Εκθέσεις παιδιών Δημοτικού Σχολείου από τη Νάπολη, ανθολογημένες και φροντισμένες από το δάσκαλο Μαρτσέλο Ντ” Όρτα.
Τον παράδεισο τον φαντάζομαι σαν ένα πάρα πολύ μεγάλο γαλάζιο σύννεφο, με τον Χριστό και την Παναγία απάνω, με κόκκινα τριαντάφυλλα που μπουμπουκιάζουν και τους αγγέλους που πετάνε και τραγουδάνε. Και να που εμφανίζεται ο Θεός και όλοι γίνονται καλοί οπωσδήποτε.
Η Κόλαση είναι μια μαύρη τρύπα γεμάτη φωτιά και έντομα, αράχνες, φίδια, ποντίκια και νυχτερίδες. Ο διάολος μένει στο βάθος και γρυλίζει.
Δεν υπάρχει ούτε ένα παιδί, αλλά όμως υπάρχουν όλοι οι εγκληματίες της περιοχής, οι δολοφόνοι, οι έμποροι ναρκωτικών, οι τσιγκούνηδες και ο σπιτονοικοκύρης μου. Εκεί είναι ο Χίτλερ, ο Καληγούλας, ο Φαραώ της Αιγύπτου (ο Γκαριμπάλντι όχι, γιατί ήτανε καλός) και οι δεσποινίδες του Τούτι Φρούτι. Και κλαίνε όλοι, από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Την Κόλαση την φαντάζομαι σαν ένα μέρος που μιλάνε μόνο διάλεκτο.
Το Καθαρτήριο το φαντάζομαι σαν ένα μέρος πολύ βαρετό, που γίνονται πολλά κουτσομπολιά για την Κόλαση.
Από το Καθαρτήριο και την Κόλαση, προτιμώ τον Παράδεισο.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
