον εαυτό μας και μας εμποδίζουν να πάμε παρακάτω.
Η πένα της είναι αυθόρμητη, ευθύβολη και γεμάτη από αρετές. Διαθέτει συγγραφική ωριμότητα και συγκινητική ειλικρίνεια.
Στην συγγραφή την οδήγησε η συστολή της, που για αρκετά χρόνια την κρατούσε κλεισμένη στη γυάλα της. Ήταν ένα μέσο για να βιώσει καταστάσεις που δεν τολμούσε να ζήσει στην πραγματικότητα. Της αρέσει που μέσα από την συγγραφή ανακαλύπτει συνεχώς πράγματα για τον εαυτό της.
Πιστεύει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να μοιράζονται οτιδήποτε τους βασανίζει, τους προκαλεί απορίες, ή τους χαροποιεί, όμως δεν το κάνουν πάντα επειδή φοβούνται μήπως γελοιοποιηθούν, μήπως στενοχωρήσουν, μήπως δεν τους καταλάβουν. Εκείνη δεν το φοβάται αυτό, διότι οι ήρωές της εισχωρούν στο μυαλό της και την κάνουν να εξωτερικεύει κάθε τι που την απασχολεί, μιλούν για λογαριασμό της και μέσα από τον διάλογο μεταξύ τους προτείνουν και δίνουν λύσεις σε αδιέξοδα.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Από πού εμπνευστήκατε την ιδέα του βιβλίου, κυρία Στουφή;
Πολλές φορές μια φράση ή μια εικόνα αρκούν, για να αρχίσω να δουλεύω στο μυαλό μου μια ιστορία. Η φράση εμπλουτίζεται με καινούριες λέξεις, γίνεται πρόταση, στη συνέχεια παράγραφος, σελίδα. Η εικόνα αρχίζει να επεκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις, για να χωρέσει τοπία, ανθρώπους, πόλεις. Είναι μια διαδικασία που γίνεται αυτόματα, χωρίς να το συνειδητοποιώ, και δεν καταλαβαίνω πότε ωριμάζει η ιδέα, αφού φαινομενικά δεν με απασχολεί. Πάντως, όταν συμβεί αυτό, θα ανοίξω τον υπολογιστή και θα αρχίσω να γράφω.
Ποιοι είναι οι βασικοί άξονες που θα θέλατε να επικοινωνήσετε μέσα από το βιβλίο;
Οι ανθρώπινες σχέσεις, τα ψυχικά αποθέματα, που χωρίς τις δοκιμασίες δεν θα υποπτευόμαστε καν την ύπαρξή τους, όπως και το εύρος των δυνατοτήτων μας, τα όρια που θέτουμε στον εαυτό μας και μας εμποδίζουν να πάμε παρακάτω, ή το χειρότερο: να τα έχουν θέσει κάποιοι άλλοι και να μας έχουν πείσει ότι δεν έχουμε τα κότσια να τα ξεπεράσουμε. Και τελικά, η θυσία του «εγώ», που όταν μας διαφεντεύει, μας οδηγεί σε λάθος αποφάσεις, διότι δεν συνάδει με την ταπεινότητα και την συγχώρεση.
Μιλήστε μας λίγο για τους ήρωές σας…
Η Εύα Βάρναλη, μέσα από μια σειρά δυσάρεστων γεγονότων θα αναθεωρήσει τις αξίες της, θα γονατίσει πολλές φορές, αλλά στο τέλος θα σφίξει πεισματικά τα δόντια και θα σηκωθεί πιο δυνατή από ποτέ. Ο Θάνος Δαρνέζης, μετανάστης τρίτης γενιάς στην Αγγλία, μισεί την καταγωγή του, διότι αυτό το μήνυμα του πέρασαν κάποιοι, όταν ήταν παιδί, δεν εξωτερικεύει τα συναισθήματά του και επομένως δεν κινδυνεύει να απορριφθεί ή να πληγωθεί. Ο Μπεν Άστον, αντίθετα από την Εύα, δυσκολεύεται να διαχειριστεί καταστάσεις, βυθίζεται στην αυτολύπηση, γίνεται αυτοκαταστροφικός και βάζει σε κίνδυνο τις ζωές των άλλων. Η γλυκιά γιαγιά Αμπιγκέιλ, με μικρό αλλά τεράστιας σημασίας ρόλο, με κέρδισε όχι μόνο με την ευθύτητά της, αλλά και διότι ήρθε με τσαμπουκά, για να διεκδικήσει το μερίδιο της αγάπης που της αναλογεί.
