Mέσα από τις ιστορίες που πλέκει ένας συγγραφέας σίγουρα γνωρίζει καλύτερα τόσο τον εαυτό του, όσο και την ψυχοσύνθεση κι άλλων ανθρώπων. Οι εκφράσεις και τα συναισθήματα, που βρίσκουν διέξοδο στο χαρτί, είναι ταυτόχρονα διακριτικά, πιστά και εκδηλωτικά. Υπάρχουν άνθρωποι που ψυχαγωγούνται με τη δουλειά τους, κι αν αυτοί οι ίδιοι επίσης ψυχαγωγούν τότε είναι ιδανικοί.
Ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων εκείνων που ζουν τη ζωή τους μέσα σε συγκινήσεις και σκέψεις. Το τελευταίο της βιβλίο «…και το όνομα αυτής Μυρτώ» είναι γραμμένο με ιδιαίτερη ευαισθησία, φόρο τιμής για όσους υποφέρουν από έρωτα και για όσους διαθέτουν ισχυρή συναισθηματική μνήμη, για εκείνους που θυμούνται και πληρώνουν ακριβά το τίμημα των λαθών τους.
Η Ελένη Φωτίου είναι σεμνή, δημιουργική, συνεπής και ακούραστη. Αντιστέκεται στην πραγματικότητα με θετική σκέψη και με δράση. Θεωρεί ότι τα πράγματα στη ζωή συμβαίνουν πάντα για κάποιο σκοπό, για να διδαχτούμε και να εξελιχτούμε. Είναι μία συγγραφέας που προχωρά με φορτίο και προορισμό.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Οι αναγνώστες σας ανέβασαν στις πρώτες θέσεις των ευπώλητων βιβλίων, κυρία Φωτίου. Τι θα θέλατε ν’ ακούτε από αυτούς;
Αυτό που θα ήθελα να ακούω από τους αναγνώστες των βιβλίων μου είναι ότι πήραν δυνατά μηνύματα. Αυτά που κι εγώ ήθελα να περάσω στον κόσμο. Το μήνυμα της πίστης και της αγάπης. Δυο συνισταμένες μιας τεράστιας κινητήριας δύναμης που μπορεί να καταφέρει ό,τι θεωρείται ανθρώπινα αδύνατον.
Στο βιβλίο σας «…και το όνομα αυτής Μυρτώ», που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις «Λιβάνη», είναι εμφανές ότι ο πόνος καθορίζει τις ζωές των κεντρικών ηρώων. Ο χρόνος κατά την άποψη σας απαλύνει τις θύμησες; Τις στρογγυλεύει;
Ο χρόνος σίγουρα απαλύνει τον πόνο. Οι θύμησες όμως που βρίσκονται μέσα στην καρδιά των ανθρώπων δύσκολα φεύγουν, όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι θέλουν να τις διατηρούν.
Στο εν λόγω βιβλίο υπάρχουν πολλά κρυμμένα μυστικά. Είναι προτιμότερο κάποιες μνήμες σκληρές και οδυνηρές να μένουν θαμμένες για πάντα;
Οι σκληρές και οδυνηρές μνήμες είναι καλό να δραπετεύουν. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να καταφέρει να τις απαλύνει. Μέσα από την εξέλιξή μας μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε πράξεις, λόγια, συμβάντα. Να μοιραστούμε, να αιτιολογήσουμε, να περάσουμε μέσα από τη διαδικασία πόνου και να ελευθερωθούμε.
Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας βάλλονται από τη μοίρα, από τις κακόβουλες προθέσεις τής ίδιας τής μάνας τής ηρωίδας σας, κι όμως η εσωτερική δύναμη του ανθρώπου τον κάνει να ελπίζει και να προσδοκά. Ποιο θεωρείτε πως είναι το κύριο χαρακτηριστικό αυτής τής δύναμης του ανθρώπου;
Τα κύρια χαρακτηριστικά της δύναμης του ανθρώπου είναι η πίστη και η αγάπη. Η πίστη, όπως την αντιλαμβάνεται ο κάθε άνθρωπος ανάλογα με τις καταβολές, τις παραδόσεις, την εκπαίδευση, την πεποίθηση, ενεργοποιεί έναν ολόκληρο εσωτερικό μηχανισμό που μπορεί να καταφέρει απίστευτα πράγματα. Το ίδιο και η αγάπη. Ό,τι αγαπάμε το προσελκύουμε κοντά μας. Αρκεί να έχουμε υπομονή και να μην απογοητευόμαστε. Ελπίζουμε και περιμένουμε. Η εσωτερική μας παρόρμηση που έχει αυτά τα συστατικά τής πίστης και της αγάπης είναι αυτή που θα περιφρουρήσει και θα φέρει αυτό που επιθυμούμε, ακόμα και εάν η λογική είναι απολύτως ενάντια στην επιθυμία.
