Απόλλων Σκαμπαβίας: «Ολάκερη η ζωή μας είναι ένα ρίσκο κι ένα θαύμα»

- ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ -

Γράφει από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Οι ιστορίες που ήθελε να αφηγηθεί ήταν εκείνες που τον οδήγησαν αβίαστα στη συγγραφή μυθιστορημάτων, καθώς είχαν περισσότερη έκταση και βάθος, γι’ αυτό και η συγγραφή τους τον γεμίζει περισσότερο.

Τον γοητεύει το γεγονός ότι οι χάρτινοι ήρωές του δεν θεωρούν τίποτε δεδομένο στη ζωή τους, διότι έχουν συμβιβαστεί με το παρελθόν τους και δεν μπορούν να το αλλάξουν. Και διότι έχουν μέσα τους μια τεράστια δύναμη που αποτελεί έμπνευση για τον καθένα μας ξεχωριστά και επιθυμούν και μάχονται να βγουν από το σκοτάδι.

Ο Απόλλωνας Σκαμπαβιάς έχει για όπλα του μια στέρεη και δυνατή παιδεία, τη διάθεσή του για αναζήτηση και την πίστη του στην εσωτερική μας δύναμη και θέλησή και γι’ αυτό έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να κεντρίσει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού. Η αγάπη του για τη συγγραφή και την προώθηση της φιλαναγνωσίας έχει την αφετηρία της στα παιδικά του χρόνια και ήταν ξαφνική, όπως συμβαίνει με όλους τους μεγάλους έρωτες.

Πρόκειται για έναν άνθρωπο βαθυστόχαστο, που τού αρέσει να σπουδάζει αενάως και να εξελίσσεται, επιλέγει να διδάσκεται από τη χαρά του, την απελπισία του, τον πόνο του, την αισιοδοξία του, τα όνειρά του, κυρίως όμως από την ήττα του. Αξία γι’ εκείνον έχουν η παρατήρηση, και η αγάπη για καθετί με το οποίο καταπιάνεται.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά σας με τίτλο «Στο σκοτάδι κράτα με», το οποίο είναι το πρώτο σας βιβλίο που εκδίδεται από τις εκδόσεις «Κάκτος». Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που ακροβατεί ανάμεσα στην αλήθεια και στην παράνοια, στον έρωτα και στον θάνατο, στην παρανομία και στον φόβο. Σε ποιο βαθμό χρειάστηκε να επινοήσετε πράγματα και καταστάσεις, κύριε Σκαμπαβία;
Ολόκληρο το μυθιστόρημα είναι μια επινόηση. Η ιστορία που αφηγούμαι δεν βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Ο κεντρικός ήρωας, ο Αλέξανδρος, θα κληθεί να έρθει αντιμέτωπος με τις πιο φριχτές και συνάμα πιο σκοτεινές πτυχές των ανθρώπων. Συγκεκριμένα, όταν ο ίδιος και ο δίδυμος αδελφός του ήταν νήπια, ο πατέρας τους, που είναι πασίγνωστος ψυχίατρος, εξέδωσε ένα βιβλίο που βασίζεται στην ψυχολογία των δίδυμων παιδιών του, φωτογραφίζοντας τον Αλέξανδρο ως ψυχικά διαταραγμένο και άκρως επικίνδυνο. Τα όρια ανάμεσα στην ψευδαίσθηση και στην πραγματικότητα, όπως για τον Αλέξανδρο έτσι και για τον αναγνώστη, μπερδεύονται. Η διαχωριστή γραμμή παύει να υφίσταται. Αυτό που θεωρεί ο αναγνώστης δεδομένη λύση δεν είναι παρά η αρχή ενός επόμενου γρίφου.

Από τις Πολιτικές Επιστήμες, την ποίηση, τα θεατρικά έργα και τα πεζογραφήματα περάσατε στη συγγραφή μυθιστορημάτων, στην αφήγηση μόνο με λέξεις. Πώς έγινε αυτή η μετάβαση;
Γράφω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Οι ιστορίες που ήθελα να αφηγηθώ ήταν εκείνες που οδήγησαν αβίαστα στη συγγραφή μυθιστορημάτων, καθώς είχαν περισσότερη έκταση και βάθος. Και έχω την αίσθηση ότι η συγγραφή μυθιστορημάτων με γεμίζει περισσότερο, καθώς «μπαίνω στα παπούτσια» των ηρώων μου, προβληματίζομαι μαζί τους, ερμηνεύω τα συναισθήματά τους και γενικότερα, μέσα απ’ τους χάρτινους ήρωές μου γίνομαι κι εγώ καλύτερος άνθρωπος.

