TaMeteora.gr

TaMeteora.gr

Γιατί όχι κι εμείς; Μπορούμε!

Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΕΡΕΚΟΣ

Αφορμή για το σημερινό κείμενο η πρόσφατη τραγωδία που προκάλεσαν μετά από ομολογουμένως πολύ ισχυρή βροχόπτωση οι θανατηφόροι χείμαρροι λασπόνερων στις περιοχές της Μάνδρας, της Μαγούλας και της Νέας Περάμου στα δυτικά προάστια της Αθήνας. Εικόνες βιβλικής καταστροφής αυτές που άφησαν πίσω τους! Εκφράζουμε, πριν και πάνω από όλα, τη λύπη μας για τους νεκρούς καθώς και τη συμπάθειά μας για όσους έχασαν μέσα σε λίγες ώρες τα σπίτια τους και τους κόπους μιας ζωής. Ο Θεός να τους δώσει δύναμη ν΄ αντέξουν το κακό που αναπάντεχα τους βρήκε και η Πολιτεία να σταθεί στο πλευρό τους ΚΑΙ με πράξεις και όχι ΜΟΝΟΝ με λόγια!…

Πριν προχωρήσω στο θέμα της ημέρας, σας μεταφέρω φίλοι αναγνώστες το περιεχόμενο επιστολής φίλου, η οποία έφτασε στα χέρια μου δυο ημέρες πριν συμβούν τα τραγικά γεγονότα στις παραπάνω περιοχές, ο οποίος επέστρεψε στην «πατρώα γη» μετά από ταξίδι του στο Εξωτερικό, κατά τη διάρκεια του οποίου επισκέφθηκε την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Αυστρία. Και, παρά το γεγονός ότι είναι «ελληνολάτρης», δεν άντεξε να μη μας μεταφέρει με το γράμμα του την απογοήτευσή του από τα όσα είδε να συμβαίνουν στις χώρες αυτές, συγκρίνοντάς τα με τα όσα αντίστοιχα βιώνουν οι πολίτες της ωραίας, κατά τα άλλα, χώρας μας.

– Κουράστηκαν τα μάτια μας, γράφει, να βλέπουμε απέραντο γκαζόν μέσα στις πόλεις και ανθοστόλιστους χώρους!

Στους μεγάλους ανοιχτούς δρόμους εκατοντάδες νταλίκες, ανάμεσά τους και ελληνικές, κινούνται με απόλυτη τάξη στη δεξιά λωρίδα και ούτε σκέψη βέβαια για προσπέρασμα.

Κάναμε διαδρομή 3.500 περίπου χιλιομέτρων και δεν είδαμε ούτε μία μπάρα τρακαρισμένη. Μία πινακίδα κατεστραμμένη… Ένα κολονάκι σπασμένο!

Ανύπαρκτες οι αφίσες στη Βουδαπέστη και την Πράγα, ελάχιστες στη Βιέννη.

Πεντακάθαροι οι δρόμοι, φαρδιά τα πεζοδρόμια για την άνετη κίνηση των πεζών, πουθενά σκουπίδια, χαρτιά ή αφημένα σε γωνιές κιβώτια, άχρηστα έπιπλα ή άλλα αντικείμενα. Ούτε ένα αδέσποτο σκυλί στο δρόμο.

Στα υπαίθρια ζαχαροπλαστεία της Πράγας, υπάρχει σε κάθε πολυθρόνα μια ωραία κουβέρτα για το κρύο, χωρίς κίνδυνο να την κλέψει κάποιος.

Στους δρόμους κυκλοφορούν ιππήλατες άμαξες χωρίς ίχνος ακαθαρσίας στο οδόστρωμα.

Οι σηματοδότες έχουν βομβητή ο οποίος μπαίνει σε λειτουργία όταν ανάψει πράσινο για τους πεζούς και εκπέμπει ηχητικό σήμα σε γρήγορο ρυθμό, που σε υποχρεώνει να επιταχύνεις τον βηματισμό σου, για να μην παρακωλύεται η κυκλοφορία.

Δεν πήρε το μάτι μας που-θε-νά(!) σπίτι, τοίχο, μάντρα ή κάδο απορριμμάτων (για αγάλματα και μνημεία ούτε λόγος…) μουτζουρωμένα με γκράφιτις»!…

Γράφει κι άλλα πολλά και ενδιαφέροντα ο καλός μας φίλος για τα οποία τον ευχαριστούμε παρά το γεγονός ότι, διαβάζοντάς τα, μελαγχολήσαμε κι εμείς διότι γεννήθηκε μέσα μας το ερώτημα: «Γιατί εσύ, κακομαθημένε Έλληνα, λες ένα μεγάλο «ΟΧΙ» σε όλα αυτά; Γιατί;;» (!)

Γιατί απουσιάζει ο σεβασμός της πατρίδας σου από τα τόσα σου χαρίσματα; Χαρίσματα όπως η αναμφισβήτητη ευφυία σου, η παραδοσιακή σου φιλοξενία, η λεβεντιά σου, η εθνική σου ευαισθησία και υπερηφάνεια, και ειδικά το φιλότιμό σου (που ξένη λέξη ΔΕΝ βρέθηκε για να μεταφέρει με ακρίβεια τη σημασία του)!

