Αυτές τις ημέρες στην πόλη μας παίζεται ένα θέατρο του παραλόγου και μάλιστα ραδιοφωνικά. Θα καταλάβατε σε τι αναφέρομαι, στο μεγάλο πρόβλημα με τα αδέσποτα.
Γι’ αυτό κι εγώ ως δημότης αυτής της πόλης θα ήθελα να εκφράσω τη γνώμη μου.
Σ’ εμένα όλο αυτό το θέατρο άφησε την εντύπωση ότι ναι μεν θέλουμε να λυθεί το πρόβλημα, ΑΛΛΑ με ένα θαύμα. Μα θαύματα στην εποχή μας είναι λίγο δύσκολο να γίνουν – σ’ άλλες εποχές περισσότερο καθαρές γίνονταν.
Αφού τα αδέσποτα δεν ήλθαν από τον ουρανό στους δρόμους, αλλά κατέληξαν στους δρόμους από δική μας… αδιαφορία να πω, αναισθησία να πω, όπως θέλετε πέστε το, πρέπει εμείς να βρούμε τη λύση.
Πριν από ενάμιση χρόνο έγινε ο φιλοζωϊκός Σύλλογος. Τη στιγμή που ο Σύλλογος δεν έχει πόρους από πουθενά, απορώ πως έχουμε την απαίτηση να ενδιαφερθεί για όλα τα αδέσποτα. Αναρωτηθήκαμε ποτέ πώς ταΐζονται, με τί χρήματα εμβολιάζονται, πώς φροντίζονται τα τραυματισμένα ζώα αυτά που κατά καιρούς μαζεύουμε απ΄τους δρόμους μετά από δικά σας τηλεφωνήματα απ΄τους καναπέδες του σπιτιού σας;
Όταν ο φιλοζωϊκός Σύλλογος ζήτησε από την απερχόμενη Δημοτική Αρχή να τον βοηθήσει, να επεκτείνει τον ήδη υπάρχοντα χώρο όπου φιλοξενούνται 40 ζώα, έτσι ώστε να μαζέψει κι αυτά που τώρα δημιουργούν πρόβλημα, η τότε Δημοτική αρχή αδιαφόρησε. Το αποτέλεσμα αυτής της απάθειας ήταν από 4 που ήταν τα ζώα όπισθεν του Δημαρχείου τώρα να γίνουν 16, γιατί στο διάστημα αυτό που μεσολάβησε γεννήθηκαν κι άλλα.
Τον περασμένο χειμώνα ο φιλοζωϊκός Σύλλογος ζήτησε από τον Δήμο να ενδιαφερθεί για ένα πρόγραμμα που εξήγγειλε το Υπουργείο Ανάπτυξης σχετικά με τα αδέσποτα. Δηλαδή ο κάθε Δήμος που θα ενδιαφερόταν θα κατέθετε το φάκελλο με τα δικαιολογητικά, ούτως ώστε να μπορέσει να μπει στο πρόγραμμα. Και σ’ αυτή την περίπτωση δεν έγινε τίποτα, δε βρήκαν χρόνο να μελετήσουν την ανακοίνωση.
Μήπως η νέα Δημοτική Αρχή βρει έστω και ελάχιστο χρόνο να διαβάσει την ανακοίνωση και να κάνει κάτι; Μπορεί βέβαια από τότε να έχει περάσει η προθεσμία, αλλά ας κάνει μια προσπάθεια να μάθει τί έγινε.
Έως ότου όμως γίνουν όλα αυτά θα χρειαστεί μεγάλο χρονικό διάστημα. Κόσμος μπαινοβγαίνει στο Δημαρχείο για πληρωμές λογαριασμών, παιδιά θα περνάνε για τα σχολεία, τα φροντιστήρια, το γυμναστήριο. Εάν κάποιο ζώο επιτεθεί σε κάποιο παιδί τί θα γίνει;
Το ότι αυτά τα ζώα δεν ταΐζονται από κάποιους, αυτό δεν απαγορεύεται απ’ το νόμο και στο κάτω κάτω αυτό είναι δουλειά του Δήμου. Αυτό που έπρεπε να κάνει η εκάστοτε Δημοτική Αρχή το κάνουν λίγοι δημότες, οι οποίοι χαρακτηρίζονται… περιθωριακοί. Εάν όμως έρχναν φόλες θα ήταν… καθώς πρέπει.
Στο δια ταύτα τώρα: θέλουμε να λυθεί το πρόβλημα ή όχι; Εάν ναι, εγώ προτείνω ο Δήμος να βάλει στα Δημοτικά Τέλη 50 λεπτά για να βοηθήσει τον φιλοζωϊκό Σύλλογο. Αυτά τα χρήματα όταν θα μαζεύονται να τα διαχειρίζεται κάποιος που θα αναθέσει γι’ αυτό το σκοπό η Δημοτική Αρχή. Τώρα πάλι εάν θέλουμε να λυθεί το πρόβλημα με ακραίους και μακάβριους τρόπους, όπως π.χ. οι φόλες, τότε κακό του κεφαλιού μας. Στα τόσα προβλήματα που έχει ο τόπος μας θα προστεθεί ακόμα ένα: το κακό μας όνομα,το οποίο ήδη μας έχει βγει.
Σ’ ένα ένθετο της Καθημερινής διάβασα ότι στην περιοχή μας λόγω των δηλητηριασμένων ζώων από φόλες, ζήτημα να έχει μείνει ένα ζευγάρι ασπροπάρηδες, ένα είδος γύπα, του πρώτου πουλιού που προστατεύθηκε κάποτε με νόμο από τους Φαραώ. Αυτά τα πουλιά λέγονται και καθαριστές γιατί καθαρίζουν τον τόπο απ’ τα ψοφίμια, όχι όμως ψοφίμια δηλητηριασμένα που πετάμε εδώ κι εκεί.
Λοιπόν, ας σκεφθούμε καλά πριν πράξουμε οτιδήποτε ακραίο.
Υ.Γ. Πενήντα λεπτά νομίζω ότι είναι ένα ευτελές ποσό. Με 50 λεπτά αγοράζεις ένα ματσάκι μαϊντανό.
Σας ευχαριστώ
Ένας δημότης Καλαμπάκας και μέλος του Φιλοζωϊκού Συλλόγου
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
