Δεν ξέρω αν ποτέ έχεις αναρωτηθεί πόσο χρόνο από τις διαθέσιμες ώρες της ημέρας σου αφιερώνεις στην τελειοποίηση του μακιγιάζ σου, κοιτάζοντας τον εαυτό σου στον καθρέφτη, αλλά εγώ το έκανα.
Και τα ερεθίσματα για να με βάλουν σε αυτή την διαδικασία ήταν πολλά, από το να κυκλοφορώ μία ημέρα χωρίς μακιγιάζ και όλοι να μου λένε ότι κάνω τεράστιο λάθος που βάφομαι καθώς είμαι – ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ – πολύ όμορφη (που εμένα σαν έκφραση μου βγάζει αρνητική χροιά, δεν ξέρω εσένα) μέχρι το ραντεβού που θα δώσω με τον φίλο μου, ενημερώνοντάς τον ότι χρειάζομαι τουλάχιστον δύο ώρες για να ετοιμαστώ.
Ναι, διάβασες σωστά, θέλω δύο ώρες να ετοιμαστώ.
Όλες αυτές οι σκέψεις δεν θα είχαν γιγαντωθεί μέσα μου ώσπου να τις βγάλω προς τα έξω, μέχρι που διάβασα πρόσφατα μία δήλωση της συγγραφέος Zadie Smith, η οποία επέβαλλε στην 7χρονη κόρη της να μην ξεπερνάει τα 15 λεπτά κοιτάζοντας τον εαυτό της στον καθρέφτη: “Παρατήρησα ότι άρχισε να περνάει πολύ χρόνο κοιτάζοντας τον εαυτό της στον καθρέφτη” δήλωσε η ίδια στο International Book Festival του Εδιμβούργου και συνέχισε: “Με εκνεύριζε αυτό. Αποφάσισα να θέσω μία αρχή, ότι αν της παίρνει παραπάνω από 15 λεπτά κοιτάζοντας τον εαυτό της στον καθρέφτη, απλά να σταματήσει”.
Διαβάζω και προσπαθώ να σταματήσω τον χείμαρρο σκέψεων και να συνεχίζω να διαβάζω για να βρω κάποιο νόημα σε όλο αυτό.
“Της εξήγησα το εξής: Σπαταλάς τον χρόνο σου, όταν ο αδελφός σου δεν πρόκειται να κάνει το ίδιο. Κάθε ημέρα βάζει την μπλούζα του και βγαίνει έξω χωρίς να τον νοιάζει αν έχει ξοδέψει 1,5 ώρα κάνοντας το μακιγιάζ του” εξήγησε και ανέλυσε ότι δεν χρειάστηκε να μπει σε διαδικασίες ανάλυσης της φυσικής ομορφιάς απλά βάσισε την άποψή της στο γεγονός ότι όλο αυτό το “φτιαξίδωμα” της αφαιρεί χρόνο από κάτι άλλο, κάνοντας ιδιαίτερα μνεία στο contouring, μία χρονοβόρα τεχνική που στην πράξη δεν προσφέρει τίποτε (την γνωρίζει όμως, οπότε μπράβο contouring που κατάφερες κάτι τέτοιο).
Και τώρα έρχομαι να ρωτήσω: Η ίδια δεν θέλει να σπαταλάει χρόνο στο μακιγιάζ και είναι αναφαίρετο δικαίωμα, η κόρη της όμως τι φταίει;
Μην παίρνοντας θέση στο πώς ο καθένας ανατρέφει τα παιδιά του, θέλω απλά να εκφράσω την δική μου άποψη περί του πόση ώρα κάνει η καθεμιά να βαφτεί κάθε πρωί και γιατί αυτό δεν χρειάζεται ιδιαίτερη συζήτηση.
Το μακιγιάζ για εμένα είναι μία μορφή τέχνης και δημιουργικότητας.
