Είναι σίγουρα ένα ασυνήθιστο κράμα χαρακτηριστικών: ευφυής, ευαίσθητη, αισιόδοξη, ευρηματική. Υπηρέτησε τη δημοσιογραφία από διάφορες θέσεις με μεγάλη επιτυχία, όμως οι λέξεις στάθηκαν η αφορμή να προκύψει η συγγραφή στη ζωή της. Της αρέσει να παρατηρεί, να καταγράφει, να αφουγκράζεται και μετά, ξεφεύγοντας από το «αληθινό», να πλάθει ιστορίες διαφορετικές. Η Κατερίνα Μανανεδάκη έχει έναν μοναδικό τρόπο να ανατρέπει το αναμενόμενο και ξέρει να προφυλάσσει καλά την έκπληξη. Βασικό χαρακτηριστικό της είναι ότι κεντρίζει το ενδιαφέρον τού αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα και του συνομιλητή της μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο…
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:
Κυρία Μανανεδάκη, σας τρομοκρατεί η τεράστια κρίση στην Ελλάδα και ειδικά η μεγάλη αυτή κρίση στον χώρο των βιβλίων;
Με τρομοκρατεί, μάλλον δεν είναι η σωστή λέξη. Σίγουρα όλοι μας ζούμε δυσκολίες και έχουμε ανησυχία και αγωνία για την επόμενη μέρα, αλλά, όπως λέει και το ρητό, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία! Όσο για την κρίση και στον χώρο τού βιβλίου, θεωρώ πως πάντα, ο αναγνώστης που θέλει να διαβάσει ένα βιβλίο, θα το αγοράσει, για να έχει έτσι τη δυνατότητα να ταξιδέψει σε μια ιστορία διαφορετική από τη δική του, πιο ευχάριστη ίσως, ώστε να ξεχάσει αυτά που τον φοβίζουν και τον ανησυχούν. Το βιβλίο ήταν και πιστεύω πως θα συνεχίσει να είναι ένα παράθυρο σε έναν καλύτερο κόσμο.
Λένε για τους ανθρώπους που γράφουν ότι είναι ιδιαίτερα μοναχικοί. Αυτό ισχύει και στη δική σας περίπτωση;
Κανείς μας δεν είναι μονοδιάστατος. Άλλοτε έχουμε κέφι, όρεξη και ανάγκη να βρεθούμε με φίλους, να μοιραστούμε, να συμβουλευτούμε, να απλώσουμε το χέρι κι άλλοτε θέλουμε ηρεμία και γαλήνη. Σίγουρα πάντως ο δρόμος τής συγγραφής είναι μοναχικός και πολλές φορές στρυφνός και γεμάτος σταυροδρόμια, που μόνος σου πρέπει να διαλέξεις αυτό που για σένα είναι το σωστό.
Τί σας εμπνέει; Πραγματικά γεγονότα ή η φαντασία σας;
Όλα. Από αυτό που θα μου πει ένας φίλος ή μια φίλη, από μια εικόνα στον δρόμο την ώρα που οδηγώ, ένα κείμενο σε μια εφημερίδα. Η πραγματικότητα οδηγεί τη φαντασία και η φαντασία κάνει την πραγματικότητα να «γεννάει» καινούριες εικόνες για τους ήρωες των βιβλίων μου.
Τί σας ώθησε από τη δημοσιογραφία να στραφείτε στη συγγραφή βιβλίων;
Οι λέξεις. Χιλιάδες λέξεις. Είμαι δημοσιογράφος, παρατηρώ, καταγράφω, αφουγκράζομαι και μετά νιώθω την ανάγκη να ξεφύγω από το «αληθινό», να το κάνω ιστορία διαφορετική, να παίξω με τις χαρές και τις αγωνίες, να βάλω κάποιους άλλους να ζήσουν αυτά που ζούμε και να παρακολουθήσω κι εγώ σαν θεατής το πού οι ήρωες θέλουν να πάνε. Διότι, ξέρετε, ο συγγραφέας ακολουθεί το μύθο και όχι ο μύθος το συγγραφέα!
