H επιτυχημένη και δημοφιλής συγγραφέας των best sellers σε μια συνέντευξη γεμάτη αλήθειες και εκπλήξεις. Μιλάει για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια, για την ελληνική λογοτεχνία σήμερα και μας εκμυστηρεύεται από πού πηγάζει η έμπνευσή της. Η ανατρεπτική, αντισυμβατική, πολυταξιδεμένη αλλά και βραβευμένη συγγραφέας δεν διστάζει να λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Η Χρυσιήδα Δημουλίδου αποκαλύπτεται στη στήλη μας «ΠΡΟΣΩΠΑ».
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Δηλώνοντας πιστή αναγνώστρια σας και λάτρης τής πένας σας, σας καλωσορίζω στη στήλη μας «ΠΡΟΣΩΠΑ» και σας ευχαριστώ για την αποκλειστική συνέντευξη στην πόλη τής Καλαμπάκας, μέσω της εφημερίδας μας. Κυρία Δημουλίδου, έχετε σκεφτεί ποτέ πώς θα ήταν η ζωή σας έξω από τα βιβλία και τη συγγραφή;
Χμ, μάλλον λίγο ρηχή, μονότονη, άχρωμη. Βέβαια θα διάβαζα πάντα έργα άλλων δημιουργών, αλλά μετά από αυτό, μάλλον θα καταναλωνόμουν σε κάποια άλλα πράγματα και καταστάσεις που δεν θα με γέμιζαν.
Από πότε ξεκινήσατε το γράψιμο; Ήταν παιδικό σας όνειρο;
Καθόλου, καμία σχέση με αυτά που ονειρεύτηκα να κάνω όταν ήμουν παιδί. Ούτε που πέρασε καν από το μυαλό μου. Για μένα η λέξη συγγραφέας ήταν πολύ βαριά και αυτοί οι άνθρωποι ακριβοθώρητοι. Και μόνο μια ατάκα τους μπορούσε να με ισοπεδώσει, πολύ περισσότερο να μού δώσουν σημασία. Είχα βέβαια μια έφεση στο γράψιμο, όμως αυτό το θεωρούσα καλό γιατί δεν δυσκολευόμουν στις εκθέσεις. Και υπήρξα μια πολύ μέτρια μαθήτρια. Οι καθηγητές μου, αν έχουν μάθει για μένα, θα έχουν μείνει άφωνοι.
Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία ενός συγγραφέα, όταν βάζει την τελευταία λέξη σε κάθε συγγραφικό έργο;
Νομίζω να πάει καλά το έργο του και να αγαπηθεί από το αναγνωστικό κοινό. Η ζωή ενός συγγραφέα δεν είναι εύκολη. Υπάρχει απομόνωση και μοναξιά, ακόμη κι όταν κάποιοι βρίσκονται δίπλα σου. Όταν δημιουργεί, χάνει την επαφή με την πραγματικότητα και μεταφέρεται σε άλλη διάσταση, εκεί που βρίσκονται οι ήρωές του. Αυτό το πήγαινε-έλα στον χωροχρόνο, μπορεί κάποιες φορές να καταντήσει εφιαλτικό. Ο συγγραφέας βιώνει όλα τα συναισθήματα των ηρώων του και πάσχει μαζί τους. Διαφορετικά δεν είναι δημιουργός. Επομένως η δικαίωσή του, μετά από αυτή την ταλαιπωρία, είναι η αποδοχή και επιδοκιμασία τού κοινού.
Αν θα έπρεπε να απομονώσετε μια στιγμή ή ένα γεγονός από τα παιδικά σας χρόνια, που σήμαινε πολλά για την προσωπική σας εξέλιξη, ποιο θα ήταν αυτό;
Το ότι οι γονείς μου δεν είχαν να μου προσφέρουν όλα αυτά που ζητούσα. Το ότι τέλειωσα το σχολείο ήταν θαύμα. Γι’ αυτό και δεν σπούδασα. Έπρεπε να δουλέψω αμέσως μετά. Έτσι στα δεκαεπτά και μισό βρέθηκα ολομόναχη στην Αθήνα, χωρίς το παραμικρό στήριγμα, και έδωσα εξετάσεις στην Ολυμπιακή σαν αεροσυνοδός και τα κατάφερα. Όλα αυτά με ωρίμασαν πολύ γρήγορα και με έκαναν δυνατή και πεισματάρα. Έτσι και βάλω κάτι στο μάτι, θα το κατακτήσω, όσο χρόνο κι αν χρειαστεί να παλεύω γι’ αυτό.
