ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΜΠΕΣΗΣ: «Η εποχή μας είναι γεμάτη σιωπές»

-

- ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ -

LEMPESIS-GIORGOS-1

 

 

Διακρίνεται για την ετυμολογία του, τους φιλικούς τρόπους του και τη δυνατότητα να ονειρεύεται και να ελπίζει σ’ ένα καλύτερο αύριο με επίκεντρο τα παιδιά. Διεκδικεί να κρατήσει ζωντανή την παιδικότητά του και τη φαντασία της. Ο Γιώργος Λεμπέσης δεν έχει καμιά δυσκολία να δικαιολογήσει τις επιλογές του. Όλα στη ζωή του ξεκίνησαν για να δοθεί μια διέξοδος. Σίγουρα ο αναγνώστης δεν πρόκειται να νιώσει πλήξη με τις ιστορίες του.

Ο ίδιος θεωρεί πως η σχέση του με τα παιδιά, και κυρίως με όσα έχει γνωρίσει, είναι ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί. Υποστηρίζει πως τα παιδιά μπορούν να σε κρύψουν, ενώ οι ενήλικες μπορούν να σε βρουν. Πιστεύει επίσης πως η κλασική έκφραση στα παραμύθια «Μια φορά κι έναν καιρό…» φυλακίζει την δυνατότητα της μαγείας, ενώ για εκείνον η χρήση τής γλώσσας είναι πολύτιμη, και σίγουρα το ισχυρότερο όπλο.

 

H ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Χθες κυκλοφόρησε το έβδομο βιβλίο σας «Βυθούγεννα» από τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Θέλετε να μας μιλήσετε για το νέο σας βιβλίο, κύριε Λεμπέση;

Για την ακρίβεια, τα Βυθούγεννα είναι το ένατο κατά σειρά βιβλίο μου, άλλα όπως πολύ σωστά αναφέρετε το έβδομο με τις εκδόσεις Ψυχογιός. Συγχωρέστε με για την επισήμανση, όμως δεν νομίζω πως κανείς θα θελε να ξεχαστεί κάποιο απ’ τα «παιδιά» του.
Τα Βυθούγεννα, είναι ίσως το πιο μαγικό μου παραμύθι, κι ο λόγος δεν είναι άλλος απ’ το θέμα του φυσικά. Χριστούγεννα, η γιορτή της αγάπης και των αστεριών. Της φιλίας κι αυτής της μοναδικής αντίφασης, που μπορεί να σε βρει εκκωφαντικά μόνο, ακόμη κι αν είσαι μέρος μιας τεράστιας αγκαλιάς. Τα Χριστούγεννα για μένα είναι η απόδειξη πως ο άνθρωπος μπορεί να είναι και όμορφος και καλός, κι αυτό, κατά κάποιο τρόπο, περνάω μέσα απ’ τους ήρωές μου.

 

Πώς εκτυλίσεται η ιστορία;

Η Ιστορία μας εκτυλίσσεται στον γνωστό μας βυθό, με πρωταγωνιστές τον Βρασίδα τον αχινό, την Ρίτσα την πεσκανδρίτσα –το τέρας ψυχραιμίας– και όλη την παλιοπαρέα. Νέος φίλος είναι ο Σκίπερ το τροπικό ψάρι, που φέρνει στον βυθό τα άσχημα νέα τής στεριάς. Απαγορεύτηκαν τα Χριστούγεννα λόγω κρίσης και τα παιδιά είναι δυστυχισμένα. Αυτό φυσικά δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο απ’ την ψαροπαρέα κι έτσι ένα ολόκληρο σχέδιο αγάπης στήνεται στα νερά τής Μήλου, μέσα στο καταχείμωνο. Ελπίζω να σας αρέσει και να περάσετε όλοι χαρούμενες αλατισμένες διακοπές!

