Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία, την κέρδισε όμως η δημοσιογραφία, την οποία υπηρέτησε επί 27 συναπτά έτη με ακόρεστο ζήλο. Σήμερα ασχολείται με τη συγγραφή. Η γνωστή σε όλους μας δημοσιογράφος και παρουσιάστρια Μάρω Λεονάρδου μας εξηγεί γιατί αποφάσισε να φύγει από τις κάμερες, μοιράζεται μαζί μας τις απόψεις της για τη ζωή, την οικογένεια, τη δημοσιογραφία και μας αποκαλύπτει ότι η έλλειψη τάξης, πειθαρχίας, κανόνων, μόρφωσης, παιδείας και αισθητικής είναι από τους βασικούς λόγους που μας οδήγησαν στο «χάος».
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Κυρία Λεονάρδου, επί 27 χρόνια εργαστήκατε σε μεγάλες εφημερίδες των Αθηνών αλλά και σε μεγάλα ιδιωτικά κανάλια ως δημοσιογράφος. Θέλετε να μας πείτε κάποια πράγματα γι’ αυτή την εμπειρία ζωής;
Ήταν στ’ αλήθεια μια συναρπαστική εμπειρία, διότι ήμουν πάντα σε αυτό που λέμε… «καρδιά των γεγονότων», απ’ όλες τις απόψεις. Έχει σίγουρα μια γοητεία να γνωρίζεις τα πράγματα πρώτος εκ των έσω και ξέρω καλά ότι πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να έχουν αυτήν την εμπειρία. Παρ’ όλα αυτά, και έχοντας απομυθοποιήσει μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες αυτόν τον επαγγελματικό χώρο, συχνά σκέφτομαι πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς όλο αυτό το «πακέτο». Διότι, όταν δεν βλέπεις τη «σκοτεινή» πλευρά των ανθρώπων και των γεγονότων, ίσως νά’ σαι λιγότερο κυνικός και περισσότερο ανθρώπινος. Το βέβαιο είναι πως δεν θα το ξαναέκανα. Άλλωστε για μένα η δημοσιογραφία ήταν ανέκαθεν επάγγελμα επιβίωσης και όχι μεράκι.
Κάποια από τα Μ.Μ.Ε., όπως διαπιστώνουμε και εμείς εδώ στην επαρχία, δεν λειτουργούν τις περισσότερες φορές εφαρμόζοντας τη δημοσιογραφική δεοντολογία, αλλά εξυπηρετούν τα συμφέροντα της εκάστοτε εξουσίας, χωρίς να υπηρετούν την αλήθεια, όπως οφείλουν. Βάσει της πολυετούς εμπειρίας σας τι θα μας λέγατε επ’ αυτού, κυρία Λεονάρδου;
Δεν ξέρω τι οφείλει και τι δεν οφείλει η δημοσιογραφία, από τη στιγμή που δεν είναι επιστήμη ούτε τέχνη. Υποτίθεται ότι είναι λειτούργημα για την ενημέρωση των πολιτών. Όμως και αυτό στη θεωρία. Επειδή στην πραγματικότητα είναι αναπαραγωγή «πηγών». Και η εκάστοτε «πηγή» έχει τα δικά της συμφέροντα, τα οποία αναπαράγει ένας δημοσιογράφος, είτε το κάνει συνειδητά και επ’ αμοιβή είτε το κάνει «αντικειμενικά» και αξιόπιστα. Όμως και η έννοια τής αντικειμενικότητας και της αλήθειας στις μέρες μας είναι σχετική. Οπότε πιστεύω πλέον εξ εμπειρίας –και ας μην το περιορίσουμε στην Ελλάδα– ότι η δημοσιογραφία από μόνη της έχει ένα θέμα αξιοπιστίας γενικότερα. Όσο για τους κώδικες δεοντολογίας… νομίζω πως είμαστε η κατεξοχήν χώρα που δεν εφαρμόζει κανέναν κώδικα δεοντολογίας σε κανέναν χώρο, και δεν ειναι μόνο «προνόμιο» της δημοσιογραφίας αυτό.
