Ακολούθησε τον δρόμο τής συγγραφής, που την οδηγεί στην αυτογνωσία, για να μπορεί να απελευθερώνει δύναμη, να ζει αλλιώς, μέσα από διαφορετική προσωπικότητα κάθε φορά, και με τη φαντασία της να ταξιδεύει στις ζωές των ηρώων της. Η συγγραφέας Μαρία Τζιρίτα τολμά να κοιτά στα μάτια τον στόχο της. Ονειρεύτηκε την ελευθερία τής ψυχής της και αποφάσισε να πετάξει, αφουγκράστηκε την εσωτερική της πυξίδα και θαρρετά την ακολούθησε. Φόβοι, πάθη και οι αλήθειες της είναι η αναζήτηση του ονείρου της, έστω κι αν αυτά «κρύβονται» πίσω από τους πρωταγωνιστές των βιβλίων της.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Κυρία Τζιρίτα, πείτε μας καταρχάς πώς είναι να γράφεις ένα βιβλίο.
Για μένα είναι μια εμπειρία μοναδική, ένα μαγικό ταξίδι στον κόσμο τής αυτογνωσίας. Είναι η ψυχοθεραπεία μου, αυτό που μου αρέσει περισσότερο από κάθε τι άλλο να κάνω. Ακόμα και τις ώρες που δεν γράφω, με τη φαντασία μου ταξιδεύω στις ζωές των ηρώων μου και βρίσκω λύσεις για τα προβλήματα και τα αδιέξοδά τους.
Θεωρείτε πως η συγγραφική ικανότητα προϋποθέτει έμφυτο ταλέντο ή απλά καλλιεργείται;
Οπωσδήποτε είναι κάτι που το έχει κανείς μέσα του, αλλά σαφώς μπορεί να βελτιωθεί με την εξάσκηση στη συγγραφή και το διάβασμα άλλων βιβλίων φυσικά.
Τί θεωρείτε ως το πλέον σημαντικό στον άνθρωπο;
Να έχει γνώθι σεαυτόν. Να γνωρίζει τα όριά του και ποτέ μα ποτέ να μην υπερεκτιμά τις δυνατότητές του. Και ως εκ τούτου, να είναι ταπεινός και μετριόφρων.
Κατά την άποψή σας ποιο είναι το προφίλ ενός υπεύθυνου ανθρώπου;
Είναι κάπως αόριστη η έννοια τού «υπεύθυνου» ανθρώπου. Θεωρώ πως ένας άνθρωπος συγκροτημένος, προσγειωμένος και όχι αιθεροβάμων, συνεπής στις υποχρεώσεις του, αλλά και στις ηθικές του αρχές και αξίες, είναι ένας υπεύθυνος άνθρωπος. Με την έννοια ότι διαχειρίζεται με ευθύνη τη ζωή του και τη ζωή των ανθρώπων που εξαρτώνται απ’αυτόν.
Ορμώμενη από τον τίτλο τού τελευταίου σας βιβλίου, «Η γυναίκα που ήξερε μόνο ν’ αγαπάει», θέλω να σας ρωτήσω αν πιστεύετε πως ό,τι αξίζει και αγαπήσαμε πολύ βρίσκει κάποια στιγμή τρόπο και επιστρέφει.
Ό,τι αγαπήσαμε πολύ, προφανώς άξιζε για να το αγαπήσουμε τόσο. Ποτέ μην υποτιμάμε αυτά που αγαπήσαμε στη ζωή – σίγουρα θα υπήρχε κάποιος πολύ καλός λόγος για να συμβεί. Από κει και πέρα, η αγάπη που νιώθουμε για τους άλλους ανθρώπους, πρωτίστως ωφελεί εμάς τους ίδιους. Με αυτή την έννοια, η αγάπη επιστρέφει ευεργετικά στη ζωή μας, διότι μας κάνει καλύτερους και ωριμότερους ανθρώπους.