Θα θέλαμε να μας πείτε δυο λόγια για την αξία των συναισθημάτων…
Τα συναισθήματα, ανάλογα με το πόσο είναι ανεπτυγμένα στον καθένα από εμάς, είναι αυτά που μας προσδιορίζουν ως ξεχωριστές οντότητες. Καθορίζουν συμπεριφορές και σκέψεις, υποκινούν τις πράξεις μας και είναι υπεύθυνα για τις σχέσεις μας με τους άλλους. Τα συναισθήματα δεν είναι ανθρώπινο προνόμιο, ορισμένα υφίστανται στα ζώα και λιγότερο στα φυτά. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι χάρη σ’ αυτά υπάρχει ο κόσμος γύρω μας όπως τον ξέρουμε. Χωρίς τη χαρά, την ευτυχία, τον φόβο, την έκπληξη –για να απαριθμήσω μερικά-, τι μένει αλήθεια;
Θέλετε να μας πείτε τι είναι αυτό που σας οδηγεί στη συγγραφή;
Μου αρέσει που μέσα από την συγγραφή ανακαλύπτω συνεχώς πράγματα για τον εαυτό μου. Είναι η ψυχανάλυσή μου. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να μοιράζονται οτιδήποτε τους βασανίζει, τους προκαλεί απορίες, ή τους χαροποιεί, όμως δεν το κάνουν πάντα, διότι φοβούνται μήπως γελοιοποιηθούν, μήπως στενοχωρήσουν, μήπως δεν τους καταλάβουν. Εγώ δεν το φοβάμαι αυτό. Οι ήρωές μου εισχωρούν στο μυαλό μου και με κάνουν να εξωτερικεύω κάθε τι που με απασχολεί, μιλούν για λογαριασμό μου και μέσα από τον διάλογο μεταξύ τους προτείνουν και δίνουν λύσεις σε αδιέξοδα. Και φυσικά, γράφω και για την εμπειρία του ταξιδιού. Κάθε βιβλίο και ένα ανεκτίμητο ταξίδι. Σε αχαρτογράφητα νερά και με άγνωστο προορισμό. Κάθε φορά που φτάνει στο τέλος του νιώθω πληρότητα, ευφροσύνη, γαλήνη. Είμαι ευγνώμων λοιπόν που μπορώ να τα έχω όλα αυτά και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου διαφορετικά.
Πόσον καιρό σας παίρνει να ολοκληρώσετε ένα βιβλίο και ποιο σημείο της συγγραφής θεωρείτε ότι είναι το δυσκολότερο κομμάτι της;
Χρειάζομαι περίπου έναν χρόνο για να τελειώσω ένα βιβλίο. Στη συνέχεια ακολουθούν οι διορθώσεις, που θεωρώ ότι είναι ένα πολύ δύσκολο κομμάτι, καθώς πρέπει να εντοπίσω τα κενά και να τα συμπληρώσω, για να δέσει καλύτερα η ιστορία. Αρκετές φορές έτυχε να ξαναγράψω ένα κεφάλαιο από την αρχή ή να διαγράψω τελείως κάποιο άλλο, διότι ήταν περιττό.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Βίκυ Στουφή γεννήθηκε στα Ιωάννινα και λόγω του επαγγέλματος του πατέρα της, που ήταν στρατιωτικός, είχε την ευκαιρία από πολύ νωρίς να ταξιδέψει και να διευρύνει του ορίζοντές της, γνωρίζοντας συνεχώς νέους ανθρώπους και πόλεις. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και επιστρέφοντας στην Ελλάδα απασχολήθηκε στον Ασφαλιστικό κλάδο, στον τομέα ανάπτυξης και ανάλυσης λογισμικού.
Το πρώτο της βιβλίο «Ηλέκτρα» κυκλοφόρησε το 2007 από τις «εκδόσεις Λιβάνη» και έκτοτε έχει γράψει άλλα πέντε βιβλία τα οποία κυκλοφορούν από τον ίδιο εκδοτικό οίκο και είναι τα εξής: «Λευκός Άγγελος», «Η σφραγίδα του ρόδου», «Με τα μάτια της άλλης», «Το αίνιγμα της πεταλούδας» και «Εσπερία».
Από τις εκδόσεις «Ωκεανός» κυκλοφορεί το μυθιστόρημά της με τίτλο «Μια μελωδία για την Εύα».
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 31 Ιανουαρίου 2020.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
