Πριν από λίγα χρόνια δημοσίευσα φωτογραφίες από τα παλιά Σφαγεία («κουφάρια») του Δήμου Καλαμπάκας, που για πολλά χρόνια λειτούργησαν και εξυπηρετούσαν κτηνοτρόφους και κρεοπώλες της περιοχής μας. Αναφερόμουν στα σφαγεία που βρίσκονταν δυτικά του λόφου του Προφήτη Ηλία. Ακόμη αυτός ο χώρος παραμένει αναξιοποίητος.
Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Σήμερα δημοσιεύω φωτογραφίες από τα «νέα» Σφαγεία που τράβηξα τον Δεκέμβριο του 2025. Πρόκειται για τα Δημοτικά Σφαγεία του Δήμου Καλαμπάκας, που κτίστηκαν στην περιοχή Μεράι. Δεν θα αναφερθώ διεξοδικά στην ιστορία αυτών των Σφαγείων, αρμοδιότεροι είναι οι Δήμαρχοι: Ηλίας Καχριμανίδης, Βύρων Μπουτίνας, Αντώνης Πινιάρας και Δημήτρης Σακελλαρίου, ο τότε Νομάρχης Στέφανος Πατραμάνης, ο Αντιπρόεδρος των Σφαγείων Σωτήρης Βλιώρας, ίσως και κάποιοι άλλοι.
Θα αναφέρω μόνο μερικά στοιχεία:
Πολλοί αντιδρούσαν για τον χώρο κατασκευής των Σφαγείων και πρότειναν την «Ποταμιά». Δεν νομίζω πως έφταιξε ο χώρος Μεράι, άλλα έφταιξαν και δεν «περπάτησε» το έργο. Από την αρχή πήγαν πολλά στραβά. (Δήμαρχος ήταν ο Ηλίας Καχριμανίδης και Νομάρχης ο Στέφανος Πατραμάνης).
Από τις 5-6 προσφορές που κατατέθηκαν, δεν επιλέχτηκε η πρώτη σε αξιολόγηση, η οποία προέβλεπε μελέτη-κατασκευή μαζί όλου του έργου, κτηρίου και μηχανολογικού εξοπλισμού, τριών εισόδων – τριών γραμμών (αμνοεριφίων, χοιρινών, βοοειδών), χώρους φύλαξης των ζώων μέχρι να σφαγούν, περιβάλλοντα χώρο άνετο και άλλα. Το κυριότερο ήταν ότι είχε κανονικό βιολογικό καθαρισμό, που είναι το παν για τέτοια έργα. Όπως ανέφερα και παραπάνω δεν επιλέχτηκε η πρώτη σε αξιολόγηση προσφορά του εργολάβου που είχε εμπειρία τέτοιων έργων, με το αιτιολογικό ότι παρέδωσε εκπρόθεσμα «χαρτί» τραπέζης…
Τελικά άλλος κατασκεύασε το κτήριο και άλλος τοποθέτησε τον μηχανολογικό εξοπλισμό, ήταν μιας εισόδου-τριών γραμμών, χωρίς χώρο φύλαξης ζώων, χωρίς περιβάλλοντα χώρο, και το κυριότερο χωρίς σύγχρονο βιολογικό καθαρισμό, που, επαναλαμβάνω, είναι το παν για τέτοια έργα.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να ρέουν κατά καιρούς απόβλητα στον «Καβρόλακκα». Κάτι προσπάθησε να κάνει ο Βύρων Μπουτίνας, αλλά ήταν ημίμετρα. Έτσι, άρχισε η λειτουργία με ανοιγοκλεισίματα και παρατάσεις, ώσπου το 2012 η Υφυπουργός Μιλένα Αποστολάκη έβαλε την τελική ταφόπλακα, μη δίνοντας (αφαιρώντας) τον κωδικό λειτουργίας των Σφαγείων. (Δεν γνωρίζω αν μπορούσε να δημιουργηθεί νέος σύγχρονος βιολογικός καθαρισμός).
Από τότε όλο το συγκρότημα παραδόθηκε στη φθορά του χρόνου. Οι πόρτες του κτηρίου είναι ορθάνοιχτες. Αν πω ότι εδώ ισχύουν τα λαϊκά «μπάτε σκύλοι κι αλέστε», και «είμαστε ξέφραγο αμπέλι» θα έχω άδικο; Είναι κρίμα ένα έργο, για το οποίο ξοδεύτηκαν πολλά λεφτά (και σε δραχμές και σε ευρώ), να είναι σε αυτά τα χάλια!
Υπάρχει κανείς θαρραλέος να το αξιοποιήσει ή ζητάω πολλά;
ΥΓ. Θυμάμαι τον πολιτικό μηχανικό Απόστολο Αδάμο να θαυμάζει τη μελέτη – κατασκευή που απορρίφτηκε, να λέει: «Μπράβο, αυτή είναι μελέτη!» Τα υπόλοιπα τα «λουζόμαστε» για χρόνια όλοι μας.














































































































