Πεζοπορία με την ΟΛΚ στα μονοπάτια των Μετεώρων

Την Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2018 η Ορειβατική Λέσχη Καλαμπάκας περιπλανήθηκε και πάλι στα μονοπάτια των Μετεώρων. Παρά την αλλαγή του προγράμματος, η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη, 29 φίλοι και λάτρεις της φύσης, κάθε ηλικίας.

Το ραντεβού μας ήταν στις 15:00 και οι καιρικές συνθήκες ιδανικές ώστε να απολαύσουμε τη βόλτα μας κάτω απ’τα πελώρια βράχια. Συγκεντρωθήκαμε, λοιπόν, στο παρκιν κάτω από την Ι.Μ. Αγίου Νικολάου Αναπαυσά. Ανηφορίσαμε από το δρόμο για λίγο, ώσπου συναντήσαμε την αρχή του μονοπατιού στη θέση «..», ή όπως είπε και ένας μικρός φίλος γεμάτος φαντασία «στον βράχο που μοιάζει με τεράστιο μαγνήτη»!! Συνεχίζοντας, το μονοπάτι περνούσε πλάι στις Πλάκες Ασανιώτικες) όπου οι παλιοί έπλεναν τις φλοκάτες τους.

Η κλίση του μονοπατιού σιγά σιγά μεγάλωνε και στα μισά περίπου της διαδρομής, κάτω από τον βράχο Χελώνα κάναμε μια μικρή στάση για νερό και επανάκτηση δυνάμεων. Πήραμε, λοιπόν, μια γρήγορη ανάσα και συνεχίσαμε το μονοπάτι διπλά από τα Κελαράκια (χώρος αποθήκευσης σανού ή και ζώων τα παλαιότερα χρόνια),ώσπου βγήκαμε στο δρόμο, λίγο πριν την Ι.Μ. Βαρλαάμ. Εκεί έπειτα από ένα μικρό “meeting”, αποφασίσαμε, μιας και η ομάδα ήταν πολύ δυνατή να συνεχίσουμε ακολουθώντας το μονοπάτι προς την Ι.Μ. Υπαπαντής. Το χώμα και τα πεσμένα φύλλα ήταν σχεδόν παγωμένα μιας και εκείνο το κομμάτι είναι σχεδόν ανήλιο.

Το υπόλοιπο κομμάτι του μονοπατιού είναι απλά απολαυστικό, χωρίς ιδιαίτερη κλίση και δυσκολία. Περπατήσαμε πλάι στις βελανιδιές και στα πλατάνια και διασχίσαμε τα ρέματα Κάναμε μια στάση (στο σημείο που είναι το εικονοστάσι του Αγ. Αθανασίου). Σε μια ιστορική αναδρομή αναφερθήκαμε στο Ρουξόρι, τον παλιό οικισμό του Καστρακίου και συνεχίζοντας την πεζοπορία μας συναντήσαμε κατάλοιπα του οικισμού. Ταυτόχρονα χαζεύαμε τους πύργους στα αριστερά μας. Φτελιάς, Πύργος του Πηνειού, Καμπάνα, Πέτρα που κρένει, Δισκοπότηρο, Αμπελοφύλακας…

Δύο ώρες και εφτά (7) περίπου χιλιόμετρα μετά και γεμάτοι γνώριμες, αλλά κάθε φορά ξεχωριστές εικόνες βγήκαμε στο δρόμο στα Πλατάνια κάτω από τον βράχο της Ντούπιανης, όπου και ολοκληρώθηκε η πεζοπορία μας.