Θα ήθελε η μέρα να είχε περισσότερες ώρες για να χωρέσουν όλα όσα αγαπά. Να διαβάζει και να στοχάζεται. Να κινηματογραφεί και να θαυμάζει. Να κάνει λογοπαίγνια μέσα από τα ταξίδια της γραφής. Να παρακολουθεί συναδέλφους του να ερμηνεύουν, να μαθαίνει καινούργια πράγματα.
Ο Εμμανουήλ Γ. Μαύρος είναι καλλιτέχνης με κύρος και πυγμή, με ήθος και λόγο. Κυρίως όμως είναι ένας θετικός και καλοπροαίρετος άνθρωπος, καλλιεργημένος και αλληλέγγυος.
Εκτός από τη συγγραφή, έχει κάνει σπουδές Κινηματογράφου, τηλεόρασης και επικοινωνίας. Ενώ λατρεύει τον Κινηματογράφο και το Θέατρο, κόχλαζε ανέκαθεν μέσα του μια περίσσια ευαισθησία, η οποία ζητούσε εκτόνωση στη γραφή.
Πιστεύει ότι ο καλλιτέχνης τρέφεται από το κοινό, διότι σ’ αυτό απευθύνεται και μ’ αυτό διαλογίζεται. Δεν εκβιάζει τη γραφή και γενικά δεν εκβιάζει τη δημιουργία, κυρίως όμως γνωρίζει καλά πώς να χειρίζεται τα «βεγγαλικά» που έχει μέσα στο μυαλό του…
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
«Ο Υιός του Νείλου» είναι ο τίτλος του μυθιστορήματος σας, που κυκλοφορεί από την «Άνεμος Εκδοτική». Πρόκειται για μια ιστορία που εξιτάρει τον αναγνώστη και αποπνέει πολύ μυστήριο. Ποιο ήταν το εφαλτήριο για να «ξεχυθεί» στο χαρτί η ιστορία σας, κύριε Μαύρο;
Η πολιτική συνωμοσία σε συνεργασία με τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό Δύσης και Ανατολής που ξεκληρίζουν κοινωνίες κουλτούρες και πολιτισμούς, κυρία Δούλη. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα του «Υιού του Νείλου». Από ένα μονόστηλο στην αγγλόφωνη εφημερίδα «Jordan Today» για μια αιρετική ομάδα του Ισλάμ, που σκόρπισε το θάνατο σε αντιφρονούντες, στο Ιράκ το 2012, όταν η ομάδα Μπουχάρη μέσα σε μια νύχτα εκτέλεσε και σκότωσε πενήντα ανθρώπους σ’ ένα τζαμί, με την αιτιολογία πως, ενώ το Ισλάμ δέχεται τη Μαρία ως μητέρα του Χριστού, εκείνοι το αρνιόντουσαν, φωνασκώντας πως «ο θεός είναι ένας, μοναδικός και μεγάλος» τη στιγμή που αφαιρούσαν ομόθρησκες αθώες ψυχές.
Ξεκινήσατε να γράφετε βιβλία για να μεταφέρετε ιστορίες που δεν μπορούν να γυριστούν ως κινηματογραφικές στην Ελλάδα. Θέλετε να μας το αναλύσετε;
Η θεματική κινηματογραφική στην Ελλάδα είναι πολύ φτωχή, επενδύσεις δεν υπάρχουν σε αυτό τον τομέα, οπότε τα θέματά μου δεν μπορούν να γίνουν σενάρια, αποφάσισα λοιπόν να τα κάνω μυθιστορήματα. «Ο Υιός του Νείλου» ξεκίνησε έτσι ως κινηματογραφικό σενάριο για να ρωτήσω τον εαυτό μου, «σε ποια αγορά και με ποιο αποτέλεσμα;».
Είστε ένας πετυχημένος σκηνοθέτης με μεγάλη εμπειρία στην τηλεόραση, στον Κινηματογράφο και στο Θέατρο. Πόσο πολύ ταυτίζεστε με τους ήρωες των βιβλίων σας, αλλά και τους τηλεοπτικούς, κινηματογραφικούς, θεατρικούς;
Αυτό είναι μια συνεργασία μεταξύ χαρακτήρων και εμού. Μπορείς να ανακαλύψεις στοιχεία σ’ έναν χαρακτήρα, τα οποία δεν τα έχεις, ή να βελτιώσεις τα στοιχεία που ήδη έχεις ως προσωπικότητα. Αποτελεί ένα παιχνίδι μεταξύ μας, στη διαδικασία της γραφής και της σκηνοθετικής καθοδήγησης.