 

Εκδόσεις «Ψυχογιός». Τι σας έρχεται αμέσως στο μυαλό;

Σιγουριά, ασφάλεια, επαγγελματισμός, ήθος, γνώση, δύναμη. Είμαι περήφανος και ευγνώμων που είμαι μέλος μιας τόσο δυνατής ομάδας και πολύ χαρούμενος που η συγκεκριμένη ομάδα με έχει πιστέψει τόσο πολύ.

 

Ποιες είναι οι λογοτεχνικές σας επιρροές και ποια τα λογοτεχνικά σας ινδάλματα;

Από Έλληνες λογοτέχνες λατρεύω τον Νίκο Καζαντζάκη κι όλη αυτή τη σχολή που εκφράζει, μέσα απ’ το μη υπαρκτό, την πιο στεγνή πραγματικότητα. Υπάρχουν σαφώς πολλοί λογοτέχνες για νά ‘χω να θαυμάζω, να ζηλεύω και να οραματίζομαι: Θαφόν, Γκόλντεν, Πίτσλερ, Πηνελόπη Δέλτα. Δεν νομίζω ότι μπορώ πραγματικά να τους ορίσω. Η κάθε τους λέξη μοιάζει με ίνδαλμα.

 

Πολλοί συγγραφείς έχουν ομολογήσει ότι το δυσκολότερο πράγμα στη συγγραφή είναι το ξεκίνημα κάθε ιστορίας. Δηλαδή, την ώρα που πρέπει ο συγγραφέας να καθίσει κάτω και να αρχίσει να «βγάζει» την ιστορία του στο χαρτί. Για σας ποια είναι τα δυσκολότερα σημεία που συναντάτε κάθε φορά; Τι αποτελεί πρόκληση;

Και για μένα η αρχή είναι που με δυσκολεύει. Είναι, κυρία Δούλη, πολύ πεισματάρα και τεμπέλα η αρχή. Σχεδόν σέρνει τα πόδια της πάνω στο χαρτί, μέχρι να ξεδιπλώσει τη συνέχεια του δρόμου. Ή μπορεί και να φοβάται, μια που αυτή είναι εκείνη που θα ορίσει τελικά την ιστορία.

 

Ποια είναι η σχέση σας με τα παιδιά;

Έχω έναν γιο 3 μηνών. Είμαι νέος πατέρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ωστόσο, η σχέση μου με τα παιδιά, και κυρίως με όσα έχω γνωρίσει, θεωρώ πως είναι πολύ καλύτερη από αυτή με τους συνομηλίκους. Μάλλον διότι τα παιδιά μπορούν να σε κρύψουν, ενώ οι ενήλικες μπορούν να σε βρουν.

 

Είναι εύκολο ένας μεγάλος να αγγίξει τη θεματολογία και το ενδιαφέρον των παιδιών;

Όχι, δεν είναι καθόλου εύκολο. Ειδικά όταν θες να μιλήσεις σαν ίσος προς ίσον στα παιδιά και να τα κάνεις να σε ακούσουν.

 

Εκτός από τη συγγραφή, ασχολείστε με τη μουσική αλλά και με ένα all day bar. Πώς συνδυάζονται αυτά;

Όλα έχουν να κάνουν με την ψυχαγωγία. Απλά με τη συγγραφή λυτρώνω την ψυχή μου.

 

Ο σκοπός σας είναι να περνάτε μηνύματα ή απλά να μεταφέρετε το παιδί σε έναν φανταστικό κόσμο;

Πάντα επιδιώκω στα κείμενά μου να περνάω κάποιο μήνυμα. Όχι από διδακτισμό, άλλα διότι θέλω να δίνω το μαγικό φίλτρο της αναζήτησης.

