Ηρώ Σκάρου: «Ένας Δον Κιχώτης μέσα μου αναζητά υψηλά ιδανικά»

- ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ -

Πρόκειται για μια συγγραφέα χαρισματική και ιδιαίτερα καλλιεργημένη, μια γυναίκα με ισορροπημένο νου, μια παρουσία κομψή και εντυπωσιακή. Πάνω απ’ όλα όμως η Ηρώ Σκάρου είναι ένας υπέροχος άνθρωπος, διότι η αλήθεια της βρίσκεται στη ματιά της.

Με σπουδές στη Φιλοσοφία και με Μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων είναι από τους ανθρώπους που πιστεύουν στην ανάγκη συνεχούς βελτίωσης, συμπλήρωσης και αναβάθμισης των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων τους. Γι’ αυτό, και αντιλαμβάνεται την εκπαίδευση ως μια μακροχρόνια διαδικασία που συνεχίζεται δια βίου.

Αρκετό καιρό τώρα αιχμαλωτίζει την προσοχή μας με την πένα της, που είναι ικανότατη και εμπνευσμένη. Με τις λέξεις της ακινητοποιεί συγκεκριμένες στιγμές στον χρόνο, συλλαμβάνοντας μικροσκοπικά τμήματα της πραγματικότητας. Με ενάργεια σκέψης και φιλοσοφική απλότητα, με το ζωντανό πάθος του συγγραφέα-στοχαστή συνθέτει τα δικά της διηγήματα.

Ασήμαντα συμβάντα των δρόμων αναδύονται με επίμονη εσωτερικότητα στα διηγήματά της, συμφιλιώνοντας το υψηλό με την εμπειρία του καθημερινού. Και όπως η ίδια δηλώνει προσπαθεί ν’ ακολουθήσει την προσωπική της διαδρομή που θα την φέρει πιο κοντά στα όνειρά της, αντικρίζοντας τη ζωή όπως είναι.

Στην ερώτηση εάν υπάρχει κάποια συμβουλή που τής έχουν δώσει και τής αρέσει να μοιράζεται μάς απάντησε αφοπλιστικά πώς η μόνη χαμένη μάχη είναι αυτή που δεν δόθηκε…

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κέδρος» το νέο βιβλίο σας με τίτλο «Η ζωή όπως είναι». Πρόκειται για μια σειρά εικοσιτεσσάρων διηγημάτων. Θέλετε να μάς μιλήσετε για αυτό και πώς ξεκινήσατε να το γράφετε; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα, κυρία Σκάρου;
Για κάθε διήγημα υπήρχε διαφορετικό ερέθισμα. Άλλοτε ήταν μια φωτογραφία, άλλοτε ένας πίνακας ζωγραφικής, συχνά μια φράση που διάβασα και σημείωσα ή κάτι που άκουσα και μου έκανε εντύπωση. Τα θέματα όμως που διερευνώ περιστρέφονται γύρω από έναν κεντρικό άξονα. Κοινή συνιστώσα αποτελούν οι ανθρώπινες σχέσεις και το δίπολο σύγκρουση – αποδοχή. Έτσι, δημιουργήθηκε αυτή η συλλογή με το κάθε διήγημα να αναδεικνύει μια πτυχή της σύγχρονης πραγματικότητας και όλα μαζί, αλληλοσυμπληρούμενα, να συνθέτουν μια πιο πανοραμική θέαση της ζωής όπως είναι.

