Η λογοτεχνία μπορεί να ασκήσει σημαντική επίδραση στη σχέση ενός ανθρώπου με την πραγματικότητα. Για την Έλενα Γκίκα-Πετρουλάκη κάθε βιβλίο που διαβάζουμε είναι μια καινούρια, μοναδική εμπειρία. Κι απ’ τις εμπειρίες μαθαίνουμε, όπως η ίδια σημειώνει, και όταν πραγματικά μαθαίνουμε, αλλάζουμε, εξελισσόμαστε και προοδεύουμε.
Εκείνη γράφει, διότι νιώθει την ανάγκη να εκφράσει κάτι πολύ προσωπικό και πολύ συγκεκριμένο. Επιθυμεί με όλη της την ψυχή αυτό να είναι κι ό,τι επιθυμούν οι αναγνώστες της να διαβάσουν στο βιβλίο της, διότι το ζητούμενο για την ίδια δεν είναι να γράφεις αυτό που αρέσει, αλλά να αρέσει αυτό που γράφεις.
Πιστεύει ακόμη ότι το πεπρωμένο δεν είναι παρά το κάλεσμα της ψυχής μας, για να υψωθούμε πάνω και πέρα απ’ τα όρια μας. Κατά την άποψή της κάποιες φορές το καταφέρνουμε, κάποιες άλλες όχι, αλλά στο τέλος της μέρας, αυτό είναι το μόνο ζητούμενο για όλους μας: να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και «να μετακινήσουμε τα άστρα μας».
Η ΣΥΝΕΝΕΤΥΞΗ
«Καθρέφτες και είδωλα» τιτλοφορείται το πρώτο σας βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Ποιες ήταν οι πηγές της έμπνευσής σας, που σας οδήγησαν στη συγγραφή του;
Οι σχέσεις που αναπτύσσονται μέσα σε μια οικογένεια, κυρία Δούλη. Σχέσεις που μπορεί να είναι δημιουργικές, ζωογόνες ή και συντριπτικά καταστροφικές. Σχέσεις που στο τέλος πάντα επικαλύπτονται από την πιο κομβική, την πιο καθοριστική απ’ όλες: τη σχέση μητέρας και παιδιού.
Έχετε σημαντικές σπουδές στη Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων και μέχρι σήμερα εργάζεστε ως Διευθύντρια Ανθρώπινου δυναμικού σε μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα της χώρας μας. Πότε νοιώσατε πρώτη φορά την ανάγκη να εκφράσετε όλα όσα νοιώθετε μέσω της γραφής;
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, θα μπορούσα να πω πως πρώτα έμαθα να διαβάζω και να γράφω και μετά να μιλάω. Νομίζω πως δεν θα βρείτε εύκολα λευκό χαρτί στον χώρο που εργάζομαι και κινούμαι. Από τα περιθώρια των βιβλίων που διαβάζω έως τα πακέτα των τσιγάρων μου, παντού υπάρχει κάποια σκέψη, ένας στίχος, μια περιγραφή… Μου αρέσει ο γραπτός λόγος. Το γραπτό μένει. Όσο αμφίσημο ή πολυεπίπεδο και να είναι ένα γραπτό κείμενο, παραμένει πάντα συμπαγές. Η σκέψη που έχει γραφεί έχει υπόσταση. Κι αν έχει και την τύχη να διαβαστεί και από τρίτα μάτια, αποκτά πνοή, ζωντανεύει.
Πώς αισθανθήκατε όταν πιάσατε στα χέρια σας το πρώτο σας βιβλίο και όταν το είδατε στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, κυρία Πετρουλάκη;
Αποσβολωμένη! Ήταν απ’ τις λίγες στιγμές στη ζωή μου που σώπασε το μυαλό μου. Κι αμέσως μετά ένιωσα απέραντη ευγνωμοσύνη για κάθε εμπειρία, καλή ή κακή, που συνέβαλε στη συγγραφή του. Για όλους εκείνους που με στήριξαν, για να το ολοκληρώσω. Τον άντρα της ζωής μου, τα αδέλφια μου, τις φίλες μου. Για την ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός, που με εμπιστεύτηκαν και που εργάστηκαν για όλα όσα χρειάζεται να γίνουν μέχρι να έρθει ένα βιβλίο στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Ένιωσα απερίγραπτη ευγνωμοσύνη. Και νομίζω πως κανένα άλλο συναίσθημα δεν προσομοιάζει πιο πολύ στην ευτυχία.
Στο βιβλίο σας περιγράφετε με γλαφυρό τρόπο τη ζωή της κεντρικής σας ηρωίδας, της Στέλλας, η οποία βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής και καταφεύγει σε μια επώδυνη εσωτερική ενδοσκόπηση μιας ζωής που το πεπρωμένο πέφτει πάνω της με μανία. Ποια είναι η γνώμη σας για την επίδραση του πεπρωμένου στη ζωή του κάθε ανθρώπου;
Πιστεύω ότι το πεπρωμένο δεν είναι άλλο παρά το κάλεσμα της ψυχής μας, για να υψωθούμε πάνω και πέρα απ’ τα όρια μας. Κάποιες φορές το καταφέρνουμε, κάποιες όχι, αλλά στο τέλος της μέρας αυτό είναι το μόνο ζητούμενο: να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας, «να μετακινήσουμε τα άστρα μας».