Τί σημαίνει για σας Λογοτεχνία;
Το λέει και η λέξη: η τέχνη τού λόγου. Όμως για μένα υπάρχει και η συγγραφή, που μπορεί να μην έχει καμία σχέση με την τέχνη του λόγου. Μεταξύ μιας δυνατής ιστορίας άνευ λογο-τεχνίας και μιας λογο-τεχνίας με αδιάφορη ιστορία, σαφώς προτιμώ την πρώτη. Επομένως υπάρχουν οι λογοτέχνες και οι συγγραφείς. Εγώ προσπαθώ να ισορροπήσω ανάμεσα και στους δύο. Υπάρχουν πολλοί λογοτέχνες που δεν διαβάζονται και συγγραφείς που είναι μπεστελερίστες. Και φυσικά οι πρώτοι θεωρούν τους δεύτερους σκουπίδια. Οι δεύτεροι όμως είναι οι αγαπημένοι τού κοινού.
Στην εποχή των e-books και του internet θεωρείτε ότι το βιβλίο ως τυπωμένο χαρτί θα καταφέρει να βγει νικητής;
Ναι, το πιστεύω, κυρία Δούλη. Παράδειγμα εγώ. Αδυνατώ να διαβάσω βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή. Προτιμώ να μη το διαβάσω καθόλου. Θέλω να αγκαλιάζω το βιβλίο και μετά να το βλέπω στο ράφι της βιβλιοθήκης μου και να το καμαρώνω. Τα e-books βολεύουν μόνο την νεολαία που έχει γερά μάτια και λίγα χρήματα. Όχι όμως τους μεγαλύτερους.
Ποια είναι η γνώμη σας για τις κριτικές τού Τύπου και όχι μόνο;
Προσωπικά με ενδιαφέρουν οι κριτικές του κοινού. Αυτοί που θέλουν να αυτοονομάζονται κριτικοί βιβλίων, τις περισσότερες φορές λειτουργούν με βάση την συμπάθεια ή αντιπάθεια που θρέφουν προς το πρόσωπο ενός δημιουργού και που μπορεί να προέρχεται από δικά τους ναυαγισμένα όνειρα. Επομένως δεν είναι πάντα αντικειμενικοί.
«Οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου» είναι ένα βιβλίο πραγματικά πολύ πρωτότυπο και πρωτοποριακό. Τί σας ώθησε να το γράψετε; Πώς και επιλέξατε να γράψετε πάνω σε μια τέτοια θεματολογία;
Αυτό το βιβλίο αποτελεί τη συνέχεια του βιβλίου μου «Το σταυροδρόμι των ψυχών», που αναφέρεται στην επαναφορά των ψυχών. Το τοποθέτησα στο μακρινό μέλλον, γιατί ήθελα να περάσω κάποια οικολογικά και πολιτικά μηνύματα, που θα επιφέρουν μελλοντικά μεγάλες καταστροφές. Αυτά που γράφω θα συμβούν.
Έχετε ζήσει ανεξήγητες εμπειρίες; Πιστεύετε στο «ανεξήγητο»;
Όχι δεν έχω ζήσει, πέρα από το γεγονός ότι προβλέπω κάποια πράγματα. Ανεξήγητο δεν υπάρχει. Όλα έχουν την επιστημονική εξήγησή τους, αρκεί να έχεις γνώσεις ή να τα ψάξεις.
Η πένα σας είναι δυνατή και στο αστυνομικό μυθιστόρημα κι αυτό το αποδεικνύει και η θέση στα «ευπώλητα» και του τελευταίου σας βιβλίου «Ο λύκος της μοναξιάς», καθώς και η ζήτηση του βιβλίου σας το «Φιλί του δράκου» από το αναγνωστικό κοινό. Τί λέτε εσείς γι’ αυτό;
Ότι έχω μια έφεση προς το μυστήριο, το μεταφυσικό, τα θρίλερ, τους δολοφόνους. Και μάλλον θα συνεχίσω προς αυτό το είδος γραφής. Μου πάει περισσότερο.