Αισθάνεστε ότι η δημοσιογραφία σας έδιωξε;
Ας πούμε ότι δεν έκανε κάτι να με κρατήσει… Απλά έμεινα από μόνη μου, για όσο διάστημα άντεξα.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο παράπονό σας απ’ αυτή τη δουλειά;
Ότι δεν λειτουργεί με αξιοκρατικά κριτήρια. Αλλά κι από την άλλη, τι λειτουργεί με κριτήρια, όρους και κανόνες σε αυτή τη χώρα;
«Σώστε τις ψυχές μας» (SOS Save Our Souls), είναι ο τίτλος τού νέου σας βιβλίου, που κυκλοφόρησε από την «Άνεμος – Εκδοτική». Η συγγραφή πώς προέκυψε στη ζωή σας, κυρία Λεονάρδου;
Δεν προέκυψε… ήταν ανέκαθεν μέσα μου, μαζί με την αγάπη μου για τα βιβλία, και το διάβασμα. Περίμενα ότι θα ξεκινούσα να γράφω πολύ αργότερα. Όμως τελικά το πρώτο μου βιβλίο εκδόθηκε το 2008, από τις εκδόσεις Λιβανης, (www.απόγνωση.gr) και ας πούμε πως δόθηκε το σύνθημα για την εκκίνηση!
Το βιβλίο «Σώστε τις ψυχές μας» βασίζεται στη ζωή ενός ανθρώπου που σας εμπιστεύθηκε την ιστορία του. Έχετε δηλώσει: «στη διάρκεια της συγγραφής αυτού του βιβλίου, πολλές φορές αισθάνθηκα ότι κρατούσα στα χέρια μου την εύθραυστη ψυχή ενός ανθρώπου…». Ποια είναι τα συναισθήματά σας, αλλά και ποια η ευθύνη της συγγραφέα;
Eίναι ακριβώς όπως τα περιγράφω στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Ο ήρωας του βιβλίου είναι εν ζωή, μάλιστα αυτοσυστήθηκε στην πρώτη εκδήλωση που κάναμε εδώ στην Αθήνα, γεγονός που με γέμισε με ακόμη μεγαλύτερη χαρά για το εκδοτικό αποτέλεσμα. Όπως και νά ‘ναι, πρόκειται για τη ζωή του, που οφείλεις να σεβαστείς, να αγαπήσεις και να τιμήσεις…
Ο Νίτσε έχει πει ότι «όλα τα σπουδαία πράγματα στη ζωή γίνονται “παρ’ όλα αυτά”». Εσείς βλέπετε να γίνεται κάτι σημαντικό αυτούς τους δίσεκτους καιρούς;
Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, θα διαπιστώσουμε πως πάντα η ανθρωπότητα διέρχετο δίσεκτους καιρούς και πάντα η καταστροφολογία για το μέλλον τρόμαζε τους ανθρώπους και στοίχειωνε τη φαντασία τους. Προσωπικά δεν πιστεύω ούτε στο πρώτο ούτε στο δεύτερο. Η ζωή έχει μια ροή και μια πορεία που απλά αλλάζουν. Και αυτό από μόνο του είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Δημόσιο, γραφειοκρατία, διαφθορά. Τα σχόλιά σας, παρακαλώ.
Η μίζερη, σκοτεινή πλευρά τού ανθρώπου. Παρ’ όλα αυτά, μη «δέρνετε» τους δημοσίους υπαλληλους! Δεν φταίνε. Είναι άνθρωποι και αυτοί, με οικογένειες, δάνεια και υποχρεώσεις. Δεν οφείλουν να μείνουν στον δρόμο για να επιζήσουν οι υπόλοιποι. Ας πρόσεχαν αυτοί που τους έβαλαν εκεί με τους όρους που τους έβαλαν.
Στις πρόσφατες εκλογές ψηφίσατε;
Φυσικα! Θέλετε να σας πω και τι; Ποτέ δεν ανήκα σε κόμματα και παρατάξεις.
