Επιτέλους!
Μου είπε ότι με βρίσκει όμορφο! Εγώ αιφνιδιάστηκα, και -βαθιά συγκινημένος με δάκρυα στα μάτια- της είπα: “Να ‘σαι καλά, κυρία μου, είσαι η τρίτη γυναίκα πού μου το λέει, μετά από τη μάνα μου και τη σύζυγό μου“!!! Για να πώ την αλήθεια, αυτή η διαπίστωση της κυρίας Βασιλικής με χαροποίησε ιδιαιτέρως και μου ανέβασε το ηθικό στα ύψη. Και είμαι σίγουρος πως δεν παίζει κανένα ρόλο το γεγονός ότι η κυρά Βασιλική είναι ενενήντα επτά χρονών μπάμπω πού δεν βλέπει σχεδόν τη μύτη της. Δεν παίζει ρόλο, σίγουρα. Όχι, όχι.
Ο δολοφόνος
Προς την ηλεκτρική καρέκλα οδήγησαν τον δολοφόνο. Ο ογδοντατριάχρονος Τζιμυ Φόστερ είχε δολοφονήσει εν ψυχρώ την ογδοντάχρονη σύζυγό του Μάρλιν, διότι λέει υποψιάστηκε ότι η Μάρλιν τον απατούσε με τον ογδονταεπτάχρονο γείτονά τους Τζακ Κλάρκ. Ο Γείτονας -στα δικαστήρια- αρνήθηκε οποιαδήποτε ερωτική σχέση με τη Μάρλιν, και μάλιστα παρουσίασε δύο μάρτυρες που επιβεβαίωσαν ότι ο Κλάρκ… νταραβερίζεται μόνο με ξανθιές, ενώ η Μάρλιν, ως γνωστόν, ήταν βαθιά μελαχρινή. Η αντρική κοινή γνώμη αντέδρασε και ζήτησε η ποινή θανάτου να μετατραπεί σε απλά ισόβια. Όμως, ο ίδιος ο ογδοντατριάχρονο Φόστερ αρνήθηκε, με το σκεπτικό ότι δεν θα μπορούσε να ζήσει είκοσι πέντε χρόνια στη φιλάκι, διότι όταν θα έβγαινε σε ηλικία εκατόν οκτώ ετών, δεν θα ήταν εύκολη η επανένταξή του στην κοινωνία.
Τελικά, ο Τζίμυ Φόστερ, την ώρα που τον οδηγούσαν προς την ηλεκτρική καρέκλα, σκόνταψε σε μία… ηλεκτρική σκούπα (ξεχασμένη από την καθαρίστρια) και έπεσε, χτύπησε στο κεφάλι και έμεινε στον τόπο. Φαίνεται ήταν γραμμένο να πάει από σκούπα, ο Φόστερ, και όχι από καρέκλα. Ή ίσως η μακαρίτισσα Μάρλιν τον τιμώρησε με τον δικό της… συνηθισμένο τρόπο!
Ταραχή…
Ο φίλος μου ο Γιώργος αποφάσισε μια μέρα να αυτοκτονήσει. Ήρθε λοιπόν και με βρήκε στο σπίτι μου μεσημεριάτικα. Ήθελε, λέει, να του δώσω μια συμβουλή για έναν… ανώδυνο θάνατο! Δεν θέλω -μου είπε- να πέσω από μεγάλο ύψος γιατί φοβάμαι μην χτυπήσω και σπάσω κανένα κόκκαλο, ούτε θέλω να αυτοπυρποληθώ διότι -εδώ πού τα λέμε- δεν αντέχω τη ζέστη, ούτε βέβαια είναι δυνατόν να πέσω κάτω από αυτοκίνητο, διότι σιχαίνομαι τη μυρουδιά των ελαστικών. Πες μου φιλαράκο -μου είπε- πώς μπορώ να αυτοκτονήσω με ένα ευχάριστο και ακίνδυνο τρόπο. Εγώ ο δόλιος το σκέφτηκα, τότε, και το ξανασκέφτηκα, και τελικά του απάντησα: “Άκου, Γιωργάκη. Ο καλύτερος τρόπος για να αυτοκτονήσεις είναι το να πας να πνιγείς”. Και εκείνος, έντρομος, μου απάντησα: “Μ’ έκαψες, ρε φίλε! Αφού ξέρεις ότι δεν ξέρω μπάνιο!!!”. Ε, τότε πήρα ανάποδες, τον έπιασα απ’ το γιακά, και τον πέταξα έξω από το σπίτι με τις κλοτσιές. Αϊ, σιχτίρ από ‘κεί! Μα ούτε και να αυτοκτονήσει δεν είναι ικανός ο άχρηστος;!!!
Γιούπι!
“Ποιος από σας είναι ο κληρονόμος;”, ρώτησε -με ευγενικό τόνο- ο συμβολαιογράφος. Κι εγώ, τρίβοντας τα χέρια μου με ενθουσιασμό, του απάντησα: “Εγώ-εγώ, κύριε“. Ωραία λοιπόν -απάντησε εκείνος- έχουμε και λέμε: Έχεις κληρονομήσει από τον μακαρίτη, καλέ μου κύριε, ένα στεγαστικό δάνειο ύψους διακοσίων χιλιάδων ευρώ, τρία καταναλωτικά δάνεια συνολικού ύψους ογδόντα χιλιάδων ευρώ, και διαμαρτυρόμενα γραμμάτια συνολικού ύψους εξήντα χιλιάδων ευρώ. Επίσης, έχεις κληρονομήσει τρία γονίδια του ζάχαρου, δύο γονίδια της υπέρτασης, και ένα γονίδιο του καρκίνου. Υπέγραψε εδώ, παρακαλώ.
Κι εγώ -με λαχτάρα- έσπευσα να υπογράψω, φωνάζοντας: “Γιούπι! Επιτέλους, κάτι κληρονόμησα και εγώ, επιτέλους! Γιούπιιι!!!
(ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ” / 2-3-2007)
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
