«Να προχωράς κι εσύ, καθώς προβαίνει μπρος η ιστορία»: Η προτροπή, δανεισμένη από τους στίχους του Ναζίμ Χικμέτ, με την οποία επέλεξε η ΚΝΕ να συνοδεύσει το σύνθημα του 42ου Φεστιβάλ, βρήκε σημαντική ανταπόκριση σε πλήθος νέων και εργαζόμενων που συμμετείχαν στην κορύφωση των εκδηλώσεων στα Τρίκαλα το βράδυ του Σαββάτου.
Από νωρίς, ο γνώριμος και φιλόξενος χώρος του Μύλου Ματσόπουλου γέμισε από νέους αλλά και μεγαλύτερους ηλικιακά ανθρώπους. Συναντήθηκαν νέοι άνθρωποι με τα ίχνη αγωνιστών της προηγούμενης γενιάς με την ιστορία του ΚΚΕ, του εργατικού-λαϊκού κινήματος.
Ξεχωριστό τόνο στις εκδηλώσεις έδωσαν με τη συμμετοχή τους δεκάδες πρόσφυγες από τη Συρία, που το τελευταίο διάστημα μένουν στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στα Τρίκαλα. Μάλιστα, συναντήθηκαν και συζήτησαν για αρκετή ώρα με το βουλευτή του ΚΚΕ Γιώργο Λαμπρούλη , ο οποίος ήταν ο κεντρικός ομιλητής στην πολιτική συγκέντρωση που έγινε στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ. Κατά τη συζήτηση , οι πρόσφυγες ανέλυσαν τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν με τον εγκλωβισμό τους στη χώρα μας, καθώς και αιτήματα που προβάλλουν για να έχουν τις στοιχειώδης συνθήκες διαβίωσης. Από την πλευρά του ο βουλευτής του ΚΚΕ ενημέρωσε για τις παρεμβάσεις του ΚΚΕ προ αυτή την κατεύθυνση ,καθώς και τη συνέχισή τους σύμφωνα με τις νέες ανάγκες που προκύπτουν καθημερινά.
Προηγουμένως , κατά την πολιτική συγκέντρωση, ο Γιώργος Λαμπρούλης τόνισε χαρακτηριστικά για τις πολιτικές εξελίξεις:
«Εδώ, στο Φεστιβάλ, αλλά και σε όλη τη δράση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, διαμορφώνονται αγωνιστικές αξίες και ιδανικά, σε ρήξη με τις αξίες που καλλιεργούν οι εκμεταλλευτές και το σάπιο σύστημά τους.Η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα, η θέληση για γνώση, η αγάπη και η έγνοια για τους ανθρώπους του μόχθου, η τόλμη, η αντοχή στις δυσκολίες, η μαχητικότητα, η συλλογικότητα.
Στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ κάθε νέος και νέα με εργατική – λαϊκή καταγωγή μπορεί να βρει αποκούμπι, αλλά και απαντήσεις στα ερωτήματα που έχει, στους προβληματισμούς και τις αγωνίες του για το μέλλον.
Ιδιαίτερα στη νεολαία, που τη θέλουν στη γωνία, στην απογοήτευση, μπορούμε σήμερα να δείξουμε με περισσότερα επιχειρήματα και αποδείξεις ότι ο λαός, οι νέοι και οι νέες δεν έχουν πει την τελευταία λέξη.
Δεν έχουν δοκιμάσει ακόμα την τεράστια δύναμή τους, που βρίσκεται στην ένταση του αγώνα, στην ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας ενάντια στον κοινό αντίπαλο, τα μονοπώλια και την εξουσία, αλλά και τα στηρίγματά τους ανεξάρτητα από τη μάσκα που φοράνε.
Η νεολαία έχει πλέον και η ίδια περισσότερη, άμεση πείρα.
Δοκιμάστηκαν όλων των ειδών οι κυβερνήσεις, δοκιμάστηκαν στην πράξη οι εύκολες “δήθεν” λύσεις, όπως τις περιέγραφε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η πείρα μπορεί να γίνει δύναμη αν συναντηθεί με τον οργανωμένο αγώνα, αν συναντηθεί με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για την εργατική – λαϊκή εξουσία.
Η αστική τάξη, τα επιτελεία της ξέρουν καλά ότι έχουν δημιουργήσει μία γενιά που ζει με χειρότερους όρους από τη γενιά των γονιών της.
Κι αυτό μπορεί να είναι σπίθα που θα οδηγήσει σε αγώνες. Γι’ αυτό παίρνουν μέτρα, για να μην εκφραστεί σε αποφασιστική συμμετοχή της νεολαίας στον αγώνα και ιδιαίτερα με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ.
Γι’ αυτό καλλιεργούν ότι “τίποτα δεν γίνεται”, ενώ η αλήθεια είναι ότι χρειάζονται πολλά περισσότερα σήμερα για να έρθουν αποτελέσματα.
Γι’ αυτό καλλιεργούν ψεύτικες ελπίδες, όπως προεκλογικά με το ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα πλασάρονται ξανά οι ίδιες, με άλλο μανδύα από διάφορες δυνάμεις που μιλάνε στο όνομα της “αριστεράς”.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε και επιλέχτηκε να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της υλοποίησης των δεσμεύσεων των μνημονίων, των επιταγών του κεφαλαίου, των κατευθύνσεων της ΕΕ, των αποφάσεων του ΝΑΤΟ.
