Ασφαλιστικό Στρατιωτικού Προσωπικού (Καταταγέντες 1990-92)

Του Στέφανου Κουκουράβα, Ταμία της ΕΣΠΕΘ

1. Όπως είναι γνωστό και πολλάκις έχει αναδειχθεί στον έντυπο τύπο, στο διαδίκτυο, καθώς και στη Βουλή των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας κοινοβουλευτικού ελέγχου, οι διατάξεις των άρθρων 20, 21 και 22 του (η) σχετικού, που αφορούν το ασφαλιστικό καθεστώς των στελεχών των Ε.Δ, των Σ.Α και του Π.Σ, επιφυλάσσουν δυσμενή διακριτική μεταχείριση σε βάρος του προσωπικού που κατατάχθηκε κατά τα έτη 1990 – 1992. Οι παραπάνω κατηγορία ενστόλων, προφανώς εκ παραδρομής, αποκλείστηκε αυθαίρετα από τις ευεργετικού χαρακτήρα μεταβατικές διατάξεις του νόμου, που ισχύουν και περιορίζονται μόνο για όσους που προσελήφθησαν την περίοδο 1984-1989.

2. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις του (η) σχετικού, οι παλαιοί ασφαλισμένοι, όπως οριοθετήθηκαν χρονικά (1984-1992) με την ψήφιση του (δ) όμοιου, δεν αντιμετωπίζονται με ενιαίο τρόπο, αλλά διαχωρίζονται οριστικά και δια παντός. Πρέπει μάλιστα να τονιστεί ότι, οι οποίες τροποποιήσεις – μεταρρυθμίσεις επήλθαν επί του ασφαλιστικού συστήματος μεταγενέστερα του (δ) σχετικού, όπως επίσης όλες οι συναφείς προβλέψεις των (ε) και (στ) ομοίων, δεν κατέτμησαν ούτε διαχώρισαν την υπόψη κατηγορία εργαζομένων, δημιουργώντας εμφανείς ανισότητες και αδικίες.

3. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 20 του (η) σχετικού, καθορίζεται ότι:

4. Από τις παραπάνω ρυθμίσεις, διαφαίνεται η αρχική πρόθεση του νομοθέτη, για λόγους κοινωνικής ευαισθησίας και ισονομίας, να θεσπίσει μεταβατικές διατάξεις, οι οποίες όμως αδικαιολόγητα και απολύτως καταχρηστικά περιορίζονται στους παλαιούς ασφαλισμένους που κατετάγησαν μεταξύ των ετών 1986-1989, χωρίς να περιλαμβάνει περαιτέρω μεταβατική κλιμάκωση (σε εύλογο βάθος χρόνου) για τους λοιπούς παλαιούς ασφαλισμένους (1990-1992), που αποτελούν εξαιτίας αυτού του γεγονότος μια ανεξάρτητη κατηγορία (παγκόσμια πρωτοτυπία).

5. Από τα παραπάνω, προκύπτει σωρεία αναπάντητων ερωτημάτων τόσο για τις παραλήψεις που διέλαθαν της προσοχής του νομοθέτη, όσο και για την εν συνεχεία αδιαφορία της Πολιτείας, σε βαθμό ανικανότητας όπως υποστηρίζουν πολλοί ενδιαφερόμενοι, να αποκαταστήσει το υπόψη προσωπικό. Αναλυτικότερα, γεννώνται τα εξής ζητήματα που χρήζουν επίλυσης από μια Πολιτεία που θέλει να αποκαλείται ευνομούμενη:

α. Η υφιστάμενη ρύθμιση, ανταποκρίνεται στη διαρκή απαίτηση των πολιτών για στοιχειώδη αξιοκρατία και ισονομία ως βασική υποχρέωση του Κράτος Δικαίου, αφού σύμφωνα με αυτή όσοι προσελήφθησαν ολίγους μήνες νωρίτερα είτε εντός του 1989 ή και ακόμη εντός του ιδίου έτους (Α’ εξάμηνο 1990) να επιβαρυνθούν κατ’ ουσία με επιπλέον 6 μήνες υπηρεσίας (25 ½ έτη πραγματικής υπηρεσίας + 5 συντάξιμα έτη του άρθρου 40 του Π.Δ 169/2007, ήτοι συνολικά 30 ½ συντάξιμα έτη) ώστε να έχουν δικαίωμα συνταξιοδότησης το έτος 2015 διατηρώνταςέτσιτα πλεονεκτήματα του ισχύοντοςασφαλιστικού, ενώ οι εναπομείναντες παλαιοί ασφαλισμένοι (1990 – 1992) θα επιβαρυνθούν με επιπλέον 9 ½ έτη, προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν αρχής γενομένης από το έτος 2025 και εντεύθεν, υποκείμενοι μάλιστα στα νέα δεδομένα (επί το δυσμενέστερο) σε ότι αφορά στον κανονισμό (ύψος) της σύνταξης;

