Τη χαρακτηρίζει ένα ιδιαίτερο στυλ στη γραφή της. Οι ιστορίες της έχουν μια μοναδική ανατρεπτικότητα κι ένα μυστήριο ενώ η πένα της μαγεύει και απογειώνει το αναγνωστικό κοινό της, με το οποίο αναπτύσσει μια απόλυτα προσωπική σχέση.
Η προσωπική συμπεριφορά της Κλαίρης Θεοδώρου εναρμονίζεται απόλυτα με το περιεχόμενο και τη φόρμα της δημιουργικότητάς της, βρίσκοντας η ίδια στον εαυτό της -από διαίσθηση- αυτό που κανείς δεν μπορεί να διδάξει ή να μάθει από οποιονδήποτε. Η αφοσίωσή της στην λογοτεχνία και το γεγονός ότι μελέτησε αλλά και συνεχίζει να μελετά την Ιστορία, της δίνει τη δύναμη της συναισθηματικής νεότητας και μιας αέναης εξέλιξης.
Πρόκειται για μια γυναίκα, που διαθέτει γαλήνη αλλά και μαχητικότητα, ανησυχία αλλά και πληρότητα. Τα μυθιστορήματά της ξεχειλίζουν από αγάπη και η υπέροχη γραφή της την καθιστά μοναδική.
Στο έργο της υπάρχει μια περιγραφική επιμέλεια, μια αρμονία και μια ενότητα σκέψης. Το στυλ της μετριέται από τη δύναμη, από τη λεπτότητα και από το πάθος με τα οποία εκφράζει αυτό που αισθάνεται.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
«Άλικες σιωπές» είναι ο τίτλος του τρίτου βιβλίου σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που η ιστορία του εκτυλίσσεται το 1935 και πραγματεύεται τον έρωτα του Δημήτρη και της Ηλέκτρας μέσα στη δίνη του πολέμου και του εμφύλιου σπαραγμού. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να γράψετε πάνω σε μια τέτοια θεματολογία, κυρία Θεοδώρου;
Πρόκειται στην πραγματικότητα για το πέμπτο βιβλίο μου, κυρία Δούλη, αφού έχουν προηγηθεί άλλα δύο μυθιστορήματα (Salvadera και Globus, Εκδόσεις Μπατσιούλας). Η ιδέα μιας ιστορίας που ο κύριος κορμός της εξελίσσεται στην περίοδο του Εμφυλίου γεννήθηκε κατά τη διάρκεια ενός φωτογραφικού οδοιπορικού πριν από λίγα χρόνια στα εγκαταλελειμμένα χωριά της Πίνδου. Πρόκειται για τα λεγόμενα «πλίνθινα χωριά», τα Κορέστεια, στον επαρχιακό παραμεθόριο δρόμο που ενώνει την Καστοριά με τις λίμνες των Πρεσπών, που αιχμαλώτισαν τον φωτογραφικό μου φακό με το σκουροκόκκινο χρώμα τους, τη ρέουσα μελαγχολία της εγκατάλειψης στην ατμόσφαιρα, και το βάρος της ιστορίας που κουβαλούσαν. Μιλώντας με λιγοστούς πλέον υπέργηρους κατοίκους σε κάποια από αυτά, έμαθα πολλά πράγματα που δεν γνώριζα σχετικά με τα τραγικά συμβάντα του Εμφυλίου, καθώς και για τα παιδιά που πάρθηκαν –πολλές φορές με τη βία– είτε για να σταλούν από τον Δημοκρατικό Στρατό στις Ανατολικές Δημοκρατίες, πρακτική που της αποδόθηκε ο αρνητικός όρος παιδομάζωμα, είτε για να οδηγηθούν στις Παιδοπόλεις της Βασίλισσας Φρειδερίκης, κίνηση που ονομάστηκε επίσης αρνητικά παιδοφύλαγμα. Και κάπως έτσι, πέρα από τις εικόνες που έβλεπε και κατέγραφε το μάτι, άρχισε να γεννά εικόνες και ιστορίες και το μυαλό. Αυτή ήταν λοιπόν η απαρχή του βιβλίου «Άλικες Σιωπές», αλλά και του επόμενου που θα ακολουθήσει, αφού κατά μία έννοια, παρόλο που θα μπορεί να διαβαστεί ανεξάρτητα από τις «Άλικες Σιωπές» θα αποτελεί χρονικά τη συνέχεια της παρούσας ιστορίας.
Πόσο σημαντικό και ασφαλές είναι για έναν συγγραφέα να εμπιστεύεται το έργο του ένας από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους της χώρας μας; Πώς αισθάνεστε για τη συνεργασία σας με τις εκδόσεις «Ψυχογιός»;
Αισθάνομαι ευλογημένη και απίστευτα τυχερή. Οι Εκδόσεις Ψυχογιός, πέρα από το γεγονός ότι είναι συνυφασμένες πλέον στην Ελλάδα με την ποιότητα, την καλαισθησία και το ήθος στον συγκεκριμένο τομέα, είναι στην ουσία και μια μεγάλη οικογένεια. Ίσως να ακούγεται κοινότυπο, είναι όμως πέρα για πέρα αληθινό, αφού αγκαλιάζουν τόσο το έργο, όσο και τον ίδιο τον συγγραφέα με τόσο σεβασμό, και τόση αγάπη και φροντίδα, που το μόνο που θες μετά είναι να συνεχίσεις να δημιουργείς, να συνεχίσεις να γράφεις.
