Ο σύγχρονος άνθρωπος αβασάνιστα και χωρίς συναίσθηση των κινδύνων, χωρίς σκέψη και σύνεση, επιζητεί την ευημερία στη ζωή, παραμελώντας την πεμπτουσία τής ζωής, την ευτυχία, που δεν είναι υλικό αλλά ηθικό αγαθό.
Ο άνθρωπος της συγκαιρινής καταναλωτικής κοινωνίας διακατέχεται από ένα ακατάπαυστο μένος για το πλησίασμα της ευμάρειας. Αφοσιώνεται σε αυτή και παραμελεί κάθε άλλη πνευματική και ηθική χαρά της ζωής. Είναι ένας θλιβερός κυνηγός. το θήραμά του δεν είναι αξιόλογο, και ο κόπος του τελικά πηγαίνει χαμένος.
Το τραγικό αυτό φαινόμενο ήλθε ως αποτέλεσμα της μονόπλευρης και ασύμμετρης ανάπτυξης του τεχνικού πολιτισμού. οφείλεται στην απογύμνωση του ανθρώπου από πνευματικές και ηθικές αξίες και στη θεοποίηση της ύλης. Αλλά ο εύκολος και λαθεμένος αυτός δρόμος τής ευημερίας εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Η ανθρώπινη φύση είναι ασφαλώς πλασμένη και με υλικές ανάγκες, και γι’ αυτό είναι κατ’ αρχήν δικαιολογημένη η τάση τού ανθρώπου να τις καλύπτει. Η απόκτηση όμως μονάχα υλικών αγαθών, καθώς και η δυσαρμονία στην απόλαυση των υλικών, πνευματικών, ηθικών, κοινωνικών και οικολογικών αγαθών δεν φανερώνει μόνο άνοια του λογικού όντος, αλλά και συνιστά θανάσιμο σφάλμα για τον πολιτισμό του.
Έτσι, καθώς οι βαθύτερες ανάγκες δεν ικανοποιούνται, από τη μια μεριά η πνευματική και ψυχική πείνα παραμένει, και από την άλλη η ακόρεστη επιθυμία της ύλης συνέχεια μεγαλώνει. Λείπει σήμερα η στροφή προς τα έσω, που οδηγεί στη μεταφυσική σύλληψη της ανθρώπινης φύσης ως «ενδείας του καλού».
Για να θεραπευτεί το κακό, πρέπει ο σημερινός άνθρωπος να αποδεσμευτεί από τα εξωτερικά επιτεύγματά του. Πρέπει στην εποχή μας να ασχοληθεί ο άνθρωπος περισσότερο με τη φιλοσοφία παρά με την επιστήμη.
Ο μεγάλος ατομικός επιστήμονας Οπενχάιμερ τόνισε αυτή την ανάγκη ως εξής: «Μας χρειάζονται, είπε, φιλόσοφοι και όχι επιστήμονες. μας χρειάζεται δηλαδή η αλήθεια στη σοφία και όχι στην επιστήμη».
{loadposition mypos1}
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