Δεν θα υπεισέλθουμε σε τέτοιες λεπτομέρειες. Πιστεύετε ότι δεν έχουμε βρει την ταυτότητά μας ως Έλληνες;
Ποιος το λέει αυτό; Ή, επειδή δεν μας αρέσει η ταυτότητά μας, λέμε πως δεν την έχουμε βρει, διότι θα θέλαμε κάποια άλλη;
Τι μας οδήγησε στην τωρινή κατάσταση, κυρία Λεονάρδου;
Πολλά φταίνε. Και εντός και εκτός τής χώρας μας. Όμως για μένα η έλλειψη τάξης, πειθαρχίας, κανόνων, μορφωσης, παιδείας και αισθητικής είναι από τους βασικούς λόγους που επέτρεψαν σε όσους θέλησαν να εκμεταλλευτούν το «ελληνικό χάος» για να κάνουν τη «βρώμικη» δική τους δουλειά, να βρουν χώρο και να μας ισοπεδώσουν.
Είστε μητέρα τριών παιδιών, συζητάτε πολύ με τα παιδιά σας;
Αρκετά.
Ποια είναι τα εφόδια εκείνα, τα οποία πρέπει ένας γονιός να δώσει στο παιδί του, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον έξω κόσμο;
Να του επιτρέψει να ζήσει τις εμπειρίες του και να μάθει από αυτές. Η ελευθερία και η αξιοποίησή της είναι ένα μεγάλο εφόδιο για τα παιδιά.
Όταν σας ανακοινώθηκε ότι η κόρη σας θα γίνει μαμά, ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκεφτήκατε;
Ωχ!
Ποια ήταν η συμβουλή που δώσατε στην κόρη σας ως μητέρα προς μητέρα;
«Ακολούθα το ένστικτό σου και κάνε ό,τι νομίζεις».
Υπήρξε κάποια εποχή στη ζωή σας, κατά την οποία αισθανόσασταν πιο παράκαιρη, σε σχέση μ’ αυτά που συνέβαιναν γύρω σας;
Γενικότερα μάλλον είμαι λίγο παράκαιρη με τους γύρω μου και τα όσα συμβαίνουν. Είμαι αυτό που λέμε… «ζω στην κοσμάρα μου!» Και είναι υπέροχο, πιστέψτε με.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο δέος που έχετε νιώσει στη ζωή σας;
Όταν γνώρισα από κοντά τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ, και τον Μωρίς Μπαζάρ, ινδάλματα της εφηβείας μου… Σπάνια όμως νιώθω δέος για κάτι..
Θα θέλατε να μας πείτε μία αδυναμία σας;
Η βουλιμία μου.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
H Mάρω Λεονάρδου είναι δημοσιογράφος-συγγραφέας. Η καριέρα της ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1984 στο εξωτερικό δελτίο της εφημερίδας ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ, όπου και παρέμεινε έως το 1990. Συνεχίστηκε με την εισαγωγή τής ιδιωτικής τηλεόρασης στη ζωή μας, κι έτσι επί είκοσι χρόνια, μέχρι το 2011, εργάστηκε ως συντάκτης και αρχισυντάκτης διεθνών ειδήσεων, παρουσιάστρια ειδήσεων και εκπομπών, για μία δεκαετία στον ΑΝΤΕΝΝΑ (1990-2000) και άλλη μία στο MEGA (2000-2011). Τα ραδιοφωνικά πειράματα έγιναν στην ΕΡΑ 1 (1988-1990), στον FLASH (2009-2011) και στον REAL FM (2011-…). Aπό το 2008 έως σήμερα συνεργάζεται με την κυριακάτικη εφημερίδα REAL NEWS. Αν δεν είχε ακολουθήσει καριέρα δημοσιογράφου θα ήταν καθηγήτρια γαλλικών, αφού το 1987 πήρε πτυχίο Γαλλικής Φιλολογίας από τη Φιλοσοφική Αθηνών. Έχει τρία παιδιά και ένα εγγόνι. Μιλά, γράφει και καταλαβαίνει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Προσπαθεί να μάθει ρώσικα. Είναι μέλος τής ΕΣΗΕΑ, λατρεύει το μπαλέτο, τα βιβλία, τα ταξίδια και τα όνειρα. Γεννήθηκε στο Βελιγράδι, το 1965.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ” – 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
