Χριστίνα Σουλελέ: «Αναγνωρίζω στους ανθρώπους το δικαίωμα του λάθους»

- ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ -

Ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που τους αρέσει να γελούν, που είναι πρόθυμοι να μιλήσουν, που είναι πρόθυμοι να βάλουν ένα λιθαράκι στο οικοδόμημα της προόδου.

Η πολυσχιδής Χριστίνα Σουλελέ είναι μια γυναίκα με αστείρευτες δυνάμεις, παιδεία, ικανότητα για δράση και έμπνευση, που στη ζωή της έχει εμπεδώσει αρχές και αξίες.

Τη χαρακτηρίζουν η θετική ενέργεια και το ακονισμένο μυαλό, είναι χαρισματική και καλοπροαίρετη, μια νέα συγγραφέας που με το βιβλίο «Γιάνκεα» μάς βοηθά να δούμε τον κόσμο γύρω μας σαν κάτι πιο βαθύ και ουσιαστικό.

Θεωρεί πως κάθε βιβλίο είναι ένας ζωντανός κόσμος, που πρέπει να αποτελείται από πληθώρα εικόνων, να συνδιαλέγεται με διαφορετικούς χαρακτήρες και να πάλλεται από όλη την γκάμα των συναισθημάτων. Και επισημαίνει ότι ο συγγραφέας με όχημα τις λέξεις πρέπει να δημιουργεί εκείνη τη δυναμική που θα κάνει τον αναγνώστη να μην θέλει να το αφήσει από τα χέρια του.

Πιστεύει ότι πρέπει να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες σε όσους αναγνωρίζουν τα λάθη τους, φροντίζοντας ταυτόχρονα να υπερασπιζόμαστε τα όριά μας.

Σίγουρα οι άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων έχουν από μόνοι τους πολλά να πουν για ό,τι συμβαίνει. Η ίδια «ρίχνει το γάντι» για μια συλλογική διαδικασία. Μια πρόταση που σίγουρα είναι ενδιαφέρουσα, γόνιμη, προκλητική…

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε από την «Άνεμος Εκδοτική» το πρώτο σας μυθιστόρημα με τίτλο «Γιάνκεα». Τι κρύβεται πίσω από αυτόν τον όμορφο και ευφάνταστο τίτλο, κυρία Σουλελέ;
Το Γιάνκεα είναι ένα αγριολούλουδο, που φυτρώνει μόνο στον Όλυμπο και πουθενά αλλού στον κόσμο. Αποτελεί φυτικό λείψανο από την εποχή των Παγετώνων και συγκαταλέγεται στα προστατευόμενα είδη, διότι είναι σπάνιο. Στο βιβλίο μου το προσεγγίζω ως σύμβολο για καθετί σπάνιο που εμφανίζεται στον δρόμο μας, και είναι επιλογή μας, αν θα σταθούμε να το θαυμάσουμε ή αν θα το προσπεράσουμε αδιάφορα.

Ο ευφυής τίτλος του βιβλίου σας μάς κάνει να θέλουμε να βουτήξουμε κατευθείαν στην ιστορία σας και να γνωρίσουμε τους ήρωές σας. Μπορείτε να μάς σκιαγραφήσετε τις προσωπικότητές τους με τις οποίες ενδεχομένως θα ταυτιστούν πολλοί αναγνώστες σας;
Ο κεντρικός ήρωας είναι ο Ανδρέας. Άνθρωπος λιγομίλητος και μοναχικός. Ξεκίνησε τη ζωή του με όνειρα, που τα είδε στην πορεία να γκρεμίζονται από τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα της εποχής. Η Κατερίνα, η αγαπημένη του, είναι μια κοπέλα μεγαλωμένη σε ένα περιβάλλον πατριαρχικό και αυταρχικό, που καθόρισε την τύχη της και χάραξε, ερήμην της, την πορεία της ζωής της. Ο Γιώργος, παιδικός φίλος και των δύο παραπάνω ηρώων, αντιπροσωπεύει την αισιόδοξη πλευρά της ζωής και στέκεται δίπλα τους σαν φάρος αναμμένος.