Γιατί δεν φροντίζεις ΚΑΙ ο τόπος σου, η Ελλάδα μας, να πάψει να μοιάζει με σκουπιδότοπο; Γιατί πρέπει να έχεις στην πλάτη σου «χωροφύλακα» για να κάνεις το αυτονόητο; (!)

Γιατί καις αλόγιστα και εγκληματικά τα δάση κάθε χρόνο, που δίνουν το οξυγόνο και συγκρατούν με τις ρίζες των δέντρων το νερό της βροχής;

Πετάς σκουπίδια στο σαλόνι σου; Σίγουρα όχι!… Γιατί τότε, στην πόλη που ζεις, τα πετάς στο «όπου νάναι» και όχι στους κάδους που προορίζονται γι’ αυτά σε κάθε γωνιά των δρόμων; Γι’ αυτό φτάσαμε να μας ειρωνεύονται οι ξένοι, λέγοντας ότι στην Ελλάδα κάδοι απορριμμάτων είναι οι κάδοι γύρω από τους οποίους πετάνε οι Έλληνες τα σκουπίδια τους!…

Γιατί μπαζώνεις τα ρέματα για να τα κάνεις οικόπεδα (με σαθρό υπόστρωμα) και πας μετά και χτίζεις σπίτια πάνω σ΄ αυτά, που φτάνει μια δυνατή νεροποντή για να τα μετατρέψει σε τάφους νεκρών και σπαραγμό ζώντων;; (!) Γιατί;; (!)

Κι εσύ Πολιτεία, με όλες σου τις Κυβερνήσεις από εποχής Χαρίλαου Τρικούπη… ΓΙΑΤΙ δεν παρεμβαίνεις την ώρα που ΠΑΡΑΝΟΜΑ μπαζώνονται τα ρέματα ή κτίζονται πάνω σ΄ αυτά οικοδομές, παγίδες-θανάτου, για να τα σταματήσεις; Στέκεσαι άπραγη όταν πρέπει να δράσεις για να προλάβεις την τραγωδία και

ΑΡΚΕΙΣΑΙ να εκφράζεις τη λύπη σου πάνω στα μνήματα των νεκρών και στα ερείπια όταν, αλίμονο, είναι πλέον αργά για δάκρυα.

Άλλωστε, ποιος είπε να ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ τα ρέματα; (!) Ποιος θα ΜΠΟΡΟΥΣΕ να σταματήσει έτσι απερίσκεπτα την φυσική έξοδο απορροής των όμβριων μιας τεράστιας περιοχής; (!) Η Πολιτεία μπορεί ΕΓΚΑΙΡΑ να τα «εγκιβωτίσει» και να τα κάνει να ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ να τρέχουν, ανενόχλητα, σε τεράστιες τσιμενταρισμένες κλειστές υπόγειες κοίτες (όπως εδώ και πολλές δεκαετίες έκανε με τον Ιλισό/Κηφισό/Ηριδανό) κάτω συνήθως από τις μεγάλες λεωφόρους!

Καιρός ν΄ αλλάξουμε κι εμείς τα κακώς κείμενα!… Μπορούμε!!

Υ.Γ. Κι όσο για τα ανθρωπόμορφα τέρατα που σπεύδουν να λεηλατήσουν, αυτές τις τραγικές ώρες, τα γκρεμισμένα σπίτια δύστυχων συνανθρώπων τους, θα το πω κι ας με «κράξουν» οι συνήθως φιλάνθρωποι και υπερασπιστές των πάσης φύσεως εγκληματιών.

Μία και μόνη τιμωρία τους πρέπει! «Μπαλταδιά» στο βέβηλο χέρι!…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ευχαριστήριο μήνυμα της Μαρίας Καλύβα

Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου που με τιμήσατε στην παρουσίαση του τρίτου μου βιβλίου. Σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη, τον χρόνο που μου διαθέσατε, τις όμορφες ευχές σας και τα πλατιά χαμόγελα. Δίχως εσάς η εκδήλωση αυτή δεν είχε αυτήν την τόσο όμορφη κατάληξη. Facebook Twitter[…]

Περισσότερα »
δάσκαλος

Η παιδαγωγική σχέση και η δυναμική της

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΔΗΜ. ΒΑΒΙΤΣΑ Η παιδαγωγική σχέση αποτελεί μία έννοια η οποία έχει απασχολήσει κατά καιρούς τους παιδαγωγούς, τους φιλοσόφους και, γενικότερα, τους επιστήμονες κι ερευνητές που έχουν ασχοληθεί με ζητήματα της εκπαίδευσης. Στο παρόν άρθρο θα επιχειρήσουμε μία κατ’ αρχήν προσέγγιση της παραπάνω έννοιας. Facebook Twitter Google+ LinkedIn Email[…]

Περισσότερα »

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *