Ξημέρωνε μια παγερή Κυριακή στις 13/12ου , σαν αυτές που δεν θες να αποχωριστείς την θαλπωρή του κρεβατιού .
Μέσα στο σπίτι το θερμόμετρο να δείχνει κοντά στους είκοσι βαθμούς , έξω από το σπίτι να κατρακυλάει είκοσι δυο βαθμούς παρακάτω . Δυο κάτω από το μηδέν . Μέρα για τζάκι .
Τα πάρκα της πόλης είχαν αλλάξει ρούχα , είχαν βγάλει τα πράσινα και φορούσαν τα λευκά . Η πρωινή πάχνη έριχνε το δικό της πέπλο στην φύση ωστόσο δεν ήταν επαρκής λόγος για να στερηθούμε την παρέα μας .
Η ομάδα με τις όμορφες στιγμές , η συλλογικότητα με την «πολυχρωμία» της , αλλά και τα απρόοπτα που από την πρώτη στιγμή συναντήσαμε εφόσον στο μονοπάτι που θα ακολουθούσαμε από τις Λογγιές για την Πορτή είχαν στήσει καρτέρι κυνηγοί για αγριογούρουνα .
Αλλάξαμε πορεία . Είχαμε να αντιμετωπίσουμε ανθρώπους που πυροβολούν «ό,τι κινείται» . Πήραμε τον δρόμο προς το ξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου (Δημητράκαινα) και από κει πάνω στην κορυφογραμμή αλλά πάντα κάτω από τα κλαριά των βελανιδιών που γυμνά από φύλλα μοιάζουν σαν να βρίσκονται σε ικεσία .
Ελαφρύς ο βηματισμός πάνω στο πάπλωμα των φύλλων , πορευόμαστε κάτω από τα βράχια του Ίταμου . Καταπράσινα λιβάδια ξεπροβάλουν με την έξοδό μας από το δάσος . Ο δυνατός ήλιος είχε αναλάβει να αλλάξει την νυχτερινή παγωμένη φορεσιά της φύσης . Την έφερε στα ίσια της . Πράσινη .
Πίσω μας η «Καραβούλα» , απέναντι ο κεραιόπληκτος «Τύμπανος» και στο βάθος , μπροστά μας , η χιονοσκεπής «Καζάρμα» να λούζεται τον μεσημεριανό ήλιο .
Η καμπάνα του ρολογιού της Πορτής χτύπησε 12 φορές την ώρα που πατούσαμε το πόδι στο Καφενείο / Ταβέρνα για ένα ζεστό ή και κανένα τσιπουράκι . Λίγοι και ηλικιωμένοι οι θαμώνες . Ωστόσο όλο και έφταναν νέοι επισκέπτες για το μεσημεριανό τους .
Σε καμιά ώρα πήραμε τον δρόμο της επιστροφής .
Συναντηθήκαμε με ντόπιους . Πιάσαμε κουβέντα μαζί τους . «Πατέρα μου πόσα άτομα κατοικείτε τον Χειμώνα στο χωριό»
«Πόσα άτομα να είμαστε γιέ μου , λίγοι παππούδες…Άμα δεν είναι ανοικτό το σχολείο , άστα , βράστα» .
Φτάνοντας στην διασταύρωση των χωματόδρομων «πέσαμε» μέσα στο βελανιδόδασος και δίπλα από το ρέμα που στερηθήκαμε κατά την ανάβαση εφόσον το είχαν κάνει «δικό τους» τα δίκαννα με τα μονόβολα .
Πέντε ώρες ξενοιασιάς . Μια Κυριακάτικη ανάσα .
Τα νέα του Συλλόγου:
Την Κυριακή 20/12 θα κάνουμε την τελευταία πορεία του 2015 που θα είναι : Κόζιακας -Δάσχιση μονή Βυτουμά – Κορομηλιά.
Ώρες πορείας 4. Εύκολη. Υπεύθυνο το Δ.Σ.
Περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητες μας μπορείτε να πάρετε κάθε Παρασκευή στα γραφεία του Συλλόγου – Ομήρου 5 (κάτω από το ΚΑΠΗ) ή στο τηλέφωνο 24310 72077.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
