Στη Διάβα, εκτός από τον προστάτη του χωριού τον Άγιο Δημήτριο, ξεχωριστή θέση στην καρδιά των πιστών κρατούν τόσο η Αγία Παρασκευή (η μνήμη της τιμάται στις 26 Ιουλίου), όσο και ο Άγιος Παντελεήμονας (η μνήμη του τιμάται στις 27 Ιουλίου).
Και για τους δύο αυτούς Αγίους έχουν κτιστεί Εκκλησίες στο χωριό. Το Εξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής κτίστηκε στις 26 Ιουλίου 1987 με δωρεά των αδελφών Νικολάου Βλαχογιάννη και δεσπόζει σήμερα πανέμορφο στον λόφο αριστερά από την είσοδο του χωριού πάνω από την γνωστή τοποθεσία «Μπαμπαλή». Μαρτυρίες κατοίκων αναφέρουν ότι παλιά υπήρχε Ναός της Αγίας Παρασκευής στη Διάβα (στην τοποθεσία «Κάτω Αμπέλια»), ο οποίος βυθίστηκε.
Ο Νεόδμητος Ιερός Ναός του Αγίου Παντελεήμονα ανεγέρθηκε το 2010 στη θέση «Ραγάζια» με πρωτοβουλία του τότε Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και ιδιαίτερα του Επιτρόπου κ. Βασίλη Νικ. Βλαχογιάννη. Οι εργασίες για την αποπεράτωσή του συνεχίζονται.
Μαρτυρίες πολλών κατοίκων αποδίδουν στο πέρας των γεωργικών εργασιών τον λόγο που το χωριό πανηγυρίζει τις δύο αυτές ημερομηνίες (26 και 27 Ιουλίου) αντί της 26ης Οκτωβρίου, που γιορτάζει ο προστάτης του χωριού, Άγιος Δημήτριος.
Το χωριό της Διάβας ανέκαθεν αποτελούσαν κυρίως κτηνοτρόφοι και γεωργοί, οπότε η καλοκαιρινή περίοδος ήταν ιδανική για να πανηγυρίσουν μιας και τότε τελειώνουν πολλές από τις εργασίες (όπως ο θέρος, το αλώνισμα, το κόψιμο του χορταριού κ.ά.).
Αυτές οι ημερομηνίες ήταν επίσης ιδανικές και από κλιματολογικής πλευράς, για να ανταμώσουν όλοι μαζί και να διασκεδάσουν, αλλά και για να φιλοξενήσουν γνωστούς και φίλους τους από γειτονικά χωριά.
Το πανηγύρι
Το ξακουστό πανηγύρι της Διάβας ήταν για πολλά χρόνια χρόνος ανταμώματος, καθώς και πόλος έλξης για τους κατοίκους της περιοχής μας και όχι μόνο.
Ολόκληρο το χωριό «βούλιαζε» από κόσμο τα δύο αυτά βράδια και τόσο τα μαγαζιά στην πλατεία του χωριού, όσο και τα μαγαζιά στα «Πλατάνια» πρόσφεραν μοναδικές στιγμές διασκέδασης και καλού φαγητού.
Δεν υπάρχει κάποιος από τους παλιότερους που δεν θυμάται με νοσταλγία το πανηγύρι αλλά και εμείς οι νεότεροι που το ζήσαμε αναπολούμε εκείνες τις στιγμές, που ολόκληρο το χωριό έβγαινε από τα σπίτια του, έτρωγε και διασκέδαζε με τις παραδοσιακές ορχήστρες και όλοι γινόμασταν μια παρέα.
Στην πορεία των χρόνων το πανηγύρι «ξεθώριασε», με αποτέλεσμα να μην υπάρχει τίποτα πια να μας το θυμίζει. Δυστυχώς η εξέλιξη αλλά και τα πολλά προβλήματα των ανθρώπων άφησαν αυτόν τον θεσμό να παρασυρθεί από τη λήθη.
Εδώ είναι που πρέπει οι νεότεροι να παρέμβουμε και με επικεφαλής τον Μορφωτικό Σύλλογο του χωριού να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να το επαναφέρουμε. Είναι κρίμα χωριά με έντονη παρουσία και με πολλούς μόνιμους κατοίκους να μην συμβάλλουμε στη διατήρηση των ηθών και των εθίμων και να αφήνουμε την ιστορία μας να προσπερνά.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