 

Το βιβλίο σας «Ψαρόσουπα» των εκδόσεων Ψυχογιός, συγκίνησε κοινό και κριτικούς, κι έγινε βιβλίο και θεατρική παράσταση. Πώς είδατε μια τέτοια εξέλιξη για ένα από τα βιβλία σας και πώς νιώθετε, κύριε Λεμπέση;

Μου άρεσε πολύ. Τόσο πολύ, που πλέον νιώθω μεγαλύτερη αγωνία και φόβο κάθε φορά που ξεκινάω κάτι καινούργιο. Δεν ξέρω αν είναι ματαιοδοξία ή αίσθηση ευθύνης, όμως σίγουρα όταν «μπαίνω» στα σπίτια των αναγνωστών μου νιώθω δέος και σεβασμό. Είναι σπουδαίο να βλέπει κανείς το έργο του να μεγαλώνει, όμως σημασία έχει να ξέρεις πως αυτό που έχεις κάνει, το έχεις κάνει με αγάπη και πάθος. Ο δρόμος από εκεί και πέρα ξέρει.

 

Για την κλασική έκφραση στην αρχή των παραμυθιών «Μια φορά κι έναν καιρό…», ποια είναι η άποψη σας;

Μεγάλωσα με παραμύθια που ξεκινούν έτσι, ωστόσο πιστεύω πως αυτή η έκφραση φυλακίζει τη δυνατότητα της μαγείας να συμβεί στο τώρα και στο μέσα μας. Είναι σαν οι άνθρωποι του σήμερα να μην έχουν δικαίωμα στο ανέφικτο.

 

Στα βιβλία σας λείπει αυτή η έκφραση. Για ποιον λόγο δεν τη χρησιμοποιείτε;

Η απάντηση βρίσκεται στην προηγούμενη απάντηση. Θέλω οι ιστορίες μου να ζουν στο τώρα και όχι να έχουν ζήσει στο παρελθόν.

 

Ποια η γνώμη σας για την νέα πραγματικότητα στο παιδικό βιβλίο; Διαβάζουν τα σημερινά παιδιά, όσο υπάρχει ο «πειρασμός» τού διαδικτύου;

Δεν νομίζω ότι το διαδίκτυο είναι «πειρασμός» ή ο κακός δαίμονας. Το internet, όπως και το βιβλίο, το ανοίγουν οι γονείς για τα παιδιά. Όποιος μπορεί να βρει τις ισορροπίες, μπορεί να κάνει σύμμαχο τόσο το διαδίκτυο, όσο και το βιβλίο. Δεν μπορούμε να αγνοούμε την εποχή μας και να κλεινόμαστε σε έναν ενοχοποιητικό ρομαντισμό. Η γενιά μας έχει πολλά εργαλεία, ή τα χρησιμοποιούμε σωστά ή μας τραυματίζουν.

 

Σε παλιότερη συνέντευξή σας έχετε πει πως αυτό που σας εμπνέει είναι τα λόγια. Θέλετε να μας το αναλύσετε;

Αναφέρομαι στις λέξεις με τον όρο λόγια. Οι λέξεις έχουν δύναμη. Πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Οι λέξεις φέρνουν τα πάντα, κάνουν τους στόχους εφικτούς ή ανέφικτους. Η χρήση τής γλώσσας είναι πολύτιμη και σίγουρα το ισχυρότερο όπλο. Η εποχή μας είναι γεμάτη σιωπές, τα λόγια λιγοστεύουν κι οι άνθρωποι ξεμακραίνουν. Γι’ αυτό, με εμπνέουν τα λόγια. τα βρίσκεις σπάνια πια.

 

Έχετε καταφέρει να κρατήσετε το παιδί μέσα σας ζωντανό, κύριε Λεμπέση;

Δεν νομίζω πως εγώ είμαι αυτός που προσπαθεί να το κρατήσει ζωντανό. Μάλλον αυτό το παιδί προσπαθεί να κρατήσει εμένα «όρθιο».

 

Με ποια θέματα σας ενδιαφέρει να επικοινωνείτε με τα παιδιά;

Κυρίως με όσα έχουν να κάνουν με την αναγνώριση του εγώ και την αγάπη για τον εαυτό μας. Πιστεύω ότι αυτή είναι η αρχή, για να αγαπήσουμε τον κόσμο και τον διπλανό μας, και με αυτή τη σκέψη προσπαθώ να επικοινωνήσω με τα παιδιά.

