ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥ
Με αφορμή αυτά που διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια μεταξύ τών ευρωπαϊκών Κρατών και της Ελλάδας (και όχι μόνο), θυμήθηκα τον γνωστό μύθο τού αξεπέραστου μυθοπλάστη Αισώπου (6ος αιώνας π.Χ.): «Λύκος και αρνίον». Τον παραθέτω στην εξαίρετη διασκευή τής Γεωργίας Ταρσούλη, λογοτέχνιδας και λαογράφου: 1916-1986 (ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ, «Ατλαντίς» 1954 και «Το Βήμα» 2014 σε φωτομηχανική αναπα-ραγωγή).
Ο ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΝΙ
Μια φορά ένας λύκος έπινε νερό στο ποταμάκι, όταν είδε παρακάτω ένα κάτασπρο αρνάκι να σβήνει κι αυτό εκεί τη δίψα του.
«Να, καλός μεζές, σκέφτηκε ο λύκος. Πρέπει όμως να βρω μια αφορμή, για να του ριχτώ».
Του φώναξε λοιπόν από ψηλά που βρισκόταν:
«Πώς θολώνεις το νερό που πίνω και το κάνεις όλο λάσπη»;
«Λάθος κάνεις», είπε τρέμοντας το αρνάκι. «Πώς μπορώ να σου θολώσω το νερό που πίνεις, αφού εγώ πίνω με την άκρη των χειλιών μου και βρίσκομαι παρακάτω από σένα»;
«Μην κάνεις το μισοκακόμοιρο, γρύλισε ο λύκος. Σε ξέρω κι από άλλοτε. Εσύ ήσουνα που έβρισες τον πατέρα μου πέρυσι».
«Μα, αφέντη», ψιθύρισε με τρεμουλιασμένη φωνή το καημένο το αρνάκι, «πέρυσι δεν είχα γεννηθεί ακόμα».
«Ξέρεις και δίνεις αποκρίσεις», φώναξε αγριεμένος ο λύκος. «Αυτό όμως δεν θα με εμποδίσει να σε φάω».
Και χωρίς άλλη συζήτηση, ρίχτηκε στο κακόμοιρο το αρνάκι και το έκαμε κομμάτια.
Επιμύθιο: Ο άδικος βρίσκει πάντα μια δικαιολογία.
ΜΕΡΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΥΘΟ
1. Όταν οι δυνατοί προτάσσουν το συμφέρον και όχι το δίκαιο, είναι δυνατόν να λαμβάνουν υπόψη τους τα λογικά επιχειρήματα των αδυνάτων;
2. Χωρίς ανθρωπιστικό υπόβαθρο πώς είναι δυνατόν, οι ισχυροί να μην περιπέσουν στην «αλαζονεία τής δύναμης» και στη σκληρότητα;
3. Μιλώντας οι ισχυροί για «εταίρους» και «συμμάχους», μήπως εννοούν εξαρτημένους και δούλους;
4. Πώς είναι δυνατόν να ζήσουν ειρηνικά οι λαοί, όταν οι δυνατοί αδειάζουν το νόημα της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς;
5. Στους αδικημένους λαούς απομένει άραγε τίποτε άλλο εκτός από τη συνεχή αντίσταση;
6. Πώς τολμούν οι οικονομικά και τεχνολογικά ισχυροί να αφαιρούν «ελαφρά τη καρδία» την εθνική κυριαρχία ενός λαού;
7. Στην περίπτωση της Ελλάδας γιατί δεν συγκινούνται οι Ευρωπαίοι «δανειστές» μας, όταν γνωρίζουν ότι μεγάλο μέρος τού λαού μας πεινάει και ότι πολλές χιλιάδες χρεωμένων Ελλήνων αυτοχειριάζονται;
8. Πώς είναι δυνατόν να φέρεται τόσο σκληρά η Ευρώπη, αν και έχουν μακρά ιστορία πνευματικών και πολιτικών κατακτήσεων;
9. Αγνοούν άραγε οι δυνατοί ότι τα σύγχρονα μέσα τής Τεχνολογίας δεν ευνοούν μόνο τους ίδιους, αλλά και τους αδικημένους;
10. Δεν πρέπει άραγε, αυτοί που προωθούν το «δίκαιο του ισχυροτέρου», να καταλάβουν επιτέλους ότι οδηγούν τις κοινωνίες και τους λαούς σε συγκρούσεις και σε πολέμους;
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