Ποιο ήταν το ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του μυθιστορήματος σας;
Η συζήτηση δύο γυναικών μέσα στο μετρό. «Η ζωή μου μοιάζει με βουνό», εξομολογήθηκε η μια, απαριθμώντας τα προβλήματά της, στην άλλη. Είχα σκεφτεί να γράψω ένα βιβλίο με φόντο τον Όλυμπο κι αυτή η κουβέντα πυροδότησε την έμπνευσή μου.

Ενοχές, μυστικά και ψέματα. Αμαρτίες του παρελθόντος και καταδικασμένοι έρωτες. Αποκαλύψεις που συγκλονίζουν. Πόσο εύκολο είναι να σταθεί όρθιος κάποιος απέναντι σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις; Η μοίρα ή οι επιλογές τους καθορίζουν τους ήρωες της ιστορίας σας;
Στην περίπτωση των ηρώων μου, οι επιλογές των άλλων και όχι τόσο της μοίρας καθόρισαν τις ζωές τους. Από εκεί και πέρα, οι χαρακτήρες, οι αντιλήψεις τους για τη ζωή και η ικανότητα του καθενός να προσαρμόζεται στις αλλαγές έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για τη χάραξη της μετέπειτα πορεία τους.

Στη «Γιάνκεα» αναφέρεστε στις δεύτερες ευκαιρίες που πρέπει να δίνουμε σε σημαντικά πρόσωπα στη ζωή μας. Πιστεύετε στις δεύτερες ευκαιρίες, κυρία Σουλελέ;
Αναγνωρίζω στους ανθρώπους το δικαίωμα του λάθους. Όλοι κάνουμε λάθη. Πιστεύω πως πρέπει να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες σε όσους αναγνωρίζουν τα λάθη τους, φροντίζοντας ταυτόχρονα να υπερασπιζόμαστε τα όριά μας. Μέχρι εκεί. Ποτέ τρίτες ευκαιρίες, διότι έτσι τους δίνουμε το δικαίωμα να μας θεωρούν δεδομένους.

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες με τις οποίες αναμετρηθήκατε, ώσπου να ολοκληρώσετε την ιστορία σας;
Η πρώτη δυσκολία είχε να κάνει με την αεικίνητη φύση μου, που με εμπόδιζε συχνά να καθίσω με τις ώρες να γράψω, ακόμη και όταν είχα έμπνευση. Η δεύτερη ήταν η απειρία μου στη συγγραφή μυθιστορήματος. Δούλεψα με υπομονή, επιμονή και έκανα πολλές προσωπικές υπερβάσεις, για να τα καταφέρω.

Κάθε βιβλίο είναι ένας ζωντανός κόσμος. Από τι πρέπει να αποτελείται κατά η γνώμη σας αυτός ο κόσμος και τι είναι αυτό που δεν χωρά μέσα του;
Κάθε βιβλίο είναι ένας ζωντανός κόσμος, που πρέπει να αποτελείται από πληθώρα εικόνων, να συνδιαλέγεται με διαφορετικούς χαρακτήρες και να πάλλεται από όλη την γκάμα των συναισθημάτων. Με όχημα τις λέξεις πρέπει να δημιουργεί εκείνη τη δυναμική, που θα κάνει τον αναγνώστη να μην θέλει να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του. Στα βιβλία δεν χωρά η προχειρότητα τόσο στη συγγραφή, όσο και στη δουλειά που γίνεται από τον εκδοτικό οίκο μέχρι να φτάσει στα χέρια του αναγνωστικού κοινού.

Πώς νιώσατε όταν είδατε το βιβλίο σας στις προθήκες των βιβλιοπωλείων; Ισχύει ότι το πρώτο βιβλίο καταλαμβάνει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του κάθε συγγραφέα;
Ένιωσα χαρά, συγκίνηση και υπερηφάνεια, κυρία Δούλη. Όσο για το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, επιφυλάσσομαι να απαντήσω μετά την έκδοση του δεύτερου βιβλίου μου, για να διασφαλίσω την αντικειμενικότητα της απάντησης.

