Του Μητροπολίτου Αυλώνος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ MR.TH
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Ἑβρ. 9, 11-14
«Χριστός δέ παραγενόμενος ἀρχιερεύς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διά τῆς μείζονος καί τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου, τοῦτ’ ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, οὐδέ δι’ αἵματος τράγων καί μόσχων, διά τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τά ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος». (Ἑβρ. 9, 11-12).
Ἡ θυσία παρουσιάζεται στίς ἱστορίες, ἀλλά καί στά θρησκευτικά δρώμενα διαφόρων εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν σά μιά ἐκδήλωση εἴτε λατρείας εἴτε ἐξευμενίσεως τοῦ θεοῦ ἤ τῶν θεῶν γιά τίς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων. Ὁ ἄνθρωπος, ἀνέκαθεν, αἰσθανόταν κάποια ἐνοχή ἀπέναντί του ἤ ἀπέναντί τους καί προσπαθοῦσε μέ διάφορες λατρευτικές πράξεις νά τόν ἐξευμενίσει.
Σέ ὅλους τούς ἀρχαίους λαούς ὑπῆρχαν θυσίες τῶν ζώων, ἀλλά καί ἀνθρωποθυσίες, γιατί ὑπῆρχε ἡ πίστη πώς ἡ ἐνοχή βρισκόταν στό αἷμα καί, κατά συνέπεια, ἦταν καί ὁ φορέας τῆς ἁμαρτίας. Ἀκόμη καί σέ αὐτή τή θρησκευτική λατρεία τοῦ Ἰσραήλ ἐπιτρεπόταν καί ἐπιβαλλόταν οἱ θυσίες τῶν ζώων.
Ἀλλά «παρῆλθεν ἡ σκιά τοῦ Νόμου, τῆς Χάριτος ἐλθούσης•…» . Ὅλες οἱ θυσίες δέν ἦταν, πιά, τίποτε ἄλλο, παρά τύποι καί σκιές τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Κυρίου. Θῦμα καί θύτης θά ἦταν ὁ Θεάνθρωπος, ὁποῖος θά ἔχυνε τό αἷμα Του «λύτρον ἀντί πολλῶν» (Ματθ. 20, 28. Μάρκ. 10, 45) γιά τή σωτηρία τῆς ἀνθρωπότητας, πού βαρύνονταν ἀπό τό δυσβάστακτο φορτίο τῆς προπατορικῆς ἁμαρτίας.
Αὐτή τή θυσία τοῦ Κυρίου ἀντιπαραβάλλει ἡ σημερινή περικοπή μέ τίς θυσίες τῶν Ἑβραίων, γιά νά δείξει ἔτσι τήν ἀσύγκριτη ἀνωτερότητά της. Ἀλήθεια! Ἡ μόνη ἐξιλαστήρια θυσία, πού ἔφερε τήν αἰώνια ἀπολύτρωση καί σωτηρία, εἶναι ἡ σταυρική θυσία τοῦ Κυρίου καί ἡ ὁποία, ἔκτοτε, συνεχίζεται ἀναίμακτα, τελεσιουργούμενη στήν Ἐκκλησία μέ τό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας.
Μυστήριο μυστηρίων ἦταν ἡ σταυρική θυσία τοῦ Κυρίου. Μυστήριο μυστηρίων εἶναι καί ἡ θεία Εὐχαριστία, γιατί σέ αὐτή γίνεται ἀνάμνηση καί ἀναπαράσταση τῆς Σταυρικῆς Του θυσίας: «Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν• ὁσάκις γάρ ἄν ἐσθίητε τόν ἄρτον τοῦτον, καί τό ποτήριον τοῦτο πίνητε, τόν ἐμόν θάνατον καταγγέλλετε, τήν ἐμήν ἀνάστασιν ὁμολογεῖτε» .
Στό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας γίνεται πραγματική μετάληψη τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Κυρίου, γι’ αὐτό καί ἡ μετοχή σέ αὐτό τό μυστήριο εἶναι ἀναγκαιότατη γιά τή σωτηρία καί, σίγουρα, δέ μεταδίδει ἰούς ἀσθενειῶν, ὅπως, πλανεμένα, πιστεύουν ἀρκετοί ἀσθενεῖς ὡς πρός τήν πίστη χριστιανοί. Τό ἀδιάψευστο στόμα τοῦ Κυρίου λέει τά ἑξῆς: «Ἡ σάρκα μου εἶναι ἀληθινή τροφή καί τό αἷμα μου ἀληθινό ποτό. Ἐκεῖνος πού τρώει τή σάρκα μου καί πίνει τό αἷμα μου εἶναι ἑνωμένος μαζί μου, κι ἐγώ μ’ αὐτόν» (Ἰωάν. 6, 56-57). Τά σχόλια περιττεύουν!
Ἡ προσέλευση στή θεία Εὐχαριστία χρήζει ἰδιαίτερης προπαρασκευῆς . Ἡ προσέλευση γίνεται μέ φόβο Θεοῦ, πίστη καί ἀγάπη, μετάνοια καί ἐξομολόγηση. Ἡ θεία Κοινωνία, πού εἶναι ὁ σπόρος τῆς Ἀναστάσεως, ἑτοιμάζει τόν ἄνθρωπο γιά τήν αἰώνια Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