Η πλοκή ή οι χαρακτήρες θεωρείτε ότι είναι ο οδηγός σας, όταν γράφετε; Πού ρίχνετε μεγαλύτερο βάρος;
Υπέροχη η ερώτησή σας, κυρία Δούλη. Η κεντρική πλοκή παίζει καθοριστικό ρόλο, αλλά όταν δημιουργώ τους χαρακτήρες, αναγκάζομαι πολλές φορές να αναθεωρήσω για το πού θα καταλήξει η ιστορία. Αν και είναι «χάρτινοι», οι ήρωες διαγράφουν μια πορεία που τις περισσότερες φορές εκπλήσσει και εμένα τον ίδιο. Το μεγαλύτερό μου μέλημα είναι τα πρόσωπα των μυθιστορημάτων μου να ψυχογραφούνται μέσω της αφήγησης, να καταλαβαίνει ο αναγνώστης τα αίτια κάθε συμπεριφοράς.

Τα πρόσωπα της ιστορίας σας είναι άτομα με σκληρές και βίαιες ζωές, που φλερτάρουν με την ψύχωση και την παράνοια. Τι σας γοήτευσε σε αυτό;
Με γοήτευσε και εξακολουθεί να με γοητεύει το γεγονός ότι οι κεντρικοί μου ήρωες δεν θεωρούν τίποτε δεδομένο στη ζωή τους. Έχουν συμβιβαστεί με το παρελθόν τους, διότι δεν μπορούν να το αλλάξουν. Έχουν μέσα τους μια τεράστια δύναμη, που αποτελεί έμπνευση για τον καθένα μας ξεχωριστά, και επιθυμούν και μάχονται να βγουν από το σκοτάδι. Διότι όλοι μας έχουμε δικαίωμα στο φως.

Στο νέο βιβλίο σας μεταξύ άλλων ζητάτε από τον καθένα μας να «κοιτάξει κατάματα» τα τραύματά του. Πόσο εύκολο είναι αυτό για τον μέσο άνθρωπο, κύριε Σκαμπαβία;
Είναι δύσκολο να «κοιτάξεις κατάματα» τα τραύματά σου, αλλά είναι αναγκαίο. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας. Ίσως χρειαστεί να δώσουμε και μια συγχώρεση σε εκείνους που μας έχουν φέρει σ’ αυτή τη θέση, μόνο και μόνο για να αποδεχτούμε την κατάσταση και να προχωρήσουμε παρακάτω. Δεν αξίζει σε κανέναν να ζει με τραύματα που θα τον κρατούν δέσμιο στο παρελθόν με αποτέλεσμα να χάνει το παρόν…

Συχνά τα τραύματα των ανθρώπων είναι τόσο βαθιά, που για να ανασυρθούν χρειάζονται τη βοήθεια κάποιου άλλου προσώπου, συχνά ενός ειδικού. Πιστεύετε ότι βοηθά η ψυχοθεραπεία σε αυτήν την κατεύθυνση ή η εσωτερική μας δύναμη και θέληση από μόνες τους αρκούν;
Η εσωτερική μας δύναμη και η θέλησή μας για να βγούμε απ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο θα μας οδηγήσουν στον ειδικό. Μόνο μέσα απ’ τη θεραπεία θα υπάρξει κάθαρση.

Γράφετε βιβλία, κι είναι ξεκάθαρο ότι είστε ένας άνθρωπος που αγαπά τη Λογοτεχνία και την ανάγνωση γενικότερα. Πιστεύετε ότι η ενίσχυση της φιλαναγνωσίας θα βοηθήσει να μετατρέψουμε τα τραύματά μας σε θαύματα;
Με την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας ανοίγουν οι ορίζοντές μας. Μαθαίνουμε μ’ αυτόν τον τρόπο να κουβεντιάζουμε για όσα μας απασχολούν και να βρίσκουμε λύσεις σε προβλήματα που θεωρούσαμε ανυπέρβλητα. Τα τραύματά με αυτόν τον τρόπο ίσως μεταμορφωθούν σε θαύματα, αλλά κατά τη γνώμη μου, όπως προανέφερα, απαιτείται θεραπεία για να μπορέσουν οι πληγές να επουλωθούν.

