Τον θεωρώ έναν από τους χαρισματικότερους συγγραφείς της γενιάς του, γεμάτο αρετές και δυνατότητες. Η πένα του έχει πάντα μια ζέση και μεταφέρει μια τρυφερότητα στα βιβλία του.
Πρόκειται για έναν ιδιαζόντως ξεχωριστό συγγραφέα, που διδάσκει, ψάχνει και ψάχνεται.
Η γραφή του έχει χάρη, αληθινή, βαθιά και ποιητική. Σοβαρός και επίμονος, ακολουθεί την συγγραφή πιστά και ανυπόκριτα τριάντα εννέα συναπτά έτη.
Με βλέμμα αεικίνητο, με αφοσίωση στην ουσία ο Άρης Σφακιανάκης δίνεται σε ό,τι κάνει. Η γραφή του εκφράζει πάθος, πραγματικές συναισθηματικές ρωγμές, ελευθερία και ζωτικότητα.
Πρόκειται για έναν εξαιρετικό επαγγελματία. Δεν είναι μόνο η άψογη τεχνική του κατάρτιση, το ταλέντο του και οι χιλιάδες ώρες εξάσκησης που έχει αφιερώσει στη συγγραφή, είναι και η μεταδοτικότητά του, η καλοσύνη του και η καλλιέργειά του, που τον κάνουν ξεχωριστό.
Η ευγένειά του, η ευσυνειδησία του και η επικοινωνία του με τους αναγνώστες είναι μερικές μόνο από τις αρετές του, που ακτινοβολεί από φαντασία και ευαισθησία και αποτελεί πλέον ένα αδρό και χυμώδες βλαστάρι της λογοτεχνίας μας.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κέδρος» το βιβλίο σας με τίτλο «Η σκιά του Κυβερνήτη». Θα θέλατε να μας μιλήσετε για το νέο σας βιβλίο, κύριε Σφακιανάκη; Πώς προέκυψε αυτή η ιστορία;
Όταν, χάρη σε μια ευτυχή σύμπτωση, άρχισα να διαβάζω –κάπως αργά, είναι η αλήθεια- τα πεπραγμένα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από τους ίδιους εκείνους ανθρώπους που έκαναν τον Αγώνα κι ύστερα μίλησαν γι΄ αυτόν, μου δημιουργήθηκε έντονα η ανάγκη να μιλήσω κι εγώ με τη σειρά μου για κάποια από τα γεγονότα εκείνης της εποχής. Το έκανα μέσα από την φόρμα του μυθιστορήματος, ώστε η γνώση που προσφέρεται να είναι πιο γλυκιά στον αναγνώστη – άρα εθιστική.
Σας ενδιαφέρει να αφηγηθείτε μια ιστορία ή το πώς θα αφηγηθείτε μια ιστορία;
Και τα δύο, κυρία Δούλη. Εξάλλου, είναι αλληλένδετα. Αν η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα από μόνη της, γίνεται ακόμη πιο συναρπαστική από τη γλώσσα –τον τρόπο- του αφηγητή.
Τι πρέπει να έχει μια ιστορία, για να γίνει μυθιστορηματικά η ιστορία σας;
Πρέπει να έχει ενδιαφέρον για εμένα τον ίδιο, ώστε να μπορέσει να με τυλίξει στα δίχτυα της, δίχτυα που στη συνέχεια θα χρειαστεί να ξετυλίξω εγώ ο ίδιος, για να φανεί τι λογής οψάρια θα έρθουν στο φως.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;
Η δυσκολία έγκειται στο να πείσω τον εαυτό μου να καθίσει στο γραφείο και να αρχίσει το κοπιώδες έργο της συγγραφής, που ενόψει της λευκής πρώτης σελίδας φαίνεται τιτάνιο. Αλλά, ως γνωστόν, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός…
Ο αναγνώστης σάς ενδιαφέρει κατά τη διάρκεια της συγγραφής ή είναι κάτι που σκέφτεστε αφού όλα τελειώσουν και το έργο πάρει τον δρόμο της έκδοσης;
Αν σκεφτόμουν τον αναγνώστη, θα είχα αποφύγει πολλές κακοτοπιές που έκαναν έξαλλες κάποιες γυναίκες αναγνώστριες, οι οποίες ανερυθρίαστα έφτασαν –ποιον, εμένα!- να κατηγορήσουν για μισογυνισμό. Αν σκέφτομαι κάποιον αναγνώστη, αυτός ο αναγνώστης είμαι εγώ. Διότι, όταν θα έρθει η ώρα των διορθώσεων, τον εαυτό μου θα έχω να αντικρύσω ως έσχατο κριτή όσων έχω γράψει.