Τα διηγήματα που περιέχει το βιβλίο σας είναι μεστά και διαβάζονται ευχάριστα. Υπάρχει κάποιο απόσπασμα από το βιβλίο σας με το οποίο θα το συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτα γι’ αυτό;
Θα αποφύγω να δώσω απόσπασμα καθώς πιστεύω ότι λίγες μόνο αράδες αποκομμένες, χωρίς πλαίσιο, δεν αποδίδουν το νόημά τους όπως πρέπει. Αντ’ αυτού, παραθέτω ένα μικροδιήγημα που είναι, πιστεύω, ενδεικτικό της συντομίας και περιεκτικότητας που χαρακτηρίζει και τα μεγαλύτερα κείμενα:
[Ο εστιαζόμενος] Τον πρόσεξε πρώτη φορά πριν από μερικούς μήνες. Καθόταν απέναντί του στην ταβέρνα. Κοινή ώρα διαλείμματος για μεσημεριανό. Ίδια θέση κάθε φορά. Όμοιο μ’ εκείνον παρουσιαστικό, όμοιο κουστούμι και τηλέφωνο. Όσο έτρωγαν και οι δύο, του έριχνε κλεφτές ματιές. Τον πρώτο καιρό τα πουκάμισά του ήταν καλοσιδερωμένα και οι γραβάτες του χαρούμενες. Έστελνε κι έπαιρνε μηνύματα και κάθε φορά χαμογελούσε. Έτρωγε με όρεξη. Αργότερα οι γιακάδες του στράβωναν κάπως. Ο κόμπος του λαιμοδέτη του ήταν σφιχτός και το τηλέφωνό του σταμάτησε να δονείται. Κοιτούσε τη μαύρη οθόνη καθώς κατάπινε με δυσκολία. Μετά παρατήρησε ένα σημάδι που του αυλάκωνε το μέτωπο. Μέρα με τη μέρα η χαρακιά μεγάλωνε. Ώσπου ένα μεσημέρι δεν τον είδε. Ρώτησε τον σερβιτόρο και του είπε ότι ο καθρέφτης ήταν έτοιμος να γίνει κομμάτια. Θα βάζανε καινούργιο το απόγευμα.

Και με ποια λόγια θα συστήνατε τον εαυτό σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτα για εσάς;
Αγαπώ περισσότερο το καλοκαίρι απ’ τον χειμώνα. Απολαμβάνω εξίσου τη θάλασσα και το βουνό. Προτιμώ να είμαι μόνη σε περιπάτους, ψώνια και μαγείρεμα, αλλά με παρέα σε ταξίδια, συναυλίες και γιορτινά τραπέζια. Μου αρέσει ν’ ακούω ιστορίες, να ζωγραφίζω και να παίζω επιτραπέζια.

Το διήγημα είναι ένα συγγραφικό είδος, στο οποίο ο συγγραφέας καλείται μέσα σε λίγες γραμμές να αφηγηθεί ιστορίες που συμπυκνώνουν σοφίες ολόκληρης ζωής. Για να ξεκινήσετε ένα διήγημα, χρειάζεστε πλάνο, να ξέρετε και την αρχή και το τέλος του, ή αρκούν μια εικόνα ή μια φράση;
Η εικόνα, η φράση είναι το έναυσμα, κυρία Δούλη. Όπως και ένα περιστατικό που κάποιος μου διηγείται ή παρατηρώ η ίδια. Πλάνο υπάρχει, είναι όμως ευέλικτο. Το τέλος άλλοτε το γνωρίζω εξαρχής κι άλλοτε αφήνω τους ήρωες να με οδηγήσουν. Υπάρχουν βέβαια και ιστορίες με ανοιχτό τέλος, έτσι ώστε ο αναγνώστης να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Υπάρχουν για εσάς «συγγραφικές εμμονές», θέματα στα οποία επανέρχεστε, τεχνικές που χρησιμοποιείτε, γρίφους κι αινίγματα που προσπαθείτε γράφοντας να επιλύσετε;
Ερευνώ όσα με απασχολούν· κατά κύριο λόγο τις αντιφάσεις των ανθρώπινων σχέσεων, καθώς και το θέμα της ταυτότητας – σε τι συνίσταται και πώς δημιουργείται.

Έχετε σπουδάσει Φιλοσοφία κι έχετε κάνει Μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Έχουν επηρεάσει άλλα πεδία –τέχνες, φιλοσοφία, θρησκεία κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Και εάν ναι, με ποιο τρόπο, κυρία Σκάρου;
Σίγουρα οι σπουδές μου και η επαγγελματική πορεία μου έχουν διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι τα ερεθίσματα γύρω μου και κατ΄ επέκταση τον τρόπο που τα αποτυπώνω μέσω της συγγραφής. Η ενασχόλησή μου με άλλες τέχνες, όπως φωτογραφία, ζωγραφική και αγιογραφία, έχει συμβάλει στην όξυνση της παρατηρητικότητάς μου και στην ικανότητα εστίασης. Η φιλοσοφία, ως ανάγκη για αναζήτηση και εμβάθυνση, είναι πάντα παρούσα στη συγγραφή αλλά και στην ανάγνωση.

