Λέτε να γίνουμε Καλαμπακιστάν;

Έκπληκτοι πολίτες αυτής της περιοχής διάβασαν ή άκουσαν για την «απόφαση» του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης στην κατηγορηματική άρνηση εγκατάστασης προσφύγων στον τόπο.

Ανάμεσα στα άλλα χριστιανικά επιχειρήματα είναι και η απόρριψη εγκατάστασης προσφύγων στο Καστράκι και την Καλαμπάκα «γιατί αν έρθουν μουσουλμάνοι κοντά σε ορθοδόξους και τα μοναστήρια θα υπάρξει σοβαρό πρόβλημα».

Θα είχε ενδιαφέρον να προσδιορίσουν κοινωνικά, επιδημιολογικά, ηθικά, νομικά και προπάντων με όρους χριστιανικής ηθικής ποιο θα είναι το πρόβλημα που θα δημιουργήσουν 20-30 οικογένειες (το τονίζω) προσφύγων των οποίων τα παιδιά τους θα μετέρχονταν της ελληνικής παιδείας, και πιθανόν αργότερα και της χριστιανικής πίστης.

Δυστυχώς οι του Δημοτικού Συμβουλίου και ο Δήμαρχος, αποφάσισαν γιατί «έτσι». Ας υπενθυμίσουμε στους ά-λογα σκεπτόμενους ότι συντάσσονται με τον παπά-Γρηγόρη που «διαδίδει ότι οι μικρασιάτες πρόσφυγες οι εκδιωκόμενοι από τους Τούρκους, είναι φορείς χολέρας» και όχι με τον παπά-Φώτη που «προσπαθεί να βρει μια καλύβα, λίγο γάλα και ένα κομμάτι ψωμί για το ποίμνιό του», (βλ. Καζαντζάκης – Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται).

Ίσως κάποιοι πουν: «Μα τον Καζαντζάκη; Αυτόν που παρ’ ολίγο να αφορίσει η Εκκλησία;»
Ας μην μιλήσουμε για ρατσισμό, για μισαλλοδοξία, για περιχαράκωση (εκτός και αν έρχονται τα φράγκα), για σπορά επικίνδυνων λογικών την οποία θα καρπωθούμε μετά από χρόνια θεωρώντας τον «άλλο», τον «ξένο» εκ προοιμίου επικίνδυνο για τον τόπο, για την φυλή, για το έθνος. Ας μιλήσουμε για χριστιανική Ηθική και όχι ηθική. Κάτω από τους βράχους των Μετεώρων κατοικούμε.

Αλήθεια, στις 26 Δεκεμβρίου πώς θα αισθάνονται όταν θα ακούν: «Ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ᾿ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· …Ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον», (κατά Ματθαίον 2,13).

Τούτοι οι άνθρωποι για να σώσουν τις ζωές τους από τις βόμβες του κάθε σύγχρονου Ηρώδη, αντί για τη Αίγυπτο, βρήκαν καταφύγιο στη χώρα μας. Ή αλήθεια πώς θα αισθάνονται στα πρώτα στασίδια της εκκλησίας όταν θα ακούν «Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». (προς Γαλάτας, Γ΄) .

Οι Γραφές δίνουν πλείστα όσα κείμενα (μέσω της Διδασκαλίας του Χριστού και τις υπομνήσεις των Αποστόλων) για όποιον είναι και όχι να προσδιορίζεται απλά ως χριστιανός.

Προς επίρρωση των παραπάνω εκφέρουν γνώμη καταλληλότεροι από τον γράφοντα.