Πρόκειται για το 5ο μυθιστόρημά σας, το οποίο κυκλοφορεί κι αυτό από τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Πώς έχει εξελιχθεί η γραφή σας σ’ αυτή τη διαδρομή;
Οι αναγνώστες μου λένε ότι ωριμάζει και βελτιώνεται η γραφή μου από βιβλίο σε βιβλίο, κάτι που θεωρώ φυσική εξέλιξη. Προσωπικά δεν μπορώ να το αντιληφθώ, συνεπώς σας μεταφέρω αυτά που μου λένε όσοι με διαβάζουν.
Τί θέλετε να προσφέρετε στους αναγνώστες σας με τις ιστορίες που επιλέγετε;
Δεν θα έλεγα ότι επιθυμία μου είναι να προσφέρω, όσο να μοιραστώ. Η λέξη «μοιράζομαι» είναι για μένα αυτή που με εκφράζει περισσότερο ως προς τη συγγραφή. Χαίρομαι που μοιράζομαι με τόσο κόσμο τις δικές μου σκέψεις, αγωνίες, προβληματισμούς, και μέσα από αυτή τη διαδικασία, βρίσκω κι εγώ, όπως κι οι αναγνώστες μου, τις λύσεις και την ηρεμία τής ψυχής μου.
Στη χώρα μας το αναγνωστικό κοινό δεν είναι ιδιαίτερα αυξημένο. Γιατί δεν έχει πειστεί ο εν δυνάμει αναγνώστης να στραφεί στο βιβλίο;
Αυτό είναι κάτι που σιγά-σιγά αλλάζει, αλλά όπως κάθε τι άλλο, χρειάζεται τον χρόνο του. Όλο και περισσότεροι έλληνες διαβάζουν κι η διαπίστωση αυτή με χαροποιεί ιδιαίτερα. Όσο γράφονται και κυκλοφορούν αξιόλογα βιβλία, τόσο περισσότεροι άνθρωποι θα βρίσκονται να τα διαβάζουν, κυρία Δούλη.
Εσείς τί βιβλία διαβάζετε;
Διαβάζω σχεδόν τα πάντα! Τελευταία βέβαια διαβάζω περισσότερο ελληνική λογοτεχνία, σε σχέση με παλιότερα που προτιμούσα τους ξένους συγγραφείς. Μπορώ να πω ότι απολαμβάνω εξίσου τα δραματικά, κοινωνικά ή ερωτικά μυθιστορήματα, όσο και τα ιστορικά, αστυνομικά και χιουμοριστικά. Μου αρέσει το καλό βιβλίο, ανεξάρτητα από το είδος του.
Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η υπέρβαση στη λογοτεχνία;
Δεν νομίζω ότι μπορώ να καθορίσω τί ακριβώς σημαίνει υπέρβαση στη λογοτεχνία. Κάθε δημιουργός σε κάθε του έργο υπερβαίνει εαυτόν, γι’ αυτό και κάθε πόνημα είναι μοναδικό. Δεδομένου ότι η λογοτεχνία, όπως και κάθε τέχνη, δεν έχει όρια, δεν περικλείει την έννοια της υπέρβασης.
Πιστεύετε ότι υπάρχει σημείο συνάντησης ζωής και λογοτεχνίας;
Όχι απλά σημείο συνάντησης, αλλά είναι απόλυτα συνυφασμένη η μια με την άλλη. Η ζωή πολλές φορές ξεπερνά και την πιο ευφάνταση μυθοπλασία. Η ίδια η λογοτεχνία είναι η έκφραση της καθημερινής ζωής και όλων των συναισθημάτων που βιώνουμε οι άνθρωποι κατά τη διαδρομή μας σε αυτήν. Η μια βρίσκεται μέσα στην άλλη.
Στα βιβλία που έχετε γράψει, κυρία Τζιρίτα, καταθέτετε την αλήθεια σας;
Θα μπορούσα να το πω, ναι. Όσο κι αν προσπαθώ πολλές φορές να αποστασιοποιούμαι, ξέρω πως πίσω από κάθε ήρωα μου, σε όσα λέει και όσα πράττει, κρύβομαι εγώ, οι φόβοι μου, τα πάθη μου, οι αλήθειες μου.