Έχετε σπουδάσει Παιδαγωγικά, μετεκπαιδευτήκατε στην Ειδική Αγωγή και διδάσκεται ως δασκάλα στη Δημόσια Εκπαίδευση. Παράλληλα, έχετε πολλά ενδιαφέροντα. Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο βίωμα, που ήταν καθοριστικό, για να ασχοληθείτε με τη συγγραφή; Είναι κατά τη γνώμη σας θεραπευτική η γραφή;
Άρχισα να γράφω από την εφηβεία μου. Ερωτήματα, απαντήσεις μέσω συζητήσεων ή αναγνωσμάτων, τα κατέθετα στο χαρτί, και αυτό με βοηθούσε να καταλάβω τον εαυτό μου και τον κόσμο που με περιέβαλλε. Πρόκειται για μια θεραπευτική διαδικασία, που ευνοείται κυρίως από τους δύσκολους καιρούς, τότε που ο άνθρωπος νιώθει περισσότερος ευάλωτος. Με τα χρόνια γίνεται συνήθεια.

Λένε ότι, όταν γράφεις, πρέπει ν’ αφήνεις ένα κομμάτι της ψυχής σου στο χαρτί, αλλιώς ο αναγνώστης δεν θα σε νιώσει. Ποια είναι η δική σας άποψη πάνω σ’ αυτό;
Πριν από την κατάθεση των λέξεων στο χαρτί ο συγγραφέας χρειάζεται να βουτήξει στα λαγούμια της ψυχής του. Δύσκολη η κατάβαση και χρονοβόρα. Καμιά φορά επώδυνη. Είναι αναγκαία όμως για την ανάσυρση εκείνων των εικόνων, που θα αποτελέσουν τα δομικά υλικά για το χτίσιμο της ιστορίας και των χαρακτήρων. Αν είναι πλαισιωμένα από την αλήθεια του συγγραφέα, τότε ο αναγνώστης θα το καταλάβει και θα γίνει μέρος της ιστορίας. Θα ταυτιστεί με τους ήρωες και θα επιχειρήσει να περιπλανηθεί μαζί τους στα δικά του εσωτερικά μονοπάτια.

Αν θα έπρεπε να απομονώσετε μια στιγμή ή ένα γεγονός από τα παιδικά σας χρόνια, που σήμαινε πολλά για την προσωπική σας εξέλιξη, ποιο θα ήταν αυτό;
Τα ταξίδια με τους γονείς μου και μάλιστα με μέσα πενιχρά. Ένα φιατάκι για τη μετακίνηση, ελεύθερο ή οργανωμένο κάμπινγκ για τη διανυκτέρευση και πολλή περιπλάνηση σε φανερά ή κρυμμένα τοπία, ήταν αρκετά για να μου μπολιάσουν το μικρόβιο του ταξιδευτή, που τροφοδοτεί μέχρι σήμερα τις σκέψεις μου με ιδέες.

Η εποχή μας κατά τη γνώμη σας είναι μυθιστορηματική; Πιστεύετε ότι στην Ελλάδα του 2021 υπάρχει χώρος για νέους συγγραφείς, κυρία Σουλελέ;
Πάντα υπάρχει χώρος για νέους συγγραφείς. Ειδικά αυτή την εποχή, που μας δίνει άφθονο υλικό να εμπνευστούμε και τον χρόνο να γράψουμε, καθώς περιορίζονται άλλες δραστηριότητες.

ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Η Χριστίνα Σουλελέ γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε παιδαγωγικά, μετεκπαιδεύτηκε στην Ειδική Αγωγή και υπηρετεί ως δασκάλα Ειδικής Αγωγής στη δημόσια εκπαίδευση. Αγαπά τα ταξίδια, την ορειβασία, το διάβασμα και το θέατρο.

Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί στον ιστότοπο «τοβιβλίο.net» και σε άλλες λογοτεχνικές ιστοσελίδες, ενώ έχουν συμπεριληφθεί και σε συλλογικές εκδόσεις. Το 2019, δημοσιεύτηκε η συλλογή διηγημάτων της «Ο ανάποδος καθρέφτης», με τη μορφή e-book, από τις εκδόσεις «το βιβλίο.». Συμμετοχές με έργα της υπάρχουν σε καλλιτεχνικά ημερολόγια και ανθολόγια ποίησης.

Έχει βραβευτεί με έπαινο παραμυθιού από τον 16ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Εταιρείας Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου για το παραμύθι της «Ο Πλόκο του βυθού».

Το «Γιάνκεα», που κυκλοφορεί από την Άνεμος Εκδοτική, είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 19-2-2021.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