Πατριάρχης Βαρθολομαίος στο χριστουγεννιάτικο μήνυμα του 2015: «Ἡ διαμορφουμένη αὕτη κατάστασις, μὲ τὸ διαρκῶς ὀγκούμενον κῦμα τῶν προσφύγων, αὐξάνει τὰς εὐθύνας ἡμῶν … νὰ μὴ μένωμεν ἀναίσθητοι ἐνώπιον τοῦ καθημερινοῦ δράματος χιλιάδων συνανθρώπων μας, ἀλλὰ νὰ ἐκφράσωμεν εἰς αὐτοὺς τὴν ἔμπρακτον ἀλληλεγγύην καὶ ἀγάπην μας, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι κάθε εὐεργεσία πρὸς αὐτοὺς ἀποβαίνει εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ τεχθέντος καὶ σάρκα λαβόντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ … ἠναγκάσθη ἐκ τῶν πρώτων ἐτῶν τῆς ἐπιγείου ζωῆς Του νὰ ξενιτευθῇ εἰς χώραν μακράν, διὰ νὰ σωθῇ ἐκ τοῦ μίσους τοῦ Ἡρώδου. Τῶν νηπίων τῶν σημερινῶν προσφύγων, θὰ ἐλέγομεν, τὸ ἀθῷον αἷμα ἡ γῆ καὶ ἡ θάλασσα πίνουν, τοῦ δὲ Ἡρώδου ἡ ἀνασφαλὴς ψυχή «τὸ κρῖμα ἐδέξατο». https://www.iefimerida.gr/news/242480/minyma-toy-vartholomaioy-gia-ta-hristoygenna-kai-o-hristos-itan-prosfygas

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος σε επίσκεψη στον κλειστό καταυλισμό προσφύγων στο Κουτσόχερο της Λάρισας γίνεται μάρτυρας και δίνει λύση στο: «Αν και ήταν η περίοδος του Ραμαζανίου, ήρθαν και ζητούσαν την ευλογία για τα μωρά τους. Όπως μας έλεγαν, είδαν το γαλήνιο πρόσωπο του ιεράρχη και το χαμόγελο του, τους έδωσε ελπίδα. Μια οικογένεια Κούρδων από το Κομπάνι, πληροφορήθηκε ότι θα επισκεφθεί τους πρόσφυγες ο ιεράρχης και ζήτησε να τον συναντήσει για να πάρει την ευλογία του, ειδικά για το βρέφος που κρατούσε η μάνα στην αγκαλιά της, με τις παραμορφώσεις στα πόδια του».

Ο μακαριστός μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος στο συνέδριο κοινωνικής θεολογίας «Εκκλησία και Αριστερά», χωρίς να «μασάει» τα λόγια του για τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο μεταξύ των άλλων αναφέρει: «Μέσα λοιπόν από αυτή την προοπτική ο μετανάστης είναι και αυτός άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι και την ίδια στιγμή είναι ένας εμπερίστατος άνθρωπος που κάτω από δύσκολες συνθήκες εγκατέλειψε την πατρίδα του αναζητώντας μια καλύτερη ζωή και ακόμη ένα θύμα όσων εμπορεύονται ανθρώπινες υπάρξεις προς ίδιον όφελος. Δεν επιχειρώ να αγιοποιήσω τον μετανάστη, αλλά δεν δέχομαι ότι αυτός είναι παιδί ενός κατώτερου Θεού. Εάν καυχώμεθα για τον δικό μας πολιτισμό και την δική μας πίστη, οφείλουμε όλα αυτά να τα αποδεικνύουμε στην πράξη και στην καθημερινότητα και όχι να τα επικαλούμεθα φαρισσαϊκά. Χαίρομαι που η Εκκλησία μας καθημερινά διακονεί όλους εκείνους που φθάνουν στην πόρτα της. … Χαίρομαι γιατί ο λαός παρά τις δυσκολίες του δεν έχασε την αρχοντιά του και μοιράζεται το πιάτο του με άλλους». http://blogs.auth.gr/moschosg

Τελικά, πρέπει να αποφασίσουμε: Με τον Ξένιο Δία ή με τον Προκρούστη. Να αποφασίσουμε: ποιοι είναι οι Έλληνες και ποιοι είναι Έλληνες! Ποιοι είναι οι χριστιανοί και ποιοι χριστιανοί!

ΥΓ. Στις πιθανές μισαλόδοξες φωνές «πάρτους σπίτι σου» απαντώ ότι πράγματι στην ευρύτερη οικογένεια του γράφοντα αυτό έγινε και σας διαβεβαιώνω ότι εξακολουθούμε και αναπνέουμε!

Βασίλης Παππάς – εκπαιδευτικός