Ποιο ήταν το αρχικό έναυσμα που σας προέτρεψε να εκδώσετε το πρώτο βιβλίο σας; Γράφατε πάντοτε;
Έγραφα μικρή ιστορίες για τις φίλες μου. Ένα αγόρι αγαπούσε μια, αυτή η μία αγαπούσε έναν άλλον, που όμως είχε άλλα στο μυαλό του. Πάντα είχα την τύχη να έχω δίπλα μου ανθρώπους που ‘θέλαν να μου πουν κάτι κι εγώ είχα την επιθυμία να το ακούσω. Όσο για το πρώτο μου βιβλίο, το «Έχετε Μήνυμα στο κινητό σας», έναυσμα ήταν η συνειδητοποίηση πως πολλές φορές προτιμούμε να πούμε κάτι σοβαρό και βαθιά ουσιαστικό μέσα από ένα μήνυμα, παρά κοιτάζοντας τον άλλον στα μάτια. Είναι νομίζουμε πιο «ασφαλές», αλλά χρειάζεται τελικά «ασφάλεια» στον έρωτα και την αγάπη;
Ένα μυθιστόρημα όμως θεωρείται σοβαρό εγχείρημα. Δεν σας φόβισε κάτι τέτοιο;
Ποτέ, κυρία Δούλη. Μου αρέσει να γράφω και χαίρομαι όταν οι αναγνώστες ανακαλύπτουν και κομμάτια από τις δικές τους ζωές στα βιβλία μου!
Ποια είναι τα συναισθήματά σας κάθε φορά που νιώθετε να σκιρτά στον νου σας μια ιδέα για ένα καινούριο βιβλίο;
Λέω «ναι», «αυτό είναι», και ξεκινώ να «παίζω» με αυτή την ιδέα, να τη «δοκιμάζω», να την «κοιμίζω» ήσυχα και να την «ξυπνώ» απότομα για να …τσεκάρω τις αντοχές της!
Τα βιβλία σας, βασίζονται σε αληθινές ιστορίες και έχουν ιδιαίτερα γλαφυρή και ρεαλιστική αφήγηση, είναι κατάλληλα για να αποτελέσουν το βασικό σκελετό για ένα κινηματογραφικό σενάριο. Έχει περάσει από το μυαλό σας ποτέ η εκδοχή να γυριστεί ταινία, βασισμένη σε κάποιο βιβλίο σας;
Ήδη δικαιώματα βιβλίων μου έχουν αποκτηθεί από κινηματογραφική εταιρία, προκειμένου να μεταφερθούν στη μεγάλη οθόνη. Από εκεί και πέρα η αλήθεια είναι πως όταν γράφω είναι σαν να γυρίζω με το μυαλό μια κινηματογραφική ταινία. Θέλω ζωντανές εικόνες, χρώματα, γρήγορες και ανατρεπτικές εξελίξεις. Τί να πω; Μακάρι να τα καταφέρνω να πετυχαίνω το στόχο μου!
Με δεδομένο πως τα μυθιστορήματά σας πραγματεύονται ανθρώπινα αισθήματα, όπως φιλία, αγάπη, έρωτα, θα σας ζητούσα να μας εκφράσετε τί σημαίνουν το κάθε ένα από αυτά ξεχωριστά: Αγάπη, Έρωτας, Φιλία. Αυτά τα τρία είναι η ευτυχία στη ζωή;
Αγάπη σημαίνει και αποδοχή. Των καλών και των κακών. Αγάπη είναι το «μαζί σε όλα».
Έρωτας είναι η αμφισβήτηση. Ο πόλεμος των Εγώ, η επικράτηση του πιο δυνατού, που μπορεί να γίνει μέσα σε μια νύχτα ο πιο αδύναμος. Έρωτας είναι συντριβή όλων όσων θεωρείς δεδομένα.
Όσο για τη φιλία, είναι δύναμη που σου δίνουν οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου, για να μπορείς να αντέξεις τον έρωτα και την αγάπη!
Πόσο καιρό παίρνει η συγγραφή ενός μυθιστορήματος; Ποιες δυσκολίες υπάρχουν μέχρι ο αναγνώστης να πάρει στα χέρια του το βιβλίο;
Δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Από τη στιγμή που θα «γεμίσει» η πρώτη σελίδα του υπολογιστή που κάθε φορά είναι και αυτή που με «βασανίζει» περισσότερο από όλες, η ιστορία κυλά και κυλά και κυλά με εύκολες και δύσκολες στιγμές, αλλά ευτυχώς πάντα… τέλος καλό όλα καλά!