 

Πείτε μας ένα περιστατικό που έχει να κάνει με τα παιδιά και τα βιβλία σας.

Ένα απ’ το πιο συγκλονιστικά περιστατικά, που μου χάρισε ο κόσμος της συγγραφής, είναι η επίσκεψή μου σε ένα νηπιαγωγείο στην Κίμωλο. Ήταν μόλις 8 παιδιά, κι όμως είδα στα μάτια τους ολόκληρο τον κόσμο. Είδα την αλήθεια, τη χαρά, την αμφιβολία, την ανιδιοτέλεια. Είδα την παραίτηση να γίνεται ελπίδα, και την στέρηση να γίνεται φαντασία. Είδα 8 ολοκαίνουργους ανθρώπους να μου λένε: «Αν μου υποσχεθείς ότι μπορώ, θα κάνω όλο τον κόσμο να μοιάζει με γρανίτα παγωτό»… Αν μου υποσχεθείς ότι «μπορώ». Πόσο μεγάλο μάθημα για μας που τα έχουμε όλα…

 

Λένε πως η φαντασία σβήνει με την έξοδο από την παιδική ηλικία. Πώς καταφέρνετε να κρατάτε ζωντανή τη δική σας;

Το σκάω καμιά φορά από το σπίτι, ανοίγω αργά αυτή τη δαντελένια πόρτα και περνάω χωρίς παπούτσια στη χώρα που όλα μπορούν να συμβούν. Αφήνω να μπουν στα μάτια μου χιλιάδες φωτεινές εμπειρίες, λερώνω τα χέρια μου με μπογιές από τις χρωματόμπαλες και επιστρέφω σαν κλέφτης στον κόσμο που ζεις κι εσύ. Ύστερα, όποια μουτζούρα κατάφερα να κρατήσω πάνω μου, τη σκορπάω με φόρα στα πλήκτρα τού υπολογιστή μου. Κάπως έτσι κρατιέται η φαντασία μου ακόμα ζωντανή.

 

ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΜΠΕΣΗΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Ένας πολυπράγμων καλλιτέχνης, σπούδασε Μουσική Τεχνολογία και Μουσική Βιομηχανία, καθώς και Διοίκηση Πολιτιστικών Μονάδων. Παράλληλα με τις σπουδές του εργάστηκε ως μουσικός παραγωγός σε γνωστό ραδιοφωνικό σταθμό της Αθήνας. Από το 2003 έως το 2011 εργάστηκε ως διευθυντής παραγωγής σε μεγάλη εταιρεία παραγωγής. Έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 400 παραγωγές, τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό. Ορόσημο στην καριέρα του αποτέλεσε η δημιουργία του πρώτου παιδικού φεστιβάλ στην Ελλάδα (Town for Kids, 2008 & 2009). Το 2010, ένα ακυκλοφόρητο διήγημά του, με τίτλο 4 ΣΕΛΙΔΕΣ, απέσπασε το βραβείο πρωτότυπης ιστορίας και κοινού στο 5ο Φεστιβάλ Παραμυθιών που διοργάνωσε το Μικρό Πολυτεχνείο. To Μάιο του 2011 δημιούργησε τη δική του εταιρεία εκτέλεσης παραγωγών, την Gold Producta Handling.

Το μυθιστόρημα ΨΑΡΟΣΟΥΠΑ ανέβηκε στο θέατρο για τρεις συνεχείς χρονιές σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορεί επίσης η εικονογραφημένη εκδοχή του με τίτλο ΨΑΡΟΣΟΥΠΙΤΣΑ, καθώς και το Θ’ ΑΥΓΟ, ενώ ετοιμάζεται το ΨΑΡΟΣΟΥΠΑ 2: ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΤΑΠΑ» και ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΛΦΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ, ενώ ετοιμάζεται το ΒΥΘΟΥΓΕΝΝΑ.

 

* Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Τα Μετέωρα” στις 18 Οκτωβρίου 2013.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