Το οικογενειακό και εργασιακό σας περιβάλλον, οι σπουδές σας και τα βιώματά σας πώς επηρέασαν τη συγγραφική σας ταυτότητα, κύριε Σφακιανάκη;
Όλα αυτά επηρεάζουν – δεν γεννηθήκαμε σε κώδωνα σιγής. Ο πρώτος μου έρωτας με οδήγησε να γράψω τον «Τρόμο του κενού». Ο γάμος μου έφερε το «Δεν ήξερες… δεν ρώταγες!» Το facebook το «Ου μπλέξεις». Οι σχέσεις μου με παντρεμένες με έκαναν να γράψω τις «Παντρεμένες». Κι όταν βαρέθηκα να γράφω τις περιπέτειές μου, ξεκίνησα το ιστορικό μυθιστόρημα. Κι έτσι, προέκυψε πρώτα η «Έξοδος» που έχει να κάνει με την Έξοδο του Μεσολογγίου, και τώρα «Η σκιά του Κυβερνήτη» που αφορά στον Καποδίστρια.
Τα δύο βιβλία που αναφέρατε τελευταία, «Η σκιά του Κυβερνήτη» και «Έξοδος», που κυκλοφόρησε το 2016, σηματοδοτούν τη στροφή σας, όπως σημειώσατε, στο ιστορικό μυθιστόρημα. Τι σας ώθησε σ’ αυτή τη στροφή και κατά πόσο μπορούμε να μιλάμε για μια ολοκληρωτική στροφή στο ιστορικό μυθιστόρημα;
Όπως προανέφερα, είχα πλέον εξαντλήσει τις προσωπικές μου περιπέτειες και αποφάσισα να στραφώ σε άλλα πρόσωπα. Σε πρόσωπα που έδωσαν την ευκαιρία στο νέο ελληνικό κράτος να σχηματιστεί.
Γιατί επιλέξατε να γράψετε την ιστορική βιογραφία του Ιωάννη Καποδίστρια;
Επειδή πιστεύω ότι ο ίδιος είναι παράδειγμα προς μίμηση από την πολιτική ελίτ του τόπου, κι επειδή η ιστορία του θα μπορούσε να διδάξει πολλά στους Έλληνες για τον εαυτό τους.
Ποια πτυχή της προσωπικότητάς του, πιστεύετε ότι ήταν η «αχίλλειος πτέρνα» του Κυβερνήτη;
Η πίστη του στους Έλληνες.
Ένας συγγραφέας είναι ισχυρός ή ανίσχυρος κατά την άποψή σας, κύριε Σφακιανάκη;
Εξαρτάται από το πόσο ευρύ είναι το κοινό του. Όσο περισσότεροι τον διαβάζουν, όσους περισσότερους μπορεί να επηρεάσει, τόσο μεγαλύτερη είναι η δύναμή του.
Σε ποιους συγγραφείς και ποιες ιστορίες αναζητάτε εσείς την ανάπαυση; Υπάρχουν κείμενα που λειτουργούν για εσάς σαν παρηγοριά;
Αγαπώ τους Ρώσους κλασικούς, τους Αμερικάνους φυσικά και λατρεύω τους Ιάπωνες σε σημείο που να πιστεύω ότι σε κάποια προηγούμενη ζωή μου θα ήμουν σχιστομάτης.
Τον Οκτώβριο του 2013 με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου σας «Παντρεμένες» από τις εκδόσεις «Κέδρος» μού παραχωρήσατε την πρώτη σας συνέντευξη στην Εφημερίδα «Τα Μετέωρα». Τι έχει αλλάξει στη ζωή και στη γραφή σας έξι χρόνια μετά, κύριε Σφακιανάκη;
Έγινα μονογαμικός.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Άρης Σφακιανάκης γεννήθηκε το 1958 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα. Το πρώτο του βιβλίο με διηγήματα, Όταν βρέχει και φοράς παπούτσια κόλετζ, κυκλοφόρησε το 1981 από τις εκδόσεις Κέδρος.
Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του: Οι παράξενες συνήθειες της οικογένειας Μόρφη (1984), Ο τρόμος του κενού (1990), Η νόσος των κινέζικων εστιατορίων (1993), Δεν ήξερες… δεν ρώταγες! (1998).
Το 2002 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα με τίτλο Μπέιμπι Σίτινγκ. Ακολούθησαν τα βιβλία: Το περσικό φιλί (2004), Μητροπόλεις, ιστορίες, παράδεισοι (Ελληνικά Γράμματα, 2006) Η μοναξιά δεν μου ταιριάζει (2008), Ου μπλέξεις (2011), Παντρεμένες (2013), Έξοδος (2016) και Η σκιά του Κυβερνήτη (2019).
Έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση και το σενάριο.
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 17 Ιανουαρίου 2020.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