Τι σημαίνει για εσάς ένα θαύμα σήμερα; Πόσο έτοιμοι είμαστε οι άνθρωποι να το υποδεχτούμε ή να το προκαλέσουμε; Μήπως έχει χαθεί η ταπεινότητα ή η αθωότητα που έχει στερήσει από πολλούς την ικανότητα να αφεθούν, να εμπιστευτούν τον άλλον, κι επομένως να πιστέψουν και στο θαύμα;
Από τα πιο σημαντικά «θαύματα» κατά την γνώμη μου είναι ο έρωτας. Ο έρωτας περιέχει τον θαυμασμό και την απορία συνάμα. Γιατί απορούμε; γιατί δεν μπορούμε να δώσουμε απάντηση; Φυσικά διότι θαυμάζουμε, και τότε δεν υπάρχουν οι κατάλληλες λέξεις, για να περιγράψουν αυτά τα συναισθήματα. Η ταπεινότητα και η αθωότητα έχει μείνει πίσω, καθώς οι ρυθμοί της ζωής μας είναι τόσο απαιτητικοί με έντονη πληροφόρηση και παραπληροφόρηση, που δεν αφήνουμε στον εαυτό μας το περιθώριο να αφουγκραστεί τις καταστάσεις. Η εμπιστοσύνη έρχεται στην πορεία, μόνο αν έχουμε εμπιστοσύνη σε εμάς τους ίδιους και το γνώθι σε αυτόν, θα καταφέρουμε να προχωρήσουμε με θαρραλέα βήματα, καθώς θα γνωρίζουμε τι επιθυμούμε. Ολάκερη η ζωή μας είναι ένα ρίσκο και ένα θαύμα. Πρέπει να αφεθούμε, να εμπιστευτούμε και να ακούμε το ένστικτό μας, όταν μας λέει «μείνε» ή «φύγε».

Τελικά, όταν αναστοχάζεστε σήμερα, ποιο θα λέγατε ότι είναι το βαθύτερο θέμα στο δικό σας μυθιστόρημα; Τι σας απασχολούσε βαθύτερα προσωπικά πίσω από τις σελίδες του βιβλίου;
Να πατήσουμε γερά στα πόδια μας. Μόνο ο θάνατος δεν αλλάζει. Όλα τα υπόλοιπα είναι θέμα οπτικής. Για όλα τα προβλήματα υπάρχουν λύσεις, αλλά το κυριότερο είναι να πιστέψουμε στην εσωτερική μας δύναμη. Να απεγκλωβιστούμε από τοξικές καταστάσεις. Επαναλαμβάνομαι, αλλά είναι αλήθεια: μας αξίζει το φως.

Ζούμε σε μια περίοδο που οι άνθρωποι φοβούνται, και συχνά ο φόβος δεν είναι καλός σύμβουλος. Με ποια λόγια θα μιλούσατε στους φοβισμένους ανθρώπους, κύριε Σκαμπαβία;
Η ζωή είναι ένα θαύμα. Πρέπει ο κόσμος να αρχίσει να μιλά, κυρία Δούλη, να εξωτερικεύει αυτό που πραγματικά νιώθει. Μέσα από τον διάλογο ο φόβος παύει να υφίσταται, καθώς μοιράζεται και έπειτα σκορπιέται. Αλλά όταν αισθανόμαστε πως δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάποιες καταστάσεις και ότι η ζωή μας περνά, δίχως εμείς να είμαστε οι πρωταγωνιστές, η λύση είναι μια: η ψυχανάλυση.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ρήση, που υιοθετήσατε στη ζωή σας;
«Η Ζωή είναι αγρίως απίθανη». (Μαργαρίτα Καραπάνου).

ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο Απόλλων Σκαμπαβιάς γεννήθηκε και ζει στο Ηράκλειο Κρήτης.

Αποφοίτησε από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Έχει πάρει το δεύτερο βραβείο ποίησης σε Πανελλήνιο διαγωνισμό το 2012 για το ποίημα «Παράκληση». Έχει γράψει θεατρικά έργα, ποίηση και πεζογραφήματα.

Το μυθιστόρημα «Στο σκοτάδι κράτα με» είναι το πρώτο του βιβλίο που εκδίδεται από τις εκδόσεις «Κάκτος».

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 4 Μαρτίου 2022.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