Με δυο λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέχτηκε να κάνει τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του κεφαλαίου και της ΕΕ, γιατί σε αυτή τουλάχιστον τη φάση κατέχει καλύτερα από τις παραδοσιακές αστικές πολιτικές δυνάμεις, την τέχνη της εξαπάτησης και χειραγώγησης του λαού.
Γιατί πάνω από όλα είναι ικανός στο να αδρανοποιεί, να ακινητοποιεί το ριζοσπαστισμό, να καλλιεργεί τη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια σε λαϊκό κόσμο, ο οποίος στήριξε ελπίδες και προσδοκίες στο ΣΥΡΙΖΑ, απογοητεύτηκε, διαψεύστηκε και σήμερα είναι ακόμη σε αμηχανία.
Και εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει, ακόμη, και μεγαλύτερη ευελιξία και μεγαλύτερη μαστοριά, αξιοποιώντας και την ιδιότητα του “πρώην κομμουνιστή”, που ακόμα και σήμερα εξαργυρώνουν αρκετά από τα στελέχη του.
Ποιος άλλος θα μπορούσε να φέρει το τρίτο μνημόνιο;
Ποιος άλλος θα μπορούσε να εγκαταστήσει το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, με πρόσχημα τις προσφυγικές ροές, να παρακαλά για την ίδρυση νέας ΝΑΤΟικής βάσης στην Κάρπαθο;
Ποιος θα μπορούσε καλύτερα να διαφημίζει τη βάση της Σούδας στους Αμερικάνους ως την πλέον κατάλληλη για τις επεμβάσεις τους στην περιοχή;
Ποιος άλλος θα μπορούσε να βάλει οριστική ταφόπλακα στην Κοινωνική Ασφάλιση;
Ποιος άλλος θα είχε το θράσος να βγάζει τρελούς τους χιλιάδες συνταξιούχους και να τους λέει ότι δεν βλέπουν καλά τι μπαίνει πλέον στην τσέπη τους, ισχυριζόμενοι οι κυβερνώντες ότι δεν μείωσαν τις συντάξεις τους, δεν πετσόκοψαν τα επιδόματά τους;
Ποιος άλλος θα μπορούσε να βαφτίζει τις ιδιωτικοποιήσεις, “αξιοποιήσεις με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον”;
Η πολιτική εξαπάτηση καλά κρατεί και συνεχίζει ακάθεκτη από τους εγκάθετους του κεφαλαίου, των γερακιών του κουαρτέτου, αλλά εκλεγμένους δυστυχώς από τον “πάντα ευκολόπιστο” και “πάντα προδομένο” λαό…
Και ο καβγάς με τη ΝΔ, γίνεται γι’ αυτό ακριβώς:
Για το ποιος θα ηγηθεί στην εφαρμογή του τρίτου μνημονίου, τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης και ταυτόχρονα τη χειραγώγηση του λαού.
Η ΝΔ, όντας σε αμηχανία απ’ τη στήριξη εγχώριων και διεθνών κέντρων προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, διαφημίζει τη θέλησή της, ως πιο “γνήσιο παιδί” του κεφαλαίου, να υλοποιήσει μέχρι κεραίας τις αναδιαρθρώσεις που αυτό επιτάσσει.
Προβάλλει το δικό της αντιλαϊκό σχέδιο, όπου το “λιγότεροι φόροι”, αφορούν βασικά το κεφάλαιο, ενώ το λιγότερες “κρατικές δαπάνες” τις ήδη κουρεμένες κρατικές παροχές για τις λαϊκές ανάγκες.
Αξιοποιεί την αντιλαϊκή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για να ξεπλυθεί από την προηγούμενη κυβερνητική θητεία της, να παρουσιάσει ως “αλήθεια” αυτό που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, τον κυνισμό των αντιλαϊκών μέτρων.
Η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ μπορεί λοιπόν να αποτυπωθεί στο ερώτημα “διάλεξε από ποια τσέπη θα στα πάρω!”…
Γιατί πρόγραμμα και των δύο είναι το 3ο μνημόνιο, οι νέες ανατροπές στα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα, η στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας κι ανάκαμψης.
Θέλουμε και από το βήμα του 42ου φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή” να απευθυνθούμε σε όλους όσοι βλέπουν ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο, που έχουν τη διάθεση να συγκρουστούν με τη μοιρολατρία και τις μειωμένες απαιτήσεις.
Τους λέμε ότι το μόνο κόμμα που μπορεί να σας εκφράσει είναι το ΚΚΕ, παρά ακόμα και κάποιες επιμέρους επιφυλάξεις σας.
Καλούμε ιδιαίτερα τον κόσμο που αισθάνεται ακόμα “αριστερός”, που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ ή άλλες αριστερόστροφες δυνάμεις και σήμερα δυσανασχετεί, να κάνει το βήμα τώρα και να συμπορευτεί με το ΚΚΕ.
Δεν αλλάζει η κατάσταση μόνο με τη δυσφορία την οργή και τις δικαιολογίες γι’ αυτή την κυβέρνηση.
Να βαδίσουμε τώρα όλοι μαζί.
Για να ζωντανέψει η ελπίδα, η αισιοδοξία μέσα στους αγώνες μέσα στο κίνημα.
Σας καλούμε να συναντηθούμε, να συζητήσουμε και ταυτόχρονα να δράσουμε να παλέψουμε μαζί στους αγώνες για την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ.
Γιατί είναι η μόνη απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που ζούμε.
Γιατί προβάλλει την ανάπτυξη που θα ικανοποιεί το σύνολο των λαϊκών αναγκών.
Είναι ρεαλιστική, γιατί υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις.»
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