β. Είναι ηθικά αποδεκτή η διάσπαση με τη μέθοδο της ‘’σαλαμοποίησης’’ της αμιγούς ομάδας ασφαλισμένων της περιόδου 1984-1992 (παλαιοί ασφαλισμένοι), σε ασφαλισμένους προ του 1990 και στους μετέπειτα και έως το 1992;

6. Επειδή η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη, για την άρση λοιπόν της υφιστάμενης αδικίας σε βάρος μεγάλης μερίδας συναδέλφων και την αποκατάσταση της περί δικαίου έννοιας, προτείνεται όπως δρομολογηθεί η τροποποίηση του (η) σχετικού, όπως παρακάτω:

α Με τη κατάργηση των παρ. 3 & 4 του άρθρου 22 και τη συνολική επαναδιατύπωση (συγχώνευση) της παρ. 2 του άρθρου 20, όπως παρακάτω:

‘’ αυξάνονται, σταδιακά, από 01-01-2011 τα έτη συνολικής συντάξιμης υπηρεσίας που απαιτούνται για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος των στρατιωτικών, γενικά, (νέοι και παλαιοί ασφαλισμένοι), οι οποίοι συμπληρώνουν, από 01-01-2011 και μετά, 24 1/2 έτη συντάξιμης υπηρεσίας, ως εξής: Για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης των στρατιωτικών, που συμπληρώνουν 24 1/2 έτη συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2011, απαιτούνται πλέον 26 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2012, απαιτούνται 27 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2013, απαιτούνται 28 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2014, απαιτούνται 29 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2015, απαιτούνται 30 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2016, απαιτούνται 31 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2017, απαιτούνται 32 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
Για όσους θεμελιώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι 31-12-2017 (συμπλήρωση 24 1/2 ετών πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας), ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης, ως προς τις κατηγορίες προσωπικού των παραγράφων 1 και 2, ρυθμίζεται σύμφωνα με τις ισχύουσες μέχρι τη θέση σε ισχύ του παρόντος νόμου διατάξεις του άρθρου 42 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (π.δ. 169/2007) και του άρθρου 1 του ν. 3029/2002. Για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης από 1.1.2018 και μετά, η σύνταξή τους υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 3 και 4 του νόμου αυτού, εξαιρουμένων όσων έχουν καταταγεί από 01-01-1993 μέχρι 31-12-1995, των οποίων ο πραγματικός συντάξιμος χρόνος προσαυξάνεται κατά 3 έτη, με την καταβολή της προβλεπόμενης από τις διατάξεις του άρθρου 59 του π.δ 169/2007, εισφοράς για τη συμπλήρωση 40 ετών υπηρεσίας’’.

β. Με την προσθήκη, εάν κριθεί σκόπιμο, μιας επιπρόσθετης παραγράφου στο τέλος του άρθρου 22, με την ακόλουθη διατύπωση που αφορά ευρύτερα τους ασφαλισμένους στρατιωτικούς και όχι μόνο τους καταταγέντες τα έτη 1990-92:

‘’ Στους ασφαλισμένους στρατιωτικούς, γενικά, οι οποίοι θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης με τις προϋποθέσεις που διαμορφώνονται και ισχύουν από ψήφισης του παρόντος νόμου και εφεξής, αναγνωρίζεται προαιρετικά πρόσθετος πλασματικός χρόνος για κάθε παιδί, ο οποίος ανέρχεται σε (1) έτος ασφάλισης για το πρώτο παιδί και σε (2) έτη ασφάλισης για κάθε επόμενο παιδί και μέχρι το τρίτο. Ο χρόνος που αναγνωρίζεται λαμβάνεται υπόψη τόσο για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, όσο και για την προσαύξηση του ποσού της σύνταξης, υπό την προϋπόθεση ότι οι ασφαλισμένοι έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον (25) έτη πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας. Ο χρόνος αυτός συνυπολογίζεται επιπλέον του χρόνου που αναγνωρίζεται από λοιπές διατάξεις του παρόντος νόμου, καθώς και του άρθρου 40 του Π.Δ 169/2007.Η αναγνώριση του ανωτέρω πλασματικού χρόνου γίνεται κατόπιν αίτησης των ενδιαφερομένων και την καταβολή, για κάθε μήνα, ποσού εξαγοράς υπολογιζόμενου με ποσοστό 20% για τον φορέα κύριας ασφάλισης, επί του βασικού μισθού του Ανθυπολοχαγού, που ισχύει κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης.
Οι ασφαλιστικές εισφορές για την αναγνώριση αυτή καταβάλλονται είτε εφάπαξ, εντός τριμήνου από την κοινοποίηση της απόφασης, οπότε παρέχεται έκπτωση 15%, είτε σε μηνιαίες δόσεις, ο αριθμός των οποίων είναι ίσος με τους αναγνωριζόμενους μήνες. Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την κοινοποίηση της απόφασης. Καθυστέρηση καταβολής δόσης συνεπάγεται επιβάρυνσή της με τα εκάστοτε προβλεπόμενα πρόσθετα τέλη. Σε περίπτωση θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος ή προσαύξησης του ποσού της σύνταξης, πριν το χρόνο εξόφλησης της εισφοράς εξαγοράς, παρακρατείται κάθε μήνα από τη σύνταξη και μέχρι την εξόφληση, ποσό ίσο με το 1/4 του ποσού της σύνταξης.’’

7. Επιπρόσθετα επισημαίνεται ότι, σχετικές με το θέμα παλαιότερες τοποθετήσεις των αρμοδίων, κυβερνητικών και μη παραγόντων, με τους συνήθεις ισχυρισμούς – υποσχέσεις «περί μελλοντικής εξέτασης του θέματος στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού διαλόγου για τη συνολική αναμόρφωση του ασφαλιστικού συμπεριλαμβανομένου αυτού των ΕΔ και ΣΑ» δεν συνιστούν σε καμία περίπτωση συνεπή πολιτική στάση και δεν συνάδουν με την κοινωνική απαίτηση για ευθυκρισία, ισονομία και δικαιοσύνη. Σε περίπτωση δε που επαναληφθούν οι αμφιταλαντεύσεις του παρελθόντος, εκτιμάται ότι θα εκτεθεί περαιτέρω στη συνείδηση των συναδέλφων, των οικογενειών τους καθώς και ευρύτερα της κοινής γνώμης, τόσο η κυβέρνηση όσο οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις που ολιγώρησαν μέχρι σήμερα, πέραν ενός επιδερμικού ενδιαφέροντος που επεδείχθη μεμονωμένα και σποραδικά, μετά από οχλήσεις των Ενώσεων Στρατιωτικών.

8. Έχοντας όμως πλήρη επίγνωση της αγάπης και της εμπιστοσύνης με την οποία η Πολιτεία περιβάλει τις ΕΔ και το στρατιωτικό προσωπικό, ευελπιστω για την εξέταση του θέματος και την άμεση λήψη μέτρων (τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου) που θα άρουν και εξαλείψουν την άδικη αντιμετώπιση που υφίστανται τα εν λόγω στελέχη και την πικρία που τους διακατέχει από την ψήφιση του (η) σχετικού έως και σήμερα.

«Όχι πια άλλες υποσχέσεις, περιμένουμε πράξεις και έργα, όχι λόγια του αέρα για
κοινωνική ανάλωση, στο βωμό κομματικών και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων»

ΣΧΕΤ:
α. Ν.1249/1982
β. Ν.1902/1990
γ. Ν.1976/1991
δ. Ν.2084/1992
ε. Ν.3513/2006
στ. ΠΔ 169/2007
ζ. Ν.3865/2010
η Υπ’ αριθ. Πρωτ. 27135/0092/16-2-2011 Εγκύκλιος του ΥΠΟΙΚ