Αμαρτίες του παρελθόντος. Ενοχές, μυστικά και ψέματα. Αποκαλύψεις που συγκλονίζουν. Πόσο εύκολο είναι να σταθεί όρθιος κάποιος απέναντι σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις;
Καθόλου εύκολο, κυρία Δούλη. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν οι αποκαλύψεις έχουν να κάνουν με εμάς τους ίδιους, με τις δικές μας αμαρτίες και ενοχές ή με τις αμαρτίες και ενοχές όσων αγαπάμε πραγματικά. Για να σταθείς όρθιος, είτε όταν αποκαλύπτεις τα πιο σκοτεινά σου μυστικά είτε όταν σου αποκαλύπτονται οι κρυφές πτυχές των αγαπημένων σου, πρέπει να διαθέτεις τόλμη, αγάπη και ικανότητα συγχώρεσης.
Ποια επίθετα θα χρησιμοποιούσατε για να μας περιγράψετε το «Καθρέφτες και είδωλα»;
Είναι ένα μυθιστόρημα με γρήγορη πλοκή και πολλές ανατροπές. Πάνω από όλα όμως είναι μια κατάθεση ψυχής και ένας φόρος τιμής στη μητρική αγάπη, την αυτοθυσία και τη δικαιοσύνη.
Τι πρέπει να έχει ένας ήρωας για να γίνει ήρωάς σας και μια ιστορία για να γίνει η ιστορία σας, κυρία Πετρουλάκη;
Πρέπει να με κάνουν να νιώσω ότι ταξιδεύοντας μαζί τους και ταυτόχρονα εξερευνώντας τους θα πάω ένα βήμα παραπέρα. Πρέπει να αγγίξουν την ψυχή μου, να με πείσουν πως έχουν κάποια σημαντική και ουσιαστική αλήθεια να πουν.
Πιστεύετε ότι στην Ελλάδα του 2019 υπάρχει χώρος για νέους συγγραφείς;
Πιστεύω ότι στην Ελλάδα του 2019, υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι νέοι συγγραφείς. Και αφού υπάρχουν οι συγγραφείς, είναι καλό για όλους μας να βρεθεί και ο χώρος. Έστω και αν τα βιβλία είναι δυσανάλογα περισσότερα από τους διαθέσιμους αναγνώστες, εφόσον πληθαίνουν, σημαίνει κάτι, δείχνει μια θετική τάση.
Όταν γράφετε, έχετε στο μυαλό σας τους αναγνώστες; Σάς επηρεάζουν τα «θέλω» τους;
Γράφω, διότι νιώθω την ανάγκη να εκφράσω κάτι πολύ προσωπικό και πολύ συγκεκριμένο. Θα ήθελα με όλη μου την ψυχή αυτό το κάτι να είναι αυτό που θέλουν και οι αναγνώστες να διαβάσουν, αλλά το αντίθετο δεν θα είχε νόημα. Το ζητούμενο δεν είναι να γράφεις αυτό που αρέσει, αλλά να αρέσει αυτό που γράφεις…
Στην εποχή μας ένας συγγραφέας μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για τους νέους, κυρία Πετρουλάκη;
Νομίζω ότι για τους νέους η εικόνα έχει κλέψει την παράσταση από τις λέξεις, κυρία Δούλη. Και μόνο ότι έχουν επινοήσει δεκάδες emoticons, για να περιγράφουν τα συναισθήματά τους, δείχνει πολλά. Δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό, αλλά είναι μια πραγματικότητα. Όπως και να έχει όμως, είτε είμαστε συγγραφείς είτε όχι, έχουμε χρέος να προσπαθούμε να αποτελούμε σωστά πρότυπα για τους νεότερους, άσχετα με το αν αυτοί θα μας ακολουθήσουν ή αν θα εμπνευστούν από εμάς. Κι επειδή το «σωστό πρότυπο» είναι μια πολύ σχετική έννοια, διευκρινίζω πως αναφέρομαι στην ειλικρίνεια, την εντιμότητα, την ψυχική ευγένεια και την αγάπη προς τους άλλους.
Θα θέλατε να δώσετε ένα μήνυμα σε όσους δεν διαβάζουν λογοτεχνία, προκειμένου αυτό το μήνυμα να τους προτρέψει να έρθουν σε επαφή με τον μαγικό κόσμο του βιβλίου;
Κάθε μέρα ξοδεύουμε 86.400 δευτερόλεπτα σε διάφορα πράγματα. Στη δουλειά, στον ύπνο, στα socialmedia… Πιστεύω ότι υπάρχουν μόνο δύο ασχολίες που πραγματικά αξίζουν το κάθε δευτερόλεπτο που θα ξοδέψουμε γι’ αυτές: Τα ταξίδια και τα βιβλία. Διότι κάθε ταξίδι που θα κάνουμε και κάθε βιβλίο που θα διαβάσουμε είναι μια καινούρια, μοναδική εμπειρία. Απ’ τις εμπειρίες μαθαίνουμε. Κι όταν πραγματικά μαθαίνουμε, αλλάζουμε, εξελισσόμαστε. Και πιστεύω ότι αυτό και μόνο αυτό έχει νόημα τελικά.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Γεννήθηκε το 1973. Σπούδασε αρχικά Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων, στη συνέχεια Πολιτικές Επιστήμες και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού, ενώ συνεχίζει τις σπουδές της φοιτώντας στη Νομική Σχολή Αθηνών.
Εργάστηκε σε μεγάλες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ως διοικητικό στέλεχος και από το 2009 έχει τη θέση της Διευθύντριας Ανθρώπινου Δυναμικού στο ξενοδοχειακό συγκρότημα Costa Navarino. Έχει ζήσει σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και ταξιδεύει συχνά. Τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στην πόλη της Μεσσήνης με τον σύζυγο της και τα δυο παιδιά τους.
Γράφει ερασιτεχνικά από τα μαθητικά της χρόνια, κυρίως διηγήματα, μονόπρακτα θεατρικά έργα και ποιήματα. Το μυθιστόρημα «Καθρέφτες και είδωλα» είναι το πρώτο της βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ψυχογιός».
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 11 Ιανουαρίου 2019.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