Κάθε φορά που γράφετε τον επίλογο σ’ ένα μυθιστόρημά σας, ποιο είναι εκείνο το άτομο που το διαβάζει πρώτο; Είναι πάντα το ίδιο πρόσωπο ή ποικίλει ανάλογα με την καθεμία ιστορία;
Γενικώς είμαι μάλλον …κρυψίνους και δεν μου αρέσει να μοιράζομαι το βιβλίο μου με άλλους, μέχρι να φτάσει στα χέρια τού εκδότη μου. Η πρώτη όμως που θα το διαβάσει είναι η καλύτερη μου φίλη και …σύμβουλος για κάθε «σκάλωμα» που μπορεί να έχω στην πορεία της συγγραφής.
Έχετε καταστρέψει ή έχετε αφήσει μισοτελειωμένα κείμενά σας, διότι δεν σας άρεσαν;
Όχι, δεν μου έχει τύχει ποτέ και γι’ αυτό νομίζω «φταίει» η δημοσιογραφική μου ιδιότητα. Δουλεύω μέχρι να ολοκληρώσω και την τελευταία πρόταση, και αν κάτι δεν μου αρέσει στην πορεία φροντίζω μέχρι να φτάσω στο τέλος του να το έχω «φέρει».
Με τί λογοτεχνικά ερεθίσματα μεγαλώσατε;
Με τις «Μικρές Κυρίες», το «Χωρίς Οικογένεια», το «Γύρο του Κόσμου σε 80 μέρες» για να συνεχίσω με Ντίκενς και Μαρκ Τουέην.
Η λογοτεχνία σήμερα σας καλύπτει, ή παρατηρείτε πως γράφονται άπειρα βιβλία και από άτομα που δεν αξίζουν;
Μόνο ο αναγνώστης μπορεί να αποφασίσει αν ένα βιβλίο αξίζει να διαβαστεί ή όχι. Αλλά και πάλι αυτό που αρέσει σε μένα δεν αρέσει σε σας και πάμε πάλι από την αρχή. Ο καθένας έχει δικαίωμα να δοκιμάσει να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και να κριθεί για την επιτυχία ή την αποτυχία του.
Η γνώση είναι δύναμη όταν ζεις σ’ ένα λεηλατημένο κόσμο;
Η γνώση είναι δύναμη και στις καλές και στις άσχημες εποχές. Όταν ξέρεις, δεν φοβάσαι, κι όταν δεν φοβάσαι, προχωράς μπροστά με στόχο το καλύτερο. Γνώση επιμονή και πείσμα. Βασικά συστατικά που μπορούν νομίζω να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη.
Πώς μπορεί να διασωθεί το βιβλίο; Τί μπορούμε να κάνουμε όλοι μας;
Να το αγαπάμε. Συνηθίζω να λέω πως η αγάπη είναι η απάντηση στις περισσότερες από τις ερωτήσεις μας!
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η Κατερίνα Μανανεδάκη είναι δημοσιογράφος. Έχει εργαστεί στο Mega Channel, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο Star Channel και στον περιοδικό Τύπο, σε εκδόσεις υψηλής αναγνωσιμότητας και κυκλοφορίας. Από τις εκδόσεις Λιβάνη κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της Έχετε Μήνυμα στο Κινητό σας, που πρόκειται να γίνει κινηματογραφική ταινία, Διαζύγιο αλά Ελληνικά, Τι Τραβάμε κι Εμείς οι Μάνες!, το οποίο έχει μεταφραστεί ήδη στα γερμανικά, Ουουου Μοιχεύσεις!, Στο Μεγάλο Κρεβάτι της Show biz, Μαμά 2 και ο Μπαμπάς στον Κόσμο του!, καθώς και τα παιδικά Παλιά Επαγγέλματα, Ζωντανέψτεεε…! και Ο Βίτα και η Μίνη Κυνηγούν μια Βιταμίνη, που όλα έχουν γίνει μπεστ σέλερ.
Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 5 Οκτωβρίου 2012.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