Λύτρωση και αγάπη. Είναι κάποια από τα συστατικά για να αρέσει ένα βιβλίο. Έχετε νιώσει την λύτρωση μέσα από την αγάπη;
Όσοι δεν την έχουν νιώσει, νομίζω πως μένουν μισοί άνθρωποι, δίχως να σημαίνει πως δεν την ψάχνουν. Θέλω να πιστεύω ότι την ψάχνουν. Λυτρωνόμαστε μόνο μέσα από την αγάπη για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Πιστεύετε ότι ο άνθρωπος με τις επιλογές του ορίζει τον προσωπικό του δρόμο; Κι αν ναι σε ποιο βαθμό; Επιλέγει τη λύτρωσή του;
Ναι, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει και το περιθώριο διόρθωσης της πορείας. Κάθε λάθος επιλογής, σου αφήνει και περιθώρια διόρθωσης. Κάθε διόρθωση είναι και μια μικρή λύτρωση, μια στιγμή νίκης στη ζωή σου. Όταν τα λάθη συνεχίζονται είναι ηθελημένα!
Πότε έχει μεγαλύτερη αγωνία ένας συγγραφέας, όταν το βιβλίο του μπαίνει στις προθήκες των βιβλιοπωλείων ή τη στιγμή που γράφει την τελευταία λέξη;
Και στις δυο περιπτώσεις, απλά είναι διαφορετικές οι αγωνίες. Στην πρώτη περίπτωση, αγωνιάς για το αν το πόνημά σου το αποδεχτεί η βιομηχανία του βιβλίου κι αν ναι, τότε ξεκινά η δεύτερη περίπτωση, όπου αρχίζει η αγωνία για το κοινό, και αν αυτό το αποδεχτεί.
Έχει υποστεί το βιβλίο τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης;
Μόνο κρίση, παντού κρίση, κατευθυνόμενη κρίση και δυστυχώς, αυτή η κρίση φέρνει πολλά σκουπίδια.
Το διάβασμα βιβλίων αλλάζει ζωές, κύριε Μαύρο;
Μόνο ζωές μπορεί να αλλάξει. Η μελέτη ενός βιβλίου αποτελεί μια διαδικασία ψυχαγωγική! Εξάλλου, ως όρος η ψυχαγωγία παραπέμπει στην αγωγή της ψυχής. Στην πνευματική καλλιέργεια. Στη διεύρυνση των πνευματικών οριζόντων. Είναι ένα προσωπικό ταξίδι, μια εμπειρία προσωπική. Σε ξεκουράζει και… αν σταθείς τυχερός, σε κάνει και καλύτερο άνθρωπο. Σε κάθε περίπτωση… διασκεδάζεις σκεπτόμενος!
Που στοχεύετε με την γραφή σας;
Σ’ έναν ανοιχτό διάλογο με το κοινό, κυρία Δούλη. Ο καλλιτέχνης τρέφεται από το κοινό, σε αυτό απευθύνεται, με αυτούς πρέπει να διαλογίζεται και το κοινό στην συνέχεια θα τον δεχτεί ή θα τον απορρίψει.
Υπάρχουν στιγμές που αν και νιώθετε την ανάγκη να γράψετε ή να δημιουργήσετε δεν μπορείτε όχι γιατί στερέψατε από ιδέες αλλά γιατί ψυχολογικά μπορεί να λυγίσατε, και πως το διαχειρίζεστε;
Δεν εκβιάζω την γραφή. Γενικά δεν εκβιάζω την δημιουργία. Θα γράψω ή θα σκηνοθετήσω όταν έχω να πω κάτι, ανεξάρτητα από την ψυχολογία μου. Τα υπόλοιπα είναι μυθομανίες. Αυτά που ακούγονται: ότι ξυπνάω το πρωί, τρώω μια σοκολατίνα, κλείνω τα μάτια και μου ‘ρχονται οι λέξεις, αποτελούν μια παρωδία άφθονων σκουπιδιών, που υπάρχουν όχι μόνο στον χώρο του βιβλίου αλλά σε όλους τους χώρους, κυρίως τους καλλιτεχνικούς.