Υπήρξαν περιπτώσεις στη ζωή σας, που αισθανθήκατε την ανάγκη να ταπεινωθείτε και να θαυμάσετε;
Ως άνθρωπος είμαι απλός και ταπεινός, και σίγουρα είναι μέσα στη ζωή μας να χρειαστεί κάποιες φορές να ταπεινωθούμε. Μου έχει συμβεί και ήταν το εξελικτικό μου στάδιο. Έχω θαυμάσει άπειρες φορές. Έχω θαυμάσει οτιδήποτε έχει αγγίξει την ψυχή μου.
Διαβάζοντας κάποιος το βιβλίο σας νιώθει έντονα συναισθήματα. Εσείς όταν γράφετε, κυρία Φωτίου, διακατέχεστε από έντονα συναισθήματα;
Όταν γράφω, ζω σε έναν έντονα συναισθηματικό κόσμο, κυρία Δούλη. Θα μπορούσα να πω ότι γράφω με το συναίσθημα και όχι με τη λογική. Με την καρδιά και όχι με το μυαλό. Έτσι, καθορίζονται οι σκέψεις και γίνονται λόγια και αποτυπώνονται στο χαρτί.
Νιώθετε την ανάγκη να γράφετε πάνω σε απλά και καθημερινά θέματα;
Οι απλοί και καθημερινοί άνθρωποι που διαμορφώνουν απλά και καθημερινά θέματα είναι ό,τι σημαντικότερο για να γράψει κανείς. Η απλή και καθημερινή ζωή υπαγορεύει τις πιο σπουδαίες ιστορίες.
Η ηρωίδα του βιβλίου σας, η Μυρτώ, έχει κάποια κοινά στοιχεία με εσάς, κυρία Φωτίου. Θέλετε να μας μιλήσετε γι’ αυτό;
Η Μυρτώ έχει έντονη πίστη και αγαπάει τους ανθρώπους. Νιώθει την ανάγκη να τους βοηθάει. Την αγγίζει η τέχνη. Αυτά θα μπορούσα να πω ότι είναι τα κοινά μας σημεία.
Αυτό που ακούμε συχνά τώρα τελευταία για τη «Γυναικεία Λογοτεχνία» και ακούστηκε και στην παρουσίαση του βιβλίου σας στα Κύθηρα σας βρίσκει σύμφωνη;
Θεωρώ ότι η λογοτεχνία δεν διαχωρίζει φύλα αλλά ανθρώπους. Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπάνε και διαβάζουν λογοτεχνικά βιβλία και άλλοι όχι. Είναι θέμα επιλογών. Οι επιλογές γίνονται σύμφωνα με τι αγαπάει να διαβάζει ο κάθε ένας και πώς έχει εντρυφήσει στο διάβασμα. Το βιβλίο επιλέγεται σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία του αναγνώστη.
Στη λογοτεχνία υπάρχουν νόμοι και κανόνες;
Στη λογοτεχνία δεν υπάρχουν νόμοι ή κανόνες. Χρειάζεται όμως να προσέχει ο συγγραφέας, για να μην προσβάλλει τον αναγνώστη.
Το γράψιμο είναι αγάπη; Κι αγάπη είναι γράψιμο;
Το γράψιμο είναι λατρεία, όχι απλά αγάπη. Είναι τρόπος ζωής. Είναι αυτό που σε κάνει να πεταχτείς το πρωί από το κρεβάτι και να ξεκινήσεις. Η αγάπη είναι γράψιμο. Ίσως όμως περισσότερο στον ποιητικό και όχι στον πεζό λόγο.
