Η Ο.Λ. Καλαμπάκας συμμετείχε στην 4η Πανθεσσαλική Συνάντηση που έγινε στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου στα Άγραφα πάνω από τη λίμνη Πλαστήρα με διοργανωτή τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Καρδίτσας.
Το πρωί της Κυριακής ξεκινήσαμε με μικρό λεωφορείο για τη λίμνη Πλαστήρα. Στη θέση Μελίσσι του κεντρικού δρόμου, μετά το Νεοχώρι και το Μπελοκομίτη, μας περίμεναν άνθρωποι του ΕΟΣΚ και με τη συνοδεία τους φθάσαμε στη θέση Κέδρος (Ζυγογιανναίικα) περιοχή με λίγα σπίτια, και μια εκκλησία, και αυτά κλειστά. Ακολουθώντας μέσα σε δάσος ένα ανηφορικό και με καλή σήμανση μονοπάτι -το Κ1- μετά μιας ώρας όμορφης διαδρομής φθάσαμε στο καταφύγιο του ΕΟΣΚ στη θέση «Ελατάκος» 1450 μέτρα υψόμετρο. Εκεί μας υποδέχτηκαν εγκάρδια μέλη του ΕΟΣΚ. Στη Γραμματεία χαρούμενες κοπέλες μας πρόσφεραν λουκούμι, ένα μεταλλικό κύπελλο και μας προέτρεψαν να γραφτούμε στην κατάσταση των συμμετεχόντων. Σε ένα καζάνι υπήρχε αχνιστός ξινός τραχανάς καθώς και πίτες, γάλατα και νερά. Ήταν ο πιο νόστιμος τραχανάς που έφαγα χωρίς κουτάλι αλλά από το κεσεδάκι! Γύρω από το ξύλινο καταφύγιο υπήρχαν σκηνές από ορειβάτες που πήγαν εκεί από την προηγούμενη ημέρα. Όχι πολλές όπως πέρυσι στον Κόζιακα Αστραπή (1.901) γιατί ο βροχερός καιρός των προηγούμενων ημερών ήταν ανασταλτικός παράγοντας. Στο χώρο υπήρχε και μπαρ με καφέδες, τσάι, χυμούς σνακς και οινοπνευματώδη ποτά.
Από το καταφύγιο ξεκινούσαν 3-4 εναλλακτικές διαδρομές: Για Μπορλέρο (2.016 μ.), για Σπηλιά Γάκη, για Σουφλιστάρα (1.780 μ.)… Εμείς οι Καλαμπακιώτες αλλά και άλλοι συνορειβάτες, μεταξύ αυτών και η Καλαμπακιώτισσα, από την Θεόπετρα, Μαρία Καραμίντζιου με τη φίλη της Δόμνα με Σύλλογο της Λάρισας. Θα πηγαίναμε στη Σουφλιστάρα, εκδρομή διάρκειας μίας και μισής ώρας. Αρχίζοντας την πορεία μέσα σε δάσος με οδηγό Καρδιτσιώτη, φθάσαμε στην Περδικόβρυση (ποτίστρα). Από εκεί είδαμε τη λίμνη Πλαστήρα αλλά στο βάθος και τα Μετέωρα. Συνεχίζοντας τώρα με νοτιοδυτική κατεύθυνση, βγήκαμε από τα έλατα και φθάσαμε σε υποαλπική ζώνη. Αριστερά μας κάτω αποκαλύφθηκε πάλι, σαν να τη βλέπεις από αεροπλάνο, η λίμνη Πλαστήρα σε όλο της το μεγαλείο, μαγική ολοπράσινη και με συνεχείς πτυχές και κολπώσεις -μικρά φιόρδ- μέσα σε ένα πανέμορφο χαλί κεντημένο από θεϊκά χέρια. Μπροστά μας έστεκαν δύο κορυφές. Δεξιά η «Πεταλούδα» 1700 μέτρα και Αριστερά Η «Σουφλιστάρα» 1780 μ. στις πλαγιές της οποίας έβοσκε κοπάδι από αγελάδες. Στο διάσελο (1650 μέτρα) ακολουθήσαμε το μονοπάτι για τις «Πόρτες των Αγράφων» στις οποίες φθάσαμε μετά από δέκα λεπτά. Οι περίφημες «Πόρτες των Αγράφων» είναι ένα στενό πέρασμα ανάμεσα σε δύο πέτρινους γίγαντες κάτι σαν σταθερές Συμπληγάδες Πέτρες. Από εκεί επικοινωνούσαν παλιά οι κάτοικοι των χωριών της περιοχής και βρίσκονται περίπου στα όρια των νομών Καρδίτσας και Ευρυτανίας. Μπροστά μας έστεκε η κορυφή Μπορλέρο 2.016 μ., δεξιότερα πίσω το Βουτσικάκι 2.152 μ. και στο βάθος, λίγο αριστερά, η Καράβα 2.184 μ.
Γυρίζοντας στο διάσελο δεν ανεβήκαμε στην κορυφή, αλλά επειδή ο ουρανός άρχισε να μαυρίζει, αποφασίσαμε να επιστρέψουμε ακολουθώντας το χρυσό κανόνα: Στο βουνό δεν τα βάζεις με τον καιρό! Στο καταφύγιο καθίσαμε να ξεκουραστούμε, να φάμε κάτι και να βγάλουμε φωτογραφίες. Οι οικοδεσπότες μας πρόσφεραν από ένα μπουκαλάκι κόκκινο κρασί της περιοχής τους και γλυκό… υποβρύχιο! Κατεβήκαμε μετά στα Ζυγογιανναίικα, λίγο κουρασμένοι αλλά ευχαριστημένοι, πήραμε το λεωφορείο και επιστρέψαμε σε Καλαμπάκα.
Καρδιτσιώτες, ευχαριστούμε για όλα! Οι φωτογραφίες δεν είναι όλες δικές μου. Εγώ λίγες τράβηξα και μετά έμεινα από… μπαταρία. Μου έδωσαν κάποιες η Δόμνα από Λάρισα και ο Γ. Γρηγοράκης. Τους ευχαριστώ!
ΓΙΑΝΝΗΣ ΨΑΡΡΗΣ
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