Ως λαός δοκιμαζόμαστε αλλά δεν είναι η πρώτη φορά. Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα που έχουμε ως Έθνος και πώς αυτά θα μας βοηθήσουν να σταθούμε ξανά στα πόδια μας;
Δύσκολο, κι αυτό είναι που με λυπεί περισσότερο. Αναθεωρούμε πάντα το παρελθόν, δίχως να έχουμε να παρουσιάσουμε κάτι για το μέλλον, δίχως να κάνουμε κάτι στο παρόν. Το παρελθόν μένει εκεί που είναι στο παρελθόν με τον δυτικό κόσμο να χάσκει θαυμάζοντάς το. Η σύγχρονη Ελλάδα έχει μείνει έτη πίσω, έχω την πεποίθηση τουλάχιστον έναν αιώνα πίσω. Αν δεν χτίσουμε Παιδεία, κουλτούρα και υγεία θα παραμείνουμε στάσιμοι. Τα καλύτερα μυαλά μας φεύγουν, δεν αναρωτήθηκε κανείς γιατί φεύγουν; Έχουμε πολλά πλεονεκτήματα, προθέσεις δεν υπάρχουν.
Η ιστορία σας μεταφέρει τους αναγνώστες στο Κάιρο. Οι άνθρωποι έχουν τόπο;
Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να ερευνά και να ανακαλύπτει. Το θαύμα, που λέγεται μητέρα γη με όλα τα όντα της, σε φιλοξενεί και το μόνο που σου ζητά είναι την ζήσεις και να την αγαπήσεις.
Οι απώλειες που ο καθένας μας βιώνει, είτε αφορούν ζωντανούς είτε όσους έφυγαν από τη ζωή, αφήνουν πίσω τους φωνές, μνήμες, αναμνήσεις, που ποτέ δεν σβήνουν, αντηχούν αναλλοίωτες μέσα μας. Μας βοηθάει κάτι τέτοιο να προχωρήσουμε στο άγνωστο μέλλον, δίνοντάς μας δύναμη, ή είναι θέμα προσωπικό του καθενός, πώς θα το χαρακτηρίζατε;
Από την απώλεια ενός ανθρώπου κρατάς τα θετικά του και προχωράς. Ναι, μπορεί να αποτελέσει μια μορφή δύναμης.
Τι σημαίνει για εσάς η λέξη μυστήριο;
Η ανακάλυψη ή το χτίσιμο ενός καλύτερου κόσμου, κυρία Δούλη.
Ποια είναι η φράση που σας ακολουθεί, κύριε Μαύρο;
Πως «αύριο ξημερώνει μια άλλη μέρα».
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Είναι σκηνοθέτης. Ξεκίνησε να γράφει βιβλία για να μεταφέρει ιστορίες που δεν μπορούν να γυριστούν ως κινηματογραφικές ταινίες στην Ελλάδα. Μεγάλη του αγάπη στη συγγραφή εξακολουθεί να είναι η ποίηση και το θέατρο. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975.
Έχει κάνει σπουδές Κινηματογράφου, τηλεόρασης και επικοινωνίας. Από το 1998 έως σήμερα εργάζεται ως σκηνοθέτης στην τηλεόραση, σε γνωστές για το ευρύ κοινό εκπομπές, δελτία ειδήσεων, αλλά και τηλεοπτικές σειρές. Τέσσερις ταινίες του μικρού μήκους έχουν βραβευτεί σε διεθνή και εγχώρια φεστιβάλ. Για το θέατρο έχει ανεβάσει παραστάσεις με πειραματικές ομάδες.
Με τη συγγραφή άρχισε να ασχολείται το 2002, γράφοντας ποίηση στα αγγλικά για τις ανθολογίες του οργανισμού poems.com.
«Ο Υιός του Νείλου» είναι το τελευταίο του μυθιστόρημα και κυκλοφορεί από την «Άνεμος Εκδοτική».
*Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 4 Μαρτίου 2016.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
