Τελέστηκε και φέτος, όπως κάθε πρώτο Ψυχοσάββατο, η καθιερωμένη επιμνημόσυνη δέηση για την ανάπαυση των ψυχών των πεσόντων υπέρ πατρίδος στους αγώνες του Έθνους, στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Καλαμπάκας, με πρωτοβουλία της ΣΜΥ Τρικάλων.
Η παρουσία των συμπολιτών μας ήταν και φέτος αισθητή. Πολλοί θεωρούν την ημέρα αυτή όχι απλώς μια τυπική εκδήλωση, αλλά έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε όσους θυσιάστηκαν για την πατρίδα. Η σιωπή, η συγκίνηση και η σεμνότητα της τελετής μάς έδειξαν ότι η μνήμη παραμένει ζωντανή.
Ωστόσο, η εικόνα των κενοταφίων προβλημάτισε. Η φθορά του χρόνου είναι εμφανής σε αρκετά σημεία, με σημάδια εγκατάλειψης που δεν συνάδουν με τον συμβολισμό και τη σημασία του χώρου.
Όποιου κι αν είναι η ευθύνη, καλό θα είναι να υπάρξει μέριμνα σύντομα τόσο για κενοτάφια, όσο και για τον περιβάλλοντα χώρο, έτσι ώστε του χρόνου, την ίδια ημέρα, να σταθούμε ξανά εκεί με την ίδια συγκίνηση — αλλά μπροστά σε έναν χώρο αντάξιο της θυσίας που τιμούμε.



























































