Η Ο.Λ.Κ. εξερεύνησε τις όμορφες περιοχές των Μετεώρων

Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ

Σήμερα Κυριακή 15 Απριλίου 2018 στις 11.00 το πρωί η Ορειβατική Λέσχη Καλαμπάκας διοργάνωσε μία ακόμα πεζοπορία σε πανέμορφες και άγνωστες σε πολλούς, περιοχές των Μετεώρων.

Η μάζωξη έγινε κάτω από την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά και συντονιστής ήταν ο Δημήτριος Ζήνδρος.

Στην αρχή ακολουθήσαμε βορειοδυτική πορεία, περνώντας από χωράφια Καστρακινών που τώρα τα εγκατέλειψαν, και απολαμβάνοντας τους πανέμορφους σχηματισμούς των βράχων. Μετά από μικρή ανοδική πορεία ανάμεσα σε πουρνάρια και βελανιδιές (δρυς) φτάσαμε στην «Πέτρα που κρένει». Φαίνεται πως θα είχε θυμώσει η πέτρα, και δεν απαντούσε στις φωνές μας.

Συνεχίσαμε να βαδίζουμε πάντα σε δάσος βελανιδιάς που τα νέα φύλλα είχαν ανοιχτό πράσινο χρώμα. Τα πουλάκια κελαηδούσαν υπέροχα σαν να μας υποδέχονταν και τα ανθισμένα αγριολούλουδα έκαναν πιο όμορφο το πράσινο χαλί της γης. Φτάσαμε στο «Ρουξιόρι», ένα παλιό οικισμό του Καστρακίου. Εκεί είδαμε και μια τοιχογραφία που σε λίγο δεν θα υπάρχει. Δεν ενδιαφέρθηκε κανείς…

Μετά τον Τρανό (Μεγάλο) Λάκκο, όπου οι γυναίκες έπλεναν τα ρούχα, ανηφορίσαμε για το «Στοιχειό», μια μεγάλη διαμπερή στο βράχο σπηλιά. Πριν από αυτό συναντήσαμε ένα ήμερο πουλάρι. Συνεχίζοντας, αφού βρήκαμε ένα φιδάκι, θα το έστειλε ο Δράκος, περάσαμε σε δυο σημεία από στενά περάσματα βράχων και φτάσαμε πίσω από τον Άγιο Δημήτριο το ορμητήριο του Παπα-Θύμιου Βλαχάβα. Εκεί καθίσαμε να ξεκουραστούμε και να φάμε κάτι. Δυο νεαροί καθάριζαν το μονοπάτι από Μεγάλο Μετέωρο έως το άγαλμα του Βλαχάβα.

Συνεχίζοντας την πεζοπορία προς το άγαλμα είδαμε έναν ασβό νεκρό, ίσως από ντουφέκι ανθρώπου, και μια γούρνα με νερό. Σ’ αυτή κάνουν μπάνιο τα αγριογούρουνα της περιοχής.

Στο άγαλμα του Καπετάνιου που στέκει αγέρωχος με το γιαταγάνι στη μέση σταθήκαμε για λίγο. Απέναντι είδαμε την Ιερά Μονή της Υπαπαντής.

Ακολουθώντας άλλη διαδρομή φτάσαμε στο εικόνισμα του Αγίου Αθανασίου στο «Ρουξιόρι» κι από εκεί στον Άγιο Νικόλαο Αναπαυσά.

Ήταν μια όμορφη και σχεδόν ομαλή πεζοπορία διάρκειας 3,5 ωρών περίπου, με τα χασομέρια, που ευχαρίστησε όσους την έκαναν για πρώτη φορά, και ήταν αρκετοί αυτοί, ντόπιοι αλλά και από άλλες περιοχές.

Πάντα ψηλά!