Επιμέλεια κειμένου Βαξεβανίδης Νίκος
Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού αλλά ως γνωστόν ο διάβολος δεν κάνει διακοπές! Κάποιοι φροντίζουν να μας το θυμίζουν αυτό εν μέσω καύσωνος, αναρτώντας κείμενα που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν η κάψα που νιώθεις είναι από τον καιρό ή από το πυρ της κολάσεως που αναδύεται μέσα από τα βλάσφημα και δυσώδη γραφόμενά τους.
Έτσι και εμείς αναγκαζόμαστε να δημοσιεύσουμε κάποια λόγια, που σαν αύρα δροσερή, σβήνει τον πυρετό της αγανάκτησης που μας ανεβάζουν οι αλλοτριωτές και οι μεταποιητές της αγιοπατερικής παραδόσεως.
Παραθέτουμε ένα απόσπασμα κειμένου του μεγάλου Νικολάου Σωτηρόπουλου, που αν και άριστος Θεολόγος, σε αντίθεση με πολλούς σημερινούς και αμφιβόλου γνώσεων ‘’θεολόγους’’ δε δεχόταν να τον προσφωνούν με αυτόν τον όρο, λέγοντας πως η Αγία μας Εκκλησία μόνο τρεις ονόμασε Θεολόγους. Όλοι οι υπόλοιποι ασχολούμαστε με αυτήν μήπως και τύχουμε σωτηρίας.
Ένα κείμενο που κυρίως πρέπει να διαβαστεί από τον απλό κόσμο, ώστε να προσέχει και να κρατάει αποστάσεις από σύγχρονες θεωρίες περί αγιοπατερικής παραδόσεως και προσπάθειες βλασφήμου εκμοντερνισμού της.
Στο προσεχές μέλλον και με τη βοήθεια του Αγίου Τριαδικού Θεού θα αναρτηθούν ολοκληρωμένα κείμενα που θα αφορούν στο θέμα αυτό.
Ακολουθεί το απόσπασμα.
Οι μαργαρίτες των Πατέρων και οι χάντρες των Οικουμενιστών
{…}Αυτοί δε, πού κρατούν στα χέρια τους τις χάντρες του Οικουμενισμού, είναι και οι πλέον αξιοθρήνητοι, αλλά και οι πλέον προκλητικοί. Αλλοτριωμένοι καθηγητάδες, από κοινού με παπόφιλους και νεωτερίζοντες δεσποτάδες, «έχοντες μόρφωσιν ευσέβειας, την δε δύναμιν αυτής ήρνημένοι», μάς καλούν να πετάξωμε τούς πολύτιμους μαργαρίτες της Πατερικής θεολογίας, πού μάς παρέδωσαν με ευλάβεια οι αιώνες, και να παραλάβωμε από τα χέρια τους κάποιες άλλες ξένες θεολογίες ή μάλλον «διαβολολογίες», πού συνέλεξαν από τις θεολογικές χωματερές της Δύσεως! Οι χάντρες των Οίκουμενιστών έχουν διάφορα χρώματα και ονόματα.
Ιδού μερικά απ’ αυτά: «θεωρία των Κλάδων», «θεωρία των αδελφών Εκκλησιών», «θεωρία περί των δύο πνευμόνων του Χριστού», «Οικουμενική θεολογία», «Βαπτισματική θεολογία», «Φεμινιστική θεολογία», και ή πλέον πρόσφατη χάντρα, πού προστέθηκε στο οίκουμενιστικό«κομπολόϊ», και κατασκευάζεται κατ’ αποκλειστικότητα στη λεγομένη Ακαδημία θεολογικών Σπουδών του Βόλου, και ακούει στο όνομα «Μεταπατερική θεολογία ή θεολογία της Συνάφειας»!
Η άνω Θεολογία και τα ράκη
Οι Πατέρες είναι «οι μυστικές του Πνεύματος σάλπιγγες», αλλά και οι μελωδοί οι «μελωδήσαντεςέν μέσω της Εκκλησίας μέλος έναρμόνιον θεολογίας». Οι προαναφερθέντες όμως καθηγητάδεςκαι δεσποτάδες κλείνουν τα ώτα τους στα σαλπίσματα του Πνεύματος και τα ανοίγουν στους σαγηνευτικούς ήχους των Σειρήνων του Οίκουμενισμού.
Οι Πατέρες είναι οι «των Αποστολικών παραδόσεων ακριβείς φύλακες». Οι σύγχρονοι όμως αυτοί «θολολόγοι», πού θολώνουν το διαυγές και κρυστάλλινο ύδωρ της Ορθοδόξου Θεολογίας, δεν εκτίμησαν τον ανεκτίμητο θησαυρό των Αποστολικών και Πατερικών παραδόσεων, πού τούς εμπιστεύθηκε προς φύλαξη η Εκκλησία, με αποτέλεσμα να τον ανταλλάσσουν με τις απατηλές χάντρες της «βέβηλου κενοφωνίας» και «ψευδωνύμου γνώσεως» της παναιρετικής Δύσεως.
Οι Πατέρες είναι «θεολογίας πηγαί», «θεοσοφίας ποταμοί αέναοι, και βρύσεις θείας γνώσεως», το ζωντανό και αθάνατο νερό, το όποιο αδυνατούν να συγκρατήσουν τα συντετριμμένα φρέατα, με αποτέλεσμα, αντί να αντλούν «ύδωρ μετ’ ευφροσύνης έκ των πηγών του σωτηρίου» (Ήσ. 12, 3), να γεμίζουν τούς νεωτεριστικούς κουβάδες των με «ύδωρ ψευδές ούκ έχον πίστιν» (Ίερ. 15,18) και να μάς το προσφέρουν καυχώμενοι για την εξαιρετική ποιότητα του ! Τούς ευχαριστούμε, άλλα δεν θα πιούμε απ’ αυτό.
Ας γνωρίζουν οι ρακοσυλλέκτες αυτοί του Οικουμενισμού, ότι ή Ορθόδοξη Εκκλησία, την πίστη της οποίας έκράτυναν και έστερέωσαν «Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα», φορεί τον χιτώνα της αληθείας «τον ύφαντόνέκ της άνω θεολογίας», και ως έκ τούτου δεν έχει ανάγκη από τα θεολογικά κουρέλια του Προτεσταντισμού, με τα όποια
προσπαθούν να την ενδύσουν. Εάν αυτοί επιθυμούν να είναι θεολογικώς ρακένδυτοι, αυτό είναι δικαίωμα τους. Ή Εκκλησία όμως είναι και θα παραμείνει όχι μία ρακένδυτη και άσεμνα ένδεδυμένη μοιχαλίδα, όπως είναι οι διάφορες αιρετικές ομολογίες, τις θεολογίες των οποίων υιοθετούν και μάς προσφέρουν οι οίκουμενισταί, αλλά ή έκ δεξιών του Χριστού παριστάμενη «ένίματισμωδιαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη» βασίλισσα, ή οποία δεν θα παύσει ποτέ να σεμνύνεται και να γεραίρει τούς θεοφόρους Πατέρες της για τούς τιτάνιους αγώνες τους υπέρ της εύσεβείας και θεολογίας πού της παρέδωσαν.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
