ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Το Σάββατο 23 Απριλιου 2016 το απόγευμα η Ορειβατική Λέσχη Καλαμπάκας έκανε μια έκτακτη πεζοπορία σε χώρο των Μετεώρων. Αρκετά μέλη και φίλοι, μεταξύ αυτών και μικρά παιδιά, πήραν μέρος. Πόσοι ήταν; Όσα περίπου και τα χαρτιά μιας τράπουλας.
Χώρος συγκέντρωσης ήταν η πλατεία πριν την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Μετεώρων και προορισμός ο χώρος στον οποίο έχει στηθεί το ολόσωμο μεταλλικό άγαλμα του Παπα-Θύμιου Βλαχάβα, του ηρωϊκού καπετάνιου. Στις 6 μ.μ. ξεκινήσαμε ακολουθώντας ένα σχεδόν καλό και ομαλό μονοπάτι αλλά χωρίς σήμανση. Σε μια διακλάδωση, αν δεν γωνρίζεις το μέρος, μπορείς να βρεθείς π.χ. στη Βλαχάβα.
Ο καιρός ήταν καλός, η θερμοκρασία υποφερτή κι ένα ελαφρό αεράκι που κατά διαστήματα φύσαγε, μας δρόσιζε. Ο ήλιος έπαιζε κρυφτούλι πίσω από τα σύννεφα. Το μονοπάτι πότε διασχίζει δάση από πουρνάρια ή άλλα δέντρα και πότε από βελανιδιές. Άλλες φορές περνάει από ξέφωτα και άλλες φορές πάνω από βράχους. Τα χορτάρια ήταν ακόμα πράσινα αλλά έπαιρναν να κιτρινίσουν και να ξεραθούν. Οι ορχιδέες δεν είχαν άνθη, αλλά και ανθισμένα λουλούδια λίγα υπήρχαν. Όλα αυτά είναι απόρροια της ζέστης που έκανε μέχρι τώρα και της ανομβρίας. Αν συνεχίσει έτσι ο καιρός, ζήτω που καήκαμε.
Η διαδρομή ήταν πανέμορφη με τους βράχους να εναλλάσσονται σε μεγέθη και σχήματα. Σε κάποιο σημείο μια γούρνα με νερό – λούτσα ήταν ότι έπρεπε για να κάνουν… σπα τα αγριογούρουνα.
Μετά από σαράντα λεπτά περίπου και αφού πρώτα περάσαμε από ένα ρέμα, στο οποίο οι τσιμεντένιες σωλήνες άλλες έσπασαν και άλλες μετακινήθηκαν, φθάσαμε στον τόπο προορισμού. Ο Παπα-Θύμιος Βλαχάβας στεκόταν αγέρωχος στο βάθρο του με το χέρι στο γιαταγάνι. Μου φάνηκε πως χάρηκε που μας είδε… Απέναντι –στο κοίλωμα του βράχου- είδαμε το ανακαινισμένο Μοναστήρι της Υπαπαντής του Κυρίου και πιο αριστερά πάνω στο βράχο τα ερείπια από την Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου που είχε ως ορμητήριο ο Παπα-Θύμιος Βλαχάβας. Τελικά ο ηρωϊκός καπετάνιος βρήκε οικτρό θάνατο από τον Αλή Πασά στα Γιάννινα.
Μείναμε λίγο εκεί να ξεκουραστούμε και να θαυμάσουμε την περιοχή. Κάποιοι που την επισκέφθηκαν πρώτη φορά, έμειναν κατενθουσιασμένοι! Στο χοροστάσι που υπάρχει μπροστά από το άγαλμα, τα μικρά παιδιά έπαιζαν με το σχοινάκι που κρέμονταν από τον ιστό της σημαίας και κάποια μεγάλα παιδιά, πηδούσαν. Τα παιδία παίζει! Βέβαια σημαία στον ιστό δεν υπήρχε. Κάποτε εκεί γίνονταν εκδηλώσεις για τον ήρωα Παπα-Θύμιο Βλαχάβα. Τώρα ερημιά και λησμονιά. «Μόδα» ήταν και πέρασε; Ίσως. Ο Καπετάνιος όμως είναι εκεί και περιμένει! Διαφορετικά, έχει στο χέρι το γιαταγάνι έτοιμο!
Η επιστροφή έγινε από το ίδιο μονοπάτι που τώρα ήταν λίγο ανηφορικό. Πριν τις οκτώ ήμασταν πίσω στο σημείο εκκίνησης. Ήταν μια χαλαρή και όμορφη πεζοπορία που μας ευχαρίστησε και σωματικά και ψυχικά – πνευματικά.
Υ.Γ. Δεν γνωρίζω αν το ΚΑΣ επιτρέπει πεζοπορίες στα Μετέωρα. Μπορεί στο μέλλον να χρειάζεται άδεια…
Πάντα ψηλά!
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