Στην ενασχόληση κάποιου με τη συγγραφή, το ζητούμενο είναι η αποδοχή του κόσμου ή κάτι άλλο;
Η αγάπη και ο θαυμασμος που εισπράττουμε από τον κόσμο μάς δίνει τεράστια χαρά και ηθική ικανοποίηση. Αυτό είναι γεγονός. Όμως, δεν είναι ποτέ ζητούμενο. Προσωπικά γράφω, διότι δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Όπως προανέφερα, είναι η ψυχοθεραπεία μου. Το γεγονός ότι όσα γράφω αρέσουν και στον κόσμο και μου το εκφράζουν, με κάνουν να νιώθω τρομερά ευγνώμων απέναντι τους.
Η επαφή που έχετε με τους αναγνώστες σας, σας έχει καταξιώσει στη συνείδησή τους. Πόσο δύσκολο το βρίσκετε να κρατάτε αυτή την προσωπική επαφή;
Δεν είναι καθόλου δύσκολο πλέον, αφού η τεχνολογία βοηθάει απίστευτα αυτή την επικοινωνία! Καθημερινά μιλάμε στο διαδίκτυο και συχνά συναντιόμαστε με τους αναγνώστες μου σε εκθέσεις βιβλίου, παρουσιάσεις και άλλες εκδηλώσεις.
Κυρία Τζιρίτα, έχετε μια πετυχημένη πορεία στον χώρο των επιχειρήσεων και των δημοσίων σχέσεων. Αλήθεια, πόσο σημαντικές είναι οι δημόσιες σχέσεις στον εκδοτικό χώρο;
Οι δημόσιες σχέσεις είναι σημαντικές στη ζωή μας γενικότερα. Η επαφή με τους ανθρώπους, ο δημιουργικός διάλογος, η ευγένεια, όλα αυτά είναι στοιχεία που αναβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής μας. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι απαραίτητο για τους αναγνώστες να γνωρίζουν προσωπικά τον δημιουργό τού έργου που θαυμάζουν, πάντως σίγουρα βλέπω ότι το επιθυμούν και τους δίνει μεγάλη χαρά όταν συμβαίνει, όπως άλλωστε δίνει και σε μένα μεγάλη χαρά όλη αυτή η αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Τί πρέπει να διαθέτει κανείς για να μπορεί να εργαστεί με επιτυχία στον χώρο τού μαρκέτινγκ;
Φαντασία, αντίληψη, ευφυία και σίγουρα όρεξη για δουλειά!
Τί μας ετοιμάζετε για το μέλλον; Έχετε ήδη γράψει κάποιο επόμενο μυθιστόρημα;
Έχω γράψει κάτι, αλλά είμαστε ακόμα στην επιμέλεια, γι’ αυτό δεν θα ήθελα να αποκαλύψω περισσότερα στη φάση αυτή.
Να κλείσουμε με μια ευχή σας;
Εύχομαι, κυρία Δούλη, σε όλους τους ανθρώπους να αγαπούν χωρίς ιδιοτέλεια, να εκτιμούν όσα έχουν και να μην πάψουν ποτέ να κυνηγούν τα όνειρά τους.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Μαρία Τζιρίτα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Από μικρή ηλικία έγραφε διηγήματα, εμπνευσμένα από την καθημερινότητα, και στο σχολείο αρκετές εκθέσεις της είχαν διακριθεί και βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς.
Σπούδασε ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Ασχολήθηκε με τη διδασκαλία, αλλά τα τελευταία χρόνια την κέρδισε ο κόσμος των επιχειρήσεων και του μάρκετινγκ.
Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη πωλήσεων σε κατασκευαστική εταιρεία στη Γλυφάδα. Έχει μια κόρη και το χόμπι της είναι τα ενυδρεία. Λατρεύει τα ζώα και πολύ συχνά γράφει ιστορίες με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα της χρυσόψαρα.
Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, το οποίο είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία, ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΡΙΟ και ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.
Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 19 Οκτωβρίου 2012.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