Ξεκινήσατε τη συγγραφή με σκοπό να αποτυπώσετε στο χαρτί όσα χαράχτηκαν βαθιά μέσα σας, να στηλιτέψετε καταστάσεις ή ήταν απλά μια εσωτερική ανάγκη για εσάς;
Μέσω της συγγραφής καταλαβαίνω καλύτερα τον κόσμο. Ερευνώ καταστάσεις, χαρακτήρες και συμπεριφορές που μου κάνουν εντύπωση· έτσι συμπάσχω, κατανοώ, μαθαίνω.

Τελειώνοντας και την τελευταία σελίδα του βιβλίου σας ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται τη δική σας προσωπική αναζήτηση. Σε ποιο σκοπό υπακούει αυτό το προσωπικό ταξίδι αναζήτησης;
Ο τίτλος του βιβλίου είναι εμπνευσμένος από μία φράση που απαντά στο έργο «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες: «Ίσως η πολλή λογική να είναι τρέλα. Και τι μεγαλύτερη τρέλα απ’ όλες, να βλέπεις τη ζωή όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι». Υπάρχει μέσα μου ένας Δον Κιχώτης που ονειρεύεται περιπέτειες κι αναζητά υψηλά ιδανικά, υπάρχει κι ένας Σάντσο Πάντσα που με γειώνει, καθώς οδηγείται από την ανάγκη της επιβίωσης. Προσπαθώ λοιπόν ν’ ακολουθήσω την προσωπική μου διαδρομή που θα με φέρει πιο κοντά στα όνειρά μου αντικρύζοντας τη ζωή όπως είναι.

Πώς θα περιγράφατε τον ιδανικό αναγνώστη για εσάς;
Αν πρέπει να αποδώσω κάποια χαρακτηριστικά στον αναγνώστη των δικών μου βιβλίων, θα έλεγα πως κατ’ αρχάς αγαπά τη μικρή φόρμα, την εστίαση στο μερικό. Αφήνεται να βυθιστεί στην ιστορία και να διαβάσει ανάμεσα στα κενά. Αποδέχεται το ενδεχόμενο να αναγνωρίσει πτυχές του εαυτού του σε κάποιους χαρακτήρες. Ξαναδιαβάζει ένα διήγημα, μία παράγραφο ή μία μόνο φράση, προβληματίζεται και ίσως ανοίγει ένα διάλογο με τον εαυτό του και τους δικούς του ανθρώπους.

Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Πώς αισθάνεστε που οι πρώτες σας συγγραφικές προσπάθειες βρήκαν «στέγη» σ’ ένα μεγάλο εκδοτικό οίκο, κυρία Σκάρου;
Πέρα απ’ όλα τα ευχάριστα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ένας νέος συγγραφέας, όταν μαθαίνει πως το βιβλίο του έγινε δεκτό από τους υπευθύνους ενός ιστορικού εκδοτικού οίκου, εμένα με κατέκλυσε κι ένα αίσθημα ευθύνης και αγωνίας να σταθώ αντάξια της εμπιστοσύνης τους.

Υπάρχει κάποια συμβουλή που σας έχουν δώσει και σας αρέσει να μοιράζεστε;
Η μόνη χαμένη μάχη είναι αυτή που δεν δόθηκε.

ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Η Ηρώ Σκάρου κατάγεται από την Ικαρία. Μεγάλωσε στη Σύρο και στην Αθήνα. Με σπουδές στη Φιλοσοφία και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, εργάστηκε σε θέσεις επικοινωνίας και μάρκετινγκ. Άλλαξε πορεία ύστερα από μία εκπαίδευση στη διδασκαλία της γιόγκα. Σήμερα διδάσκει και συνεχίζει να διδάσκεται.

Με τη συλλογή διηγημάτων της «Μια χαρά είναι» (εκδόσεις Γκοβόστη, 2018) ήταν υποψήφια για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενης στην πεζογραφία του περιοδικού «ο Αναγνώστης». Αγαπά τη μικρή φόρμα και τα μεγάλα ταξίδια.

Το «Η ζωή όπως είναι» είναι το τελευταίο της βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κέδρος».

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 22 Ιανουαρίου 2021.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