Μπορείτε να μας πείτε, κυρία Δημουλίδου, τί αποτελεί αφορμή για να γράφετε τα βιβλία σας;
Τα πάντα. Οι ιστορίες έρχονται στα καλά καθούμενα απρόσκλητες και άνευ προειδοποίησης. Ξυπνάς ένα πρωί και αρχίζεις να γράφεις. Τόσο απλά. Όμως μπορεί να συμβεί κάτι, να δεις κάτι και να αποτελέσει εναρκτήριο για την συγγραφή βιβλίου.
Υπάρχουν μηνύματα που θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες σας μέσα από τα βιβλία σας;
Φυσικά. Για μένα το πιο σημαντικό είναι να τους αφυπνίζω με πληροφορίες, γιατί πολλοί έχουν άγνοια κάποιων πραγμάτων, επειδή δεν έχουν τον χρόνο ή την περιέργεια ή την φιλομάθεια να τα ψάξουν Μετά θέλω να περνάω ηθικά μηνύματα και να υπενθυμίζω ξεχασμένα συναισθήματα και αξίες.
Και τώρα γυναικείες ερωτήσεις. Έχετε πολλές πιστές αναγνώστριες, οι οποίες θέλουν να σας ρωτήσουν πράγματα, όπως: κάνετε δίαιτα και διατηρείστε σε φόρμα; Έχετε φίλους; Ο έρωτας τί ρόλο παίζει στη ζωή σας;
Δεν μ’ αρέσει να μιλάω για την προσωπική μου ζωή. Όμως θα σας πω πως είμαι ακόλουθος του «νους υγιής εν σώματι υγιεί». Φυσικά και εχω καλούς φίλους. Δίνω πολύ μεγάλη σημασία στη φιλία.
Αισθάνομαι ευτυχής που είχα την χαρά να συνομιλήσω μαζί σας και να σας γνωρίσω καλύτερα και που θα είμαι η αφορμή να σας γνωρίσουν μέσα απ’ αυτή την κουβέντα μας και πολλοί φανατικοί αναγνώστες σας στην περιοχή μας. Ειλικρινά σας ευχαριστώ θερμά! Καλή συνέχεια στο έργο σας.
Κι εγώ σας ευχαριστώ!
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Χρυσιήδα Δημουλίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Σέρρες και ζει στην Αθήνα. Υπήρξε αεροσυνοδός στην Ολυμπιακή Αεροπορία για σειρά ετών. Εμφανίστηκε στην ελληνική λογοτεχνία το Δεκέμβριο του 1997 και από τότε μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί δεκαεπτά βιβλία της για ενηλίκους και πέντε παραμύθια για παιδιά. Όλα της τα βιβλία έχουν
γίνει μπεστ σέλερ. Για το βιβλίο της ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΗ ΝΥΦΗ τιμήθηκε με το Πρώτο Βραβείο Αναγνωστικού Κοινού στην Κύπρο, ενώ παράλληλα ήταν υποψήφια για το ίδιο βραβείο και στην Ελλάδα. Tο βιβλίο της ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ κυκλοφορεί επίσης στη Βραζιλία και την Τσεχία. Ήταν υποψήφια για το βραβείο «Γυναίκα της Χρονιάς 2010» του περιοδικού Life & Style για το βιβλίο της ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ, ενώ ήταν επίσης υποψήφια για το ίδιο βραβείο το 2007 για το βιβλίο της ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ. Πρόσφατα βραβεύτηκε για το σύνολο του έργου της από την πόλη των Σερρών. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα σεναρίου, γράφει σενάρια, στίχους, ποιήματα και δημιουργεί πίνακες κολάζ. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθεί σεμινάρια με θέμα τη φιλοσοφία. Είναι φανατική φιλόζωη, οικολόγος και ακτιβίστρια, και θεωρεί ότι τα παιδιά είναι η μοναδική ελπίδα για ένα ειρηνικό αύριο, αρκεί να γαλουχηθούν σωστά.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ” ΣΤΙΣ 9-3-2012
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