Ως παιδί αγαπούσατε το διάβασμα;
Ως παιδί μου άρεσε να διαβάζω. Το εξωσχολικό βιβλίο ήταν διασκέδαση, προβληματισμός, ενδοσκόπηση… όξυνε τη φαντασία μου. Ευτυχώς η εποχή τού ίντερνετ ήρθε πολύ μετά.
Πότε ήταν η πρώτη φορά που αντιληφθήκατε πως έχετε κλίση στη συγγραφή κι επομένως θ’ ασχοληθείτε μ’ αυτή;
Έγραφα από τότε σχεδόν που θυμάμαι τον εαυτό μου. Τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου πάντα τις κατέθετα σε ένα κομμάτι χαρτί. Δεν είχα σκεφτεί όμως ποτέ να τα μοιραστώ όλα αυτά. Ήταν μόνο για μένα, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ήταν η ψυχική μου εκτόνωση. Ό,τι με ενέπνεε ή μου άγγιζε το συναίσθημα, το έφτιαχνα μια ιστορία ή έναν στίχο. Κάποια στιγμή αποφάσισα ότι έπρεπε να τα μοιραστώ όλα αυτά με τον κόσμο. Δεν είχε νόημα να μένουν στα συρτάρια, εφόσον το χρέος στον εαυτό μου το είχα κάνει. Έκανα λοιπόν το ξεκίνημα…
Είχατε ενθάρρυνση από το κοντινό σας περιβάλλον;
Είχα ενθάρρυνση από το κοντινό μου περιβάλλον. Με παρότρυναν να δημοσιοποιήσω αυτά που έγραφα.
Τι σημαίνει για εσάς η λέξη «ψέμα»;
Ψέμα: το αντίθετο της Αλήθειας. Αν η αλήθεια είναι αυτό που ψάχνει κάθε άνθρωπος στη ζωή του, τότε το ψέμα είναι αυτό που θα τον αποπροσανατολίσει στο ταξίδι τής ζωής. Μπορεί να του αλλάξει πορεία. Να τον πάει εκεί που δεν θα ήθελε να βρίσκεται.
Ποιος είναι ο δικός σας τρόπος ν’ αντισταθείτε στην πραγματικότητα;
Αντιστέκομαι στην πραγματικότητα με τη θετική σκέψη και με δράση. Θεωρώ ότι τα πράγματα στη ζωή συμβαίνουν πάντα για κάποιο σκοπό, για να διδαχτούμε και να εξελιχτούμε. Είμαι από τη φύση μου αισιόδοξο άτομο, επομένως δεν αφήνω την πραγματικότητα να με παρασύρει. Συνήθως πάω κόντρα σε αυτό που συμβαίνει, και αυτό φέρνει καλά αποτελέσματα. Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή μου τα έκανα, όταν η πραγματικότητα ήταν σκληρή και δύσκολη. Διότι μπήκα στη διαδικασία να ενεργοποιηθώ με τον πιο δυνατό τρόπο. Έτσι, ανακάλυψα ότι υπήρχαν ικανότητες άγνωστες μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ανακάλυψα πράγματα καινούργια που αγάπησα. Σε κάθε πραγματικότητα, ανακάλυπτα έναν καινούργιο εαυτό καλύτερο από τον προηγούμενο.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Ελένη Φωτίου γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο πατέρας της υπήρξε από τους μεγαλύτερους γιατρούς της Αλεξάνδρειας. Σπούδασε τοπογράφος και μιλάει τρεις γλώσσες. Εκπαιδεύτηκε στις δημόσιες σχέσεις και στην επικοινωνία. Εργάστηκε στην Ολυμπιακή Αεροπορία ως ιπτάμενη συνοδός. Ασχολείται με τη στιχουργική και τη ζωγραφική, ειδικά την αγιογραφία. Περνάει τα καλοκαίρια της στα Κύθηρα, στο μαγευτικό κόλπο του Αυλαίμωνα. Ασχολείται με την τουριστική βιομηχανία, ενώ πάντα συνεχίζει να γράφει. Έχει δύο παιδιά.
* Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 8 Noεμβρίου 2013.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
