ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Όταν πριν από λίγο καιρό ανεβήκαμε με τον Μπάμπη και τον Νίκο στην Αγία Κυριακή Κλεινού είχαμε δώσει την υπόσχεση την επόμενη φορά να ανεβούμε ως τα «Ανοιξιάτικα» να δούμε το καταφύγιο αλλά και πιο ψηλά στον «Ξερόλακκο» στο σημείο όπου το νερό αναβλύζει και σχηματίζει μαιάνδρους.
Στις 27 Δεκεμβρίου, λίγο πριν το μεσημέρι (και πριν έρθει η Ζηνοβία) ξεκινήσαμε για Κλεινό εγώ κι ο Μπάμπης. Τη θέση του Νίκου πήρε ο Αριστοτέλης (Άρης). Περάσαμε από το δρόμο στο δεξιό μέρος του χωριού και πήραμε το χωματόδρομο. Τον δρόμο που έλεγαν ότι θα συνδέσει τον Κλεινό με την Κρανιά. Κάποτε ανοίχτηκε, αλλά δεν «περπάτησε» αυτό το εγχείρημα, δυστυχώς.
Μετά από λίγο φτάσαμε στο καταφύγιο της Ορειβατικής Λέσχης Καλαμπάκας. Ο καιρός ήταν σχετικά καλός. Αραιή ομίχλη είχε σε κάποιες κορφές.
Καταφύγιο… περασμένα μεγαλεία που διηγώντας τα να κλαίς. Δεν θυμάμαι την ακριβή ημερομηνία κατασκευής του. Τότε ήμουν (νομίζω) Γενικός Γραμματέας της ΟΛΚ με πρόεδρο τον Κώστα Φαμίση ο οποίος έτρεχε περισσότερο απ’ όλους για το έργο αυτό. Να αναφέρω πως σε μια ανάβασή μας στην Τριγγία χαθήκαμε λόγω ομίχλης και αντί να πάμε στον Κλεινό, βρεθήκαμε στην Κρανιά. Στον Κλεινό μας περίμεναν να συζητήσουμε για το καταφύγιο. Βέβαια, και πολλοί άλλοι βοήθησαν, ιδιαίτερα χειρωνακτικά, για να γίνει το έργο αυτό.
Κατασκευάστηκε σε χώρο που παραχώρησε η Κοινότητα Κλεινού (πρόεδρός της ήταν τότε ο μακαρίτης Γεώργιος Πίσπας) με χρήματα από το πρόγραμμα Leader.Στην αρχή αποτελούνταν από τέσσερα ξύλινα δωμάτια με βεράντα σκεπασμένη τα οποία παραχώρησε το Δασαρχείο Καλαμπάκας και τοποθετήθηκαν σε τσιμεντένια υπερυψωμένη βάση. Η στέγη ήταν από τσίγκους. Αργότερα στο πίσω μέρος κτίστηκε κουζίνα με τζάκι, καθιστικό και τουαλέτες. Είχε ηλεκτρικό ρεύμα, νερό πόσιμο και γύρω στα τριάντα κρεβάτια (διώροφα) με στρώματα. Είχαν γίνει αγώνες σκι το χειμώνα, Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση ένα Καλοκαίρι, κοπή βασιλόπιτας της Ορειβατικής Λέσχης Καλαμπάκας. Έχουν γίνει πολλές εκδηλώσεις εκεί. Όλα αυτά τον καιρό εκείνο, γιατί τώρα είναι ρημαδιό, σε οικτρή κατάσταση. Πλήρης εγκατάλειψη. Και είναι κρίμα…
Εντύπωση μου προκάλεσε το ότι το παράθυρο που υπήρχε νοτιοδυτικά, έγινε πόρτα. Ίσως το έκοψαν κάποιοι για να πάρουν (κλέψουν;) ευκολότερα μερικά κρεβάτια. Ποιοι; Μα κάποιοι από εκεί γύρω, δεν πιστεύω να ήρθαν από το… Κογκό.
