Η αυστηρή καταμέτρηση και η δραστική μείωση των ημερήσιων θερμίδων είναι μια συνήθης τακτική που ακολουθούν πολλοί για να χάσουν τα περιττά κιλά. Δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς άλλωστε ότι το αδυνάτισμα προϋποθέτει δαπάνες ενέργειας μεγαλύτερες από την πρόσληψη θερμίδων.
Μια νέα επιστημονική μελέτη από το Βασιλικό Κολέγιο Γενικών Ιατρών της Νέας Ζηλανδίας (RNZCGP) έρχεται όμως να ανατρέψει όλα όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, αφού υποδεικνύει ότι υπάρχει και άλλος… δρόμος, εκτός από τη στέρηση, για να φτάσουμε στο επιθυμητό βάρος.
Η απώλεια κιλών, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι εφικτή χωρίς καταμέτρηση ή μείωση θερμίδων και κυρίως χωρίς περιορισμούς στην ποσότητα τροφής που καταναλώνεται, αρκεί να επιλέξει κανείς τα σωστά προϊόντα.
Στο πλαίσιο της σχετικής δοκιμής, οι ερευνητές ζήτησαν από 33 άτομα είτε να μη μετράνε τις θερμίδες που λάμβαναν από τα γεύματά τους είτε να αυξήσουν τις δαπάνες ενέργειας με γυμναστική για περίοδο 12 εβδομάδων. Κατά το διάστημα αυτό, όλοι οι συμμετέχοντες έπρεπε να ακολουθήσουν ένα κατά βάση χορτοφαγικό πλάνο διατροφής χωρίς επεξεργασμένα προϊόντα και επίσης να παρακολουθήσουν μαθήματα μαγειρικής.
Η διατροφή των συμμετεχόντων περιλάμβανε πολλά φρούτα, προϊόντα ολικής άλεσης, λαχανικά, όσπρια και ακατέργαστη σόγια, ενώ τους ζητήθηκε να περιορίσουν σημαντικά την κατανάλωση φυτικών προϊόντων με πολλά λιπαρά, όπως οι ξηροί καρποί και το αβοκάντο.
Μετά το πέρας των 12 εβδομάδων και για διάστημα έξι μηνών, διαπιστώθηκε στους συμμετέχοντες κατά μέσο όρο απώλεια βάρους της τάξεως των 12,1 κιλών. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι δήλωσαν ότι είχαν πλέον περισσότερη αυτοπεποίθηση και ότι εμπλούτισαν τις γνώσεις τους σχετικά με τη διατροφή.
Σχολιάζοντας τα παραπάνω αποτελέσματα, τα οποία δημοσιεύονται αναλυτικά στην επιθεώρηση Nutrition & Diabetes, ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Δρ Νίκολας Ράιτ, ανέφερε αρχικά πως τα μαθήματα μαγειρικής έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της δοκιμής. Όσον αφορά τα καλά λιπαρά, δήλωσε ότι αποτελούν «παγίδα» για ένα άτομο με αυξημένο σωματικό βάρος, γι’ αυτό και η κατανάλωσή τους πρέπει να είναι περιορισμένη στο πλαίσιο μιας δίαιτας. «Όταν κάποιος φτάσει σε φυσιολογικό βάρος, μπορεί να εισαγάγει ξανά αυτές τις τροφές στο διατροφολόγιό του» εξήγησε.
Ο Δρ Ράιτ επεσήμανε ότι η καταμέτρηση θερμίδων και η στέρηση φαγητού δεν αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την απώλεια κιλών. Για να επιτευχθεί το επιθυμητό ενεργειακό ισοζύγιο (δηλαδή μεγαλύτερες δαπάνες ενέργειας απ’ ό,τι πρόσληψη θερμίδων μέσω της τροφής) και κατ’ επέκταση απώλεια βάρους δεν χρειάζεται λιγότερο φαγητό, καθώς αυτό θα οδηγήσει σε μόνιμη πείνα, αλλά περισσότερο φαγητό με χαμηλή συγκέντρωση ενέργειας (θερμίδων).
Πέραν των θετικών επιδράσεων που παρατηρήθηκαν ως προς την απώλεια βάρους στο πλαίσιο της δοκιμής, μετά το πρόγραμμα των 12 εβδομάδων οι συμμετέχοντες παρουσίασαν επίσης βελτίωση στα επίπεδα της χοληστερόλης τους, βελτίωση του γλυκαιμικού τους προφίλ και μείωση του κινδύνου ισχαιμικής καρδιοπάθειας.
onmed.gr
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