Ο Δημήτρης και η Ηλέκτρα είναι δύο πολύ δυνατοί χαρακτήρες που καθηλώνουν τον αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας γραμμές του βιβλίου. Θέλετε να μας πείτε πώς επιλέγετε τους χαρακτήρες των ηρώων σας;
Νομίζω πως μάλλον αυτοί με επιλέγουν. Γεννιούνται μέσα μου και κατά κάποιο τρόπο είναι ήδη διαμορφωμένοι, σαν να ήταν υπαρκτά πρόσωπα που γνωρίζω καλά. Στη συνέχεια εξελίσσονται, και πολλές φορές μεταλλάσσονται κιόλας, εκπλήσσοντας πολλές φορές κι εμένα την ίδια με τις επιλογές τους.
Πόσο κοντά ή πόσο μακριά είστε από τους ήρωες των βιβλίων σας;
Νομίζω πολύ κοντά. Συμβιώνουμε άλλωστε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το διάστημα της συγγραφής είναι η πρώτη μου σκέψη μόλις ξυπνήσω το πρωί και η τελευταία πριν κοιμηθώ το βράδυ. Και μετά, όταν το βιβλίο τελειώσει, μετατρέπονται σε αγαπημένους φίλους, που οι συνθήκες το έχουν φέρει έτσι, ώστε να μη ζουν πια τόσο κοντά μου, να μην είναι η αλληλεπίδρασή μας καθημερινή.
Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας το κίνητρο εκείνο που σας οδήγησε να πάρετε πένα και χαρτί και να γράψετε το πρώτο σας βιβλίο;
Έγραφα πάντα, κυρία Δούλη. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Οπότε, βασικά μιλάμε μάλλον για το κίνητρο που με έσπρωξε να ποθήσω να δω τα γραπτά μου στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Το πρώτο μου μυθιστόρημα ολοκληρώθηκε το 2008, κατά τη διάρκεια μιας πολύ δύσκολης και οδυνηρής περιόδου της ζωής μου. Και τότε ήταν που αποφάσισα να τολμήσω το βήμα της έκδοσης. Το 2009 κυκλοφόρησε, και κάπως έτσι το μεγαλύτερο όνειρό μου έγινε πραγματικότητα.
Ποιες είναι οι λογοτεχνικές σας επιρροές, κυρία Θεοδώρου;
Είναι πολλές και αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους. Όσον αφορά στους συγγραφείς, υπάρχουν πολλά ονόματα που θαυμάζω και που απολαμβάνω πάντα να διαβάζω έργα τους. Από τους σύγχρονους ξεχωρίζω για παράδειγμα από την εγχώρια λογοτεχνία τον Γιάννη Ξανθούλη, τον Ισίδωρο Ζουργό και την Ευγενία Φακίνου, ενώ έχω ιδιαίτερη αγάπη για τους Ισπανόφωνους συγγραφείς, όπως ο Μάριο Βάργκας Λιόσα, ο Κάρλος Ρουίθ Θαφόν, η Ιζαμπέλ Αλιέντε, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο Χουάν Μαρσέ, ο Χούλιο Κορτάσαρ και πολλοί ακόμη άλλοι. Από τους κλασσικούς συγγραφείς επηρεάστηκα ιδιαίτερα από τον Τζορτζ Όργουελ, τον Γκύντερ Γκρας και τον Ντοστογιέφσκι.
Μετά από τη συγγραφή πέντε μυθιστορημάτων θέλετε να μάς πείτε ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία ενός συγγραφέα, όταν βάζει την τελευταία λέξη σε κάθε συγγραφικό έργο;
Μα φυσικά αν θα αγαπηθεί το έργο του από τον κόσμο όσο το έχει αγαπήσει και ο ίδιος.
Τί θα θέλατε να προσφέρουν τα βιβλία σας στον αναγνώστη, κυρία Θεοδώρου;
Ανάσα ζωής, τροφή για σκέψη, ταξίδια του μυαλού και της καρδιάς.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Γεννήθηκε στην Ελλάδα και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Γερμανία. Ζει στην Αθήνα με τον άντρα της και τα τέσσερα σκυλιά τους και λατρεύει τα ταξίδια. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Διδακτική Ξένων Γλωσσών και την Εκπαιδευτική Αξιολόγηση. Επίσης έχει σπουδάσει φωτογραφία κι έχει εργαστεί ως φωτογράφος και συντάκτρια σε ελληνικά περιοδικά.
Σήμερα εργάζεται σε σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα ασχολείται με την καλλιτεχνική φωτογραφία, συμμετέχοντας σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Από τις «Εκδόσεις Ψυχογιός» κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της «Η αποικία της λήθης» και «Η αγάπη που δεν άκουσες». Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε το τελευταίο της μυθιστόρημα με τίτλο «Άλικες Σιωπές» κι αυτό από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
