Αμφιβάλλει κανείς; Αμφιβάλλει κανείς ότι ο άνθρωπος, με δική του -αποκλειστικά- ευθύνη ζει σε δύο κόσμους; Θα μου πείτε, ποιοι είναι αυτοί οι δύο κόσμοι; Και επίσης, θα μου πείτε, δεν μας φτάνει ο ένας, θέλουμε κι άλλον; Ένα-ένα. Απαντώ:
Ο ένας είναι ο πραγματικός και ο άλλος είναι ο… υποθετικός! Ελάτε, παραδεχτείτε το. Όλοι έχετε αναρωτηθεί πολλάκις πώς θα ήταν η ζωή σας ΑΝ είχατε κάνει αυτό και όχι το άλλο, ΑΝ είχατε ασχοληθεί με κάτι περισσότερο απ’ ό,τι ασχοληθήκατε, ΑΝ πηγαίνατε κάπου που τελικά δεν πήγατε, ΑΝ, ΑΝ , ΑΝ , ΑΝ…
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς θα ήταν η ζωή σας αν σταματούσατε επιτέλους να σκέφτεστε αυτά τα καταπιεστικά και ψυχωτικά «ΑΝ;» Θα ήσασταν ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, ελεύθερα πνεύματα. Θα αντιλαμβανόσασταν το πραγματικό νόημα της ζωής. Δεν θα σας ένοιαζε ούτε το χθες ούτε το αύριο, παρά μόνο το σήμερα, το ΤΩΡΑ!
«Ζούμε» με τις υποθέσεις και ξεχάσαμε να… ΖΟΥΜΕ! Δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια. Θα γευόμασταν και θα απολαμβάναμε το κάθε συναίσθημα, το κάθε χαμόγελο, το κάθε χάδι, το κάθε δάκρυ, την κάθε ΣΤΙΓΜΗ. Διότι η ευτυχία είναι στιγμές!
Θα δίναμε σημασία σε γεγονότα και καταστάσεις που ο υποθετικός μας κόσμος δεν μας επιτρέπει ούτε καν να τις φανταζόμαστε! Γίναμε υποχείρια του ίδιου μας του εαυτού. Εμείς καταργούμε τα όνειρα μας, τις ελπίδες μας και το δικαίωμά μας στη ζωή. Δεν μας φταίει κανείς! Εμείς βάζουμε την υπογραφή στην καταδίκη μας. Απίστευτο; Και όμως, αληθινό!
Νιώθουμε φυλακισμένοι! Όμως, το κλειδί το κρατάει ο ίδιος ο άνθρωπος! Ξεκλειδώστε την πόρτα να βγει έξω ο πραγματικός σας κόσμος, ο πραγματικός σας εαυτός. Ας γίνουμε επιτέλους , λιγάκι… αληθινοί! Ας το κάνουμε για εμάς, για τους συνανθρώπους μας, για την κοινωνία μας. Πετάξτε στον κάλαθο των αχρήστων τα «ΑΝ», και ζήστε!
Η ζωή είναι ωραία! Ζήσε, αγάπα, γέλα!
Υ.Γ. Δύο επιλογές είχα: Ή να γράψω σελίδες ατελείωτες ή να γράψω ένα μικρό κειμενάκι. Το θέμα «χωράει» χιλιάδες απόψεις, χιλιάδες αναλύσεις, χιλιάδες παραδείγματα. Ήθελα όμως να περάσω την ουσία! Και η ουσία, τις περισσότερες φορές, χωράει σε μόνον λίγες σειρές. Ελπίζω να έγινε αντιληπτή! Μόνο κάντε μου τη χάρη, δουλέψτε στο μυαλό σας το κείμενο αυτό και τα νοήματα του! Ποτέ δεν ξέρεις… Η απόσταση που χωρίζει την ευτυχία από τη δυστυχία, το ουσιαστικό από το ανούσιο, το αληθινό από το ψεύτικο, δεν είναι τόσο μεγάλη, όσο εμείς τη φανταζόμαστε. Και ίσως κάποια κείμενα, κάποιες σκέψεις, κάποιοι στοχασμοί και κάποιες επιθυμίες μας να διευκολύνουν τη μεταβίβασή μας από τα μεν στα δε,αλλά και αντίστροφα!
Με εκτίμηση,
Ραφαηλία Παππά.
* Η Ραφαηλία Παππά είναι Φοιτήτρια του Χημικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