Όταν σηκώνομαι το πρωί, χωρίς να παραπονιέμαι γιατί έχασα μισή ώρα παραπάνω ύπνου, έχω τόση διάθεση που ακούγοντας μουσική και βάζοντας τα καλλυντικά μου σε παράταξη αποκτώ έξτρα έμπνευση συνδυάζοντας χρώματα και εργαλεία και δημιουργώντας κάτι επάνω μου που θα με κάνει να κοιτάζομαι και να γελάω, να νιώθω καλά και να περνάω ευχάριστες στιγμές.
Γελάω το ίδιο, όμως, όταν είμαι ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ μακιγιάζ και αποκομίζω θετικά σχόλια για την τελειότητα της επιδερμίδας μου.
Όμως, αυτά τα δύο δεν καταλήγουν στο ότι αν ξεπεράσω το 15ο λεπτό που κοιτάζομαι στο καθρέφτη κάτι μέσα μου θα αυτοκαταστραφεί.
Θαυμάζω τις γυναίκες που είναι άψογες και έχουν αφιερώσει το πολύ 5 λεπτά από την ρουτίνα τους για να το πετύχουν, αλλά και αυτές με την σειρά τους έχουν ερωτηθεί ποτέ αν θα δρούσαν διαφορετικά σε περίπτωση που είχαν την δυνατότητα; Αν τα υπόλοιπα 10 λεπτά κοιτάζονται και αναρωτιούνται τι τους λείπει, αν χρησιμοποιούσαν αυτό το προϊόν πώς θα ήταν και τι να κάνουν για να εξαφανίσουν αυτή την λεπτή ρυτίδα στο μέτωπό σου;
Γιατί το γεγονός ότι κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και αναζητάς μεθόδους και προϊόντα που θα σε κάνουν να νιώσεις εσύ καλύτερα με τον εαυτό σου πρέπει να ποινικοποιηθεί;
Επίσης, να αναφέρω, ότι παρότι ξοδεύω τόσο χρόνο στο μακιγιάζ μου, εξακολουθώ να είμαι επαγγελματίας, να μην αργώ στα ραντεβού μου, να έχω hobbies, να βλέπω τον φίλο μου και να τσεκάρω ανά τακτά χρονικά διαστήματα το κραγιόν μου.
Και γιατί όλα αυτά; Διότι αυτό έχω επιλέξει. Διότι αυτό μου αρέσει και αυτό θέλω να κάνω.
Όπως κάθε γυναίκα έχει την επιλογή αυτή.
Διότι το μακιγιάζ δεν είναι τίποτε άλλο από μία εξομάλυνση των πραγμάτων, ένα προσωρινό καμουφλάρισμα δύο ατελειών και μία έξτρα δόση σεξουαλικότητας μέσα από δύο κόκκινα χείλη.
Όταν πέφτουν οι μάσκες αλλά εξακολουθείς να σε κοιτάς στον καθρέφτη, είτε όταν είσαι μόνος σου είτε όταν είσαι με τον σύντροφό σου στο ασανσέρ και απλά χαζεύετε τον έρωτά σας, τότε όλα είναι όπως θες εσύ να είναι. Ο χρόνος παγώνει και τα συναισθήματα βρίσκουν διέξοδο.
Τότε κανένα μακιγιάζ ούτε ρολόι μπορεί να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.
Δεν θα ήθελα να φτάσω στην αντίπερα όχθη, κοιτώντας πίσω από τις λέξεις και καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η Zadie Smith χαρακτηρίζει ρηχές ή και χαζές τις γυναίκες που βασίζουν την τελειότητα της εμφάνισής τους σε ένα δύωρο καμουφλαρίσματος. Θα πω μόνο ότι όλες οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να γελούν και να αγαπούν το μακιγιάζ, χωρίς να έχουν χρονικά όρια.
Αν τώρα αυτή θέλει να είναι με το ρολόι στο χέρι, τότε δυστυχώς δε θα την ακολουθήσω γιατί το άγχος συνιστά έναν νέο εχθρό στη γήρανση του δέρματος και δε θα επιτρέψω σε κανέναν να τον αφήσω να μου στερήσει την νεανική μου επιδερμίδα.
ΠΗΓΗ: madamefigaro.gr
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