Έκανα, τότε, πρόταση να γίνει ψηλότερα το καταφύγιο, διώροφο και τουλάχιστον στο κάτω μέρος να κτιστεί με πέτρες που αφθονούν σ’ εκείνο το μέρος, αλλά δεν εισακούστηκα…
Ανεβαίνοντας πιο πάνω φτάσαμε σε μια μεγάλη γούρνα, λάκκο, στα 1650 μ. περίπου. Το νερό που αναβλύζει από διάφορα σημεία (νοτιοδυτικά) σχηματίζει πανέμορφους μαιάνδρους πριν πάρει τον κατήφορο προς το Κλεινοβίτικο ρέμα. Το θέαμα αυτό θυμίζει λίγο τους μαιάνδρους στη θέση «Βερλίγκα» στο βουνό «Περιστέρι» πάνω από το χωριό Χαλίκι. Μόνο που εκείνοι είναι περισσότεροι γιατί έχουν μικρότερη καμπυλότητα και βρίσκονται πάνω από τα 2.000 μέτρα υψόμετρο.
Χιόνι είχε πάνω από τα 1700-1800 μέτρα και αυτό λίγο. Τα νερά ήταν παγωμένα και ο δρόμος σε μερικά σημεία γινόταν παγοδρόμιο. Εντυπωσιακές ήταν κάποιες λιμνούλες παγωμένες ή μισοπαγωμένες. Από το παθητικό κάτοπτρο της σταθερής τηλεφωνίας του ΟΤΕ είδαμε τον Κλεινό και στο βάθος την Καλαμπάκα με τα Μετέωρα. Συνεχίσαμε μέχρι τον αυχένα (Διάσελο) της Μπάμπας, στο σημείο που υπάρχει εικόνισμα χωρίς εικόνα Αγίου.
Αριστερά είδαμε το Τσατσούλι ή Κορίτιανο και δεξιά την Κακούραινα και άλλες κορυφές της Νότιας Πίνδου Απέναντι έστεκαν οι κορυφές Νεράιδα, Χαλικόβουνο, Κάλτσα. Την κορυφή της Τριγγίας την έκρυβαν έλατα κάποιας κοντινής ράχης. Σε όλες αυτές τις βουνοκορφές κάποιοι «πράσινοι επενδυτές» θέλουν να «φυτέψουν» 350 ανεμογεννήτριες (Αιολικά Πάρκα). «Φύτεψε» κι εσύ μια ανεμογεννήτρια στο βουνό, μπορείς!
Συνέχεια του δρόμου είναι τα «Χαλάσματα» και μετά το «Γκολέμι» ο αυχένας διάσελο που ενώνει τις κορυφές Κάλτσα και Τριγγία. Από εκεί περνάει και ο δρόμος Κρανιά-Παλαιοχώρι, που και αυτός είναι σε κακά χάλια…
Από τον αυχένα της Μπάμπας περνούσε η Βλαχόστρατα που ακολουθούσαν Ασπροποταμίτες, ιδίως κάτοικοι Κρανιάς και Πολυθέας, για να πηγαινοέρχονται σε Κλεινό, Καλαμπάκα, Τρίκαλα.
Κατά την επιστροφή είχε περισσότερη λάσπη, αλλά ο «Καρνάβαλος», το Daihatsu Terios, που είχε γίνει σαν «γουρουνόπουλο» που κυλίστηκε στη λάσπη, δεν καταλάβαινε από τέτοια και μας έβγαλε ασπροπρόσωπους.
Ο Μπάμπης, ως Ολυμπιακός, ήθελε να δει για πρώτη φορά την Αγία Τριάδα. Έτσι πήγαμε στο εξωκκλήσι να ανάψουμε ένα κεράκι. Στα «5Φ», ήπιαμε κάτι για το καλό.
Πάντα Ψηλά.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
Καλά που βρίσκεστε και σεις κυρ Γιάννη Ψαρρή, και μαθαίνουμε οι νεότεροι προορισμούς, ιστορίες και γνώσεις που είναι τόσο κοντά μας …μα πάντα θα παρέμεναν άγνωστοι χωρίς τις βόλτες σας (μετά Καρναβάλου)