Πληρέστερο πλέγμα προστασίας στα μέλη οικογενειών των θυμάτων στρατιωτικών ζητά ο Στ. Κουκουράβας

Με επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ. ο Στέφανος Κουκουράβας τονίζει ότι το πρόσφατο γεγονός της απώλειας ενός γενναίου πιλότου, του Σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου, ο οποίος πλέον ανήκει στο Πάνθεο των Ηρώων, πρέπει να αποτελέσει αιτία και αφορμή για την επίλυση της απαίτησης παροχής ενός πληρέστερου πλέγματος προστασίας στα μέλη οικογενειών των θυμάτων στρατιωτικών (οι οποίοι απεβίωσαν ή τραυματίστηκαν σοβαρά κατά την εκτέλεση του καθήκοντος), ως ελάχιστη ηθική υποχρέωση έναντι της προσφοράς τους προς την πατρίδα και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.

Η επιστολή του έχει ως εξής:

Καλαμπάκα, 15 Απριλίου 2018

ΠΡΟΣ : Επγό (ΥΔΚ) Δημήτριο Ρώτα
ΠΡΟΕΔΡΟ (Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ)

ΚΟΙΝ. : Περιφερειακές Ενώσεις Στρατιωτικών
ΜΜΕ – Στρατιωτικοί Συντάκτες

ΘΕΜΑ : Δημοσιονομική Πολιτική

Κύριε Πρόεδρε,

Σκοπός της παρούσας επιστολής, είναι η παράθεση ορισμένων σκέψεων σχετικά με την απαίτηση παροχής πληρέστερου πλέγματος προστασίας στα μέλη οικογενειών των θυμάτων στρατιωτικών (οι οποίοι απεβίωσαν ή τραυματίστηκαν σοβαρά κατά την εκτέλεση του καθήκοντος), ως ελάχιστη ηθική υποχρέωση έναντι της προσφοράς τους προς την πατρίδα και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.

Τα στελέχη των Ε.Δ καθημερινά επί 24 ώρες το 24ωρο, αδιαλείπτως, εκτελούν τα καθήκοντα τους, ως δύναμη ασφάλειας και αποτροπής για τη διαφύλαξη της εθνικής ακεραιότητας και της εδαφικής ανεξαρτησίας της χώρας μας. Οι δύσκολες συνθήκες εργασίας και ο αυξημένος δείκτης επικινδυνότητας των αποστολών που αναλαμβάνονται εξ’ αντικειμένου, είναι πανθομολογούμενες και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Η Πολιτεία οφείλει λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω παραμέτρους να εξασφαλίσει, κατ’ ελάχιστο, τις συνθήκες εκείνες που θα εμπεδώσουν το αίσθημα της ασφάλειας στα μέλη των οικογενειών τους, προκειμένου τα στελέχη των Ε.Δ να μπορούν πλέον να αφοσιωθούν απερίσπαστα στην εκτέλεση της αποστολής τους.

Σας γνωρίζω ότι, με την παρ. 4 άρθρο 7 του Ν.1339/1983, όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 3 του άρθρου 5 του Ν.2452/1996, η Πολιτεία έκτοτε είχε λάβει ευεργετικού χαρακτήρα μέτρα για την στήριξη της οικογένειας στρατιωτικού, ο οποίος απεβίωσε, κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας, διά της πρόσληψης στο Δημόσιο συγγενικού προσώπου του παθόντος. Με την παραπάνω διάταξη λαμβάνονταν μέριμνα για την βιοποριστική εξασφάλιση του/της συζύγου ή τουλάχιστον ενός στενού συγγενικού προσώπου του εκλιπόντος, εφόσον ο τελευταίος απεβίωσε «κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και ένεκα αυτής». Πρόθεση του νομοθέτη ήταν να παράσχει μια πρόσθετη θε¬σμική εγγύηση για την αποτελε¬σματική εκπλήρωση των καθη¬κόντων των στρατιωτικών, ενισχύοντας το ηθικό και αυξάνοντας την επιχειρησιακή ικανότητα και το αξιό¬μαχο των ΕΔ.

Δυστυχώς όμως, οι ως άνω ευεργετικές διατάξεις, η ελάχιστη αναγνώριση και ανταπόδοση της ύψιστης προσφοράς προς την πατρίδα, σήμερα πλέον δεν υλοποιούνται πλήρως και σε όση έκταση απαιτείται, διότι σύμφωνα με την παρ. 1, άρθρ. 33 του Ν.4305/2014, περί της κατάργησης προσωποπαγών θέσεων στο Δημόσιο, ορίζεται ρητά ότι:

1. Δεν επιτρέπεται ο διορισμός/πρόσληψη προσωπικού, μόνιμου ή με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, στις δημόσιες υπηρεσίες, στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και στους Ο.Τ.Α. α` και β` βαθμού, εφόσον στον οικείο φορέα δεν υφίσταται αντίστοιχη κενή οργανική θέση……».

Το παραπάνω γεγονός δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση ή εξαίρεση του κανόνα. Πολλάκις τα τελευταία χρόνια αρκετές νομοθετικές παρεμβάσεις γίνονται πρόχειρα και αποσπασματικά, δημιουργώντας εκ παραδρομής μη επιθυμητά τετελεσμένα, ενίοτε και αδικίες, διότι εξαιτίας αβλεψίας του νομοθέτη δεν παράγεται «δίκαιο αποτέλεσμα», καθόσον ορισμένες διατάξεις προσκρούουν στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο ή ακόμη – ακόμη προσκρούουν σε συνταγματικές επιταγές, αναφορικά με τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Η κυβέρνηση, δια του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, είχε δεσμευθεί με έγγραφο του ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων (10-4-16), για την εξαίρεση συγγενών των παθόντων στρατιωτικών από τις ανωτέρω διατάξεις, καθόσον είναι προφανής και αδιαμφισβήτητη η ηθική υποχρέωση που επιβάλλει την απρόσκοπτη αξιοποίηση των ευεργετικών μέτρων της παρ. 3 του άρθρου 5 του Ν.2452/1996.

Κύριε Πρόεδρε,

Η Πολιτεία έχει ελάχιστο ηθικό χρέος να αφουγκραστεί την αγωνία δεκάδων χιλιάδων οικογενειών στρατιωτικών, αίροντας το αίσθημα περιφρόνησης και απαξίωσης έναντι όσων απεβίωσαν ή τραυματίστηκαν σοβαρά εν ώρα υπηρεσίας, με αποτέλεσμα να αδυνατούν πλέον να εργαστούν. Η προσφορά των προαναφερθέντων, αναγνωρίζεται όταν αποδίδεται στα συγγενικά τους πρόσωπα η προσήκουσα τιμή και παρέχεται σε αυτά ένα ικανοποιητικό πλέγμα κοινωνικής προστασίας. Κατ’ αυτό τον τρόπο, αναγνωρίζονται εμπράκτως οι διαχρονικές αξίες με τις οποίες γαλουχήθηκαν τα στελέχη των Ε.Δ, τα οποία είναι αναγκαίο όσο ποτέ να νιώσουν υπερήφανα μέλη μιας ευνομούμενης Πολιτείας, η οποία οφείλει να διέπεται από τις αρχές και τις αξίες της κοινωνικής προστασίας και πρόνοιας.

Οι Περιφερειακές Ενώσεις Στρατιωτικών και λοιποί αποδέκτες, στους οποίους κοινοποιείται η παρούσα, παρακαλούνται για την ενημέρωσή τους και κατά την κρίση τους ενέργειες.

Εν κατακλείδι, για να συνεχίσουν οι Ε.Δ να απαντούν καίρια και αποτελεσματικά στις εντεινόμενες κραυγές προκλήσεων και αμφισβήτησης της εθνικής μας κυριαρχίας, απαιτείται εξασφάλιση και βελτίωση των συστατικών μαχητικής ισχύος των Ε.Δ, με το φρόνημα και το ηθικό του προσωπικού να αποτελούν την πλέον σημαντική παράμετρο.